Category: Πρόσωπα

  • Θάσος

    Παλαιό Όνομα : Θάσος
    Δήμος : Καβάλας
    [tab name=’Abbot’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Berard’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Boissonas’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Chirol’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Clarke’]

    • Θάσος: Το νησί είναι γνωστό για τα λατομεία του από όπου εξορύσσεται ένα εξαιρετικό άσπρο μάρμαρο, το οποίο σε πολλές περιπτώσεις θυμίζει το Παριανό. (Clarke,σ. 415)

    [/tab]
    [tab name=’Cousinery’]

    • Το αρχαίο όνομα της Θάσου ήταν Ηδωνίς. Σύμφωνα με τον Διονύσιο τον περιηγητή, υπήρξε μια περίοδος κατά την οποία η Θάσος ονομαζόταν Ωγυγιηνή. Αυτό το όνομα δόθηκε στο νησί επειδή εκεί είχε σταθμεύσει ο στόλος του βασιλιά Ωγύγη, ο οποίος θεωρείται πως άφησε εκεί Φοίνικες αποίκους. (Cousinery, τομ. ΙΙ, σ. 87)
    • Η αρχαία πόλη της Θάσου είναι εντελώς εγκαταλειμμένη. Εκεί όπου άλλοτε βρισκόταν η πόλη, τώρα υπάρχει ένα δάσος. Τα αμπέλια που παλαιότερα υπήρχαν, μεγάλωσαν υπερβολικά, έφτασαν σε άγρια κατάσταση και τύλιξαν τα δέντρα της περιοχής. Παρόμοια κατάσταση παρατηρείται στη Μαρώνεια (η οποία ονομάζεται και Μαρουλία) όπου επίσης δεν υπάρχουν κάτοικοι. Η βλάστηση έχει καλύψει όλα τα παλιά ερείπια. (Cousinery,τομ.ΙΙ,σ. 103)
    • Ο πληθυσμός του νησιού είναι περίπου 2.500 κάτοικοι που μοιράζονται σε επτά χωριά,κτισμένα σε απόκρημνες περιοχές ,ώστε να αποφεύγουν τις εχθρικές επιθέσεις.Οι Θάσιοι είναι πολύ εργατικοί και καλλιεργούν σιτάρι και κριθάρι και παράγουν λάδι.Από την ελιά προέρχονται και τα περισσότερα έσοδα του νησιού.Έσοδα προέρχονται και από την παραγωγή μελιού,καλής ποιότητας κρασιού και την εξαγωγή ξύλου ως καύσιμη ύλη. (Cousinery,τομ.ΙΙ,σ. 104)
    • Η Θάσος διοικείται από ένα βοεβόδα με ενιαύσια θητεία ο οποίος διατηρεί φρουρά επτά –οκτώ ατόμων. Η φρουρά όμως αυτή δεν ήταν αρκετή για να προστατεύσει το νησί από εξωτερικούς κινδύνους και επιδρομές. Μια ναυτική περίπολος την οποία πλήρωναν οι κοινότητες του νησιού, ειδοποιούσε τους κατοίκους για τυχόν επιθέσεις. Σε περίπτωση κινδύνου ο πληθυσμός κατέφευγε στο δάσος. (Cousinery,τομ.ΙΙ,σ. 104)
    • Τα τείχη της Θάσου από άσπρο μάρμαρο ίσως είναι τα μοναδικά αυτής της τεχνοτροπίας που υπάρχουν στην Ελλάδα.(Cousinery,τομ.ΙΙ,σ. 107)

    [/tab]
    [tab name=’Frazer’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Holland’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Isambert’]

