Category: Πρόσωπα-Isambert

  • Νεοχώρι

    Παλαιό Όνομα : Γενί Κιόι
    Δήμος :ΑΛεξάνδρειας
    [tab name=’Abbot’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Berard’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Boissonas’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Chirol’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Clarke’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Cousinery’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Frazer’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Holland’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Isambert’]

    • Δια λέμβου διαπερνάει κανείς τις εκβολές του Στρυμόνα και ανεβαίνει την δεξιά του όχθη, προς αποφυγή των ελών που κατακλύζουν την αριστερή πλευρά δίπλα από τις εκβολές. Ο ποταμός ρέει ορμητικός και ταραχώδης διαμέσου υψηλών ανδήρων και σχηματίζει μια μεγάλη γωνία, που την περνάμε για να φτάσουμε στο Νεοχώριο (τουρκ. Γενί-Κιοϊ), του οποίου τα σπίτια δείχνουν στην αντίπερα όχθη τη θέση της αρχαίας πόλης. Από εκεί δε μέσω σχεδίας, δίπλα από κάποιον τετράγωνο πύργο και μιας κατερειπωμένης εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου περνά κανείς στην αντίπερα όχθη δίπλα από κάποιον παρόμοιο πύργο στην Αμφίπολη.(Isambert, σ.24)
    • Η κώμη του Νεοχωρίου, που βρίσκεται στις υπώρειες του λόφου, κατέχει μέρος της αρχαίας Αμφίπολης. Εδώ βρίσκονται στα ΝΑ οχυρώματα από μεγάλους τετράγωνους λίθους από φαιό τιτανόλιθο ελληνικής κατασκευής. Μέρος του τείχους που κατέπεσε έφραξε την είσοδο της λίμνης Κερκινίτιδας, που σήμερα αποκαλείται Αχινός ή Ταχινός και έχει μήκος 6 λεύγες και είναι ονομαστή και σήμερα όπως και στην αρχαιότητα για τα χέλια της.
      Όταν κάποιος βγει από το Νεοχώρι, επανέρχεται στις εκβολές του Στρυμόνα, η οδός κατεβαίνει προς Νότον και μετά από μιάμιση ώρα φτάνει στην κώμη Κουτσούκ Κρούσοβα. Από εκεί δε παρεκτείνεται κατά μήκος της παραλίας του κόλπου και σε μία ώρα φτάνει στη Βράστα. Απέναντι από τα αριστερά φαίνεται η κώμη του Σταυρού, που δείχνει πιθανώς την πόλη των αρχαίων Σταγείρων, αποικία των Ανδρίων και πατρίδα του Αριστοτέλη. (Isambert, σ. 25-26)

    [/tab]
    [tab name=’Leake’]

