Category: Πρόσωπα-Isambert

  • Ορφέας

    • Ο Παυσανίας παραθέτει μια παράδοση σύμφωνα με την οποία το Λιβήθριο καταστράφηκε. Μάλιστα την προηγούμενη ημέρα, μετά από ατύχημα, αποκαλύφθηκαν τα οστά του ποιητή Ορφέα, ο οποίος ήταν θαμμένος κοντά στην πόλη. (Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ. 422)
    • Η Πιερία, η άλλη επαρχία που αναφέρεται από τον Όμηρο, βρισκόταν υπό την κατοχή Θρακών, προτού κατακτηθεί από τους Τημενίδες. Γι’ αυτό το λόγο και ο Ορφέας αποκαλείτο Θράκας και η Πύδνα και η Μεθώνη στην Πιερία περιγράφονταν ως ελληνικές αποικίες στην ακτή της Θράκης. (Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ. 447)
    • Ο ίδιος αυτός τόπος (τα Λείβηθρα) ήταν περιβόητος στην αρχαιότητα διότι υπήρξε η αφετηρία και η κατοικία των αρχαίων ποιητών Ορφέα, Μουσαίου, Θαμύριδος, Ευμόλπου, οι οποίοι έγιναν οι πρόδρομοι του ελληνικού πολιτισμού και διέδωσαν σ’ όλη την Ελλάδα τη λατρεία του Βάκχου, των μουσών και την θεραπεία της ποίησης. (Isambert,σ. 86 – 87)

  • Γάιος Κάσσιος Λογγίνος

    • Όταν ο στρατός του Κάσσιου και του Βρούτου είχε προωθηθεί από την Ασία κατά μήκος της Θράκης, ο Νορβάνος κατείχε τα δύο κύρια στενά, δηλαδή τα Στενά των Κορπιλών και τα Στενά των Σαπαιών, παρόλο που θα ήταν πιο συνετό να εγκαταλείψει τα πρώτα για την καλύτερη υπεράσπιση των τελευταίων.(Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ. 215)
    • Στις παράκτιες πεδιάδες ο Κάσσιος και ο Βρούτος οδήγησαν το στρατό τους αφού διέσχισαν τον Αινό, τον Δορίσκο και τα εγκαταλελειμμένα Στενά των Κορπιλών. (Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ. 215)
    • Μετά από τρεις μέρες πορεία ο στρατός του Κάσσιου οδηγήθηκε στον Αρπέσσο, από όπου μετά από μια μέρα έφτασε στους Φιλίππους.(Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ. 215)
    • Ο Αρπέσσος δεν μπορεί παρά να είναι ο παραπόταμος του Μαρίτσα ή Έβρου που ρέει μέσα από την κοιλάδα του Άρδα. Εάν υποθέσουμε ότι το στρατόπεδο του Κάσσιου βρισκόταν κοντά στη σύγχρονη Γκιουμουλτζίνα, η οποία ήταν το κέντρο των παράκτιων πεδιάδων ανάμεσα στα στενά των Κορπιλών και των Σαπαίων, φαίνεται ότι ο δρόμος προς τον Αρπέσσο ήταν δίπλα στην κοιλάδα του Κουρουτζά, την οποία ο Ηρόδοτος στην αρχαιότητα αποκαλούσε Τράβο. Από την κοιλάδα του Αρπέσσου προς τους Φιλίππους, η πορεία του Κάσσιου ήταν κοντά στο σύγχρονο δρόμο από την Αδριανούπολη στις Σέρρες, όπου από τις πηγές του Άρδα διασχίζει την κοιλάδα του Νέστου και εισέρχεται σ’αυτή των Φιλίππων στη Δράμα. Όταν οι Φίλιπποι ήταν η πρωτεύουσα πόλη στην πεδιάδα, ο δρόμος οδηγούσε πιθανώς απ’ευθείας σε αυτό το σημείο.(Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ. 216)
    • Ο Αππιανός, ωστόσο, περιγράφει τους Φιλίππους και τη θέση στην οποία ο Κάσσιος και ο Βρούτος στρατοπέδευσαν. Η πόλη βρισκόταν σε μια απότομη πλαγιά, οριοθετημένη στα βόρεια από τα δάση από τα οποία πέρασε ο στρατός του Κάσσιου.(Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ. 216)
