Category: Θέματα

  • Αξιωματούχοι Σερρών

    • Ο βοεβόδας έχει το καθήκον της αστυνόμευσης της περιοχής του και τη δικαιοδοσία να δικάζει. Στην υπηρεσία του έχει στρατιωτικούς και μέσα στην κατοικία του υπάρχει ένα δεσμωτήριο. Ο καδής ή πολιτικός δικαστής διορίζεται κάθε χρόνο με ορισμένη ανταμοιβή από τον Καζιασκέρ της Ρούμελης στην Κων/πολη. Γενιτσάρ-αγάς δεν υπάρχει στις Σέρρες. Ο σερντάρης είναι ο επικεφαλής της χωροφυλακής, ενώ ο διοικητής έχει στρατιωτικές αρμοδιότητες. Το σώμα των Γενιτσάρων είχε μικρή επιρροή στις Σέρρες, καθώς όπως γνωρίζουμε, ο Ισμαήλ μπέη και ο γιος του δέχονταν τις υπηρεσίες αλβανικών στρατιωτικών σωμάτων. (Cousinery, τομ.Ι, σ. 165)

  • Νομίσματα από τη Θράκη και τις περιοχές του Παγγαίου

    • Νόμισμα νο 1 Στην πρόσθια όψη εικονίζεται κύκνος σε όρθια στάση ενώ στην αντίθετη πλευρά  ένα κοίλο τετράγωνο – όχι καλά σχηματισμένο. Το  νόμισμα είναι αργυρό. (Cousinery, τομ.ΙΙ, σ. 169)
    • Νόμισμα νο 2 Στην  πρόσθια όψη εικονίζεται κύκνος που πατά στο ένα του πόδι  ενώ στην πίσω όψη  τετράγωνο όμοιο  με το αντίστοιχο του προηγούμενου νομίσματος. Το  νόμισμα είναι αργυρό. (Cousinery, τομ.ΙΙ, σ. 169)
    • Νόμισμα νο 3 Στην πρόσθια όψη εικονίζεται κύκνος που πατά στα δυο του πόδια ενώ στην πίσω πλευρά  έχουμε κοίλο τετράγωνο που το χωρίζουν δυο διαγώνιες γραμμές όπως και τα πρώιμα νομίσματα της Αθήνας. Το  νόμισμα είναι αργυρό.(Cousinery, τομ.ΙΙ, σ. 169)
    • Νόμισμα νο 4 Στην πρόσθια όψη εικονίζεται κύκνος με πιο κοντό λαιμό – σε σχέση με τα προηγούμενα νομίσματα – ο οποίος μοιάζει περισσότερο με χήνα ενώ στην αντίθετη όψη έχουμε το ίδιο τετράγωνο αθηναϊκού τύπου. Το  νόμισμα είναι αργυρό.(Cousinery, τομ.ΙΙ, σ. 169)
    • Νόμισμα  νο 5 Στην πρόσθια όψη  έχουμε  έναν κύκνο ενώ η αντίθετη  όψη είναι όμοια με την αντίστοιχη προηγούμενων νομισμάτων. Το  νόμισμα είναι αργυρό. (Cousinery, τομ.ΙΙ, σ. 169)
    • Νόμισμα νο 6 Εικονίζεται  κύκνος πάνω από τον οποίο υπάρχει μια σαύρα με το κεφάλι της στραμμένο κάτω.  Στα δεξιά υπάρχει το γράμμα «Η». (Cousinery, τομ.ΙΙ, σ. 169)
    • Νόμισμα νο 11 και 12 Είναι αφιερωμένα στη λατρεία του Βάκχου. Φέρουν  το κοίλο τετράγωνο χωρισμένο σε τέσσερα ίσα μέρη-σύμβολο που φαίνεται να είναι συνηθισμένο στις ελεύθερες πόλεις του Παγγαίου. Τα νομίσματα αυτά κόπηκαν στην Αμφίπολη ή την Ηϊώνη. (Cousinery, τομ.ΙΙ, σσ. 173-174)
    • Νόμισμα νο 13 και 14 Ανήκουν σε πόλεις στο εσωτερικό του Παγγαίου. Απεικονίζεται  ο σάτυρος που σχετίζεται με τη λατρεία του Βάκχου. (Cousinery, τομ.ΙΙ, σ. 174)
    • Νόμισμα νο 16 Ανήκει στη Θάσο καθώς φέρει τα αρχικά «ΘΑ». Στο νόμισμα απεικονίζεται το κοίλο τετράγωνο το οποίο χρησιμοποιούν οι περιοχές στο εσωτερικό του Παγγαίου. Προφανώς,οι πόλεις της περιοχής είχαν σχηματίσει κάποιου είδους συνομοσπονδία στην οποία έκαναν δεκτή και τη Θάσο,εφόσον και οι Θάσιοι κατείχαν ποσοστό των μεταλλείων. Ο τύπος και ο τρόπος κοπής των νομισμάτων που ήταν κοινός στις περιοχές που αρδεύει ο Στρυμόνας ενισχύει την άποψη για την ύπαρξη αυτού του συνεταιρισμού, τον οποίο έσπευσαν να μιμηθούν και οι Αθηναίοι. Το νόμισμα αυτό είναι πολύ σπάνιο και φαίνεται πως κόπηκε την εποχή που ο Βρασίδας κατέλαβε την Αμφίπολη. Στο ίδιο νόμισμα απεικονίζεται και ένας σάτυρος σε φιλήδονη στάση. (Cousinery, τομ.ΙΙ, σ. 174)
    • Νόμισμα νο 17 Στην πρόσθια όψη εικονίζεται κεφαλή σατύρου στραμμένη στα δεξιά ενώ στην αντίθετη όψη υπάρχουν τα αρχικά «ΘΑ», δυο ψάρια και τρία σφαιρίδια μέσα στο ίδιο τετράγωνο. Το  νόμισμα είναι αργυρό. (Cousinery, τομ.ΙΙ,σ. 175)
    • Νόμισμα νο 18 Στην πρόσθια όψη εικονίζεται κεφαλή νέας γυναικός ενώ στην αντίθετη άποψη τα αρχικά «ΘΑΣ», δυο ψάρια και τρία σφαιρίδια μέσα στο ίδιο τετράγωνο. Το  νόμισμα είναι αργυρό. (Cousinery, τομ.ΙΙ, σ. 175)
    • Νόμισμα νο 19 Στην πρόσθια όψη εικονίζεται σάτυρος που σηκώνει μια γυναίκα αλλά η στάση του είναι λιγότερο φιλήδονη από αυτή του νομίσματος 17.  Κοντά στη γυναίκα υπάρχει ένα ψάρι όμοιο με αυτό στα νομίσματα 17 και 18.  Στην αντίθετη όψη  εικονίζεται ένα κοίλο τετράγωνο διαιρεμένο σε τέσσερα ίσα μέρη. Το  νόμισμα είναι αργυρό. (Cousinery, τομ.ΙΙ, σ. 175)
    • Νόμισμα νο 20 Ίδιος τύπος νομίσματος όμοιος με το προηγούμενο. Αλλά κοντά στη γυναίκα αντί για το ψάρι εικονίζεται το γράμμα «Α». Η αντίθετη όψη όμοια με την αντίστοιχη του νομίσματος 19. Το  νόμισμα είναι αργυρό. (Cousinery, τομ.ΙΙ, σ. 175)
    • Νόμισμα νο 21 Στην πρόσθια όψη κεφαλή του Απόλλωνα  με κοντά μαλλιά στολισμένα με μια κορδέλα ενώ στην πίσω όψη έχουμε ένα κοίλο τετράγωνο μέσα στο οποίο υπάρχει ένα ψάρι σαν και αυτά που ζουν στη λίμνη Κερκίνη. Το νόμισμα μπορεί να ανήκει είτε στους Θασίους είτε στην Αμφίπολη. Το  νόμισμα είναι αργυρό. (Cousinery, τομ.ΙΙ, σ. 175 – 176)
    • Νόμισμα νο 22 Στην πρόσθια όψη εικονίζονται δυο ψάρια μέσα σε δυο σφαιρίδια. Δεν υπάρχει κάποια επιγραφή. Στην αντίθετη όψη ένα κοίλο τετράγωνο  σε φόρμα σπαρτιατική. Το  νόμισμα είναι αργυρό. (Cousinery, τομ.ΙΙ, σ. 175)