    • Το Λιβάδι είναι μια βλάχικη αποικία της αρχαίας εποχής και συχνά από τότε λέγεται βλαχο-Λίβαδο. Τα υπόλοιπα βλαχοχώρια σε αυτήν την περιοχή είναι το Κοκκινοπλό, στις πλαγιές του Ολύμπου, τρεις ώρες απόσταση από εκεί προς την Τσαριτσάνη, τα Φτερά στην ίδια απόσταση προς την Κατερίνη και το Νεοχώρι ανάμεσα στα Σέρβια και το Λιβάδι σε μια υψηλή τοποθεσία στο βουνό. Το Κοκκινοπλό έχει περίπου 200 σπίτια, τα Φτερά 100 και το Νεοχώρι 20 ή 30. Κοντά στα Φτερά λέγεται ότι υπήρχε ένα αρχαίο λατομείο. Αυτά τα χωριά ζουν κυρίως με την παραγωγή χοντρών μάλλινων ρούχων που λέγονται “σκουτί”, από τα οποία φτιάχνονται τα πανωφόρια που ονομάζονται “κάππαις”, στα ιταλικά “κάππε” και χρησιμοποιούνται ευρέως στην Ελλάδα και την Αδριατική. Το ένδυμα είναι δύο ειδών, μαύρο και άσπρο και εσωτερικά είναι μαλλιαρό. Αποστέλλεται στη Βενετία και στην Τεργέστη σε κομμάτια που λέγονται “ξύλα”. Οι Καλαρρυτιώτες, οι οποίοι κατασκευάζουν το ίδιο είδος ενδύματος στα ίδια τους τα βουνά και των οποίων οι έμποροι κατοικούν στην Αδριατική συνηθίζουν να αγοράζουν αυτά που κατασκευάζουν οι Λιβαδιώτες και τα στέλνουν σε έναν έμπορο, κυρίως έναν Ενετό, στη Θεσσαλονίκη, που το στέλνει σε Καλαρρυτιώτη έμπορο στην Αδριατική που χρεώνει δυόμιση πιάστρες το φόρτωμα 140 ξύλων ανά αποστολή. Οι Λιβαδιώτες κάνουν ετησίως από 150 έως 200 φορτώματα. Καλλιεργούν λίγο καλαμπόκι αλλά διαθέτουν αφθονία από πρόβατα, κατσίκια, άλογα και μουλάρια. Όπως και οι Καλαρρυτιώτες, είναι και αυτοί υπερήφανοι για τον εξαιρετικό αέρα και το νερό της πόλης τους, που κάποιες φορές κάνουν μέχρι και τρεις ώρες προκειμένου να προμηθευτούν το πιο εκλεκτό. Η λίμνη της Καστοριάς τους προμηθεύει με ψάρια προς 25 με 30 παράδες την οκά, προτιμότερα από τα ψάρια της θάλασσας που πωλούνται στη Θεσσαλονίκη προς 45. Από την άλλη, το ψύχος είναι τόσο δριμύ το χειμώνα, ώστε οι κάτοικοι ορισμένες φορές αποκλείονται στα σπίτια τους από το χιόνι για αρκετές ημέρες και εξαναγκάζονται να πίνουν λιωμένο χιόνι, καθώς δεν είναι δυνατή η πρόσβαση στα πηγάδια και στις πηγές τους. Υπάρχει τώρα ένας μεγάλος παγετός και ήταν πολύ δύσκολο να σύρουμε τα φορτωμένα άλογά μας στους απότομους και ολισθηρούς δρόμους. Η θέα του Ολύμπου από εκεί είναι μαγευτική.Η πορεία περνάει από το Κοκκινοπλό που βρίσκεται σε γκρεμό, λίγο πάνω από την πεδιάδα. Η πόλη πληρώνει 200 βαλάντια σε εισφορές. Ο οικοδεσπότης μου, ένας από τους προύχοντες, έχει ήδη πληρώσει 800 γρόσια αυτό το χρόνο και περιμένει και περαιτέρω αύξηση της φορολογίας. Έξω από την πόλη βρίσκεται το μνημείο ενός Αλβανού οπλαρχηγού, που σκοτώθηκε σε μάχη εναντίον των κλεφτών του Ολύμπου πριν τριάντα χρόνια περίπου. (Leake, τομ.ΙΙΙ, σ. 335-336)
    • Από τους τάφους στην κορυφογραμμή, η οποία συνδέει το λόφο της Αμφίπολης με το όρος Παγγαίο, υπάρχει κατάβαση οκτώ λεπτών στο Νεοχώρι, στα τουρκικά Yenikoy, ένα μικρό χωριό τοποθετημένο στην πλευρά του λόφου της Αμφίπολης πάνω από τη δεξιά όχθη του ποταμού, όχι μακριά από τη λίμνη όπου υπάρχει μια ξύλινη γέφυρα λίγο πιο κάτω από αυτό το σημείο. (Leake, τομ.ΙΙΙ, σ. 183)
    • Το Νεοχώρι φαίνεται ότι οφείλει, κατά κύριο λόγο, την ύπαρξη του στην επικερδή αλιεία των Στρυμονικών χελιών, τα οποία έχαιραν μεγάλης εκτίμησης ανάμεσα στους αρχαίους για το μέγεθος και το λίπος τους και δεν θεωρούνταν κατώτερα από τα χέλια της λίμνης Κωπαΐδας. Πιάνονται σε ένα φράγμα το οποίο κλείνει το ρέμα μισό μίλι παρακάτω από τη γέφυρα του Νεοχωρίου και το οποίο χρησιμεύει τόσο γι’ αυτό τον σκοπό όσο και ως κεφαλή μύλου. Αν δεν υπήρχε αυτό το τεχνητό εμπόδιο, ο ποταμός, μολονότι είναι απότομος, θα ήταν πλωτός ως το Νεοχώρι και μέχρι τη λίμνη. Ο μύλος ανήκει στη Μονή Παντοκράτορος στο Άγιο Όρος, όμως ο ψαρότοπος, από τη στιγμή που απέκτησε αξία, διεκδικήθηκε από τον Σουλτάνο και τώρα την εκμεταλλεύεται ο Φετά Μπέης της Ζίχνης. (Leake, τομ.ΙΙΙ, σ.184)
    • Το Νεοχώρι, όπως υπονοεί η λέξη, είναι πρόσφατος οικισμός. Κατοικείται από σαράντα ελληνικές οικογένειες και εντάσσεται στην περιοχή της Ζίχνης, μια πόλη τοποθετημένη ανάμεσα στη Δράμα και τις Σέρρες, στους πρόποδες του μεγάλου βουνού που συνορεύει με τη Στρυμωνική πεδιάδα προς τα βόρεια. (Leake, τομ.ΙΙΙ, σ. 184)
    • Τα μοναδικά απομεινάρια της αρχαιότητας στο Νεοχώρι, πέρα από την επιγραφή στην κρήνη, αποτελούν διασκορπισμένα κατάλοιπα της αρχαίας τεχνοτροπίας και ορισμένοι τάφοι από τους οποίους ένας φέρει μορφές σε χαμηλό ανάγλυφο και δύο άλλοι φέρουν απλά ένα όνομα. Υπάρχει ακόμη ένα απλό δωρικό τρίγλυφο ανάμεσα σε μετόπες, το οποίο λέγεται ότι μεταφέρθηκε από το Μπεζεστένι, έτσι ονομάζεται ένα μέρος στην κορυφή του λόφου, όπου υπάρχουν μερικά θραύσματα ίδια με εκείνα στο χωριό. Αν το τρίγλυφο ανήκει στο ναό της Αθηνάς, πιθανόν αυτός να ήταν μικρών διαστάσεων.(Leake, τομ.ΙΙΙ, σ. 198)
    • Η απόσταση από την Ευπορία στην Ηράκλεια σε συνδυασμό με το όνομα, φανερώνει ότι υπήρχε ένα πορθμείο κατά μήκος της λίμνης, πιθανώς στο σημείο όπου η λίμνη αρχίζει να στενεύει, 3 ή 4 μίλια στα νοτιοδυτικά της Αμφίπολης αλλά πιθανότατα στη δυτική πλευρά της λίμνης. Η Ευπορία ονομάστηκε έτσι από τον Πτολεμαίο ανάμεσα στις πόλεις της Βισαλτίας μαζί με την Όσσα και την Άργιλο και πιθανώς ο ποταμός που συναντά τον Στρυμόνα κάτω από τη γέφυρα του Νεοχωρίου ή της Αμφίπολης είναι η αρχαία Βισαλτία.(Leake, τομ.ΙΙΙ, σ. 228)