    • Όχι πολύ μακριά από τον λόφο των Φιλίππων βρισκόταν εκείνος του Βάκχου, ο οποίος περιελάμβανε τα χρυσωρυχεία που ονομάζονταν Άσυλα, και δεκαοχτώ στάδια από την πόλη βρίσκονταν άλλα δύο υψώματα οχτώ σταδίων το καθένα, στα βόρεια των οποίων ο Βρούτος τοποθέτησε το στρατόπεδό του και στα νότια τους ο Κάσσιος το δικό του:εκείνα του Βρούτου προστατεύονταν στα δεξιά από βραχώδεις λόφους και στα αριστερά του στρατοπέδου του Κάσσιου από έλος.(Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ. 217)
    • Προκειμένου να διευκολύνει αυτό το εγχείρημα, ξόδεψε δέκα ημέρες στην κατασκευή μιας υπερυψωμένης οδού κατά μήκος του έλους που διαχώριζε το στρατόπεδό του από αυτό του Κάσσιου. Προχώρησε με τέτοια προσοχή ώστε το έργο έφτανε προς το τέλος όταν ο Κάσσιος σκέφτηκε ότι θα μπορούσε να αναγείρει αμυντικά οχυρώματα για να εμποδίσει την πρόοδο του εχθρού όταν θα έπρεπε να είχε διασχίσει το βάλτο. Αυτή η προσπάθεια του Αντωνίου πάνω στα έργα του Κάσσιου προκάλεσε μια ακόμη μάχη, στην οποία οι ουλαμοί του Βρούτου ηττήθηκαν από εκείνους του Καίσαρα όταν ήρθαν αντιμέτωποι, και εισέβαλαν στο στρατόπεδο του ενώ ο Αντώνιος εξανάγκασε τον Κάσσιο να μεταφερθεί κοντά στο έλος, άλλαξε την πορεία των λεγεώνων του και κατέλαβε το στρατόπεδό του.Ο Κάσσιος αποσύρθηκε στον λόφο των Φιλίππων, όπου είχε θέα της μάχης και εκεί έδωσε τέλος στη ζωή του.Η απώλεια των στρατιωτών του Κάσσιου έφτασε τους 8000, ενώ του Καίσαρα και του Αντωνίου ήταν διπλάσια. (Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ. 219)
    • Εάν το πέρασμα που οδηγούσε από το βουνό της πεδιάδας των Φιλίππων στην Καβάλα ήταν οι Πύλες, που διαχώριζαν το στρατόπεδο του Βρούτου από αυτό του Κάσσιου, η τοπογραφία συμβαδίζει απόλυτα με την περιγραφή. Το στρατόπεδο του Βρούτου εκτεινόταν στα δεξιά της εισόδου του περάσματος προς τους Φιλίππους και το στρατόπεδο του Κάσσιου στα αριστερά προς την Πράβιστα. Ο ποταμός Γάγγας, ο οποίος διέρχεται γύρω από τους Φιλίππους ρέει παράλληλα με την μπροστινή θέση.Βόρεια της Πράβιστας υπάρχει μια λίμνη ή μια πλημμυρισμένη περιοχή που βρίσκεται ανάμεσα στα στρατόπεδα του Κάσσιου και του Αντωνίου.Εδώ,την εποχή που έγινε η μάχη(φθινόπωρο του 42π.Χ.) υπήρχε ένα έλος, όπως περιγράφει ο Αππιανός.(Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ.221)
    • Κατά την μάχη των Φιλίππων ο στόλος του Βρούτου και του Κασσίου ναυλοχούσε στη Νεάπολη. (Isambert, σ.17)
    • Η πόλη (Φίλιπποι), η οποία είχε μόνο στρατηγική αξία, αναπτύχθηκε ελάχιστα ως την ώρα που ο Αύγουστος και ο Αντώνιος κατατρόπωσαν εδώ τους λεγεωνάριους του Βρούτου και του Κασσίου. Ο Αύγουστος την εποίκισε και την κατέστησε μια ανθηρή πόλη. (Isambert, σ.20)