  • Παίονες

    • Ο Δαρείος, πατέρας του Ξέρξη, αφού κατέκτησε ένα μέρος της Θράκης, άφησε εκεί το στρατηγό Μεγάβαζο. Όσο ο Δαρείος βρισκόταν στις Σάρδεις για τις προετοιμασίες της εκστρατείας παρουσιάστηκαν σ’αυτόν δυο αδέλφια από την Παιονία, ο Πίγρης και ο Μαντύης που ήθελαν να γίνουν ηγεμόνες των Παιόνων. Είχαν μαζί τους και την αδελφή τους. Η νεαρή Παιονίδα ταυτόχρονα ίππευε άλογο, κουβαλούσε μια στάμνα στο κεφάλι της και έγνεθε με τη ρόκα της. Ο Δαρείος εντυπωσιάστηκε από την κοπέλα και τους ρώτησε από πού καταγόταν και αν στην περιοχή τους οι γυναίκες είναι πάντα όλες τόσο εργατικές. Αυτοί απάντησαν ότι η χώρα τους είναι η Παιονία κοντά στο Στρυμόνα και ότι θεωρούν τους εαυτούς τους απογόνους των Τεύκρων και τη χώρα τους αποικία των Τρώων. Ο Δαρείος αποφάσισε τότε να μεταφέρει αυτόν τον εργατικό λαό στην Ασία και έδωσε εντολή στο Μεγάβαζο να μεταφέρει τους Σιροπαίονες ,τους Παίοπλεςκαι όσους κατοικούσαν κοντά στη λίμνη Πρασιά στην Ασία. Αργότερα, οι Παίονες επέστρεψαν στις εστίες τους. (Cousinery, τομ.Ι, σ. 174-175)
    • Ήταν πολύ φυσικό ότι ο Μεγάβυζος θα έπρεπε να καταστείλει τους Σιροπαίονες που κατείχαν το πιο γόνιμο και εκτεθειμένο μέρος της πεδιάδας του Στρυμώνα, ενώ οι Οδομάντες, που ήταν ασφαλείς σε μία υψηλότερη θέση, και ακόμα περισσότερο οι Αγριανοί, που κατοικούσαν στις πηγές του Στρυμώνα, ήταν σε θέση να τον αποφύγουν ή να του αντισταθούν. Το ίδιο ίσχυε και για τους Δοβέρους και τους άλλους Παίονες του όρους Παγγαίου και τους αμφίβιους κατοίκους της λίμνης Πρασιάς (L. 5, c. 16). (Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ. 210)
    • Κατείχαν τμήμα της Κάτω Μακεδονίας πριν την εγκαθίδρυση της μακεδονικής μοναρχίας. (Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ.306)
    • Οι Δοβέρες μάλλον μοιράζονταν το όρος Παγγαίο με τους Παίονες και τους Πιερείς, και κατοικούσαν πιθανώς στη βόρεια πλευρά του, όπου κατά την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία υπήρχε σταθμός, ή μέρος που άλλαζαν άλογα, το οποίο ονομαζόταν Δομερός, μεταξύ της Αμφιπόλεως και των Φιλίππων. (Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ. 212)
    • Η εξουσία του Σιτάλκη εκτεινόταν από τις ακτές του Ευξείνου και της Προποντίδας μέχρι τα σύνορα με τη Μακεδονία, όπου ακόμη και οι Παιονικές φυλές, στα αριστερά του Στρυμώνα ήταν υποτελείς σε αυτόν. Εισέβαλε στην Μακεδονία με περίπου 150. 000 άνδρες εκ των οποίων το ένα τρίτο ήταν ιππικό. Κατά την πορεία του από τη Θράκη στη Μακεδονία διήλθε από το πέρασμα από το βουνό Κερκίνη, με τους Παίονες στη δεξιά πλευρά του, τους Σίντι (Sinti) και τους Μαίδους(;) (Maedi) στην αριστερή, κατέβηκε τον Αξιό και έφθασε στις Ιδομενές. (Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ. 442 – 443)
    • Οι μακεδόνες βασιλείς αφού κατέκτησαν όλη την περιοχή στα δεξιά του Αξιού, διέσχισαν τον ποταμό και αύξησαν την επικράτεια τους μέχρι τους Παίονες και τους Σίντι. (Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ. 445)
    • Η Ημαθία, σε ύστερους χρόνους, είχε πιο εκτεταμένα σύνορα από εκείνα τα οποία κατάλαβε ο Όμηρος, ενώ ο Πτολεμαίος αύξησε τα όρια της μέχρι τη δεξιά όχθη του Αξιού. Ο Πολύβιος και ο Λίβιος, ο οποίος τον αντιγράφει σε αυτό το σημείο, βεβαιώνουν , σε αντίθεση με τη σημείωση του Όμηρου για την Ημαθία και την Παιονία, οτι το παλαιότερο όνομα της Ημαθίας ήταν Παιονία (Polyb. l. 24, c. 8.- Liv. l. 40, c.3). Αυτό όμως ίσως δικαιολογείται με βάση την υπόθεση οτι η Ημαθία , πριν την αποικιοποίηση της, κατοικούταν από τους Παίονες. (Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ. 447)
    • Οι όχθες του Αξιού μοιάζει να αποτελούν το κέντρο της δύναμης της Παιονίας, από την εποχή που ο Πυραίχμης και ο Αστεροπαίος οδήγησαν τους Παίονες σε βοήθεια του Πριάμου, στην έσχατη ύπαρξη της μοναρχίας. Όταν οι Τημενίδες κατέλαβαν την Ημαθία, Αλμωπία, Κρηστωνία, και Μυγδονία, οι βασιλείς της Παιονίας εξακολούθησαν να άρχουν στην περιοχή πάνω από τα στενά του Αξιού, μέχρι που ο Φίλιππος, γιός του Αμύντα, τους μείωσε δυο φορές τις απαιτήσεις τους σημαντικά, και τελικά υποτάχθηκαν εκτενώς στον Αλέξανδρο και έπειτα έγιναν πιθανώς υποτακτικοί των μακεδόνων βασιλιάδων. (Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ.463)
    • Είμαι διατεθειμένος να συνταυτίσω τον Στρούμιτζα με το αρχαίο Αστραίο, στο οποίο ο Φίλιππος έστειλε τον γιο του Δημήτριο, όταν του έδωσε οδηγίες για τον θάνατό του, στον Δίδα, κυβερνήτη της Παιονίας, παρόλο που ο Δίδας δεν εκτέλεσε εκεί τις εντολές του αλλά στην Ηράκλεια (Σιντική) αφού προσκάλεσε τον Δημήτριο σε γιορτή κατά τη διάρκεια της οποίας δόθηκε δηλητήριο στον πρίγκιπα. Ο Δίδας, σε ανταλλαγή των υπηρεσιών του, ευνοήθηκε από τον Περσέα όταν ανήλθε στον θρόνο. Και από τότε, βρίσκουμε τον Δίδα στις αρχές του περσικού πολέμου να διατάζει ένα σώμα 3000 ανδρών, αποτελούμενο από Παίονες, Παροραίους, Παρστρυμόνιους και Αγριάνες. Τότε εξαφανίστηκε η μοναρχία των Παιόνων και η περιοχή της, με εξαίρεση ένα κομμάτι που κατοικούνταν από τους Δάρδανους, ενώθηκε με το βασίλειο της Μακεδονίας. Από αυτό το γεγονός και από τα ονόματα των λαών που κυβερνούσε ο Δίδας, είναι φανερό ότι η επαρχία της Παιονίας, την περίοδο της μακεδονικής μοναρχίας, καταλάμβανε τις κοιλάδες του Άνω Στρυμόνα και του Άνω Αξιού, με τα ενδιάμεσα όρη, και περιλάμβανε την χώρα των Αγριάνων, που κατοικούσαν κοντά στις πηγές του Στρυμόνα. Το Αστραίο φαίνεται να ήταν η κεντρική θέση της χώρας και η επαρχιακή θέση της κυβέρνησης. (Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ.465-6)
    • Η Παιονία παρεμβάλλεται ανάμεσα στο βόρειο άκρο της τρίτης περιφέρειας και των Ιλλυρίων. Οι Παιονείς στα δυτικά του Αξιού, ήταν εξαίρεση στον κανόνα δοσμένοι στην επέκταση της τρίτης περιφέρειας καθώς εκτείνονταν πάνω από το όρος Βόρας στα βορειοδυτικά. Και από εκεί η συγκεκριμένη αναφορά στους Παιονείς στο διάταγμα, το οποίο αναφέρεται αναμφισβήτητα, όπως γενικότερα και η ιστορία της περιόδου, όχι στην αυθεντική Παιονία σε όλη την έκτασή της, αλλά στο περιορισμένο τμήμα της που σχημάτιζε μοναρχία, μέχρι που, περίπου έναν αιώνα πριν την ρωμαϊκή κατάκτηση, ενσωματώθηκε στη Μακεδονία. Το τμήμα της Παιονίας που διαχωρίστηκε από το υπόλοιπο της χώρας και αποδόθηκε στην Τρίτη Μακεδονία, ενώ το υπόλοιπο τμήμα ανήκε στη Δεύτερη, βρισκόταν χαμηλά στον Εριγόνα κοντά στους Στόβιους και αυτή η πόλη είχε διαταχθεί να είναι το μέρος της εναπόθεσης του αλατιού, που πουλιόταν στους Δάρδανους, το μονοπώλιο του οποίου είχε δοθεί στην Τρίτη Μακεδονία.(Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ.484-5)

