Category: Θέματα-Mantegazza

  • Έλληνες

    • Έλληνες: Οι Έλληνες δε σταμάτησαν ποτέ να επικαλούνται τα μεγάλα ονόματα του Φιλίππου και του Αλεξάνδρου ενώ οι Σέρβοι και οι Βούλγαροι μνημονεύουν τους Σέρβους βασιλείς της Μακεδονίας και τη δύναμη της Αυτοκρατορίας των Βουλγάρων. (Mantegazza, σ. 7)

  • Μάχη του Κοσσόβου

    • Μάχη του Κοσσόβου: Τη Μακεδονία κατείχε ο βασιλιάς Βικούτιν, ο οποίος θα κατάφερνε πολύ σύντομα να αντισταθεί στους Τούρκους κατακτητές, οι οποίοι όλο και περισσότερο ισχυροποιούνταν. Το 1371 μία μεγάλη μάχη έλαβε χώρα μεταξύ του Μακεδόνα βασιλιά και των Τούρκων στις όχθες του Μαρίτσα –ο ιστορικός ποταμός των Βουλγάρων- και από εκείνη τη στιγμή ο Σέρβος βασιλιάς της Μακεδονίας έγινε σχεδόν υποτελής του Σουλτάνου. Και ένα χρόνο μετά, όταν οι Σέρβοι από το βόρειο τμήμα καταπολέμησαν γενναία τις οθωμανικές ορδές, ο Μάρκο, γιος του Βικούτιν, του οποίου ο ηρωϊσμός εξυμνείται ακόμα στα τραγούδια του λαού, νίκησε στην αξιομνημόνευτη μάχη του Κοσσόβου. (Mantegazza, σ. 6)

  • Σερβικό κράτος

    • Σερβικό κράτος: Οι Σέρβοι βασιλείς στο τέλος του 13ου αι. και στις αρχές του 14ου αι. θα καταλάβουν εκ νέου ένα σημαντικό κομμάτι της Μακεδονίας, υπερασπίζοντας το νικηφόρα ενάντια στους Βουλγάρους που είχαν προσπαθήσει να το ανακαταλάβουν. Μέχρι που ο Δουσάν, ο μεγάλος Σέρβος κατακτητής, μαζί με άλλες χώρες, θα γίνει κύριος ολόκληρης της Μακεδονίας. Η αντιδικία, όπως φαίνεται, μεταξύ Σέρβων και Βουλγάρων για την κυριαρχία της Μακεδονίας δεν ξεκίνησε ξαφνικά. Από το θάνατο του Στέφανου Δουσάν, η Σερβική Αυτοκρατορία χωρίστηκε σε ποικίλες επαρχίες και ανεξάρτητα βασίλεια. Τη Μακεδονία κατείχε ο βασιλιάς Βικούτιν, ο οποίος θα κατάφερνε πολύ σύντομα να αντισταθεί στους Τούρκους κατακτητές, οι οποίοι όλο και περισσότερο ισχυροποιούνταν. Το 1371 μία μεγάλη μάχη έλαβε χώρα μεταξύ του Μακεδόνα βασιλιά και των Τούρκων στις όχθες του Μαρίτσα –ο ιστορικός ποταμός των Βουλγάρων- και από εκείνη τη στιγμή ο Σέρβος βασιλιάς της Μακεδονίας έγινε σχεδόν υποτελής του Σουλτάνου.Λίγο καιρό μετά, όταν οι Σέρβοι από το βόρειο τμήμα καταπολέμησαν γενναία τις οθωμανικές ορδές, ο Μάρκο, γιος του Βικούτιν, του οποίου ο ηρωϊσμός εξυμνείται ακόμα στα τραγούδια του λαού, νίκησε στην αξιομνημόνευτη μάχη του Κοσσόβου. (Mantegazza, σ. 6)

