Category: Θέματα

  • Επιτύμβια επιγραφή (Ευτρόπιος)

    • Σε πολλά σημεία της πόλης κυρίως στις κρήνες, νεκρικές πέτρες και ενεπίγραφοι σωροί εντοπίζονται. Όπου απαντώνται μορφές σε αυτά τα σημεία, τα κεφάλια τους έχουν καταστραφεί, ως συνήθως, από τους Τούρκους, ούτε είναι εύκολο να βρεθεί μια επιγραφή που είναι τέλεια.Οι πιό ενδιαφέρουσες που έχω παρατηρήσει είναι, 1. Ένα απλό μνήμα, χρήσιμο μόνο για την διπλή του ημερομηνία, όπου το έτος 302 σε μια εποχή αντιστοιχεί στο έτος 186 σε μια άλλη, καθώς η διαφορά 116 είναι ακριβώς μεσοδιάστημα ανάμεσα στην καταστροφή της Κορίνθου και της μάχης του Άκτιου, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι είναι αυτά τα δύο, τα γεγονότα από τα οποία πάρθηκαν οι ημερομηνίες. 2.Ένας επιτάφιος με ποίηση, με μια ή δυο σειρές στην αρχή όπου εμφανίζει το όνομα μιας γυναίκας, της οποίας ο σύζυγος, ο Ευτρόπιος κατασκεύασε το μνήμα για εκείνη και τον ίδιον. Σε δυο γραμμές πεζού λόγου με μικρότερους χαρακτήρες που ακολουθούν το ποίημα, υπογραμίζει ότι όποιος τοποθετήσει άλλο νεκρό σώμα στον τάφο, εκτός από αυτά των παιδιών του, θα πληρώσει πρόστιμο στο δημόσιο θησαυροφυλάκιο των 10.200 δηναρίων. 3. Μια άλλη επιγραφή περιέχει τα ονόματα εκείνων που διαγωνίστηκαν για το έπαθλο σε ένα νεκρικό διαγωνισμό, στον οποίο υπήρχαν δοκιμασίες στο παγκράτιο και στους αγώνες πάλης με αγόρια, νεαρούς άνδρες και ενήλικες.Υποτίθεται ότι το προηγούμενο όνομα του κάθε ζεύγους ήταν ο νικητής.(Leake, τομ. ΙΙΙ, σ.247)

  • Λήδα και Γανυμήδης

    • O Ζώσιμος μοιάζει να υποστηρίζει την παράδοση η οποία αποδίδει αυτό το μνημείο στον Κωνσταντίνο, με την αναφορά του, ότι, όταν ο Κωνσταντίνος καθυπόταξε τους Σαρματιανούς, πήγε στη Θεσσαλονίκη, και εκεί κατασκεύασε λιμάνι. Αλλά η κατασκευή του γλυπτού τοποθετείται καλύτερα στα χρόνια του Θεοδοσίου, του οποίου οι νίκες επί των Γότθων ήταν ένα κοινό θέμα των μνημείων της εποχής του. Στα δυτικά της αψίδας του, κοντά στον κεντρικό δρόμο, είναι τα χαλάσματα ενός πρόναου με διπλή σειρά αρχιτεκτονικής, αποτελούμενης από τέσσερις κορινθιακούς κίονες, όχι της πιο τέλειας αρχιτεκτονικής ή εκτέλεσης, και οι κορμοί των οποίων είναι μισοθαμένοι στο έδαφος. Στα επιστύλιά τους στέκεται μια άνω σειρά, η οποία αποτελείται από τέσσερις απλές κολόνες, στην απέναντι πλευρά των οποίων είναι οι Καρυάτιδες, οκτώ στο σύνολο. Οι μορφές είναι σε ανθρώπινο μέγεθος και κάθε μια αντιπροσωπεύει διαφορετικό θέμα. Σε μια από τις κολόνες οι δυο αντικρυστές μορφές είναι η Λήδα και ο Γανυμήδης. Η Λήδα αγκαλιάζει τον κύκνο, του οποίου το κεφάλι ακουμπά πάνω στο στήθος της. Ο Γανυμήδης κρέμεται από τον αετό του οποίου τα φτερά καλύπτουν την πλάτη του και τα νύχια του ακουμπούν στους γοφούς του, ενώ το κεφάλι του αητού φτάνει τον αριστερό ώμο του νέου κοιτώντας τον στο πρόσωπο. Πρόκειται για ένα πολύ καλό κομμάτι γλυπτικής τέχνης, το οποίο δεν έχει επηρεστεί από το πέρασμα του χρόνου. Οι υπόλοιπες μορφές φαίνονται λιγότερο αξιόλογες, καθώς βρίσκονται υπό συντήρηση και ούτε μπορούν να κατανοηθούν εύκολα τα θέματά τους.(Leake, τομ. ΙΙΙ, σ.245)
    • Δίπλα στο Γανυμήδη, στην ίδια πλευρά, είναι ένας άντρας με φρυγιανό καπέλο του οποίου τα πόδια είναι ένα κεφάλι βοδιού. Το τρίτο και τέταρτο είναι γυναικείες μορφές σε φωτεινό ύφασμα και το τελευταίο με φτερά. Στην απέναντι πλευρά, ή σε αυτή της Λήδας, οι μορφές είναι τόσο κατεστραμμένες ώστε δε μπορώ να διακρίνω τα θέματα. Το μνημείο αυτό βρίσκεται στο σπίτι ενός Εβραίου, και είναι γνωστό στην ισπανική διάλεκτο των Εβραίων με το όνομα Ινκαντάδα, ”οι Μαγεμένοι”, με την υπόθεση ότι οι μορφές είναι ανθρώπινα πλάσματα, που πέτρωσαν με την επίδραση της μαγείας. Η κεντρική του θέση και η φύση της κατασκευής στηρίζουν την ιδέα ότι συνδέεται με την αρχαία αγορά.Ο χώρος ανάμεσα στην θάλασσα και και σε τμήμα του κυρίως δρόμου, όπου βρίσκονται ”οι Μαγεμένοι” και η αψίδα του Κωνσταντίνου, λέγεται ότι καταλαμβανόταν από τον ιππόδρομο, με την υποσημείωση ότι ήταν το σκηνικό μιας ασύδοτης σφαγής των κατοίκων της Θεσσαλονίκης με διαταγή του Θεοδοσίου.(Leake, τομ. ΙΙΙ, σ.246)