    • Η κωμόπολη Γένιτζε απέχει από την Γκιουμουρτζίνα οκτώ ώρες. Η κωμόπολη αυτή έχει περίπου 200 σπίτια και είναι χτισμένη στην είσοδο της μεγάλης ελώδους πεδιάδας του Καρα-σου, του αρχαίου Νέστου, τον οποίο μπορεί κάποιος να διαπεράσει με μια σχεδία σε διάστημα τεσσάρων ωρών και μετά από τέσσερις ώρες φτάνει στους πρόποδες των βουνών. Από εκεί ανεβαίνει μέσω ενός στρωμένου δρόμου σε μια ορεινή ψηλή αντηρίδα, της οποίας η θέα απλώνεται στον κόλπο της Κοντέσσας (κόλπος Πιερίας), στο νησί της Θάσου, πολύ μακρύτερα δε προς ανατολάς στις κορυφές των βουνών της Σαμοθράκης και προς τα δυτικά στον Άθω. Από εκείνο το σημείο φαίνεται και η πόλη της Καβάλας. (Isambert, σ. 15)
    • Η πόλη της Καβάλας κείται στον μυχό του αρχαίου κόλπου της Πιερίας που περικλείεται από τη Θάσο και από το όρος Παγγαίο, που εκτείνεται στα δυτικά προς τα ηπειρωτικά της πόλης. (Isambert, σ. 18)
    • “Παρόλο που ο βράχος αυτός περιβάλλεται από τείχη “, αναφέρει ο Heuzey, ” η καμπυλότητα του εδάφους καθιστά εμφανή τα τουρκικά σπίτια, τα τζαμιά και τις υπόλοιπες οικοδομές, ώστε η πόλη είναι εκτεθειμένη στις επιθέσεις από την πλευρά της θάλασσας”. Ο αμμώδης όρμος αυτής της χερσονήσου που στερείται λιμανιού, κείται κάτω από τα τείχη της πόλης και έχει κλίση προς τα ανατολικά. Το αγκυροβόλι είναι ασφαλές και ο βυθός συμπαγής. Ο όρμος όμως δεν προστατεύεται καθόλου από τους ανέμους και τα πελώρια κύματα της νοτιοδυτικής θάλασσας, έτσι ώστε τα πλοία προσορμίζονται για την ασφάλειά τους στο απέναντι λιμάνι του Ελευθέρου κάτω από το όρος Παγγαίο ή πίσω από τη Θάσο. Η Καβάλα είναι μια εμπορική πόλη και έχει σπουδαίο εμπόριο δημητριακών καρπών, σουσαμιού, ακατέργαστου μεταξιού και καπνών από το Γένιτζε.(Isambert, σ. 18)
    • Η Ιερισσός είναι το μόνο προσιτό μέρος στα ανατολικά παράλια του Άθω. Εδώ μπορεί κάποιος να βρει και μικρές λέμβους για να μεταβεί στην Καβάλα και τη Θάσο.(Isambert, σ. 53)
    • Εκτός από τα μεγάλα μετόχια, τα οποία οι Μονές κατέχουν στη Βλαχία, τη Θάσο και σε όλα τα παράλια της Ευρωπαϊκής Τουρκίας, κέρδη αποκομίζουν οι Μονές από την καλλιέργεια των δασών του Όρους, την παραγωγή λαδιού από ελιές και δαφνοκαρπό και από τα φουντούκια. Αξίζει να σημειωθεί πως η Μονή Κουτλουμουσίου παράγει 200.000 οκάδες φουντούκια ετησίως. Οι Μονές της Μεγίστης Λαύρας, των Ιβήρων και του Φιλοθέου εξάγουν 500.000 γρόσια ξύλα. Τέλος οι καλόγεροι εισπράττουν πολλά χρήματα και από την πώληση διαφόρων γλυπτών και άλλων αγιογραφικών εργόχειρων.(Isambert, σ. 55)

    [/tab]
    [tab name=’Leake’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Mantegazza’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Pouqueville’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Tozer’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Urquhart’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Walker’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Σχινάς’]