  • Νομίσματα της Νεάπολης

    • νόμισμα νο 1 Στην πρόσθια όψη εικονίζεται θεατρικό προσωπείο με τη γλώσσα έξω και δίχως γενειάδα. Δεν υπάρχει επιγραφή. Στην  αντίθετη όψη έχουμε ένα κοίλο τετράγωνο χωρισμένο σε τέσσερα τριγωνικά τμήματα σύμφωνα με τη μακεδονική φόρμα.Το  νόμισμα είναι αργυρό. (Cousinery,τομ. ΙΙ,σ. 131)
    • νόμισμα νο 2 Στην πρόσθια όψη έχουμε την επιγραφή «ΝΕΟΠ», κεφαλή γυναικός με κομψό χτένισμα και στεφανωμένη, η οποία μοιάζει  με την ένδοξη Αφροδίτη και συνδέεται με τη λατρεία του Βάκχου. Στην αντίθετη όψη μάσκα θεάτρου όμοια με την αντίστοιχη στο προηγούμενο νόμισμα. Το  νόμισμα είναι αργυρό και ιδιαιτέρως σπάνιο. (Cousinery,τομ. ΙΙ,σ. 131)
    • νόμισμα νο 3 Το νόμισμα είναι ίδιο ακριβώς με το προηγούμενο δίχως όμως τις δάφνες που στολίζουν τη γυναικεία κεφαλή. Το  νόμισμα είναι αργυρό. (Cousinery,τομ. ΙΙ,σ. 131)
    • νόμισμα νο 4 Το νόμισμα αυτό είναι πολύ κοινό, ομοιάζει με το προηγούμενο αλλά είναι μικρού μεγέθους και από χαλκό. (Cousinery,τομ. ΙΙ,σ. 131)