  • Γότθοι

    • O Ζώσιμος μοιάζει να υποστηρίζει την παράδοση η οποία αποδίδει αυτό το μνημείο στον Κωνσταντίνο, με την αναφορά του, ότι, όταν ο Κωνσταντίνος καθυπόταξε τους Σαρματιανούς, πήγε στη Θεσσαλονίκη, και εκεί κατασκεύασε λιμάνι. Αλλά η κατασκευή του γλυπτού τοποθετείται καλύτερα στα χρόνια του Θεοδοσίου, του οποίου οι νίκες επί των Γότθων ήταν ένα κοινό θέμα των μνημείων της εποχής του. (Leake, τομ. ΙΙΙ, σ.245)

  • Σαρματιανοί

      O Ζώσιμος μοιάζει να υποστηρίζει την παράδοση η οποία αποδίδει αυτό το μνημείο στον Κωνσταντίνο, με την αναφορά του, ότι, όταν ο Κωνσταντίνος καθυπόταξε τους Σαρματιανούς, πήγε στη Θεσσαλονίκη, και εκεί κατασκεύασε λιμάνι. Αλλά η κατασκευή του γλυπτού τοποθετείται καλύτερα στα χρόνια του Θεοδοσίου, του οποίου οι νίκες επί των Γότθων ήταν ένα κοινό θέμα των μνημείων της εποχής του. (Leake, τομ. ΙΙΙ, σ.245)

  • Κήποι του Μήδα

    • Φαίνεται από τον Ιουστίνο, οτι ένα κομμάτι της Ημαθίας ήταν υπό την κατοχή των Βρυγών ( οι ίδιοι άνθρωποι με τους Φρύγες της Ασίας.Η αντικατάσταση του γράμματος Β από το Φ είναι Μακεδονικός τύπος), οι οποίοι εκδιώχθηκαν από τους Τημενίδες. Ο Ηρόδοτος, αναφέροντας οτι οι κήποι του Μήδα, ο οποίος ήταν βασιλιάς τους, βρίσκονταν στις υπώρειες του βουνού Βέρμιο (Herodot. l. 8. c. 138) αποκαλύπτει οτι η περιοχή τους ήταν γύρω από τη Βέροια. (Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ. 447)

