Category: Θέματα

  • Επίσκεψη ομάδας τουριστών στον Όλυμπο για πρώτη φορά

      Τη Δευτέρα το απόγευμα, 12 Σεπτεμβρίου 1927, περίπου 25 τουρίστες- δώδεκα εκ των οποίων ήταν νεαρά κορίτσια- μπήκαν στον πειρασμό να ανέβουν στο υψηλότερο σημείο του όρους Όλυμπος. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που ένα καραβάνι τουριστών πέτυχαν σε αυτό το εγχείρημα, όπως φάνηκε στην πράξη. (σημ: Ένας απολογισμός αυτής της αποστολής δημοσιεύθηκε σε συνεχόμενα φύλλα της Φιγκαρό, από τις 4 μέχρι τις 27 Οκτωβρίου 1927, με τον τίτλο: Πάνω στον Όλυμπο αναζητώντας τους Θεούς, από τον George Bourdon). (Boissonnas, σ. 52)

    Δεύτερη αποστολή Boissonas, Γιάννης Κυρίτσης, Ο Όλυμπος του Boissonnas, Η πρώτη ανάβαση στην κατοικία των Θεών οι πρώτες φωτογραφίες του μυθικού βουνού, Θεσσαλονίκη 2002, σ.135." title="Δεύτερη αποστολή Boissonas, Γιάννης Κυρίτσης, Ο Όλυμπος του Boissonnas, Η πρώτη ανάβαση στην κατοικία των Θεών οι πρώτες φωτογραφίες του μυθικού βουνού, Θεσσαλονίκη 2002, σ.135.
    Δεύτερη αποστολή Boissonas, Γιάννης Κυρίτσης, Ο Όλυμπος του Boissonnas, Η πρώτη ανάβαση στην κατοικία των Θεών οι πρώτες φωτογραφίες του μυθικού βουνού, Θεσσαλονίκη 2002, σ.135." title="Δεύτερη αποστολή Boissonas, Γιάννης Κυρίτσης, Ο Όλυμπος του Boissonnas, Η πρώτη ανάβαση στην κατοικία των Θεών οι πρώτες φωτογραφίες του μυθικού βουνού, Θεσσαλονίκη 2002, σ.135.

  • Πρόταση δημιουργίας Εθνικού Πάρκου στον Όλυμπο

    • Τα σύνορα αυτού του Πάρκου, ξεκινώντας από τα κυπαρίσσια του Μπαμπά, θα δένουν στη κοιλάδα των Τεμπών, το βυζαντινό οχυρό του Πλαταμώνα και θα εκτείνονται κατά μήκος της θάλασσας μέχρι τη Σκάλα του Αγίου Θεοδώρου. Μετά θα περιτρέχουν την ακτή της Σκοτίνας, γύρω από το δάσος της Καλλιπεύκης και θα περικλείουν ολόκληρο τον Όλυμπο. Σε ό,τι αφορά τους πλούσιους που αρέσκονται να περάσουν λίγες ημέρες στην Αθήνα, η Ριβιέρα του όρους Όλυμπος σύντομα θα είναι γι’αυτούς μια στάση στο δρόμο τους για την Εγγύς ή Άπω Ανατολή. Εν ολίγοις, όπως οι Δελφοί ήταν ο ομφαλός του αρχαίου κόσμου, το Εθνικό Πάρκο του Ολύμπου θα γίνει το κέντρο του διεθνούς Τουρισμού. (Boissonnas, σ. 50 -52)

  • Πρόταση αξιοποίησης Ολύμπου

    • Σε ό,τι αφορά τη διασφάλιση του βουνού Όλυμπος η ομορφιά του τοπίου δε θα τεθεί σε κίνδυνο. Ας επιτραπούν οι σκάλες ή το αναβατόριο, αφού πρέπει να υπάρχουν. Ειδάλλως ο Όλυμπος θα συνεχίσει να χαραμίζει τη γλυκύτητα του ή θα γίνει μια ευκαιρία για σκάνδαλο ανάμεσα στους δίκαιους. Τοποθέτησε αυτήν τη σκάλα, την κινούμενη σκάλα ή πλατφόρμα ή ο,τιδήποτε άλλο, εκτός θέας. Κρύψε το στη μια πλευρά των Ιερών Αιθουσών: ας πούμε στη νότια πλευρά, η οποία είναι και λιγότερο εκτεθειμένη στη θέαση. Ανάμεσα στα πεύκα και τους διάσπαρτους βράχους το εναέριο καλώδιο δε θα φαίνεται. Ο κάθε αποφασισμένος και ασυμβίβαστος αναρριχητής μπορεί ακόμη να σκαρφαλώσει από το Λιτόχωρο μέσω του Αγίου Διονυσίου και την Καλύβα. Δε θα αντιληφθεί καμία παραμόρφωση. Σε ό,τι αφορά τα ξενοδοχεία, μια αυστηρή και πεφωτισμένη Δημόσια διοίκηση θα επιβλέπει και θα διατηρεί, στην απαράμιλλη μεγαλοπρέπεια του το σπίτι των Θεών. Θα φυλάσσει τις Μούσες του Ορφέα και θα κρατάει εκτός κάθε άλλο τύπο αρχιτεκτονικής από τον τοπικό Ελληνικό. Θα είναι δουλειά της Επιτροπής δημοσίας τέχνης, την οποία προτείνω να εξασκεί τον αυστηρότερο έλεγχο και επίβλεψη επί των κατασκευαστών, χτιστών και όλων των αλιευόντων σε ταραγμένα νερά, όπως το θέτουν οι Γάλλοι. Σε καμία περίπτωση το όρος Όλυμπος δεν πρέπει να γίνει καρικατούρα του εαυτού του. (Boissonas, σ. 48-49)