  • Ξέρξης

    • Ο Ηρόδοτος στην περιγραφή της πορείας του στρατού του Ξέρξη από την εκβολή του Στρυμώνα στην Άκανθο, δηλώνει, ότι αφού πέρασε την Άργιλο και άφησε τον κόλπο του Ποσιδείου στα αριστερά, διάβηκε την πεδιάδα η οποία ονομάζεται Συλεύς, και μετά αφού πέρασε τα Στάγειρα έφθασε στην Άκανθο.(Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ. 168)
    • Το νεότερο όνομα αυτής της περιοχής (πεδιάδα στον όρμο της Ερισσού) είναι Πρόβλακας, προφανώς ο Ρωμαϊκός τύπος της λέξης προαύλαξ, ενώ αναφέρεται στο κανάλι μπροστά από την χερσόνησο του Άθου, η οποία διασχίζει τον ισθμό και είχε ανασκαφεί από τον Ξέρξη. (Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ. 143)
    • Το κανάλι (του Ξέρξη) φαίνεται να μην έχει περισσότερο από 60 πόδια βάθος. Καθώς η ιστορία δεν κάνει καμία αναφορά για τα όσα συνέβησαν μετά τα χρόνια του Ξέρξη, τα νερά από τα τριγύρω υψώματα το έχουν γεμίσει με χώμα, με φυσικό τρόπο, με το πέρασμα των χρόνων. Θα έπρεπε ωστόσο, χωρίς περισσότερο κόπο, να ανανεωθεί: και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα μπορούσε να φανεί χρήσιμο στον διάπλου του Αιγαίου, ο οποίος ως επί το πλείστον καλλιεργούσε τον φόβο των Ελλήνων βαρκάρηδων εξαιτίας της ισχύος και της ακαθόριστης κατεύθυνσης των θαλάσσιων ρευμάτων γύρω από το όρος Άθως, και των θυελλωδών ανέμων και των κυμμάτων της θάλασσας, η γειτνίαση των οποίων με το βουνό είναι γεγονός κατά τη διάρκεια του μισού χρόνο, τα οποία και καθίστανται περισσότερο τρομακτικά εξαιτίας τις έλλειψης λιμένων στον Κόλπο του Ορφανού, έτσι ώστε δεν μπορούσα όσο καιρό ήμουν στην χερσόνησο, και μολονότι προσέφερα μια υψηλή τιμή, να πείσω κανένα βαρκάρη να με μεταφέρει από τη ανατολική πλευρά της χερσονήσου στη δυτική ή ακόμη από τον Ξηροπόταμο στο Βατοπέδι.Ο Ξέρξης άρα, ήταν απόλυτα δικαιολογημένος για τη τμήση αυτού του καναλιού, για την ασφάλεια που παρείχε στο στόλο του και την διευκόλυνση των εργασιών του καθώς και για τα πλεονεκτήματα του εδάφους, τα οποία φαίνεται σαφώς να θέλουν να βάλουν σε πειρασμό ένα τέτοιο εγχείρημα. (Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ. 145)
    • Η περίπλους των ακρωτηρίων Άμπελος και Κάνιστρο είναι λιγότερο επικίνδυνη καθώς οι κόλποι τους προσφέρουν μερικά καλά λιμάνια.Και αποτελούσε αντικειμενικό σκοπό του Ξέρξη να συλλέγει δυνάμεις από τις ελληνικές πόλεις σε αυτούς τους κόλπους από τους οποίους περνούσε. Αν υπάρχει κάποια δυσκολία που να προκύπτει από την αφήγηση του Ηροδότου, αυτό είναι στην κατανόηση του πώς η επιχείρηση απαιτούσε τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα ίσο με τρία χρόνια, όταν ο βασιλιάς της Περσίας είχε ένα τόσο μεγάλο πλήθος στη διάθεση του, και μεταξύ αυτών Αιγύπτιους και Βαβυλώνιους, οι οποίοι ήταν μάλιστα και συνηθισμένοι στην κατασκευή καναλιών.(Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ. 146)
    • Ο Ξέρξης πέρασε από τις περιοχές των Πιερίων(όνομα φύλου της περιοχής).Μια από τις περιοχές αυτές ονομάζεται Φαγρής και η άλλη Περγάμη και βρίσκονται πολύ κοντά στο Παγγαίο όπου υπάρχουν μεταλλεία χρυσού και αργύρου τα οποία εκμεταλλεύονται οι Πιέριοι, οι Οδόμαντες και κυρίως οι Σάτρες. Αργότερα, πέρασε από την Παιονία, τους Δόβηρες και την περιοχή των Παιόπλων που ζούσαν στο Βορρά πάνω στο Παγγαίο κινούμενοι προς τη Δύση μέχρι το Στρυμόνα και την Ηϊώνη. Η περιοχή κοντά στο Παγγαίο ονομάζεται Φυλλίς και εκτείνεται δυτικά μέχρι τον Αγγίτη και στα νότια μέχρι το Στρυμόνα. (Cousinery,τομ.ΙΙ,σ. 25)
    • Ο Ξέρξης διασχίζοντας την περιοχή είχε στα δεξιά του το Παγγαίο και στα αριστερά του τη χώρα των Πιερίων, μέχρι την Ηϊώνη. Αφήνοντας πίσω τον Στρυμόνα, πέρασε τον Αγγίτη και κατέλυσε με τον στρατό του, σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, στην περιοχή βόρεια του Παγγαίου. Κατά την άποψη του Cousinery, ο δρόμος που ακολούθησε ο Ξέρξης ήταν ο πιο ενδεδειγμένος, καθώς κατόρθωσε να διασκελίσει το Παγγαίο. (Cousinery, τομ. ΙΙ, σ. 27)
    • Η πεδιάδα του Αίνου δεν είναι η πεδιάδα του Δορίσκου, όπου ο Ξέρξης επιθεώρησε το στρατό του. (Isambert, σ.10 – 11)
    • Η Πράβιστα βρίσκεται στην αντίθετη πλευρά του όρους Παγγαίου και έχει πίσω της τη θάλασσα, στη συμβολή των οδών, όπου η μια βρίσκεται βόρεια και η άλλη μεσημβρινά, και περιβάλλουν το Παγγαίο όρος. Αυτές τις οδούς διήνυσε ο Ξέρξης σύμφωνα με τη μαρτυρία του Ηροδότου.(Isambert, σ.22)
    • Η ίδια αυτή κωμόπολη (Ιερισσός) δείχνει την θέση της αρχαίας Ακάνθου, που ήταν αποικία των Ανδρίων και στην οποία ο Ξέρξης έμεινε πολύ καιρό κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του κατά της Ελλάδος. (Isambert, σ.52)
    • Η Πραυλίκα είναι το στενότερο μέρος του όρους Άθω, το οποίο έχει πλάτος 2 χιλιομέτρων και ανέσκαψε ο Ξέρξης για να διαβεί ο στόλος του. Ακόμη και σήμερα δε φαίνεται πως υπάρχουν από τα νότια ίχνη της ανασκαφής που δείχνουν τη γραμμή της διώρυγας.(Isambert, σ.53)