    [/tab]
    [tab name=’Mantegazza’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Pouqueville’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Tozer’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Urquhart’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Walker’]

    • Χωριό που βρίσκεται σε μικρή απόσταση από τη βρύση που έχει αναγνωριστεί σαν τμήμα της Αρχαίας Πέλλας. (Walker,σ. 51)

    [/tab]
    [tab name=’Σχινάς’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [end_tabset]

  • Αυτοκράτορας Θεοδόσιος Β΄

    • Μιάμιση ώρα μετά από τη Μονή Χιλανδαρίου βρίσκεται η Μονή Εσφριγμένου. Ο Ιερός Ναός που βρίσκεται μέσα σε αυτήν είναι ο Ναός της Αναλήψεως. Λέγεται πως χτίστηκε από τον Θεοδόσιο τον νεότερο και από την αδελφή του την Πουλχερία. Σε απόσταση δύο ωρών βρίσκεται η Μονή Βατοπαιδίου.(Isambert, σ.56)
    • Από το Βατοπέδι στο Χιλαντάρι είναι δύο ώρες και τρία τέταρτα: ο δρόμος είναι πετρώδες με πολλές στροφές, και διανύεις μια διαδρομή με ύψη όχι μακρυά από τη θάλασσα. Μισή ώρα από από το Χιλαντάρι βρίσκεται η Σιμένου, πιο σωστά Εσφιγμένου, τοποθετημένη κοντά στη θάλασσα, στο στόμιο ενός χειμάρρου σε μιά μικρή στενή κοιλάδα, από την οποία πήρε το όνομά της η περιοχή. Το μοναστήρι ιδρύθηκε από τον Θεοδόσιο τον νεότερο και την αδερφή του Πουλχερία.(Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ.141)