  • Τρόπος ξύλευσης στον Όλυμπο

  • Πρόσφατα, τον Σεπτέμβριο του 1927, καθ’ οδόν προς το βουνό Όλυμπος, παρακολουθήσαμε ένα μεγάλο βοσκοτόπι κατάσπαρτο με κορμούς τεράστιων δέντρων. Αυτά είχαν όλα κοπεί σε ύψος 3 ή 4 μέτρων από το έδαφος. Τι παράξενη εικόνα! Τι χάσιμο, σκεφτήκαμε, ενώ βλέπαμε αυτές τις σειρές από ασπρισμένους σκελετούς, με ποιο τρόπο είχε γίνει αυτή η καταστροφή; Ο Κάκαλος, ο οδηγός μας, μου έδωσε την εξήγηση σε αυτό το μυστήριο: « Γίνεται κατ’ αυτόν τον τρόπο, είπε, εξαιτίας του πάχους του χιονιού, το οποίο υπάρχει μέχρι τα τέλη Ιουνίου. Κόβουμε αυτά τα δέντρα του δάσους το χειμώνα, γεμάτα με κρούστα πάγου. Τα ξαπλώνουμε κατά μήκος και γλιστράνε στις υπώρειες των βουνών, έτοιμα για κόψιμο». (Boissonnas, σ. 46)

  • Απαγωγή του Edward Richter στον Όλυμπο

    • Το τελευταίο περιστατικό ενός ληστρικού δράματος σε εκείνη την ανίερη περιοχή συνέβη το 1911. Ο Γερμανός μηχανικός Edward Richter, από τις 27 Μαίου μέχρι τις 22 Αυγούστου, συρόταν από σπηλιά σε σπηλιά από ένα σώμα Κλεφτών. (Boissonnas, σ. 42 -43)
    • Ωστόσο, αυτοί οι σκληροί κάτοικοι των λόφων ήταν έντιμοι άνθρωποι, με τον δικό τους τρόπο και με λίγη συμπάθεια προς τις συναισθηματικές εξάρσεις. Ένας από αυτούς ανήκε στη συμμορία των καθαρμάτων που, το 1911, σκότωσαν την τουρκική χωροφυλακή, που συνόδευε τον μηχανικό Richter για τον οποίο είχαν στήσει παγίδα στο Κοκκινόπουλο. (Boissonnas, σ. 61)

  • Σιδηροδρομική γραμμή Αθήνας – Θεσσαλονίκης

    • Το 1908 η σιδηροδρομική γραμμή Αθήνας –Θεσσαλονίκης βρισκόταν ακόμη στη διαδικασία κατασκευής. (Boissonnas, σ. 40 -41)

  • Αγάς

    • Το σεράι του Αγά βρισκόταν στο Κάστρο, κοντά στην Ολυμπιάδα Χαλκιδικής. (Leake, τομ. ΙΙΙ, σ. 166)
    • Ένα πρόβατο ή μία κατσίκα προσφέρεται κάπου κάπου στις Καρυές στον Αγά και την οικογένειά του, αλλά ακόμη και τότε δεν μπορούσε να έχει κανένα θηλυκό στο σπίτι του. ( Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ. 136)

  • Διβραίοι

  • Οι Διβραίοι συγκροτούν τα σώματα των ατάκτων του Αλγερίου και ευθύς μόλις ανδρωθούν παίρνουν το δρόμο για τους βάρβαρους εκείνους τόπους της Αφρικής. Ο προτελευταίος νταής του Αλγερίου, ο οποίος αντιστάθηκε με τόση γενναιότητα στο ναύαρχο Έξμουθ, ήταν κάποιος τυχοδιώκτης από την Κάτω Δίβρη. (Pouqueville, τόμ. ΙΙΙ, σ.68)

  • Δουλσινιώτες

  • Οι Δουλσινιώτες έζησαν στην Τρίπολη και την Τύνιδα. (Pouqueville, τόμ. ΙΙΙ, σ.68)

  • Ιεράρχες Ιουστινιανού

  • Οι ιεράρχες του Ιουστινιανού έφεραν τους τίτλους των Μητροπολιτών των Ιλλυρίων, των κυρίως Δακών, των παρακτίων Δακών, της δευτέρας Μοισίας, της Δαρδανίας, της Πρεβαλιτιανής επαρχίας, της δευτέρας Μακεδονίας, καθώς και ενός τμήματος της δευτέρας Παννονίας. (Pouqueville, τόμ. ΙΙΙ, σ.52)