  • Ραγιάδες

    • Κατά τη μάχη του Αούστερλιτς, η τουρκική κυβέρνηση απέκτησε θράσος και υποστηριζόμενη από τους Γάλλους, προσπάθησε να διευθετήσει δύο ζητήματα πάνω στα οποία είχαν στηρίξει τις ελπίδες τους, χωρίς,ωστόσο μεγάλη πιθανότητα να τα λύσουν.
      1. Η επέκταση του τάγματος των Νιζάμηδων, οι φόροι και η στρατιωτική πειθαρχία στη Ρούμελη 2. Η απόσυρση της προστασίας από τους ευρωπαίους ηγεμόνες στους ραγιάδες και κυρίως των ρωσικών σημαίων από τα ελληνικά πλοία. Για την επίδραση του πρώτου ζητήματος μια πολύ μεγάλη δύναμη από την Ασία στάλθηκε στη Ρούμελη και για το δεύτερο ζήτημα ένα φιρμάνι είχε εκδοθεί ήδη από τον Μάρτιο.Οι γενίτσαροι της Κωνσταντινούπολης και κυρίως όλοι οι Τούρκοι της χώρας από την Ανδριανούπολη μέχρι την πρωτεύουσα, ενώθηκαν ενάντια στους Νιζάμηδες ενώ οι Ασιάτες ηττήθηκαν και διασκορπίστηκαν πριν βρεθούν πέρα από την Συλήβρια, όπου οι υπόλοιποι είχαν περικυκλωθεί με κίνδυνο να αποκοπούν, ενώ οι εχθροί απειλούσαν να προελάσουν στην Κωνσταντινούπολη και να παύσουν τον Σουλτάνο ως άπιστο.(Leake,τομ.ΙΙΙ,σ.237-8)

  • Νιζάμηδες

    • Κατά τη μάχη του Αούστερλιτς, η τουρκική κυβέρνηση απέκτησε θράσος και υποστηριζόμενη από τους Γάλλους, προσπάθησε να διευθετήσει δύο ζητήματα πάνω στα οποία είχαν στηρίξει τις ελπίδες τους, χωρίς,ωστόσο μεγάλη πιθανότητα να τα λύσουν.
      1. Η επέκταση του τάγματος των Νιζάμηδων, οι φόροι και η στρατιωτική πειθαρχία στη Ρούμελη 2. Η απόσυρση της προστασίας από τους ευρωπαίους ηγεμόνες στους ραγιάδες και κυρίως των ρωσικών σημαίων από τα ελληνικά πλοία. Για την επίδραση του πρώτου ζητήματος μια πολύ μεγάλη δύναμη από την Ασία στάλθηκε στη Ρούμελη και για το δεύτερο ζήτημα ένα φιρμάνι είχε εκδοθεί ήδη από τον Μάρτιο.Οι γενίτσαροι της Κωνσταντινούπολης και κυρίως όλοι οι Τούρκοι της χώρας από την Ανδριανούπολη μέχρι την πρωτεύουσα, ενώθηκαν ενάντια στους Νιζάμηδες ενώ οι Ασιάτες ηττήθηκαν και διασκορπίστηκαν πριν βρεθούν πέρα από την Συλήβρια, όπου οι υπόλοιποι είχαν περικυκλωθεί με κίνδυνο να αποκοπούν, ενώ οι εχθροί απειλούσαν να προελάσουν στην Κωνσταντινούπολη και να παύσουν τον Σουλτάνο ως άπιστο.(Leake,τομ.ΙΙΙ,σ.237-8)