    • Στα νότια του ανατολικού ορίου της Μακεδονίας, δηλαδή του λιμανιού της Κεραμωτής που αποτελεί το επίνειο της πρωτεύουσας της ομωνύμου επαρχίας του χωριού Σαρί –Σαμπάν και κοντά στα ΝΑ των εκβολών του Νέστου ή Καρά –σου κείται το ορεινό, γεμάτο νερά και δένδρα και με κυκλικό σχήμα νησί που λέγεται Θάσος το οποίο και διατήρησε το αρχαίο του όνομα.
      Το μεγαλύτερο πλάτος του από δυτικά προς ανατολικά είναι περίπου 22 χλμ. ενώ το μεγαλύτερο μήκος από το νοτιότερο ακρωτήριο «Στα κόκκινα ή Κέφαλος» μέχρι το βορειότερο «Μεγάλο κλαδί» προς το λιμάνι της Κεραμωτής είναι περίπου 26 χλμ.Το προς βορρά ακρωτήριο, Μεγάλο κλαδί βρίσκεται ανατολικά του λιμανιού Ελευθερουπόλεως και απέχει από αυτό 27 χλμ., νοτιοανατολικά της Καβάλας, από όπου απέχει 24 χλμ., νοτιοανατολικά του ιχθυοτροφείου Κούμπουρνο το οποίο απέχει 6 χλμ. και νοτιοδυτικά της Κεραμωτής από την οποία απέχει 6 και 1/4 χλμ.Μεταξύ της άκρης του λιμανιού της Κεραμωτής και της βόρειας παραλίας του νησιού βρίσκεται το νησί Θασοπούλα που υπέρκειται της επιφάνειας της θάλασσας 92 μ.Πρόκειται για βραχώδες νησί που καλύπτεται από συκιές και απέχει από την Κεραμωτή 2 χλμ., από το βόρειο ακρωτήριο Μεγάλο κλαδί 4,5 χλμ. και από το ΒΑ ακρωτήριο του νησιού Παναγία 3 χλμ.Στο νησί υπάρχει πλήθος αγρίων κουνελιών και κοντά στην παραλία πηγή θερμού ύδατος μέσα στην οποία ο λουόμενος μπορεί να μείνει μόνο μισή ώρα. (Σχινάς, τ. ΙΙ, σ. 843-844)
    • Μεταξύ του παραπάνω νησιού και της αμμώδους παραλίας της Θάσου στο σχηματιζόμενο πορθμό υπάρχει καλό και ασφαλές αγκυροβόλιο για μεγάλης χωρητικότητας πλοία.Η Θάσος διασχίζεται από συνεχή οροσειρά, η οποία βαίνει από δυτικά προς ανατολικά, στρίβει προς νότο και έχει και στις δυο πλευρές της μικρότερες διακλαδώσεις που λειτουργούν ως αντερείσματα.Η οροσειρά ανυψούμενη ομαλά από δυτικά φτάνει στην κορυφή που καλύπτεται με σχίνα, πεύκα, κούμαρα και πρίνους -«Αεσμάτες» καλούμενη- πάνω από το χωριό Κακή Ράχη. Στο κέντρο σχεδόν της νήσου υπάρχει η βραχώδης και άδενδρη κορυφή Ψαριό που υπέρκειται της επιφάνειας της θάλασσας 1029 μ.