  • Γάιος Ιούλιος Καίσαρ Οκταβιανός

    • Ο Αίμος κυρίως κατοικούνταν από τους Βεσσούς οι οποίοι αψηφώντας τη δύναμη της Ρώμης έως τη βασιλεία του Αυγούστου, και σύμφωνα με τον Πλίνειο επεκτάθηκε τόσο στα νότια και τα ανατολικά που έφτασε μέχρι τον Νέστο.(Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ.474)
    • Η πόλη (των Φιλίππων) αναπτυσσόταν λίγο λίγο, ως την ώρα που ο Αύγουστος και ο Αντώνιος κατατρόπωσαν εδώ τους λεγεωνάριους του Βρούτου και του Κασσίου η πόλη είχε μόνον στρατηγική αξία. Ο Αύγουστος την εποίκισε και την κατέστησε μια ανθηρή πόλη. (Isambert, σ.20)

  • Νικηφόρος Βρυέννιος

    • Το 1084 ο Αλέξιος ο Α’ αφαίρεσε την Καστοριά από τον γενναίο Βρυέννιο. (Isambert, σ.37)

  • Πρίαμος

    • Οι όχθες του Αξιού φαίνεται να αποτελούν το κέντρο της ισχύος της Παιονίας, από την εποχή που ο Πυραίχμης και ο Αστεροπαίος οδήγησαν τους Παίονες με βοήθεια του Πριάμου, στην έσχατη ύπαρξη της μοναρχίας. (Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ. 463)
    • Φερετζίκ ή Βίρα είναι πιθανόν η πόλη των Δυμών, από την οποία δεν σώζεται κανένα ίχνος εκτός από το καλά διατηρημένο τείχος του βυζαντινού της φρουρίου. Η ταχυδρομική της οδός διέρχεται από μια ορεινή χώρα στην οποία από τους ομηρικούς ακόμη χρόνους κατοικείται από τους Κίκονες που παρείχαν την συνδρομή τους στον Πρίαμο.(Isambert, σ.13)

  • Βασιλιάς Περδίκκας Β΄της Μακεδονίας

    • Η Πύδνα πολιορκήθηκε από τους Αθηναίους όταν αυτοί εκδικήθηκαν τον Περδίκα τον Β΄, γιατι υποκίνησε τη στάση της Ποτίδαιας και οργάνωσε την ολυνθιακή συμμαχία.
      (Isambert,σ.70)

  • Ολυμπιάδα

    • Στα τέλη του 316 π.Χ. η Ολυμπιάδα, μητέρα του Αλεξάνδρου, αποσύρθηκε στην Πύδνα με μεγάλο στράτευμα, αποτελούμενο από ιππικό και ελέφαντες. Ο Κάσσανδρος, όντας αδύνατον να πολιορκήσει την πόλη ένεκα της εποχής, στρατοπέδευσε γύρω από αυτήν, δημιούργησε οχυρωματικά έργα που κατέληγαν στη θάλασσα και μπλόκαρε το λιμάνι με τα πλοία του. Η Ολυμπιάδα αντιστάθηκε μέχρι την άνοιξη, μέχρις ότου οι προμήθειες της εξαντλήθηκαν, τα άλογα και τα υποζύγια φαγώθηκαν, οι ελέφαντες πέθαναν, μεγάλος αριθμός ανδρών πέθανε από τις αρρώστιες και την πείνα ενώ άλλοι λιποτάκτησαν. Η βασίλισσα προσπάθησε να διαφύγει από τη θάλασσα αλλά πιάστηκε αιχμάλωτη. (Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ. 434)
    • Στα χρόνια των διαδόχων του Μεγάλου Αλεξάνδρου κατέφυγε στη Πύδνα η βασίλισσα Ολυμπιάδα, όταν πολιορκήθηκε από τον Κάσσανδρο και παραδόθηκε από την πείνα το 316 π.χ. (Isambert,σ.70)