  • Μεχμέτ Αλή

    • Οι Κονιάριδες καλλιεργούν τη δική τους γη και φαίνεται πως είναι οι μοναδικοί Τούρκοι στην Ευρώπη που δεν θεωρούν αθλιότητα την αγροτική εργασία. Όπως στα Ορφανά, καταλαμβάνουν γενικώς περιφέρειες αποτελούμενες από μικρά χωριά, καθένα από τα οποία έχει τη δική του ονομασία πέρα από αυτή της περιφέρειας. Αυτοί οι άνθρωποι, μολονότι είναι όλοι οπλισμένοι, είναι ειρηνικά διακείμενοι, προσκολλημένοι στην ιδιοκτησία γης, και σπάνια αναζητούν την τύχη τους στο δικαστήριο ή υπακούουν στις εκκλήσεις της Πύλης για εξωτερικούς πολέμους. Γι’ αυτό είναι σπάνιο να μάθεις ότι κάποιος από αυτούς κατέλαβε υψηλή θέση, μολονότι ο Μεχμέτ Αλή, ο νυν Πασάς της Αιγύπτου, ο οποίος ανήκε σε μια αγροτική οικογένεια της περιοχής της Καβάλας, αποτελεί μια λαμπρή εξαίρεση. Ο θείος του, που ήταν κυβερνήτης αυτής της πόλης, έπεσε θύμα των δολοπλοκιών των εχθρών του, και ο Μεχμέτ Αλή στερηθείς της υποστήριξης του, αναγκάστηκε να αναζητήσει την τύχη του στην Αίγυπτο, επικεφαλής μιας μικρής ομάδος οπαδών του.(Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ.174 – 175)
    • Ενώ ο Μουσά Πασάς βρισκόταν στην Αίγυπτο στάλθηκε από την Πυλη να αντικαταστήσει τον Μεχμέτ Αλή, με την πρόφαση ότι ήταν Μακεδόνας να αντικαταστήσει την διακυβέρνηση της Αιγύπτου με αυτήν της Θεσσαλονίκης.Παρόλα αυτά ο Μεχμέτ Αλή δεν ήταν τόσο εύκολο να αντικατασταθεί.Ο Μουσά Πασάς είχε στηρίξει τις ελπίδες για επιτυχία του εγχειρήματος κυρίως στη φρουρά του Μεχμέτ, οι αρχηγοί της οποίας ήταν φίλοι του, παλιότερα στην υπηρεσία του και απέδιδε την αποτυχία του στον Καπετάνιο Πασά, τον οποίο κατηγούρε ότι είχε δωροδοκηθεί από τον Μεχμέτ Αλή ώστε να καθυστερήσει την προέλαση στο Κάιρο, η οποία είχε συμφωνηθεί από τον Έλφι και άλλους τέσσερις Μαμλούκους μπέηδες, και η οποία εγκαταλείφθηκε λόγω του Νείλου. Οι ουλαμοί του Μουσά είχαν φιλονικήσει με του Μεχμέτ Αλή, αλλά με κανένα όφελος για καμιά από τις δυο πλευρές.Η Πύλη, αφού πείστηκε για την αποτυχία του σχεδίου, διέταξε τον Μουσά να αναλάβει τη διακυβέρνηση της Θεσσαλονίκης και τον Καπετάνιο Πασά να επιστρέψει στην Κωνσταντινούπολη με το στόλο του.Ο Μουσά έφτασε με το στόλο του μέχρι την Κω. Επιβεβαιώνει ότι οι δυνάμεις του Μεχμέτ υπολογίζονται σε 4000 Αλβανούς και 5000 άλλους και ότι είναι ανεπιθύμητος λόγω των επιθέσεων του και επειδή κατέστρεψε το εμπόριο και κανένα προϊόν από την Ερυθρά θάλασσα δεν μπορούσε να περάσει την έρημο, καθώς οι έμποροι φοβούνται την λεηλασία από τον Πασά του Καΐρου.(Leake, τομ.ΙΙΙ, σ.237)
    • Η Καβάλα ήταν η πατρίδα του Μεχμέτ Αλή του περιβόητου πασά της Αιγύπτου, ο οποίος έκανε και μεγάλες διακοσμήσεις σε αυτήν.(Isambert, τόμ.Ι, σ.18)
    • Αιγύπτιος που γεννήθηκε στην Καβάλα και έχτισε τον τουρκικό Μεντρεσέ. (Walker,σ. 6)

  • Θάσος

    Παλαιό Όνομα : Θάσος
    Δήμος : Καβάλας
    [tab name=’Abbot’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Berard’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Boissonas’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Chirol’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Clarke’]

    • Θάσος: Το νησί είναι γνωστό για τα λατομεία του από όπου εξορύσσεται ένα εξαιρετικό άσπρο μάρμαρο, το οποίο σε πολλές περιπτώσεις θυμίζει το Παριανό. (Clarke,σ. 415)

    [/tab]
    [tab name=’Cousinery’]

    • Το αρχαίο όνομα της Θάσου ήταν Ηδωνίς. Σύμφωνα με τον Διονύσιο τον περιηγητή, υπήρξε μια περίοδος κατά την οποία η Θάσος ονομαζόταν Ωγυγιηνή. Αυτό το όνομα δόθηκε στο νησί επειδή εκεί είχε σταθμεύσει ο στόλος του βασιλιά Ωγύγη, ο οποίος θεωρείται πως άφησε εκεί Φοίνικες αποίκους. (Cousinery, τομ. ΙΙ, σ. 87)
    • Η αρχαία πόλη της Θάσου είναι εντελώς εγκαταλειμμένη. Εκεί όπου άλλοτε βρισκόταν η πόλη, τώρα υπάρχει ένα δάσος. Τα αμπέλια που παλαιότερα υπήρχαν, μεγάλωσαν υπερβολικά, έφτασαν σε άγρια κατάσταση και τύλιξαν τα δέντρα της περιοχής. Παρόμοια κατάσταση παρατηρείται στη Μαρώνεια (η οποία ονομάζεται και Μαρουλία) όπου επίσης δεν υπάρχουν κάτοικοι. Η βλάστηση έχει καλύψει όλα τα παλιά ερείπια. (Cousinery,τομ.ΙΙ,σ. 103)
    • Ο πληθυσμός του νησιού είναι περίπου 2.500 κάτοικοι που μοιράζονται σε επτά χωριά,κτισμένα σε απόκρημνες περιοχές ,ώστε να αποφεύγουν τις εχθρικές επιθέσεις.Οι Θάσιοι είναι πολύ εργατικοί και καλλιεργούν σιτάρι και κριθάρι και παράγουν λάδι.Από την ελιά προέρχονται και τα περισσότερα έσοδα του νησιού.Έσοδα προέρχονται και από την παραγωγή μελιού,καλής ποιότητας κρασιού και την εξαγωγή ξύλου ως καύσιμη ύλη. (Cousinery,τομ.ΙΙ,σ. 104)
    • Η Θάσος διοικείται από ένα βοεβόδα με ενιαύσια θητεία ο οποίος διατηρεί φρουρά επτά –οκτώ ατόμων. Η φρουρά όμως αυτή δεν ήταν αρκετή για να προστατεύσει το νησί από εξωτερικούς κινδύνους και επιδρομές. Μια ναυτική περίπολος την οποία πλήρωναν οι κοινότητες του νησιού, ειδοποιούσε τους κατοίκους για τυχόν επιθέσεις. Σε περίπτωση κινδύνου ο πληθυσμός κατέφευγε στο δάσος. (Cousinery,τομ.ΙΙ,σ. 104)
    • Τα τείχη της Θάσου από άσπρο μάρμαρο ίσως είναι τα μοναδικά αυτής της τεχνοτροπίας που υπάρχουν στην Ελλάδα.(Cousinery,τομ.ΙΙ,σ. 107)

    [/tab]
    [tab name=’Frazer’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Holland’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Isambert’]