Η καλύτερη ανάβαση με ημίονο στην ωραία και γραφική κορυφή που παρέχει θέα στη γύρω περιοχή είναι η οδός από το χωριό Κάστρο καθώς προς τα λοιπά χωριά και ειδικά προς την Παναγιά και Ποταμιά είναι κατηφορική και απότομη.Μετά την κορυφή Ψαριό που κατέρχεται προς τα ανατολικά, σχηματίζει με την επόμενη κορυφή το ζυγό Προφ.Ηλία(από όπου διέρχεται η οδός για τα χωριά Ποταμιά και Θεολόγο) η οποία υψούμενη προς τα ανατολικά μας δίνει την ανυψούμενη μεταξύ του Θεολόγου και Ποταμιάς κορυφή Τσουτσούλα. (Σχινάς, τ. ΙΙ, σ. 844-845)
    • Οι κορυφές αυτές και μέρος των πλαγιών καλύπτονται το χειμώνα από χιόνι ύψους 15 σπιθαμών και διατηρούνται όταν υπάρχει βαρύς χειμώνας μέχρι τα μέσα Απριλίου. (Σχινάς, τ. ΙΙ, σ. 845)
    • Το νησί διαρρέεται από διάφορα ρέματα ανάξια λόγου.Δυο από αυτά που κατεβαίνουν από την κορυφή Ψαριό είναι αξιόλογα α)το ρέμα της Ποταμιάς που ρέει από δυτικά προς ανατολικά και διέρχεται από το ομώνυμο χωριό και εκβάλλει στον όρμο Μεγάλη Ποταμιά και ο β) ο Καστρινός λάκκος ο οποίος ρέει από ανατολικά προς δυτικά και μεταξύ των χωριών Θεολόγου και Κάστρου εκβάλει στα Λιμινάρια. Και τα δυο αυτά ρέματα διατηρούν τα νερά τους και μόνο σε μεγάλη ξηρασία στερεύει το δεύτερο.Η παραλία του νησιού δεν σχηματίζει κανένα λιμάνι και οι ακτές της οι μεν ανατολικές από το ΒΑ ακρωτήριο Παναγιάς μέχρι τη νοτιοανατολική ακτή του όρμου Αστρίς είναι στο μεγαλύτερο μέρος βραχώδεις και σε κάποια μέρη απότομα κατεβαίνουν προς τη θάλασσα ενώ η βορειοανατολική παραλία είναι αμμώδης. (Σχινάς, τ. ΙΙ, σ. 845)
    • Αρχίζοντας από το βορειότερο ακρωτήριο που καλείται Μεγάλο κλαδί και κινούμενοι από ανατολικά στο νησί συναντάμε διαδοχικά τα εξής ακρωτήρια και όρμους: Το μικρό λιμάνι Παναγιάς και το ομώνυμο άκρο, τον όρμο Βάθη, τον όρμο Ποταμιάς ,επίνειο της Ποταμιάς, το άκρο Φουρνί, τον κομμένο Κάβο. Τον όρμο Κίναρα ή Κίνυρα όπου και ομώνυμο νησί, επίνειο του χωριού Θεολόγος, το ακρωτήριο Σταυρός, τον όρμο Αλυκή, επίνειο το