  • Όμηρος

    • Αυτό ίσως δείχνει ότι η Αισύμη υπήρξε μία από τις αποικίες των Θασίων, και τόσο αρχαία ώστε να αναφέρεται από τον Όμηρο, είναι πιο πιθανό ότι το Δάτον είναι η ίδια τοποθεσία στην οποία η αποικία της Νεάπολης ιδρύθηκε αργότερα, αλλά η Αισύμη συνέχιζε ακόμα να υπάρχει με αυτό το όνομα τον όγδοο χρόνο του Πελοπονησιακού Πολέμου, όταν, μαζί με τη Γαληψό παραδόθηκε στο Βρασίδα.(Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ.224-225)
    • Ο Όμηρος, του οποίου τα γραπτά είναι προγενέστερα της αργειακής αποικίας των Τημενιδών αναφέρεται σε δύο μόνο επαρχίες, πέρα από τις ελληνικές πόλεις της Θεσσαλίας, οι οποίες βρίσκονται ανάμεσα στις τελευταίες και την Παιονία και τη Θράκη. Πρόκειται για την Πιερία και την Ημαθία. (Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ. 445 – 446)
    • Δεν είναι περίεργο το γεγονός ότι η Ημαθία, σε ύστερους χρόνους θα έπρεπε να έχει πιο εκτεταμένα σύνορα από εκείνα τα οποία κατάλαβε ο Όμηρος, ή ότι ο Πτολεμαίος θα έπρεπε να αυξήσει τα όρια της στη δεξιά όχθη του Αξιού. Ο Πολύβιος και ο Λίβιος, ο αντιγραφέας του σε αυτό το σημείο, βεβαιώνουν, σε αντίθεση με τη σημείωση του Όμηρου για την Ημαθία και την Παιονία, ότι το παλαιότερο όνομα της Ημαθίας ήταν Παιονία. Αυτό όμως μπορεί να συμβιβαστεί με την υπόθεση ότι η Ημαθία, πριν τον αποικισμό της, κατοικούνταν από τους Παίονες. Ενώ η Πιερία, η άλλη επαρχία που αναφέρεται από τον Όμηρο, γνωστή ότι βρισκόταν υπό την κατοχή των Θρακών, προτού κατακτηθεί από τους Τημενίδες. (Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ. 447)
    • Το ενωμένο ρεύμα (η ένωση του Ελασσόνίτικο ποταμού με το ρυάκι που πηγάζει από τα Αμάρβεα όρη) ονομάζεται Τιταρήσιος κατά τον Όμηρο, και συναντά τον Πηνειό στην κοιλάδα της Λάρισας. (Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ.334)
    • Και οι δύο χαράδρες όπως και οι μικρότεροι σε μεγέθος χείμαρροι, αποτελούνται από λευκό αργιλώδες χώμα που ρέει σε αυλάκια από τα νερά όπως συμβαίνει στην Ζάκυνθο και σε πολλά μέρη της Αχαΐας, η μοναδικότητα του οποίου, όπως παρατηρεί ο Στράβωνας, έκανε τον Όμηρο να βρει το επίθετο που προσέδωσε στην Ολοσσώνα. (Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ.345)
    • Ο Πλεύρος, αρχαίος θεός των Πελασγών, έγινε ο Ολύμπιος Ζεύς, υμνήθηκε δε από τον Όμηρο και λαξεύτηκε από τον Φειδία.(Isambert, σ.84)
    • Λίγο μετά τα Τέμπη βρίσκεται ένα ρυάκι, το οποίο πηγάζει από έναν λοφάκο στα αριστερά. Παράπλευρα συναντάται μια τεχνητή διώρυγα που στα δεξιά της ορίζεται από κάποιους τύμβους. Μεταξύ της οδού και του Πηνειού αρχαία ερείπια δείχνουν την θέση της Γυρτώνος, η οποία μνημονεύεται και από τον Όμηρο. (Isambert, σ.95)