    • Η κωμόπολη Γένιτζε απέχει από την Γκιουμουρτζίνα οκτώ ώρες. Η κωμόπολη αυτή έχει περίπου 200 σπίτια και είναι χτισμένη στην είσοδο της μεγάλης ελώδους πεδιάδας του Καρα-σου, του αρχαίου Νέστου, τον οποίο μπορεί κάποιος να διαπεράσει με μια σχεδία σε διάστημα τεσσάρων ωρών και μετά από τέσσερις ώρες φτάνει στους πρόποδες των βουνών. Από εκεί ανεβαίνει μέσω ενός στρωμένου δρόμου σε μια ορεινή ψηλή αντηρίδα, της οποίας η θέα απλώνεται στον κόλπο της Κοντέσσας (κόλπος Πιερίας), στο νησί της Θάσου, πολύ μακρύτερα δε προς ανατολάς στις κορυφές των βουνών της Σαμοθράκης και προς τα δυτικά στον Άθω. Από εκείνο το σημείο φαίνεται και η πόλη της Καβάλας. (Isambert, σ. 15)
    • Η πόλη της Καβάλας κείται στον μυχό του αρχαίου κόλπου της Πιερίας που περικλείεται από τη Θάσο και από το όρος Παγγαίο, που εκτείνεται στα δυτικά προς τα ηπειρωτικά της πόλης. (Isambert, σ. 18)
    • “Παρόλο που ο βράχος αυτός περιβάλλεται από τείχη “, αναφέρει ο Heuzey, ” η καμπυλότητα του εδάφους καθιστά εμφανή τα τουρκικά σπίτια, τα τζαμιά και τις υπόλοιπες οικοδομές, ώστε η πόλη είναι εκτεθειμένη στις επιθέσεις από την πλευρά της θάλασσας”. Ο αμμώδης όρμος αυτής της χερσονήσου που στερείται λιμανιού, κείται κάτω από τα τείχη της πόλης και έχει κλίση προς τα ανατολικά. Το αγκυροβόλι είναι ασφαλές και ο βυθός συμπαγής. Ο όρμος όμως δεν προστατεύεται καθόλου από τους ανέμους και τα πελώρια κύματα της νοτιοδυτικής θάλασσας, έτσι ώστε τα πλοία προσορμίζονται για την ασφάλειά τους στο απέναντι λιμάνι του Ελευθέρου κάτω από το όρος Παγγαίο ή πίσω από τη Θάσο. Η Καβάλα είναι μια εμπορική πόλη και έχει σπουδαίο εμπόριο δημητριακών καρπών, σουσαμιού, ακατέργαστου μεταξιού και καπνών από το Γένιτζε.(Isambert, σ. 18)
    • Η Ιερισσός είναι το μόνο προσιτό μέρος στα ανατολικά παράλια του Άθω. Εδώ μπορεί κάποιος να βρει και μικρές λέμβους για να μεταβεί στην Καβάλα και τη Θάσο.(Isambert, σ. 53)
    • Εκτός από τα μεγάλα μετόχια, τα οποία οι Μονές κατέχουν στη Βλαχία, τη Θάσο και σε όλα τα παράλια της Ευρωπαϊκής Τουρκίας, κέρδη αποκομίζουν οι Μονές από την καλλιέργεια των δασών του Όρους, την παραγωγή λαδιού από ελιές και δαφνοκαρπό και από τα φουντούκια. Αξίζει να σημειωθεί πως η Μονή Κουτλουμουσίου παράγει 200.000 οκάδες φουντούκια ετησίως. Οι Μονές της Μεγίστης Λαύρας, των Ιβήρων και του Φιλοθέου εξάγουν 500.000 γρόσια ξύλα. Τέλος οι καλόγεροι εισπράττουν πολλά χρήματα και από την πώληση διαφόρων γλυπτών και άλλων αγιογραφικών εργόχειρων.(Isambert, σ. 55)

    [/tab]
    [tab name=’Leake’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Mantegazza’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Pouqueville’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Tozer’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Urquhart’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Walker’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Σχινάς’]