      • υ χωριού Θεόλογος, τον όρμο Θυμωνιά, επίνειο του χωριού Θεολόγος, το πολύ απότομα κατερχόμενο άκρο Ντεμίρ Χαλκά, το νοτιότατο ακρωτήριο Κέφαλος ή στα κόκκινα, τον όρμο Αστρίς όπου και ομώνυμα νησίδια, επίνειο του χωριού Θεολόγος, τον όρμο Ποτός, επίνειο του χωριού Θεολόγος, τον όρμο Λιμινάρια, επίνειο του χωριού Κάστρο, το ακρωτήριο Κέφαλος, τον όρμο Αγ.Σίμος, επίνειο του χωριού Μαριαίς, τον όρμο Πλιμαρά πηγάδι, επίνειο των χωριών Μαριαίς και Κακή Ράχη, την Κακιορραχιώτικη σκάλα, επίνειο του χωριού Κακή Ράχη, τη Σωτηριανή σκάλα, επίνειο του χωριού Σωτήρας, τον όρμο Καζαβίδι, επίνειο του ομώνυμου χωριού και τη Βουργαρινή σκάλα, επίνειο του χωριού Βούργαρο. (Σχινάς, τ. ΙΙ, σ. 845-847)

    • Όλες οι πλαγιές της νήσου καλύπτονται από πυκνά δάση τα οποία ατυχώς και αφενός από την ακανόνιστη υλοτομία και αφετέρου από την πυρπόληση αρκετά αραιώθηκαν.Υπήρχαν δυο είδη πιτυών, έλατα και αγριοκαστανιές, κούμαρα πρίνοι, αριές, σχίνα, μελόρκα (τα άνθη περιέχουν μέλι), ρήκα και λίγα πλατάνια, δάφνες, δρύες, αγριολεπτοκαρυές και κοντά στην παραλία ελιές. (Σχινάς, τ. ΙΙ, σ. 847)
    • Το νησί παράγει οίνο(ιδίως το χωριό Θεολόγος από τα αμπέλια στο χωριό Αστρίς που ήταν ονομαστά και στους αρχαίους), μέλι και λάδι (κακής ποιότητος, διότι οι ελιές σωρεύονται σε μεγάλη δεξαμενή και συνθλίβονται μόλις τη Μεγάλη Σαρακοστή), κουκούλια, φασόλια, κερί, κατράμι, πίσσα, φλοιό πίτυος, λίγο καλαμπόκι και σίκαλη.Εξάγει ξυλεία ναυπηγική, οικοδομική και καύσιμη και εκτρέφονται μέλισσες, αίγες περίπου 10 χιλιάδες, 5 χιλιάδες πρόβατα και δυο χιλιάδες βοοειδή και αγελάδες -τα περισσότερα στο χωριό Θεολόγος. Κάθε οικογένεια έχει ημίονο ή όνο διότι οι περισσότεροι έχουν ως κύριο επάγγελμα την υλοτομία. (Σχινάς, τ. ΙΙ, σ. 847)
    • Ο πληθυσμός του νησιού είναι αμιγώς ελληνικός και μόνο την ελληνική γλώσσα μιλά και ανέρχεται σε 11235 κατοίκους(στους αρχαίους χρόνους ανέρχονταν τουλάχιστον σε 60) και κατοικεί σε 9 χωριά τα οποία απέχουν από την παραλία. Τα περισσότερα δεν φαίνονται από τη θάλασσα λόγω των επιδρομών των πειρατών και βρίσκονται στις πλαγιές της οροσειράς του νησιού. Ωστόσο, ο πληθυσμός στερείται ανάλογης πνευματικής ανάπτυξης ενώ έχει άλλα τόσα προσόντα. (Σχινάς, τ. ΙΙ, σ. 847)

    [/tab]
    [end_tabset]

  • Λυόν Μ.