  • Βούλγαροι

    • Βούλγαροι: Οι Σέρβοι βασιλείς στο τέλος του 13ου αι. και στις αρχές του 14ου αι. θα καταλάβουν εκ νέου ένα σημαντικό κομμάτι της Μακεδονίας, υπερασπίζοντας το νικηφόρα ενάντια στους Βουλγάρους που είχαν προσπαθήσει να το ανακαταλάβουν. (Mantegazza, σ. 6)
    • Βούλγαροι: Οι Βούλγαροι κατάφεραν επιτέλους να ανεξαρτητοποιηθούν θρησκευτικά το 1871, όταν δεν αποτελούσαν ακόμη ένα έθνος, με τη βοήθεια της Ρωσίας και του μικρού πριγκιπάτου της Σερβίας. Έτσι αναγνωρίστηκε το Εξαρχάτο τους. Ο Σουλτάνος αναγνώρισε το βουλγαρικό Εξαρχάτο παρά την απόλυτη αντίδραση και αντίθεση του Οικουμενικού Πατριάρχη, για τον οποίον η Βουλγαρική Εθνική Εκκλησία αποτελούσε μία σχισματική εκκλησία. Αυτή η κατηγορία του σχίσματος είναι φυσικά ένα όπλο το οποίο εξυπηρετεί τα άλλα έθνη στην προπαγάνδα τους στη Μακεδονία. Μετά τη δημιουργία του Πριγκιπάτου υπήρχε στη Βουλγαρία ένα ρεύμα υποστήριξής του ενώ ως έδρα της Εξαρχίας επιλέχτηκε η Κωνσταντινούπολη αντί για τη Σόφια ή το Τύρνοβο, τις αρχαίες πρωτεύουσες. (Mantegazza, σ. 10)

  • Βαλκανική χερσόνησος

    • Βαλκανική χερσόνησος: Από τη μέρα που η οθωμανική κατάκτηση εξαπλώθηκε στη βαλκανική χερσόνησο, οι εθνικότητες «εξαφανίστηκαν» και η Σερβία, η Βουλγαρία, η Μακεδονία δεν ήταν πια παρά ένα βιλαέτι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Οι μεγάλες πόλεις που άλλοτε ήταν έδρες των αυτοκρατοριών και των βασιλείων τα οποία είχαν κάνει τους Αυτοκράτορες της Ανατολής να φοβούνται-καθώς περισσότερο από μία φορά είχαν φτάσει οι στρατοί τους στις πόρτες της Κωνσταντινούπολης-ήταν πλέον λεηλατημένες και κατεστραμμένες και ο πληθυσμός παραδομένος στη δουλεία. (Mantegazza, σ. 6)

  • Δυναστεία των Ασσέν

    • Δυναστεία των Ασσέν: Μεταξύ του βασιλείου του Μπόρις και του Συμεών και του δεύτερου Βουλγαρικού κράτους που αναγεννήθηκε στις αρχές του 13ου αι., ξέσπασε μια εξέγερση, που ξεκίνησε σύμφωνα με κάποιους ιστορικούς από το Τύρνοβο, σύμφωνα με άλλους από τα περίχωρα των Σκοπίων κατά την οποία οι πληθυσμοί της Μακεδονίας και της Αλβανίας κινήθηκαν εναντίον των Ελλήνων και ίδρυσαν μία Μακεδονική Αυτοκρατορία. Η Αυτοκρατορία αυτή ήταν εφήμερη καθώς δεν διήρκησε πάνω από τριάντα χρόνια. Αν ευημερούσε θα ήταν μία Μακεδονία ανεξάρτητη και ελεύθερη. Το Βουλγαρικό κράτος αναγεννήθηκε και άνθησε εκ νέου υπό τη δυναστεία των Ασσενιδών. Ήταν Βλάχοι στην καταγωγή και κατάφεραν να ιδρύσουν μία νέα δυναστεία και να ανακαταλάβουν όλη την αρχαία γη, συμπεριλαμβανομένης και της Μακεδονίας. Αυτό το δεύτερο Βουλγαρικό κράτος θα μειωθεί σύντομα και θα εξαφανιστεί και δε θα είναι βιώσιμο. Το σερβικό στοιχείο θα διαπρέψει κάτω από τη λαμπρή δυναστεία των Νεμάνια. (Mantegazza,σ. 5)