  • Πόπλιος Σκιπίων Νασίκας

    • Ο Περσέας αναγκάστηκε να υποχωρήσει στην Πύδνα καθώς το απόσπασμά του ανατράπηκε στο πέρασμα της Πέτρας από τον Πόπλιο Σκιπίωνα Νασίκα, ο οποίος είχε σταλεί συνοδευόμενος από τον μεγαλύτερο γιο του ύπατου, Κόιντο Φάβιο Μάξιμο. Καθώς η μυστικότητα ήταν απαραίτητη για την επιτυχία του σχεδίου, ο Σκιπίωνας, ενώθηκε με 5000 επίλεκτους άνδρες από το στρατόπεδο που ήταν μπροστά στον Ενιπέα στην Ηράκλεια, με τον υποτιθέμενο σκοπό να ξεκινήσει μια θαλάσσια εκστρατεία εναντίον της μακεδονικής ακτής: αλλά εκεί, αντί να την ξεκινήσει, έθεσε τον εαυτό του υπό την καθοδήγηση δύο Περραιβών, οι οποίοι πραγματοποίησαν παρακαμπτήρια πορεία στο Πύθιο κατά την τέταρτη περίπολο της τρίτης ημέρας. Η διαδρομή που ακολούθησαν ήταν πιθανώς μέσα από τα Τέμπη, τη Φάλαννα, την Ελασσόνα και τη Δολίχη ως το Πύθιο. Επρόκειτο για μια απόσταση πάνω από εξήντα μίλια, για τη διάνυση της οποίας απαιτούνταν ο χρόνος που ο Λίβιος υποστήριξε αναφερόμενος στην αδιαμφισβήτητη αυθεντία του Πολύβιου.Ο Πλούταρχος, κατά συνέπεια, φαίνεται ότι δεν γνώριζε τα εν λόγω μέρη και τις αποστάσεις ή αδιαφορούσε πλήρως για την ακρίβεια, όταν υποστήριζε πως ο Σκιπίωνας έφθασε στο Πύθιο την ίδια νύκτα που ξεκίνησε από την Ηράκλεια. (Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ. 430)
    • Ο Πολύβιος, όπως και ο Λίβιος, παρουσίαζε το στρατιωτικό απόσπασμα του Σκιπίωνα σε 5000 άνδρες. Ο Πλούταρχος, σε αντίθεση, βασιζόμενος σε ένα γράμμα του Σκιπίωνα προς κάποιον βασιλιά, βεβαιώνει ότι ήταν πάνω από 8000 άνδρες. Ο Πολύβιος, ένας παλιός στρατιώτης, ήταν ικανοποιημένος με το ρητό ότι ο εχθρός αιφνιδιάστηκε στον ύπνο του, και οδηγήθηκαν πριν από τους Ρωμαίους: ενώ ο Σκιπίωνας, βρισκόμενος στην πρώτη εκστρατεία του, πήρε μια χαρά που αφορούσε στο ότι υπήρχε έντονη δράση στο βουνό, όπου ο ίδιος σκότωσε ένα Θράκα, και ότι ο Μίλος, ο Μακεδόνας αρχηγός, τράπηκε σε φυγή. (Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ. 431 )
    • Όντως από αυτό το στενό (της Πέτρας) ο Ρωμαίος Ύπατος κύκλωσε τους Μακεδόνες, αναγκάζοντας τον βασιλιά Περσέα να εγκαταλείψει τις θέσεις του στον Ενιπέα ποταμό πριν το Δίον και να υποχωρήσει προς την Πύδνα. Ενώ ο Ύπατος προσποιήθηκε προσβολή κατά των ισχυρών θέσεων που διέθεταν οι Μακεδόνες στον Ενιπέα, ένα σώμα ισχυρών λογάδων ανδρών που καθοδηγούνταν από δύο νέους και τολμηρούς αρχηγούς, τον Σκιπίωνα Νασίκα και τον Φάβιο Μαξίμο, που εισήλθαν στην Περραιβία μέσα από την κοιλάδα των Τεμπών, και αφαίρεσε έτσι το Πύθιο από τα χέρια των Μακεδόνων, που έκλεινε την δυτική είσοδο στο στενό της Πέτρας. (Isambert, σ.74)