    • Ο M.Lion (Μ. Λυόν) από τη Μασσαλία ήταν από τους τελευταίους εμπορικούς  εκπροσώπους της Γαλλίας στην Καβάλα που διαδέχτηκε τους προκατόχους του χωρίς διακοπές και απρόοπτα. Λόγω της φιλίας του με τον mussellim (μουσελίμης) της περιοχής, Τοσσούν αγά, κατόρθωσε να παρουσιάσει σημαντικό έργο στον τομέα του. Λίγο αργότερα, η  Τουρκία μπήκε σε πόλεμο με τη Ρωσία και την Αυστρία. Ο Τοσσούν αγάς έλαβε διαταγή  να ηγηθεί μιας δύναμης πολλών εκατοντάδων ανδρών. Δεν είχε όμως προχωρήσει στις κατάλληλες πολεμικές προετοιμασίες ελπίζοντας ότι με το χρήμα  θα κέρδιζε την εύνοια του βεζίρη. Έλπιζε να βρει έναν άνδρα ισχυρό που θα τον βοηθούσε σε αυτή την περίσταση και τελικά στράφηκε στον μπέη της Δράμας. Ο μπέης λόγω της ασθένειας του έστειλε τον υφιστάμενο του ως βοηθό. Ωστόσο, παρόλο που ο μπέης του είχε υποσχεθεί να του δώσει άνδρες για το στρατό του και να γράψει επιστολή προς το βεζίρη υπερασπιζόμενος τον Τοσσούν αγά, ο βοηθός του  από φθόνο για το καλό όνομα του Τοσσούν αγά και της περιουσίας που είχε στους Φιλίππους αντί να γράψει καλά λόγια  τον κατηγόρησε στο βεζίρη για ανυπακοή και απείθεια στις διαταγές του. Ο Τοσσούν αγάς δίχως να γνωρίζει ότι εξαιτίας του υπασπιστή του μπέη ο βεζίρης εξοργισμένος είχε δώσει εντολή για την εκτέλεση του, αποφάσισε να παρουσιαστεί στο μπέη της Δράμας μόνο με τέσσερις από τους άνδρες της φρουράς του. Ωστόσο, οι στρατιώτες του μπέη γνωρίζοντας το χαρακτήρα του αγά δεν τολμούσαν να τον εκτελέσουν και έτσι τον παρέδωσαν στους άνδρες του σερντάρ (στρατιωτικός αξιωματούχος), οι οποίοι οδήγησαν  τον αγά έξω από την πόλη σε μια ορεινή περιοχή και τον αποκεφάλισαν. Απόγονος του μπέη της Δράμας υπήρξε ο Δράμαλη πασάς, διοικητής του Μοριά ενώ ο Τοσσούν αγάς ήταν ο θείος του Μωχάμετ  Άλη της Αιγύπτου που γεννήθηκε στην Καβάλα. (Cousinery, τομ.ΙΙ, σ. 63 – 65)

  • Ευστάθιος

    • Ο Διόδωρος ο Σικελιώτης και ο Ευστάθιος είναι οι μόνοι που ασχολήθηκαν με τα γεγονότα που οδήγησαν τους Θασίους στην κατάληψη των μεταλλείων του Δάτου. Ο Διόδωρος δίνει και την ακριβή χρονολογία των γεγονότων καθώς τα τοποθετεί στην πρώτη χρονιά της εκατοστής πέμπτης Ολυμπιάδας που συμπίπτει με το πρώτο έτος της βασιλείας του Φιλίππου. Μέχρι τότε οι Σάτρες διατηρούσαν την ανεξαρτησία τους, κατείχαν τα μεταλλεία του Δάτου και μπορούσαν να κόβουν το δικό τους νόμισμα. (Cousinery,τομ.ΙΙ,σ. 101)
    • Ο Ζηνόβιος και ο Ευστάθιος από την άλλη, υποστηρίζουν πως το Δάτον ήταν αποικία της Θάσου, κάτι που είναι πολύ πιθανό καθώς οι Θάσιοι είχαν αρκετές αποικίες στην ακτή απέναντι από το νησί τους, ενώ υπήρχε κάθε λόγος να γίνει αποδεκτό ότι οι Αθηναίοι δεν είχαν πατήσει στη Θράκη μέχρι την επανακατάληψη της Θάσου, η οποία δε συνέβη μέχρι το έτος 463 π.Χ.(Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ.224-5)