  • Μακεδονική Αυτοκρατορία

    • Μακεδονική Αυτοκρατορία: Μεταξύ του βασιλείου του Μπόρις και του Συμεών και του δεύτερου Βουλγαρικού κράτους που αναγεννήθηκε στις αρχές του 13ου αι., ξέσπασε μια εξέγερση, που ξεκίνησε σύμφωνα με κάποιους ιστορικούς από το Τύρνοβο, σύμφωνα με άλλους από τα περίχωρα των Σκοπίων κατά την οποία οι πληθυσμοί της Μακεδονίας και της Αλβανίας κινήθηκαν εναντίον των Ελλήνων και ίδρυσαν μία Μακεδονική Αυτοκρατορία. Η Αυτοκρατορία αυτή ήταν εφήμερη καθώς δεν διήρκησε πάνω από τριάντα χρόνια. Αν ευημερούσε θα ήταν μία Μακεδονία ανεξάρτητη και ελεύθερη. Το Βουλγαρικό κράτος αναγεννήθηκε και άνθησε εκ νέου υπό τη δυναστεία των Ασσενιδών. (Mantegazza, σ. 5)

  • Βουλγαρικό Κράτος

    • Βουλγαρικό Κράτος: Οι Σέρβοι και οι Βούλγαροι κατέλαβαν οι πρώτοι το δυτικό τμήμα της χερσονήσου και οι δεύτεροι το πιο ανατολικό τμήμα, παραμένοντας όμως κάτω από την εξουσία των Αυτοκρατόρων της Ανατολής, μέχρι τον 9ο αι.Όταν οι Βούλγαροι ενώθηκαν κάτω από τον Μπόρις και αργότερα κάτω από τη βασιλεία του γιου του, Συμεών, του πρώτου που πήρε τον τίτλο του τσάρου, επεξέτειναν τα σύνορα της Αυτοκρατορίας μέχρι την Αδριατική. Με το θάνατο του Συμεών εξαφανίζεται η Βουλγαρική Αυτοκρατορία. Οι διάδοχοί του δεν μπόρεσαν να την κρατήσουν ενωμένη και να την προστατεύσουν από τους Βυζαντινούς, οι οποίοι την κυρίευσαν. Η κυριαρχία τους θα διατηρηθεί για δύο αιώνες. Μεταξύ του βασιλείου του Μπόρις και του Συμεών και του δεύτερου Βουλγαρικού κράτους που αναγεννήθηκε στις αρχές του 13ου αι., ξέσπασε μια εξέγερση, που ξεκίνησε σύμφωνα με κάποιους ιστορικούς από το Τύρνοβο, σύμφωνα με άλλους από τα περίχωρα των Σκοπίων κατά την οποία οι πληθυσμοί της Μακεδονίας και της Αλβανίας κινήθηκαν εναντίον των Ελλήνων και ίδρυσαν μία Μακεδονική Αυτοκρατορία. Η Αυτοκρατορία αυτή ήταν εφήμερη καθώς δεν διήρκησε πάνω από τριάντα χρόνια. Αν ευημερούσε θα ήταν μία Μακεδονία ανεξάρτητη και ελεύθερη. Το Βουλγαρικό κράτος αναγεννήθηκε και άνθησε εκ νέου υπό τη δυναστεία των Ασσενιδών. Ήταν Βλάχοι στην καταγωγή και κατάφεραν να ιδρύσουν μία νέα δυναστεία και να ανακαταλάβουν όλη την αρχαία γη, συμπεριλαμβανομένης και της Μακεδονίας. Αυτό το δεύτερο Βουλγαρικό κράτος θα μειωθεί σύντομα και θα εξαφανιστεί και δε θα είναι βιώσιμο. Το σερβικό στοιχείο θα διαπρέψει κάτω από τη λαμπρή δυναστεία των Νεμάνια. (Mantegazza,σ. 5)