  • Νομίσματα της Αθήνας

    • νόμισμα νο 1 Εικονίζεται μια κουκουβάγια  μέσα σε έναν ανάγλυφο κύκλο ενώ στην αντίθετη όψη  υπάρχει ένα κοίλο  τετράγωνο διηρημένο από δυο διαγώνιες γραμμές. Το νόμισμα είναι αργυρό. (Cousinery,τομ. ΙΙ,σ. 125)
    • νόμισμα νο 2 Στην πρόσθια όψη  εικονίζονται οστά  μέσα σε ένα ανάγλυφο κύκλο ενώ στην αντίθετη όψη ένα τετράγωνο πολύ καλύτερα σχηματισμένο  από το αντίστοιχο του προηγούμενο νομίσματος. Η εμφάνιση οστών σε νομίσματα της Αθήνας  είναι κάπως ασυνήθιστη ενώ το παιχνίδι που παιζόταν με οστά προβάτου ή με χάλκινα ομοιώματα αυτών ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένο και από εκεί προήλθε η ιδέα για την αποτύπωση τους στο νόμισμα. Και αυτό το νόμισμα είναι αργυρό. (Cousinery,τομ. ΙΙ,σ. 125)
    • νόμισμα νο 3 Στην  πρόσθια όψη εμφανίζεται ένα τρίεδρο ενώ στην αντίθετη ένα κοίλο τετράγωνο που διαιρείται από δυο διαγώνιες γραμμές. Το νόμισμα είναι αργυρό. (Cousinery,τομ. ΙΙ,σ. 125)
    • νόμισμα νο 4 Στην πρόσθια όψη εικονίζεται τροχός ενισχυμένος   με έξι ακτίνες – δυο γραμμές οριζόντιες και μία κάθετη. Στην αντίθετη όψη τετράγωνο όμοιο με τα  αντίστοιχα των προηγούμενων νομισμάτων.Το νόμισμα είναι αργυρό.(Cousinery,τομ. ΙΙ,σ. 125)
    • νόμισμα νο 5 Στην πρόσθια όψη εικονίζεται τροχός με τέσσερις ακτίνες των οποίων τα άκρα ορίζονται από δυο μικρές διασταυρώσεις που το υποστηρίζουν αριστερά και δεξιά. Στην αντίθετη όψη έχουμε το τετράγωνο – όπως και σε προηγούμενα νομίσματα. Το νόμισμα είναι αργυρό. (Cousinery,τομ. ΙΙ,σ. 125)
    • νόμισμα νο 6 Νόμισμα μικρότερο από τα προηγούμενα.  Το νόμισμα είναι αργυρό. (Cousinery,τομ. ΙΙ,σ. 125)
    • νόμισμα νο 7 Στην πρόσθια όψη εικονίζεται άλογο που κινείται προς τα δεξιά ενώ  στην αντίθετη όψη τετράγωνο όμοιο με τα αντίστοιχα προηγούμενα. Το νόμισμα είναι αργυρό. (Cousinery,τομ. ΙΙ,σ. 126)
    • νόμισμα νο 8 Στην πρόσθια όψη  εικονίζεται προσωπείο θεάτρου με τη γλώσσα έξω ενώ στην αντίθετη όψη  ένα τετράγωνο διηρημένο  σε τέσσερα τρίγωνα μέσα σε ένα από τα οποία βλέπουμε το κεφάλι μιας τίγρεως. Το νόμισμα είναι αργυρό. (Cousinery,τομ. ΙΙ,σ. 126)
    • νόμισμα νο 9 Στην  πρόσθια όψη εικονίζεται το κατώτερο τμήμα ενός αλόγου  που κινείται προς τα αριστερά ενώ στην αντίθετη όψη το ίδιο τετράγωνο αντίστοιχο  με τα προηγούμενα αλλά χωρίς καθόλου πρόσθετα στολίδια.  Το νόμισμα είναι αργυρό. (Cousinery,τομ. ΙΙ,σ. 126)
    • νόμισμα νο 10 Στην πρόσθια όψη εικονίζεται ένα απλό σχέδιο ενώ στην αντίθετη όψη  έχουμε το ίδιο τετράγωνο – όμοιο με τα προηγούμενα. Το νόμισμα είναι αργυρό. (Cousinery,τομ. ΙΙ,σ. 126)
    • νόμισμα νο 11 Στην πρόσθια όψη  εικονίζεται μια θεατρική μάσκα ενώ στην αντίθετη όψη έχουμε το ίδιο τετράγωνο – όμοιο με προηγούμενα. Το  νόμισμα είναι αργυρό. (Cousinery,τομ. ΙΙ,σ. 126)

     

    δεύτερη κατηγορία

     

    • νόμισμα νο 12 Στην πρόσθια όψη  εικονίζεται η κεφαλή της Αθηνάς με περικεφαλαία με λοφίο και με τα μαλλιά τυλιγμένα σε μπούκλες να πέφτουν μπροστά στο  μέτωπο. Στην αντίθετη όψη υπάρχει η επιγραφή «ΑΘΕ» και μια κουκουβάγια στραμμένη στα αριστερά και στο πλαίσιο ένα κλαδί δάφνης. Το  νόμισμα είναι αργυρό. (Cousinery,τομ. ΙΙ,σ. 126)
    • νόμισμα νο 13 Στην πρόσθια όψη εμφανίζεται η κεφαλή της Αθηνάς με τα μαλλιά της σε σχήμα μπούκλας. Στην αντίθετη όψη έχουμε το ίδιο σχέδιο με την αντίστοιχη πλευρά του προηγούμενου νομίσματος. Το  νόμισμα είναι αργυρό. (Cousinery,τομ. ΙΙ,σ. 126)
    • νόμισμα νο 14 Στην πρόσθια όψη  εικονίζεται και πάλι η Αθηνά ενώ στην αντίθετη όψη έχουμε  την επιγραφή «ΑΘΕ» και στο κέντρο τρία μισοφέγγαρα. Το  νόμισμα είναι αργυρό. (Cousinery,τομ. ΙΙ,σ. 126)
    • νόμισμα νο 15 Η Αθηνά εικονίζεται  με περικεφαλαία και δαφνοστεφανωμένη και η τεχνοτροπία αυτή μοιάζει με εκείνη της πρώιμης εποχής.Στην αντίθετη όψη έχουμε  μια κουκουβάγια  μέσα σε ένα κοίλο τετράγωνο. Το  νόμισμα είναι αργυρό. (Cousinery,τομ. ΙΙ,σ. 126)
    • νόμισμα νο 16 Στην πρόσθια όψη εικονίζεται μια θεατρική μάσκα με τη γλώσσα έξω ενώ στην αντίθετη όψη έχουμε την κεφαλή τίγρεως μέσα σε ένα κοίλο τετράγωνο. Το  νόμισμα είναι αργυρό. (Cousinery,τομ. ΙΙ,σ. 126)
    • Η απεικόνιση του βοδιού συμβολίζει το Θησέα, ο τροχός και το άλογο το βασιλιά Εριχθόνιο, ο οποίος υπήρξε  ο εφευρέτης της άμαξας και ο πρώτος που έζεψε τα άλογα στο ζυγό.Η  μάσκα συμβολίζει το γεγονός ότι η δραματική τέχνη γεννήθηκε στην Αθήνα ενώ η τίγρης έχει σχέση με τη λατρεία του Βάκχου. (Cousinery,τομ. ΙΙ,σ. 129)

     