  • Ισοκράτης

    • Ο Ισοκράτης αναφέρει πως ο Αθηνόδωρος και κάποιος με το όνομα Καλλιστράτης που τον είχαν εξορίσει από την Αθήνα ίδρυσαν στο Δάτο μια αποικία αλλά δε μας δίνει χρονολογία. Όμως ,δεν ήταν πριν την ίδρυση της Αμφίπολης, την οποία ο Θουκυδίδης και ο Πλούταρχος θεωρούν ως το πρώτο θετικό αποτέλεσμα του πολέμου.(Cousinery,τομ.ΙΙ,σ. 100)

  • Πασάς Δράμας

    • Ο παππούς του Μωχάμεντ Αλί ή Δράμαλη Πασάς είχε παντρευτεί μια γυναίκα ιδιαιτέρως ξεχωριστή αλλά αφού αυτή του έδωσε ένα γιο άρχισε ο ίδιος να νιώθει αποστροφή για τη σύζυγο του και  απομακρύνθηκε από αυτήν. Έπειτα  αγόρασε από την Κων/πόλη διαδοχικά διάφορες Γεωργιανές σκλάβες, τρεις από τις οποίες του χάρισαν από ένα γιο. Ο παππούς του Δράμαλη πασά πέθανε δίχως να έχει αφήσει διαθήκη και αυτό έγινε η αρχή προβλημάτων ανάμεσα στους απογόνους του. Κάθε σύζυγος ήθελε  να θέσει υπό τον έλεγχο της την οικογενειακή περιουσία και έτσι τα μέγαρα του Πασά έγιναν θέατρο λεηλασιών και διαξιφισμών, τους οποίους  οι απόγονοι  του Πασά λόγω της νεαρής τους ηλικίας αλλά και του σεβασμού προς τις μητέρες τους δε μπορούσαν να τους σταματήσουν. Αναπόφευκτα, η έχθρα των συζύγων πέρασε και στα παιδιά και επειδή τα εξέχοντα μέλη  της τότε κοινωνίας περιφρονούσαν  το δικαστήριο αποφάσισαν να λύσουν τις διαφορές τους  με τα όπλα. Ο μεγαλύτερος  σε ηλικία  και ο πιο λυσσαλέος από τα τέσσερα αδέλφια έστησε ενέδρα στην καμάρα ενός μιναρέ και σκότωσε με μια καραμπίνα τον δεύτερο αδελφό καθώς αυτός διέσχιζε ανύποπτος το δρόμο.  Μετά το  φόνο, τα άλλα δύο αδέλφια ενώθηκαν για να αντιμετωπίσουν τον πρώτο αδελφό. Ο μεγαλύτερος ανάμεσα στα δύο αδέλφια έγινε ο τελικός κυρίαρχος της περιοχής αλλά πέθανε μετά από μακρά ασθένεια και τη θέση του πήρε ο τελευταίος αδελφός, ο πατέρας του Μωχάμεντ, ο οποίος ήταν ακόμη αρκετά νέος όταν ο γιός του  τον διαδέχτηκε. Η Πύλη δεν αναμείχθηκε  στην ενδοοικογενειακή διαμάχη, καθώς δεν επιθυμούσε να έρχεται σε σύγκρουση με ισχυρούς τοπάρχες το στρατό των οποίων  χρησιμοποιούσε σε πολεμικές συγκρούσεις. Γενικότερα, υπάρχουν πολλά τέτοια παραδείγματα συμπεριφορών κρατικών αξιωματούχων που έμειναν ατιμώρητα σε μια αυτοκρατορία όπου οι φεουδάρχες μάχονταν διαρκώς την κεντρική εξουσία, γεγονός που αντίκειτο στο δημόσιο συμφέρον. (Cousinery, τομ.ΙΙ, σ. 8 – 10)
    • Ο Τοσσούν αγάς έλαβε διαταγή  να ηγηθεί μιας δύναμης πολλών εκατοντάδων ανδρών. Δεν είχε όμως προχωρήσει στις κατάλληλες πολεμικές προετοιμασίες ελπίζοντας ότι με το χρήμα  θα κέρδιζε την εύνοια του βεζίρη. Έλπιζε να βρει έναν άνδρα ισχυρό που θα τον βοηθούσε σε αυτή την περίσταση και τελικά στράφηκε στον μπέη της Δράμας. Ο μπέης λόγω της ασθένειας του έστειλε τον υφιστάμενο του ως βοηθό. Ωστόσο, παρόλο που ο μπέης του είχε υποσχεθεί να του δώσει άνδρες για το στρατό του και να γράψει επιστολή προς το βεζίρη υπερασπιζόμενος τον Τοσσούν αγά, ο βοηθός του  από φθόνο για το καλό όνομα του Τοσσούν αγά και της περιουσίας που είχε στους Φιλίππους αντί να γράψει καλά λόγια  τον κατηγόρησε στο βεζίρη για ανυπακοή και απείθεια στις διαταγές του. Ο Τοσσούν αγάς δίχως να γνωρίζει ότι εξαιτίας του υπασπιστή του μπέη ο βεζίρης εξοργισμένος είχε δώσει εντολή για την εκτέλεση του, αποφάσισε να παρουσιαστεί στο μπέη της Δράμας μόνο με τέσσερις από τους άνδρες της φρουράς του. Ωστόσο, οι στρατιώτες του μπέη γνωρίζοντας το χαρακτήρα του αγά δεν τολμούσαν να τον εκτελέσουν και έτσι τον παρέδωσαν στους άνδρες του σερντάρ (στρατιωτικός αξιωματούχος), οι οποίοι οδήγησαν  τον αγά έξω από την πόλη σε μια ορεινή περιοχή και τον αποκεφάλισαν. Απόγονος του μπέη της Δράμας υπήρξε ο Δράμαλη πασάς, διοικητής του Μοριά ενώ ο Τοσσούν αγάς ήταν ο θείος του Μωχάμετ  Άλη της Αιγύπτου που γεννήθηκε στην Καβάλα. (Cousinery, τομ.ΙΙ, σ. 63 – 65)