  • Μάρκος Αντώνιος

    • Ο Μάρκος Αντώνιος μόλις έφτασε στην Αμφίπολη αμέσως στρατοπέδευσε στην πεδιάδα σε απόσταση οκτώ σταδίων από τον εχθρό, όπου οχύρωσε το στρατόπεδό του με χαρακώματα και άνοιξε πηγάδια τα οποία, σε αυτή την ελώδη πεδιάδα, προσέφεραν πληθώρα νερού.H θέση του ήταν στα δεξιά,απέναντι από αυτήν του Κάσσιου. Ο Οκταβιανός Καίσαρας βρέθηκε απέναντι στον Βρούτο στα αριστερά. Σε κάθε πλευρά υπήρχαν δεκαεννιά λεγεώνες.Εκείνες του Αντωνίου ήταν περισσότερο άρτιες, αλλά στο ιππικό ήταν κατώτερος κατά 7.000.Το σχέδιό του ήταν να αναχαιτίσει την επικοινωνία του εχθρού με τη Νεάπολη και τη Θάσο, με μια κίνηση στα νώτα του Κάσσιου.(Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ. 218)
    • Προκειμένου να διευκολύνει αυτό το εγχείρημα, ξόδεψε δέκα ημέρες στην κατασκευή μιας υπερυψωμένης οδού κατά μήκος του έλους που διαχώριζε το στρατόπεδό του από αυτό του Κάσσιου. Προχώρησε με τέτοια προσοχή ώστε το έργο έφτανε προς το τέλος όταν ο Κάσσιος σκέφτηκε ότι θα μπορούσε να αναγείρει αμυντικά οχυρώματα για να εμποδίσει την πρόοδο του εχθρού όταν θα έπρεπε να είχε διασχίσει το βάλτο. Αυτή η προσπάθεια του Αντωνίου πάνω στα έργα του Κάσσιου προκάλεσε μια ακόμη μάχη, στην οποία οι ουλαμοί του Βρούτου ηττήθηκαν από εκείνους του Καίσαρα όταν ήρθαν αντιμέτωποι, και εισέβαλαν στο στρατόπεδο του ενώ ο Αντώνιος εξανάγκασε τον Κάσσιο να μεταφερθεί κοντά στο έλος, άλλαξε την πορεία των λεγεώνων του και κατέλαβε το στρατόπεδό του.Ο Κάσσιος αποσύρθηκε στον λόφο των Φιλίππων, όπου είχε θέα της μάχης και εκεί έδωσε τέλος στη ζωή του.Η απώλεια των στρατιωτών του Κάσσιου έφτασε τους 8000, ενώ του Καίσαρα και του Αντωνίου ήταν διπλάσια. (Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ. 219)
    • O Αντώνιος ήταν αγχωμένος για τον ανεφοδιασμό και αγωνιούσε γιατί είχε μείνει εντελώς ανυπεράσπιστος στη θαλάσσια υπεροχή των εχθρών του , η οποία αυξήθηκε με την απώλεια μιας νηοπομπής του Καίσαρα στο Ιόνιο πέλαγος υπό τον Δομίτιο Καλβίνο. Έτσι οδηγούσε τον στρατό του κάθε μέρα με την ελπίδα να προκληθεί μια δεύτερη και πιο αποφασιστική μάχη.Ο Βρούτος όμως, πολύ προσεκτικός δεν ήθελε να του δώσει αυτό το πλεονέκτημα, ακολούθησε το σχέδιο της διακοπής των εφοδίων του εχθρού, και με αυτό το σχέδιο κατέλαβε με τέσσερις λεγεώνες ένα ύψωμα το οποίο αποτελούσε τμήμα της θέσης του Κάσσιου, αλλά το οποίο είχε εγκαταλείψει ο Βρούτος.(Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ. 219-220)
    • Βόρεια της Πράβιστα υπάρχει μια λίμνη ή μια πλημμυρισμένη περιοχή που βρίσκεται ανάμεσα στα στρατόπεδα του Κάσσιου και του Αντωνίου.Εδώ,την εποχή που έγινε η μάχη(φθινόπωρο του 42π.Χ.) υπήρχε ένα έλος, όπως περιγράφει ο Αππιανός.Η θέση του Αντωνίου φαίνεται να είναι κοντά στην Πράβιστα και να εκτείνεται προς την Καβάλα. (Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ. 222)
    • Η πόλη (Φίλιπποι), η οποία είχε μόνο στρατηγική αξία, αναπτύχθηκε ελάχιστα ως την ώρα που ο Αύγουστος και ο Αντώνιος κατατρόπωσαν εδώ τους λεγεωνάριους του Βρούτου και του Κασσίου. Ο Αύγουστος την εποίκισε και την κατέστησε μια ανθηρή πόλη. (Isambert, σ.20)