  • Σάτρες ή Σάτυροι

    • Οι Σάτρες ήταν φύλο που κατοικούσε στο νότιο Αίμο, κοντά στους Φιλίππους, οι οποίοι δεν έπαψαν ποτέ να διεκδικούν μέχρι την εποχή των Σταυροφοριών τις κτήσεις που είχαν στην αρχαιότητα. Οι σχέσεις τους με τους γείτονές τους δεν ήταν ειρηνικές και οι βασιλείς των Μακεδόνων και των Ρωμαίων κατέβαλλαν πολλές προσπάθειες για να αντιμετωπίσουν τις απειλές τους(χτίζοντας οχυρά από την Καβάλα μέχρι τους Φιλίππους). (Cousinery,τομ.ΙΙ,σ. 19)
    • Οι Σάτρες δεν έγιναν ποτέ υποτελείς σε κανένα κυρίαρχο κα συνέχισαν να παραμένουν ελεύθεροι μέχρι την εποχή του Ηροδότου. Κατοικούσαν σε ψηλά βουνά καλυμμένα με χιόνι όπου καρποφορούσαν όλων των ειδών τα δέντρα και ήταν ιδιαιτέρως ανδρείοι. Το μαντείο του Βάκχου βρισκόταν στην περιοχή τους. Οι Βέσσοι ήταν το φύλο που μπορούσε να ερμηνεύσει τους χρησμούς του Διονύσου. Μια ιέρεια ερμήνευε τους χρησμούς οι οποίοι δεν ήταν λιγότερο διφορούμενοι από αυτούς των Δελφών. Ο Ξέρξης πέρασε από τις περιοχές των Πιερίων(όνομα φύλου της περιοχής).Μια από τις περιοχές αυτές ονομάζεται Φαγρής και η άλλη Περγάμη και βρίσκονται πολύ κοντά στο Παγγαίο όπου υπάρχουν μεταλλεία χρυσού και αργύρου τα οποία εκμεταλλεύονται οι Πιέριοι, οι Οδόμαντες και κυρίως οι Σάτρες.(Cousinery,τομ.ΙΙ,σ. 25)
    • Ο Διόδωρος ο Σικελιώτης και ο Ευστάθιος είναι οι μόνοι που ασχολήθηκαν με τα γεγονότα που οδήγησαν τους Θασίους στην κατάληψη των μεταλλείων του Δάτου. Ο Διόδωρος δίνει και την ακριβή χρονολογία των γεγονότων καθώς τα τοποθετεί στην πρώτη χρονιά της εκατοστής πέμπτης Ολυμπιάδας που συμπίπτει με το πρώτο έτος της βασιλείας του Φιλίππου. Μέχρι τότε οι Σάτρες διατηρούσαν την ανεξαρτησία τους, κατείχαν τα μεταλλεία του Δάτου και μπορούσαν να κόβουν το δικό τους νόμισμα. (Cousinery,τομ.ΙΙ,σ. 101)
    • Τα κύρια μεταλλεία χρυσού βρίσκονταν κοντά στις Κρενίδες(Crenides), σε ένα λόφο που ονομαζόταν, σύμφωνα με τον Αππιανό, λόφος Διονύσου ή λόφος του Βάκχου, ο οποίος δεν ήταν, πιθανόν, παρα μόνο το βουνό όπου, σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, οι Σάτραι κατείχαν ένα μαντείο του Βάκχου, του οποίου οι απαντήσεις ήταν το ίδιο αμφίσημες με αυτές των Δελφών.Οι Σάτρες πρέπει να ήταν η αρχική μορφή της λέξης Σάτυροι, ως ακόλουθοι του Βάκχου ( V. Apollodor. 1. 3, c. 5).(Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ. 190)
    • Συνεπώς οι Οδομάντες πιθανόν κατείχαν το μεγάλο βουνό που εκτείνεται από τη βορειοανατολική πλευρά της πεδιάδας του Στρυμώνα περίπου από το Μελένικο και το Δεμιρισσάρ σχεδόν μέχρι το Παγγαίο. Η γειτνίαση στο τελευταίο αποδίδεται πιθανόν στο γεγονός ότι ήταν μία από τις τρεις φυλές που δούλευαν στα ορυχεία του βουνού. Οι άλλες δύο ήταν οι Πιερείς και οι Σάτρες, από τους οποίους οι πρώτοι διέμεναν στη νότια πλευρά του βουνού και οι δεύτεροι στην ανατολική πλευρά του. (Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ. 210)
    • Στην ίδια υπόθεση οφείλεται ίσως και η ύπαρξη των νομισμάτων της Όσσας, μιας απομακρυσμένης πόλης της Βισαλτίας, σε μια εποχή που η βασιλική νομισματοκοπία ήταν ασήμαντη. Όταν οι βασιλείς είχαν γίνει κυρίαρχοι της Βισαλτίας και των άλλων επαρχιών, η ασημένια νομισματοκοπία ακόμη έμοιαζε αρκετά με τα αυτοδύναμα χρήματα, παρόλο που ήταν ενεπίγραφη μόνο το όνομα του μονάρχη.Την εποχή που κόπηκαν τα βισαλτικά νομίσματα, τα ορυχεία του Παγγαίου βρίσκονταν κυρίως στα χέρια των Θασίων, οι οποίοι είχαν και οι ίδιοι αργυρωρυχεία και για αυτό το λόγο και η ομορφιά και η αφθονία των νομισμάτων της Θάσου.Οι άλλοι που,σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, δούλευαν στα ορυχεία του Παγγαίου, ήταν οι Πιερείς και οι Οδομάντες και κυρίως οι Σάτρες που ήταν στα σύνορα του βουνού. Στα ορυχεία του Παγγαίου ίσως εντοπίσουμε ίχνη ενός μεγάλου κέρματος του βασιλιά των Ηδωνέων, Γέτα όταν οι Ηδωνείς κατέκτησαν τον Δραβίσκο και τις Εννιά Οδούς, οπότε και είχαν την δύναμη να δουλεύουν κάποια από τα ορυχεία.Στις ίδιες περιοχές εντοπίζουμε νοσμίσματα με την επιγραφή ΟΡΡΗΣΚΙΩΝ ή ΩΡΡΗΣΚΙΩΝ, και ΓΕΤΑΙΟΝ όχι ΛΕΤΑΙΩΝ, τα οποία ίσως αναφέρονται στη Λητή της Μακεδονίας. H ομοιότητα των αρχα’ιων νομισμάτων των Ορέσκιων με εκέινα του Γέτα,βασιλιά των Ηδωνέων, είναι αξιοπρόσεκτη. Τα μικρότερα και πιο σύγχρονα, με την επιγραφή ΩΡΗΣΚΙΩΝ, έχουν τον ίδιο τύπο με αυτά που επιγράφονται ΓΕΤΑΙΟΝ, δηλαδή, ενός σατύρου που σκοτώνει μια νύμφη.Φαίνεται ότι όλα ανήκαν στην Ηδωνία ή εκεί κοντά. Οι Σάτυροι ήταν οι Σάτραι και αναφέρονται στην λατρεία του Βάκχου στα βουνά του Παγγαίου και του Όρβελου. (Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ. 213)
    • Ο Απολλόδωρος μας άφησε παραδόσεις καταδεικνύοντας τη σύνδεση ανάμεσα στους βασιλείς των Ηδωνέων και στους μύθους των Βάκχων και των Σατύρων. Οι Ορέσκιοι πιθανώς κατοίκησαν τα βουνά πάνω από τον Δραβίσκο, στα οποία βρισκόταν το μαντείο του Βάκχου, ένα επίθετο των οποίων ήταν ορέσκιος.Είναι αξιοπρόσεκτο με μια γενική αναφορά στα ασημένια νομίσματα της Μακεδονίας και της Θράκης πόσο μεγάλη ποσότητα από αυτά ανήκαν σε μέρη κοντά στα αργυρωρυχεία.Σε αυτά ανήκαν τα νομίσματα από τα εξής μέρη: Άκανθος, Νεάπολη, Τράγιλος, Όσσα, Βισαλτία, Φίλιπποι και αυτά που επιγράφονταν Μακεδόνων πρώτης, τα οποία κόπηκαν στην Αμφίπολη μετά την ρωμαϊκή κατάκτηση.Ανιχνεύουμε τα χρυσά νομίσματα του Φιλίππου στην εκτεταμένη επεξεργασία των ορυχειων των Κρηνίδων.(Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ. 214)

  • Μετάλλια της Πύδνας

    • μετάλλιο νο 12 Εικονίζεται η κεφαλή του Ηρακλή καλυμμένη με τη λεοντή.Στην αντίθετη όψη  ένας αετός κατασπαράσσει ένα φίδι ενώ υπάρχει και η επιγραφή «ΠΥΔΝΑΙΩΝ». (Cousinery,τομ. ΙΙ,σ. 44)
    • μετάλλιο νο 13 Κεφαλή της Αρτέμιδος.Στην αντίθετη όψη μια κουκουβάγια και η επιγραφή «ΠΥΔΝΑΙΩΝ».Τα δυο τελευταία νομίσματα είναι χάλκινα. (Cousinery,τομ. ΙΙ,σ. 44)
    • Πιθανότατα υπάρχει κάποια ετυμολογική σχέση ανάμεσα  στις λέξεις Σάτρες και Σάτυροι και για το λόγο αυτό τα νομίσματα των Σατρών απεικονίζουν Σατύρους. (Cousinery,τομ. ΙΙ,σσ. 83-84)