     

  • Ζωσιμάς

  • Ο Ζωσιμάς αναφέρει πως ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος αφού νίκησε τους Σαρμάτες, ήρθε στη Θεσσαλονίκη όπου παρέμεινε ορισμένο διάστημα και κατασκεύασε ένα λιμάνι.(Cousinery, τομ.Ι, σ. 30)

  • Αντίγονος Καρύστιος

  • Ο Στρυμώνας, ο Εριγών και ο Νέστος ονομάστηκαν από τους Τούρκους Καρά-σου που σημαίνει μαύρο νερό. Οι Βούλγαροι που κατοικούν κοντά στις όχθες του Στρυμόνα ονομάζουν το ποτάμι «Στρούμα». Η συγγένεια των λέξεων είναι φανερή. Ο συγγραφέας Αντίγονος Καρύστιος κάνει λόγο για ένα ποτάμι με το όνομα Πόντος που βρίσκεται κοντά στη χώρα των Αγριάνων. (Cousinery, τομ.Ι, σ. 208)

  • Δίων ο Κάσσιος

    • Ο ιστορικός Δίων ο Κάσσιος περιγράφει τις στρατιωτικές κινήσεις του εμφυλίου πολέμου που διαδραματιζόταν ανάμεσα στους αντάρτες της ρωμαϊκής δημοκρατίας και της Τριανδρίας ως εξής: πριν ακόμα φθάσει ο στόλος υπό την αρχηγία του Στατίου, οι στρατηγοί Νορβανός και Δεσίδιος είχαν περικυκλώσει το Ιόνιο και είχαν προλάβει τους Βρούτο και Κάσσιο στις ακτές της Μακεδονίας. Είχαν καταλάβει όλη την περιοχή στα ανατολικά του Παγγαίου και εγκατέστησαν το στρατόπεδο τους κοντά στους Φιλίππους. Στην περιοχή υπάρχει σύμπλεγμα λόφων με το όνομα Σύμβολο, οι οποίοι χωρίζουν τη Νεάπολη από τους Φιλίππους. Καθώς ο Νορβανός και ο Δεσίδιος είχαν καταλάβει την πιο πλεονεκτική θέση της περιοχής, ο Βρούτος και ο Κάσσιος δεν τολμούσαν να επιτεθούν. Κινήθηκαν προς ένα πέρασμα πιο μακρυά προς τις Κρηνίδες ,στο Σύμβολο. Πέρασαν το Νέστο, στρατοπέδευσαν κοντά στη θάλασσα, στη χώρα των Σαπαίων. Επρόκειτο να περικυκλώσουν τις υπώρειες του Αίμου και να επιτεθούν στο Νορβανό και το Δεσίδιο στα ανατολικά του Παγγαίου. Ο Νορβανός άφησε ένα τμήμα του στρατού με το Δεσίδιο να φυλάσσει το πέρασμα των Κορπιλλών ,κοντά στα Άβδηρα. Ο βασιλιάς Ράσκος, αδελφός του βασιλιά της Θράκης Ρασκούπορη πήρε το μέρος της τριανδρίας ενώ ο Ρασκούπορης πήρε το μέρος των δημοκρατικών δυνάμεων. Συμμετείχαν και οι δυο στις μάχες που διεξήχθησαν ενώ ο Ρασκούπορης βοήθησε τους συμμάχους του δείχνοντας τους περάσματα της περιοχής για να περικυκλώσουν τον εχθρό. Νικητής της μάχης αναδείχτηκε ο Νορβανός. (Cousinery,τομ.ΙΙ,σ. 28-30)
    • Ο Δίων ο Κάσσιος προσθέτει ότι οι Φίλιπποι βρίσκονται κοντά στο Παγγαίο και στο Σύμβολο,ενώ το Σύμβολο που βρίσκεται ανάμεσα στους Φιλίππους και στη Νεάπολη, πήρε το όνομά του επειδή συνέδεε το Παγγαίο με άλλο όρος μέσω εντεινόμενης ενδοχώρας.(Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ. 217)
    • Ο Δίων ο Κάσσιος επίσης, παρόλο που ήταν σωστά πληροφορημένος κάνει μια παρατήρηση λίγο ανακριβή.Ισχυρίστηκε ότι ενώ ο Νορβάνος και ο Σάξας σκόπευαν να ακολουθήσουν την συντομότερη πορεία προς τα όρη των Σαπαίων, οι εχθροί ;όμως τούς περικύκλωσαν στις Κρηνίδες και έφτασαν στους Φιλίππους καθώς τότε οι Κρηνίδες και οι Φίλιπποι δεν ήταν το ίδιο μέρος όπως μας βεβαιώνει ο Αππιανός και άλλες πηγές.(Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ.223)

  • Στρατηγός Άγνων

  • Σύμφωνα με το Θουκυδίδη, οι Αθηναίοι οργάνωσαν τρεις εκστρατείες με στόχο να πάρουν ολοκληρωτικά τον έλεγχο των μεταλλείων του Παγγαίου, ώσπου ο στρατηγός Άγνων το 437 π.Χ. έδιωξε οριστικά τους Ηδωνούς από τις Εννέα Οδούς δίνοντας στην πόλη το όνομα «Αμφίπολη».(Cousinery, τομ.Ι, σ. 103-104)

  • Αισχίνης

  • Ο Αθηναίος ρήτορας Αισχίνης αναφέρει ένα παρόμοιο γεγονός σχετικά με την ονοματοθεσία της πόλης (ενν. της Αμφίπολης), γεγονός που φανερώνει το έντονο ενδιαφέρον των Αθηναίων για την περιοχή: ο γιος του Θησέα, ο Αθάμας, παντρεύτηκε μια από τις κόρες του βασιλιά της Θράκης και του δόθηκε ως προίκα η πόλη «Εννέα Οδοί».Ο Θουκυδίδης αναφέρει πως η πόλη ανήκε στους Ηδωνούς μέχρι την κατάληψή της από τους Αθηναίους. Οι Ηδωνοί μετά την ήττα τους από τους Αθηναίους εγκαταστάθηκαν σε περιοχές βόρεια του Παγγαίου από τους Δραβησκούς ως την Ηιώνη, κοντά στο Στρυμόνα.(Cousinery, τομ.Ι, σ. 101-102)