    • Στα νότια του ανατολικού ορίου της Μακεδονίας, δηλαδή του λιμανιού της Κεραμωτής που αποτελεί το επίνειο της πρωτεύουσας της ομωνύμου επαρχίας του χωριού Σαρί –Σαμπάν και κοντά στα ΝΑ των εκβολών του Νέστου ή Καρά –σου κείται το ορεινό, γεμάτο νερά και δένδρα και με κυκλικό σχήμα νησί που λέγεται Θάσος το οποίο και διατήρησε το αρχαίο του όνομα.
      Το μεγαλύτερο πλάτος του από δυτικά προς ανατολικά είναι περίπου 22 χλμ. ενώ το μεγαλύτερο μήκος από το νοτιότερο ακρωτήριο «Στα κόκκινα ή Κέφαλος» μέχρι το βορειότερο «Μεγάλο κλαδί» προς το λιμάνι της Κεραμωτής είναι περίπου 26 χλμ.Το προς βορρά ακρωτήριο, Μεγάλο κλαδί βρίσκεται ανατολικά του λιμανιού Ελευθερουπόλεως και απέχει από αυτό 27 χλμ., νοτιοανατολικά της Καβάλας, από όπου απέχει 24 χλμ., νοτιοανατολικά του ιχθυοτροφείου Κούμπουρνο το οποίο απέχει 6 χλμ. και νοτιοδυτικά της Κεραμωτής από την οποία απέχει 6 και 1/4 χλμ.Μεταξύ της άκρης του λιμανιού της Κεραμωτής και της βόρειας παραλίας του νησιού βρίσκεται το νησί Θασοπούλα που υπέρκειται της επιφάνειας της θάλασσας 92 μ.Πρόκειται για βραχώδες νησί που καλύπτεται από συκιές και απέχει από την Κεραμωτή 2 χλμ., από το βόρειο ακρωτήριο Μεγάλο κλαδί 4,5 χλμ. και από το ΒΑ ακρωτήριο του νησιού Παναγία 3 χλμ.Στο νησί υπάρχει πλήθος αγρίων κουνελιών και κοντά στην παραλία πηγή θερμού ύδατος μέσα στην οποία ο λουόμενος μπορεί να μείνει μόνο μισή ώρα. (Σχινάς, τ. ΙΙ, σ. 843-844)
    • Μεταξύ του παραπάνω νησιού και της αμμώδους παραλίας της Θάσου στο σχηματιζόμενο πορθμό υπάρχει καλό και ασφαλές αγκυροβόλιο για μεγάλης χωρητικότητας πλοία.Η Θάσος διασχίζεται από συνεχή οροσειρά, η οποία βαίνει από δυτικά προς ανατολικά, στρίβει προς νότο και έχει και στις δυο πλευρές της μικρότερες διακλαδώσεις που λειτουργούν ως αντερείσματα.Η οροσειρά ανυψούμενη ομαλά από δυτικά φτάνει στην κορυφή που καλύπτεται με σχίνα, πεύκα, κούμαρα και πρίνους -«Αεσμάτες» καλούμενη- πάνω από το χωριό Κακή Ράχη. Στο κέντρο σχεδόν της νήσου υπάρχει η βραχώδης και άδενδρη κορυφή Ψαριό που υπέρκειται της επιφάνειας της θάλασσας 1029 μ.Η καλύτερη ανάβαση με ημίονο στην ωραία και γραφική κορυφή που παρέχει θέα στη γύρω περιοχή είναι η οδός από το χωριό Κάστρο καθώς προς τα λοιπά χωριά και ειδικά προς την Παναγιά και Ποταμιά είναι κατηφορική και απότομη.Μετά την κορυφή Ψαριό που κατέρχεται προς τα ανατολικά, σχηματίζει με την επόμενη κορυφή το ζυγό Προφ.Ηλία(από όπου διέρχεται η οδός για τα χωριά Ποταμιά και Θεολόγο) η οποία υψούμενη προς τα ανατολικά μας δίνει την ανυψούμενη μεταξύ του Θεολόγου και Ποταμιάς κορυφή Τσουτσούλα. (Σχινάς, τ. ΙΙ, σ. 844-845)
    • Οι κορυφές αυτές και μέρος των πλαγιών καλύπτονται το χειμώνα από χιόνι ύψους 15 σπιθαμών και διατηρούνται όταν υπάρχει βαρύς χειμώνας μέχρι τα μέσα Απριλίου. (Σχινάς, τ. ΙΙ, σ. 845)
    • Το νησί διαρρέεται από διάφορα ρέματα ανάξια λόγου.Δυο από αυτά που κατεβαίνουν από την κορυφή Ψαριό είναι αξιόλογα α)το ρέμα της Ποταμιάς που ρέει από δυτικά προς ανατολικά και διέρχεται από το ομώνυμο χωριό και εκβάλλει στον όρμο Μεγάλη Ποταμιά και ο β) ο Καστρινός λάκκος ο οποίος ρέει από ανατολικά προς δυτικά και μεταξύ των χωριών Θεολόγου και Κάστρου εκβάλει στα Λιμινάρια. Και τα δυο αυτά ρέματα διατηρούν τα νερά τους και μόνο σε μεγάλη ξηρασία στερεύει το δεύτερο.Η παραλία του νησιού δεν σχηματίζει κανένα λιμάνι και οι ακτές της οι μεν ανατολικές από το ΒΑ ακρωτήριο Παναγιάς μέχρι τη νοτιοανατολική ακτή του όρμου Αστρίς είναι στο μεγαλύτερο μέρος βραχώδεις και σε κάποια μέρη απότομα κατεβαίνουν προς τη θάλασσα ενώ η βορειοανατολική παραλία είναι αμμώδης. (Σχινάς, τ. ΙΙ, σ. 845)
    • Αρχίζοντας από το βορειότερο ακρωτήριο που καλείται Μεγάλο κλαδί και κινούμενοι από ανατολικά στο νησί συναντάμε διαδοχικά τα εξής ακρωτήρια και όρμους: Το μικρό λιμάνι Παναγιάς και το ομώνυμο άκρο, τον όρμο Βάθη, τον όρμο Ποταμιάς ,επίνειο της Ποταμιάς, το άκρο Φουρνί, τον κομμένο Κάβο. Τον όρμο Κίναρα ή Κίνυρα όπου και ομώνυμο νησί, επίνειο του χωριού Θεολόγος, το ακρωτήριο Σταυρός, τον όρμο Αλυκή, επίνειο το

      • υ χωριού Θεόλογος, τον όρμο Θυμωνιά, επίνειο του χωριού Θεολόγος, το πολύ απότομα κατερχόμενο άκρο Ντεμίρ Χαλκά, το νοτιότατο ακρωτήριο Κέφαλος ή στα κόκκινα, τον όρμο Αστρίς όπου και ομώνυμα νησίδια, επίνειο του χωριού Θεολόγος, τον όρμο Ποτός, επίνειο του χωριού Θεολόγος, τον όρμο Λιμινάρια, επίνειο του χωριού Κάστρο, το ακρωτήριο Κέφαλος, τον όρμο Αγ.Σίμος, επίνειο του χωριού Μαριαίς, τον όρμο Πλιμαρά πηγάδι, επίνειο των χωριών Μαριαίς και Κακή Ράχη, την Κακιορραχιώτικη σκάλα, επίνειο του χωριού Κακή Ράχη, τη Σωτηριανή σκάλα, επίνειο του χωριού Σωτήρας, τον όρμο Καζαβίδι, επίνειο του ομώνυμου χωριού και τη Βουργαρινή σκάλα, επίνειο του χωριού Βούργαρο. (Σχινάς, τ. ΙΙ, σ. 845-847)