  • Κουτσόβλαχοι

    • Κουτσόβλαχοι: Οι Κουτσόβλαχοι, με λατινική καταγωγή, χριστιανικός πληθυσμός, διαιρούνται σε δύο κατηγορίες: οι Έλληνες και οι Σλάβοι- αυτοί οι τελευταίοι με τη σειρά τους χωρίζονται σε Σέρβους και Βούλγαρους. (Mantegazza,σ. 4)

  • Σέρβοι

    • Σέρβοι:Εάν είχαν λίγη περισσότερη ηρεμία και ειρήνη αυτές οι φτωχές περιοχές της Μακεδονίας, όπου η γονιμότητα του εδάφους συναντά μία απίστευτη ζωτικότητα των διάφορων πληθυσμών, θα μπορούσαν να αναγεννηθούν σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Για όλες τις φυλές που κατοικούν στη Βαλκανική χερσόνησο δεν υπάρχει μία σωστή αριθμητική προσέγγιση. Οι Σέρβοι θεωρούν τη Μακεδονία ως μία σερβική χώρα. Με τον ίδιο τρόπο οι Έλληνες τη θεωρούν ελληνική και στο σύνολο της βουλγαρική οι Βούλγαροι. Οι Κουτσόβλαχοι, με λατινική καταγωγή, χριστιανικός πληθυσμός, διαιρούνται σε δύο κατηγορίες: οι Έλληνες και οι Σλάβοι- αυτοί οι τελευταίοι με τη σειρά τους χωρίζονται σε Σέρβους και Βούλγαρους. (Mantegazza,σ. 4)
    • Σέρβοι: Οι Σέρβοι βασιλείς στο τέλος του 13ου αι. και στις αρχές του 14ου αι. θα ανακαταλάβουν ένα σημαντικό κομμάτι της Μακεδονίας, υπερασπίζοντας το νικηφόρα ενάντια στους Βουλγάρους που είχαν προσπαθήσει να το ανακαταλάβουν. Μέχρι που ο Δουσάν, ο μεγάλος Σέρβος κατακτητής, μαζί με άλλες χώρες, θα γίνει κύριος ολόκληρης της Μακεδονίας. Η αντιδικία, όπως φαίνεται, μεταξύ Σέρβων και Βουλγάρων για την κυριαρχία της Μακεδονίας δεν ξεκίνησε ξαφνικά. Από το θάνατο του Στέφανου Δουσάν, η Σερβική Αυτοκρατορία χωρίστηκε σε ποικίλες επαρχίες και ανεξάρτητα βασίλεια. Τη Μακεδονία κατείχε ο βασιλιάς Βικούτιν ο οποίος θα κατάφερνε πολύ σύντομα να αντισταθεί στους Τούρκους κατακτητές, οι οποίοι όλο και περισσότερο ισχυροποιούνταν. Το 1371 μία μεγάλη μάχη έλαβε χώρα μεταξύ του Μακεδόνα βασιλιά και των Τούρκων στις όχθες του Μαρίτσα –ο ιστορικός ποταμός των Βουλγάρων- και από εκείνη τη στιγμή ο Σέρβος βασιλιάς της Μακεδονίας έγινε σχεδόν υποτελής του Σουλτάνου. Λίγο καιρό μετά, όταν οι Σέρβοι από το βόρειο τμήμα πολέμησαν γενναία τις οθωμανικές ορδές, ο Μάρκο, γιος του Βικούτιν, του οποίου ο ηρωϊσμός εξυμνείται ακόμα στα τραγούδια του λαού, νίκησε στην αξιομνημόνευτη μάχη του Κοσσόβου. (Mantegazza, σ. 6)