  • Θράκες

    • Οι Θράκες (υπό τον Σιτάλκη), αφού διέσχισαν τα βουνά που περικλείουν, στα δυτικά,την πεδιάδα των Σερρών και τη διαχωρίζουν από την κοιλάδα του Αξιού, εισέβαλαν στην τελευταία κοντά στα στενά του Demirkapi (Σιδηρά Πύλη), περνώντας κοντά από τη Δοϊράνη. Από τις Ιδομενές οι Θράκες κατέβηκαν την κοιλάδα του Αξιού, ώσπου έφτασαν στη μεγάλη παραθαλάσσια πεδιάδα, ανατολικά της Πέλλας. Σε εκείνο το σημείο στράφηκαν στα αριστερά, πρός τη Θεσσαλονίκη. (Leake, τόμ.ΙΙΙ, σσ. 443 – 444)
    • Η Πιερία, η άλλη επαρχία που αναφέρεται από τον Όμηρο, βρισκόταν υπό την κατοχή Θρακών, προτού κατακτηθεί από τους Τημενίδες. Γι’ αυτό το λόγο και ο Ορφέας αποκαλούταν Θράκας και η Πύδνα και η Μεθώνη στην Πιερία περιγράφονταν ως ελληνικές αποικίες στην ακτή της Θράκης. (Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ. 447)
    • Είναι δύσκολο να εξακριβωθεί η θέση των Μαιδών, όπως αναφέρεται στο χωρίο του Θουκυδίδη σχετικά με την πορεία του Σιτάλκη, σε σχέση με άλλες μαρτυρίες . Φαίνεται οτι κατοικούσαν, μαζί με τους Σίντι, στα αριστερά της πορείας των Θρακών από το όρος Κερκίνη στη Μακεδονία. (Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ. 447 – 448)
    • Βορειοδυτικά των Φιλίππων βρίσκονται διάφορες κωμοπόλεις της πεδιάδας της Δράμας, της αρχαίας Δραβήσκου, δίπλα από την οποία στρατός 10.000 Αθηναίων σφαγιάσθηκε από τους Θράκες. (Isambert, σ.20 -21)
    • Ο Αρισταγόρας της Μιλήτου και οι Αθηναίοι δι’ επανειλημμένων εκστρατειών αποπειράθηκαν να φέρουν στην Αμφίπολη αποίκους, αλλά απέτυχαν καθώς αποκρούσθηκαν από τους Θράκες. (Isambert, σ.24)

  • Μάχη του Αούστερλιτς

    • Κατά τη μάχη του Αούστερλιτς, η τουρκική κυβέρνηση απέκτησε θράσος και υποστηριζόμενη από τους Γάλλους, προσπάθησε να διευθετήσει δύο ζητήματα πάνω στα οποία είχαν στηρίξει τις ελπίδες τους, χωρίς,ωστόσο μεγάλη πιθανότητα να τα λύσουν.
      1. Η επέκταση του τάγματος των Νιζάμηδων, οι φόροι και η στρατιωτική πειθαρχία στη Ρούμελη 2. Η απόσυρση της προστασίας από τους ευρωπαίους ηγεμόνες στους ραγιάδες και κυρίως των ρωσικών σημαίων από τα ελληνικά πλοία. Για την επίδραση του πρώτου ζητήματος μια πολύ μεγάλη δύναμη από την Ασία στάλθηκε στη Ρούμελη και για το δεύτερο ζήτημα ένα φιρμάνι είχε εκδοθεί ήδη από τον Μάρτιο.Οι γενίτσαροι της Κωνσταντινούπολης και κυρίως όλοι οι Τούρκοι της χώρας από την Ανδριανούπολη μέχρι την πρωτεύουσα, ενώθηκαν ενάντια στους Νιζάμηδες ενώ οι Ασιάτες ηττήθηκαν και διασκορπίστηκαν πριν βρεθούν πέρα από την Συλήβρια, όπου οι υπόλοιποι είχαν περικυκλωθεί με κίνδυνο να αποκοπούν, ενώ οι εχθροί απειλούσαν να προελάσουν στην Κωνσταντινούπολη και να παύσουν τον Σουλτάνο ως άπιστο.(Leake,τομ.ΙΙΙ,σ.237-8)

  • Σίντι

    • Η εξουσία του Σιτάλκη εκτεινόταν από τις ακτές του Ευξείνου και της Προποντίδας μέχρι τα σύνορα με τη Μακεδονία, όπου ακόμη και οι Παιονικές φυλές, στα αριστερά του Στρυμώνα ήταν υποτελείς σε αυτόν. Εισέβαλε στην Μακεδονία με περίπου 150. 000 άνδρες εκ των οποίων το ένα τρίτο ήταν ιππικό. Κατά την πορεία του από τη Θράκη στη Μακεδονία διήλθε το πέρασμα από το βουνό Κερκίνη, με τους Παίονες στη δεξιά πλευρά του, τους Σίντι (Sinti) και τους Μαίδους(;) (Maedi) στην αριστερή, κατέβηκε τον Αξιό και έφθασε στις Ιδομενές. (Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ. 443)
    • Είναι δύσκολο να εξακριβωθεί η θέση των Μαιδών, όπως αναφέρεται στο χωρίο του Θουκυδίδη σχετικά με την πορεία του Σιτάλκη, σε σχέση με άλλες μαρτυρίες . Φαίνεται οτι κατοικούσαν, μαζί με τους Σίντι, στα αριστερά της πορείς των Θρακών από το όρος Κερκίνη στη Μακεδονία. (Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ. 447 – 448)