  • Νομίσματα της πόλης των Φιλίππων

    • Στους Φιλίππους της Μακεδονίας ο αυτοκράτορας απεικονιζόταν σαν τον Ηρακλή. Το μαρτυρούν τα χάλκινα νομίσματα που έχουν βρεθεί.Η πόλη της Τύρου γιόρτασε τις νίκες του Τραϊανού κόβοντας αργυρό νόμισμα σε μεγάλο μέγεθος.Η πίσω όψη του νομίσματος εικονίζει τον αυτοκράτορα κάτω από τα σύμβολα του Ηρακλή της Τύρου. (Cousinery,τομ.ΙΙ,σ. 13)
    •  Τα πρώτα νομίσματα που χρησιμοποίησε η Νεόπολη εικόνιζαν στη μία τους πλευρά μια θεατρική μάσκα χωρίς κάποια επιγραφή και στην αντίθετη όψη ένα τετράγωνο κοίλον χωρισμένο σε τέσσερα μέρη. (Cousinery,τομ.ΙΙ,σ. 120)
    • Μετάλλιο νο 1 Εικονίζεται η κεφαλή του Ηρακλή  ή του ίδιου του Φιλίππου που φέρει στο δεξί μέρος τη λεοντή. Στην αντίθετη όψη φέρει την επιγραφή «ΦΙΛΙΠΠΩΝ», ένα τρίποδο και πίσω στο πλαίσιο εικονίζεται κεφαλή αλόγου. Το χρυσό αυτό μετάλλιο-μοναδικό στο είδος του-  ανήκει στη συλλογή της βασίλισσας Χριστίνας της Σουηδίας. Η σπανιότητα του νομίσματος υποδεικνύει ότι κόπηκε σε κάποια ειδική περίσταση. Πιθανόν στα εγκαίνια της αποικίας. Ο τρίποδας που εικονίζεται στην πίσω όψη του μεταλλίου αποτελεί αφιέρωση στον Απόλλωνα, καθώς όπως είναι γνωστό ο Φίλιππος συνήθιζε να τοποθετεί σε χρυσά αλλά και σε χάλκινα νομίσματα την κεφαλή αυτού του θεού. (Cousinery,τομ. ΙΙ, σ. 39-40)
    • Μετάλλιο νο 2 Η ίδια κεφαλή  και στην αντίθετη όψη η ίδια επιγραφή και ο ίδιος τύπος μεταλλίου. Μέσα στο πλαίσιο στη μία πλευρά εικονίζεται ένα κλαδί δάφνης και στην άλλη  ένας πέλεκυς. Το μετάλλιο είναι αργυρό. (Cousinery,τομ. ΙΙ,σ. 40)
    • μετάλλιο νο 3 Ο ίδιος τύπος μεταλλίου. Στην πίσω όψη στο πλαίσιο εικονίζεται  ένα ρόπαλο και στο κάτω μέρος υπάρχει η λέξη «ΗΡΑ». Το ασημένιο αυτό νόμισμα όπως και το προηγούμενο είναι σπάνιο και έχει το σχήμα και το βάρος του τετράδραχμου. (Cousinery,τομ. ΙΙ,σ. 40)
    • Μετάλλιο νο 4 Η ίδια κεφαλή και στην αντίθετη όψη στο πλαίσιο  ένας αναμμένος πυρσός. Το μετάλλιο είναι από χαλκό. (Cousinery,τομ. ΙΙ,σ. 40)
    • μετάλλιο νο 5 Χάλκινο μετάλλιο παρόμοιο με το προηγούμενο που φέρει την απεικόνιση ενός ροπάλου. (Cousinery,τομ. ΙΙ,σ. 40)
    • Μετάλλιο νο 6 Όμοιο με το προηγούμενο. (Cousinery,τομ. ΙΙ,σ. 40)
    • Μετάλλιο νο 7 Πολύ μικρό χάλκινο μετάλλιο το οποίο δεν φέρει κανένα σύμβολο. (Cousinery,τομ. ΙΙ,σ. 40)
    • Μετάλλιο νο 8 Στη μία όψη του νομίσματος υπάρχει η επιγραφή «VIC.AUG.» ενώ στη δεξιά πλευρά περπατά η Δόξα. Στην αντίθετη όψη υπάρχει η επιγραφή «COHOR.PRAE.PHIL.» και τρία στρατιωτικά εμβλήματα. Ο τύπος αυτού του μεταλλίου φαίνεται πως ανήκει στα πρώτα χρόνια ζωής των Φιλίππων ως ρωμαϊκή αποικία. Αναφέρεται σε μια νίκη που κολακεύει τον αυτοκράτορα και την ίδια στιγμή δοξάζει τις οικογένειες των στρατιωτών που συμμετείχαν στο πλευρό του Ιουλίου Καίσαρα. Οι κοόρτεις που έμειναν πιστές στον Καίσαρα διατήρησαν υπό τον έλεγχό τους τους Φιλίπππους και τη γύρω περιοχή.Το μετάλλιο είναι χάλκινο. (Cousinery,τομ. ΙΙ,σ. 41)
    • Μετάλλιο νο 9 Στη μία όψη φέρει την επιγραφή «COL.AUG.JUL.IUSSU.AUG.» και την κεφαλή του Αυγούστου στεφανωμένη. Στην αντίθετη όψη έχουμε την επιγραφή «AUG.DIVI.F.DIVO.IULIO.», ενώ ο Αύγουστος με την τήβεννο πάνω σε μια βάση μοιάζει να στεφανώνει τον Ιούλιο Καίσαρα  ο οποίος φέρει στρατιωτική αμφίεση. Στις δυο πλευρές της βάσης εικονίζονται δυο μικροί βωμοί. Το μετάλλιο είναι χρυσό και είχε κοπεί προς  τιμήν του Αυγούστου. (Cousinery,τομ. ΙΙ,σσ. 42-43)
    • Στην περιοχή γύρω από τους Φιλίππους βρέθηκαν πολύ μικρά νομίσματα τα οποία ωστόσο δεν κόπηκαν εκεί παρόλο που ανήκουν σε αυτή την πόλη. (Cousinery,τομ. ΙΙ,σ. 43)
    • Μετάλλιο νο 10 Στην πρόσθια όψη του νομίσματος υπάρχει η επιγραφή «AUG» και εικονίζεται η κεφαλή του Αυγούστου δίχως να είναι στεφανωμένη. Στην πίσω όψη εικονίζονται δυο άποικοι που σέρνουν ένα άροτρο. Υπάρχει ένα ακόμη νόμισμα στην ίδια κατηγορία όπου στην πρόσθια όψη εικονίζεται η κεφαλή του Τιβερίου δίχως να είναι στεφανωμένη ενώ η αντίθετη όψη είναι όμοια με την αντίστοιχη του προηγούμενου νομίσματος. Και τα δυο νομίσματα είναι χάλκινα. Τα νομίσματα των Φιλίππων είναι παρόμοια  με αυτά της Απάμειας της Βιθυνίας ,καθώς και οι δυο αυτές πόλεις όταν βρίσκονταν κάτω από την εξουσία του Αυγούστου και του Τιβερίου είχαν κοινό νομισματικό σύστημα. (Cousinery,τομ. ΙΙ,σ. 43)
    • Μετάλλιο νο 11 Στην πρόσθια όψη  εικονίζεται η κεφαλή του Κλαυδίου δίχως να είναι στεφανωμένη, ενώ πίσω υπάρχει η επιγραφή «CLAUDIUS CAESAR AUG.TR.P.».Το νόμισμα ομοιάζει με αυτά της εποχής του Αυγούστου με τη διαφορά ότι στο νόμισμα του Κλαυδίου κάτω από τις δυο φιγούρες υπάρχει η λέξη «DIVUS.AUG».Το νόμισμα είναι χάλκινο. (Cousinery,τομ. ΙΙ,σ. 43)
    Νομίσματα Φιλίππων, Cousinery E.M. - Voyage dans la Macedoine, 1831, t.II, p. 18-19.
    Νομίσματα Φιλίππων, Cousinery E.M. – Voyage dans la Macedoine, 1831, t.II, p. 18-19.