    • Όλες οι πλαγιές της νήσου καλύπτονται από πυκνά δάση τα οποία ατυχώς και αφενός από την ακανόνιστη υλοτομία και αφετέρου από την πυρπόληση αρκετά αραιώθηκαν.Υπήρχαν δυο είδη πιτυών, έλατα και αγριοκαστανιές, κούμαρα πρίνοι, αριές, σχίνα, μελόρκα (τα άνθη περιέχουν μέλι), ρήκα και λίγα πλατάνια, δάφνες, δρύες, αγριολεπτοκαρυές και κοντά στην παραλία ελιές. (Σχινάς, τ. ΙΙ, σ. 847)
    • Το νησί παράγει οίνο(ιδίως το χωριό Θεολόγος από τα αμπέλια στο χωριό Αστρίς που ήταν ονομαστά και στους αρχαίους), μέλι και λάδι (κακής ποιότητος, διότι οι ελιές σωρεύονται σε μεγάλη δεξαμενή και συνθλίβονται μόλις τη Μεγάλη Σαρακοστή), κουκούλια, φασόλια, κερί, κατράμι, πίσσα, φλοιό πίτυος, λίγο καλαμπόκι και σίκαλη.Εξάγει ξυλεία ναυπηγική, οικοδομική και καύσιμη και εκτρέφονται μέλισσες, αίγες περίπου 10 χιλιάδες, 5 χιλιάδες πρόβατα και δυο χιλιάδες βοοειδή και αγελάδες -τα περισσότερα στο χωριό Θεολόγος. Κάθε οικογένεια έχει ημίονο ή όνο διότι οι περισσότεροι έχουν ως κύριο επάγγελμα την υλοτομία. (Σχινάς, τ. ΙΙ, σ. 847)
    • Ο πληθυσμός του νησιού είναι αμιγώς ελληνικός και μόνο την ελληνική γλώσσα μιλά και ανέρχεται σε 11235 κατοίκους(στους αρχαίους χρόνους ανέρχονταν τουλάχιστον σε 60) και κατοικεί σε 9 χωριά τα οποία απέχουν από την παραλία. Τα περισσότερα δεν φαίνονται από τη θάλασσα λόγω των επιδρομών των πειρατών και βρίσκονται στις πλαγιές της οροσειράς του νησιού. Ωστόσο, ο πληθυσμός στερείται ανάλογης πνευματικής ανάπτυξης ενώ έχει άλλα τόσα προσόντα. (Σχινάς, τ. ΙΙ, σ. 847)

    [/tab]
    [end_tabset]

  • Βασιλιάς Αρχέλαος Α΄

    • Οι Βούλγαροι ονόμασαν την πόλη Βοδενά λόγω των πλουσίων υδάτων της περιοχής. Ο Κάρανος ονόμασε την πόλη Αιγές από ένα κοπάδι εριφίων που μπήκε μια μέρα στην πόλη. Από τότε και μέχρι το βασιλιά Αρχέλαο Α’ στα νομίσματα της πόλης απεικονιζόταν η αίγα, ζώο το οποίο είναι αφιερωμένο στο Δία. (Cousinery, τομ.Ι, σ. 75)
    • Σύμφωνα με τον Διόδωρο η Πύδνα, αρχικά, βρισκόταν στην ακτογραμμή αλλά ο Αρχέλαος, ο βασιλιάς της Μακεδονίας, αφού την κατέλαβε το 411 π.Χ., την μετέφερε σε μια απόσταση 20 σταδίων από την ακτή (Diodor. l.13, c. 49). (Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ. 433)
    • Ο Αρχέλαος, προοδευτικός βασιλιάς της Μακεδονίας, διοργάνωσε τους δημόσιους αγώνες, γνωστούς σε πανελλήνια βάση ως Ολύμπια. Τα Ολύμπια γιορτάζονταν στο ναό του Ολυμπίου Διός στο Δίον.(Thucyd. 1.2, c 100). (Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ. 410-411)
    • Επί των ημερών του Αρχελάου στασίασαν οι κάτοικοι της πόλης (Πύδνα) προσπαθώντας να αποτινάξουν τον μακεδονικό ζυγό, αλλά όταν τους πολιόρκησε, βοηθούμενος από τον αθηναϊκό στόλο υποτάχθηκαν. (Isambert,σ.70)
    • Η πόλη (Μαλαθρία το αρχαίο Δίον) μνημονεύεται από τον Θουκυδίδη στα χρόνια του βασιλιά Περδίκα, κυρίως όμως θεμελιωτής αυτής θεωρούνταν ο διάδοχός του Αρχέλαος, ο οποίος τη διακόσμησε με δημόσια οικοδομήματα και καθιέρωσε εκεί τη δημόσια τέλεση της γιορτής των Ολυμπίων προς τιμή του Δία και των Μουσών.
      (Isambert, σ.77 – 78)

  • Κάρανος

  • Η Νάουσα κατοικούνταν από τα αρχαία χρόνια λόγω των πολλών νερών και των πλουσίων αμπελώνων που υπάρχουν στο νότο της περιοχής. Ο Θουκυδίδης αναφέρει ότι κατοικούνταν αρχικά από τους Βρύγες ή Φρύγες, τους οποίους έδιωξε ο Κάρανος πολύ πριν γίνει ο κυρίαρχος των Αιγών ή Βοδενών. (Cousinery,τομ.Ι,σ. 71)
  • Οι Βούλγαροι ονόμασαν την πόλη Βοδενά λόγω των πλουσίων υδάτων της περιοχής. Ο Κάρανος ονόμασε την πόλη Αιγές από ένα κοπάδι εριφίων που μπήκε μια μέρα στην πόλη. Από τότε και μέχρι το βασιλιά Αρχέλαο Α’ στα νομίσματα της πόλης απεικονιζόταν η αίγα, ζώο το οποίο είναι αφιερωμένο στο Δία. (Cousinery,τομ.Ι,σ. 75)
  • Ο Καράνος έδωσε στην Έδεσσα το όνομα Αιγές προς ανάμνησιν των Αιγών, οι οποίες τον οδήγησαν στην κατάκτηση του βασιλείου του. (Isambert,σ.39)