  • Γιουρούκοι

  • Στα ευρωπαϊκά εδάφη υπάρχει μικρός αριθμός Γιουρούκων, ώστε το πρόβειο κρέας που παράγεται από τα κοπάδια τους να μην επαρκεί για τις ανάγκες του πληθυσμού στη Μακεδονία και στις γύρω περιοχές. Στα λιβάδια του Στρυμώνα και της Θεσσαλονίκης έρχονται κάθε χρόνο Γιουρούκοι με τα κοπάδια τους, ενώ οι βοσκοί της Πίνδου πηγαίνουν στις πεδιάδες της Θεσσαλίας. Κάθε άνοιξη οι Τούρκοι αγοράζουν αρνιά και πρόβειο κρέας και κατόπιν οι Αλβανοί βοσκοί όπως και αυτοί της Πίνδου ανεβαίνουν στα ορεινά. (Cousinery, τομ. Ι, σ.188-189)
  • Φεύγοντας από τον Σοχό συναντάμε ένα χωριό που κατοικείται από Γιουρούκους, οι οποίοι ασχολούνται περισσότερο με την κτηνοτροφία παρά με τη γεωργία και έχουν ωραίους αμπελώνες. Μετά από ταξίδι τριών ωρών μέσα από ακαλλιέργητα εδάφη φθάνουμε στην πεδιάδα του Λαγκαδά, όπου καλλιεργείται το βαμβάκι, το κριθάρι και το σιτάρι. (Cousinery, τομ. ΙΙ, σ. 58)
  • Οι Γιουρούκοι, οι οποίοι στην Ασία ζούν μια νομαδική ζωή, αντίστοιχα με τους Κούρδους και τους Τουρκομάνους, όπως υποδηλώνει το όνομα τους ( καθώς δεν υπάρχει διαφορά στη γλώσσα, και πολύ λίγες στην συμπεριφορά και τον τρόπο ζωής, ανάμεσα στους Γιουρούκους και τους Κονιάριδες της Ευρώπης, πιστεύω οτι συχνά συγχέονται, μολονότι τα ονόματα δηλώνουν με επάρκεια τον αρχικό διαχωρισμό ), έχουν λιγότερο νομαδικό χαρακτήρα στη Μακεδονία και τη Θράκη, όπου έχουν χωριά, και έχουν μετατραπεί σε καλλιεργητές. Αυτοί του Πασαλικίου της Θεσσαλονίκης έχουν ένα αρχηγό που ονομάζεται Γιουρούκ Μπέης, ο οποίος διαμένει σε εκείνη την πόλη. Οι κυριότερες εστίες τους είναι στις περιφέρειες της Gumertzina, της Δράμας, του Νευροκοπίου, των Σερρών, της Strumitza, του Radhovitzi, του Tikfis και του Karadagh.(Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ. 175)
  • Η πεδιάδα Μπουτζά φαρδαίνει όσο περπατάμε και περιλαμβάνει πολλά μικρά γιουρούκικα χωριά, τα οποία βρίσκονται στις πλαγιές των βουνών σε όλες τις πλευρές.(Leake,τομ.ΙΙΙ,σ.298)

  • Ηδωνοί

    • Η Αμφίπολη ήταν αρχικά υπό την κατοχή των Ηδονών με το όνομα Εννέοδος. (Cousinery,τομ.Ι,σ. 100)
    • Ο Θουκυδίδης αναφέρει πως η πόλη ανήκε στους Ηδωνούς μέχρι την κατάληψή της από τους Αθηναίους. Οι Ηδωνοί μετά την ήττα τους από τους Αθηναίους εγκαταστάθηκαν σε περιοχές βόρεια του Παγγαίου από τους Δραβησκούς ως την Ηιώνη, κοντά στο Στρυμόνα.(Cousinery, τομ.Ι, σ. 101-102)
    • Ο στρατηγός Άγνων το 437 π.Χ. έδιωξε οριστικά τους Ηδωνούς από τις Εννέα Οδούς δίνοντας στην πόλη το όνομα «Αμφίπολη».(Cousinery, τομ.Ι, σ. 103-104)
    • Υπάρχει, ενδεχομένως άλλη μια αρχαία πόλη, την οποία ορισμένοι μπορεί να τείνουν να τοποθετήσουν στα Ορφανά και κατα προτίμηση στις Φαγρές, η Μυρσίνα των Ηδωνών. Σε αυτή την υπόθεση μπορεί να αντιταχθεί οτι οι Ηδωνοί, ήδη απο τον Περσικό πόλεμο, δεν είχαν στην κατοχή τους παραθαλάσσια κομμάτια γης, και αν η Μυρσίνα βρισκόταν δίπλα στη θάλασσα, το όνομα της δύσκολα θα παραλείπονταν απο τον Ηρόδοτο στην περιγραφή της πορείας του ξέρξη, ή απο τον Σκύλακα στον Περίπλου του αυτής της ακτής. Η Μύρσινα κατα συνέπεια βρισκόταν στο εσωτερικό, προς τα βόρεια του βουνού Παγγαίου, όπου οι Ηδωνοί κατείχαν το σύνολο της περιοχής μέχρι τη Δραβέσκα (Dravescus, Thucyd. l. 1, c. 100), και πιθανόν ήταν πολύ κοντά στην περιοχή της Αμφίπολης. ( Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ. 180 – 181)
    • Η Αμφίπολη, όπως παρατηρεί ο Θουκυδίδης, κατείχε μια ελκυστική θέση τόσο στη θάλασσα όσο και στην εσωτερική χώρα ( περηφανη ες θάλασσάν τε καί τήν ήπειρον.- Thucyd. l. 4, c. 102.). Τοποθετημένη στο μοναδικό, βολικό πέρασμα κατα μήκος της παραθαλάσσιας κορυφογραμμής των βουνών που βρίσκονται ανάμεσα στα περάσματα της Αulon και της Νεάπολης, ευρισκόμενη σε ένα σημείο το οποίο οδηγεί άμεσα στο κέντρο μιας από τις πιο πλούσιες και εκτεταμένες πεδιάδες της Ελλάδας, ήταν φυσικά το κέντρο πολλών δρόμων, απ’ όπου προέρχεται το όνομα Εννέα οδοί, την οποία ο τόπος έφερε όταν κατεχόταν από τους Ηδωνούς, πρίν από τήν Αθηναϊκή αποικιοποίηση. (Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ. 190)
    • Την εποχή που κόπηκαν τα βισαλτικά νομίσματα, τα ορυχεία του Παγγαίου βρίσκονταν κυρίως στα χέρια των Θασίων, οι οποίοι είχαν και οι ίδιοι αργυρωρυχεία και για αυτό το λόγο και η ομορφιά και η αφθονία των νομισμάτων της Θάσου.Οι άλλοι που,σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, δούλευαν στα ορυχεία του Παγγαίου, ήταν οι Πιερείς και οι Οδομάντες και κυρίως οι Σάτρες που ήταν στα σύνορα του βουνού. Στα ορυχεία του Παγγαίου ίσως εντοπίσουμε ίχνη ενός μεγάλου κέρματος του βασιλιά των Ηδωνέων, Γέτα όταν οι Ηδωνείς κατέκτησαν τον Δραβίσκο και τις Εννιά Οδούς, οπότε και είχαν την δύναμη να δουλεύουν κάποια από τα ορυχεία.Στις ίδιες περιοχές εντοπίζουμε νοσμίσματα με την επιγραφή ΟΡΡΗΣΚΙΩΝ ή ΩΡΡΗΣΚΙΩΝ, και ΓΕΤΑΙΟΝ όχι ΛΕΤΑΙΩΝ, τα οποία ίσως αναφέρονται στη Λητή της Μακεδονίας. H ομοιότητα των αρχα’ιων νομισμάτων των Ορέσκιων με εκέινα του Γέτα,βασιλιά των Ηδωνέων, είναι αξιοπρόσεκτη. Τα μικρότερα και πιο σύγχρονα, με την επιγραφή ΩΡΗΣΚΙΩΝ, έχουν τον ίδιο τύπο με αυτά που επιγράφονται ΓΕΤΑΙΟΝ, δηλαδή, ενός σατύρου που σκοτώνει μια νύμφη.Φαίνεται ότι όλα ανήκαν στην Ηδωνία ή εκεί κοντά. Οι Σάτυροι ήταν οι Σάτραι και αναφέρονται στην λατρεία του Βάκχου στα βουνά του Παγγαίου και του Όρβελου. (Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ. 213)
    • Ο Απολλόδωρος μας άφησε παραδόσεις καταδεικνύοντας τη σύνδεση ανάμεσα στους βασιλείς των Ηδωνέων και στους μύθους των Βάκχων και των Σατύρων.Οι Ορέσκιοι πιθανώς κατοίκησαν τα βουνά πάνω από τον Δραβίσκο, στα οποία βρισκόταν το μαντείο του Βάκχου, ένα επίθετο των οποίων ήταν ορέσκιος.Είναι αξιοπρόσεκτο με μια γενική αναφορά στα ασημένια νομίσματα της Μακεδονίας και της Θράκης πόσο μεγάλη ποσότητα από αυτά ανήκαν σε μέρη κοντά στα αργυρωρυχεία.Σε αυτά ανήκαν τα νομίσματα από τα εξής μέρη: Άκανθος, Νεάπολη, Τράγιλος, Όσσα, Βισαλτία, Φίλιπποι και αυτά που επιγράφονταν Μακεδόνων πρώτης, τα οποία κόπηκαν στην Αμφίπολη μετά την ρωμαϊκή κατάκτηση.Ανιχνεύουμε τα χρυσά νομίσματα του Φιλίππου στην εκτεταμένη επεξεργασία των ορυχειων των Κρηνίδων.(Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ. 214)
    • Σχετικά με αυτό το μέρος, το οποίο το Οδοιπορικό αναφέρει με το παραφθαρμένο όνομα Τρίουλο, αποτελεί παρατήρηση του M.Cousinery, o οποίος διέμεινε ως Γάλλος πρέσβης στη Σαλονίκη,όπου νομίσματα με την επιγραφή ΤΡΑΙΛΙΟΝ βρέθηκαν συχνά κοντά στην Αμφίπολη,από όπου συνάγεται το συμπέρασμα ότι το Τρίουλο είναι παραφθορά του Τραίλιο.Το πραγματικό όνομα, ωστόσο, υποπτεύομαι ότι είναι Τράγιλος,καθώς ο Στέφανος δείχνει ότι υπήρχε μια μακεδονική πόλη με το όνομα Τράγιλος, που αποτελεί αναμφίβολα την πραγματική ανάγνωση του Βράγιλος ή Δράγιλος, που βρέθηκε στον Ιεροκλή μεταξύ των πόλεων της πρώτης ή υπατικής Μακεδονίας, και τοποθετείται προφανώς όχι μακριά από την Παρθικόπολη και την Ηράκλεια Στρυμόνος.Στην τοπική μορφή του ονόματος, το Γ μπορεί και να παραλειφθεί, έτσι ώστε το ΤΡΑΙΛΙΟΝ του νομίσματος να παρουσιάζει το ελληνικό Τραγιλίων.Το Τρίουλο της Τραπέζης θα πρέπει τότε να διορθωθεί ως Τραίλιο.Η Τράγιλος σε αυτήν την περίπτωση, βρισκόταν στους πρόποδες του όρους Παγγαίου απέναντι από τους Φιλίππους.Το πραγματικό όνομα της τοποθεσίας 8 Μ.Π. ανατολικά της Ευπορίας, όπου στην Tράπεζα αναγράφεται ως Γραίρο,πρέπει να είναι Γάζορος και μαθαίνουμε από τον Στέφανο ότι πρόκειται για μακεδονική πόλη και από τον Πτολεμαίο ότι βρισκόταν στην χώρα των Ηδωνέων.
      Η Γάζορος πιθανώς βρισκόταν ανάμεσα στην Τράγιλο και στην Ευπορία προς το βορειοδυτικό άκρο του όρους Παγγαίου.Η Βέργα τοποθετημένη, κατά τον Πτολεμαίο, στα σύνορα της Ηδωνίας,όπως και κοντά στην στους Οδομάντες,οι οποίοι,εκείνη την εποχή, κατείχαν τις Σέρρες και τη Σκοτούσσα, φαίνεται πως ήταν κοντά στην ακτή της λίμνης του Στρυμόνα, κοντά στο σύγχρονο Ταχυνό.Ο Σκύμνος το περιγράφει να κείτεται στο στόμιο του Στρυμόνα.Εάν το Ζερβοχώρι ήταν η τοποθεσία της Ηράκλειας Σιντικής είναι πιθανό ότι μια σημαντική περιφέρεια στα βόρεια αυτής της τοποθεσίας και στα δεξιά του Στρυμόνα περιλαμβανόταν στην Σιντική και ακολούθως και η Νιγρίτα ήταν είτε η Τρίστολος είτε η Παρθικόπολη,καθώς αυτές είναι οι δυό πόλεις,εκτός της Ηράκλειας που ο Πτολεμαίος αποδίδει στην Σιντική.(Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ.228-9)