  • Μελέτιος

    • Ο Μελέτιος, Έλληνας γεωγράφος,-σύγχρονος του Cousinery- αναφέρει πως υπάρχει μια περιοχή που λέγεται «Παλάτια» κοντά στην Πέλλα. (Cousinery,τομ.Ι,σ. 71)
    • Ο Πλαταμώνας, η ετυμολογία του οποίου, σύμφωνα με τον Μελέτιο, προέρχεται από τον όρο πλατειά μονή ή ισόπεδο μοναστήρι, μοιάζει να ήταν οχυρό. (Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ. 404)
    • Το σύγχρονο όνομα Ελασσόνα, δύσκολα θεωρείται παραφθορά, όντας στην συνήθη ρωμαϊκή μορφή, της τρίτης πτώσης της Ελασσόνας, όπως γράφει ο Μελέτιος το όνομα. (Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ. 346)

  • Απόστολος Παύλος

    • Τα χωριά Παζαριά και Απολλωνία ίσως βρίσκονταν πάνω στην αρχαία ρωμαϊκή οδό Αππία την οποία ακολούθησε ο Απόστολος Παύλος στην πορεία του από τους Φιλίππους προς τη Θεσσαλονίκη. (Cousinery,τομ.Ι, σ. 115-116)
    • Ο επίσκοπος των Σερβίων ισχυρίστηκε ότι ο Άγιος Παύλος πέρασε από την πόλη στην πορεία του από τη Βέροια στην Αθήνα. Αυτή η άποψη της αυτού αγιότητας μοιάζει περισσότερο αμφίβολη, παρόλο που την αναπτύσσει ως μη αμφισβητούμενο γεγονός, και λόγω του τρόπου που με δέχθηκε δεν διαφώνησα μαζί του.(Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ.330)
    • Στην περίπτωση που ο Απόστολος(Παύλος) διέσχισε το όρος Βέρμιο, αναμφίβολα τα Σέρβια ήταν στον δρόμο του προς την Αθήνα μέσω Λάρισας, αλλά δεν φαίνεται εάν πήγε στην Αθήνα δια θαλάσσης ή δια ξηράς. Αλλά εάν ακόμα θεωρήσουμε την φράση “ως επί θάλασσαν” να σημαίνει ότι, προκειμένου να παρακάμψει τους εχθρούς του, έφυγε από την Βέροια προς την ακτή σαν να είχε πρόθεση να μπαρκάρει,αλλά στην πραγματικότητα ταξίδευε από ξηράς. Επομένως είναι περισσότερο πιθανό να είχε συνεχίσει τον δρόμο του μέσω Πιερίας και μέσω του άμεσου και ομαλού δρόμου των Τεμπών, ή έστω μέσω του περάσματος της Πέτρας, παρά να έκανε ένα ταξίδι μέσω των βουνών.(Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ.331)
    • Η Καβάλα υπήρξε η πρώτη πόλη της ευρωπαϊκής ηπείρου, στην οποία αποβιβάστηκαν οι Απόστολοι Παύλος και Σίλας, οπότε και κατά τους βυζαντινούς χρόνους μετονομάστηκε Χριστόπολη. (Isambert, σ.17)
    • Ο Απόστολος Παύλος δίδαξε εδώ [στη Θεσσαλονίκη] τον ιερό λόγο του Ευαγγελίου. (Isambert, σ.48)

  • Αυτοκράτορας Θεοδόσιος Α’ ή Μέγας Θεοδόσιος ή Φλάβιος Θεοδόσιος Αύγουστος

    • Μια από τις παλιές συνοικίες της πόλης. Έγινε γνωστή εξ’ αιτίας της σφαγής χιλιάδων αμάχων από το Μέγα Θεοδόσιο. Το γεγονός αυτό επισκίασε τη δόξα του αυτοκράτορα σε σημείο που ο άγιος Αμβρόσιος, επίσκοπος Μεδιολάνων, του απαγόρευσε την είσοδο στο μητροπολιτικό ναό της πόλης. (Cousinery, τομ.Ι, σ.34)
    • Επίσης είναι γνωστή [η Θεσσαλονίκη] από τις σφαγές που διέταξε να διαπραχθούν σ΄ αυτήν ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος. (Isambert, σ.47)
    • Ο χώρος ανάμεσα στην θάλασσα και σε τμήμα του κυρίως δρόμου, όπου βρίσκονται ”οι Μαγεμένοι” και η αψίδα του Κωνσταντίνου, λέγεται ότι καταλαμβανόταν από τον ιππόδρομο, με την υποσημείωση ότι ήταν το σκηνικό μιας ασύδοτης σφαγής των κατοίκων της Θεσσαλονίκης με διαταγή του Θεοδοσίου.(Leake, τομ. ΙΙΙ, σ.246)
    • Αυτό το μέρος, εξακολουθεί να ονομάζεται Ιπποδρόμιο, γνώρισε επίσης μια από αυτές τις πράξεις βαρβαρότητας που φάνηκε να προαναγγέλλουν τη μελλοντική τύχη αυτών των εδαφών. Ήταν εδώ που πολλές χιλιάδες Θεσσαλονικείς, σε ένα απροσδόκητα εορταστικό κλίμα, σφαγιάστηκαν ανελέητα από τους λεγεωνάριους του Χριστιανού αυτοκράτορα Θεοδοσίου το 390. (Abbott, σ. 12-17)