Category: Θέματα-Leake
-
- Θεωρώ το Δάτον ως το ίδιο μέρος με τη Νεάπολη. Ο Σκύλακας ωστόσο, διαχωρίζει τα δύο μέρη αλλά προσθέτει πως το Δάτον αποτελούσε Αθηναϊκή αποικία, όχι όμως το αρχαίο Δάτον, αλλά μια πολύ νεότερη αποικία των Αθηναίων στη Θράκη.Προφανώς όμως στο σημείο αυτό το κείμενο του είχε φθαρεί, όπως και σε πολλά άλλα σημεία, και στην πραγματικότητα εννοούσε ότι η Νεάπολη ήταν μια αποικία την οποία οι Αθηναίοι είχαν ιδρύσει στο Δάτον. Ο Ζηνόβιος και ο Ευστάθιος από την άλλη, υποστηρίζουν πως το Δάτον ήταν αποικία της Θάσου, πιθανότατα όπως αυτές που οι Θάσιοι είχαν διαδοχικά στην ακτή απέναντι από το νησί τους, ενώ υπήρχε κάθε λόγος να πιστεύεται ότι οι Αθηναίοι δεν είχαν καμία βάση στη Θράκη μεχρι την υποβάθμιση της Θάσου, η οποία δε συνέβει μέχρι το έτος 463 π.Χ., ούτε καμία μόνιμη εγκατάσταση μέχρι την ίδρυση της Αμφίπολης από τον Άγνωνα, 26 χρόνια αργότερα, καθώς οι προηγούμενες τους προσπάθειες είχαν αποδειχθεί ανεπιτυχείς. Εάν η Νεάπολη ήταν αποικία της Αθήνας, καθώς τα νομίσματα αναδεικνύονται αξιόπιστα, ήταν πιθανότατα σε μια μεταγενέστερη ημερομηνία. Αυτό ίσως δείχνει ότι η Αισύμη υπήρξε μία από τις αποικίες των Θασίων, ήδη από την αρχαιότητα αναφέρεται από τον Όμηρο, είναι πιο πιθανό απο το να έχει κατακτήσει την τοποθεσία το Δάτον, στην οποία η αποικία της Νεάπολης ιδρύθηκε αργότερα, αλλά η Αισύμη συνέχιζε ακόμα να υπάρχει με αυτό το όνομα τον όγδοο χρόνο του Πελοπονησιακού Πολέμου, όταν, μαζί με τη Γαληψώ παραδόθηκε στο Βρασίδα. (Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ.224-5)
- Η εκστρατεία του Σιτάλκη πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με τους Αθηναίους, οι οποίοι είχαν αρκετές υποτελείς πόλεις στη θρακική ακτή. Τον βασιλιά συνόδευε ο Άγνωνας από την Αθήνα, όπως και ένας διεκδικητής του μακεδονικού θρόνου, ο Αμύντας, ανιψιός του βασιλιά Περδίκα. (Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ. 442 – 443)
- Η πόλη των Φιλίππων βρίσκεται πάνω στην Εγνατία οδό, πριν αποκαλούταν Κρηνίδες, όπως μετονομάσθηκε από τον Φίλιππο της Μακεδονίας, που από εκεί έδιωξε τους Θασίους, μαζί με κάποιους άλλους εξόριστους Αθηναίους. (Isambert, σ.19 -20)
- Βορειοδυτικά των Φιλίππων βρίσκονται διάφορες κωμοπόλεις της πεδιάδας της Δράμας, της αρχαίας Δραβήσκου, δίπλα από την οποία στρατός 10.000 Αθηναίων σφαγιάσθηκε από τους Θράκες. (Isambert, σ.19 -20)
- Ο Αρισταγόρας της Μιλήτου κι έπειτα οι Αθηναίοι δι’ επανειλημμένων εκστρατειών αποπειράθηκαν να φέρουν στην Αμφἰπολη αποίκους, αλλά απέτυχαν καθώς αποκρούσθηκαν από τους Θράκες.Οι Αθηναίοι το πέτυχαν τελικά το 437 π.χ. και η Αμφίπολη, η οποία θεμελιώθηκε από τον Άγνωνα τον Νικίο, κατέστη η σπουδαιότερη πόλη της Αθηναϊκής ηγεμονίας.(Isambert, σ.24)
- Στα νότια της δυτικής της πλευρἀς υπάρχουν κάποια ερείπια, που βρίσκονται βόρεια της Νέας Κασσάνδρας και δίπλα από το ακρωτήριο Κασσάνδρα ή Κάβο Ποσείδι. Τα ερείπια μαρτυρούν τη θέση της Μένδης, μιάς αποικίας των Ερετριέων, και μίας πόλης που έγινε το μήλο της έριδος μεταξύ Σπαρτιατών και Αθηναίων.
(Isambert,σ.63)
- Η Άλωρος της Βοττιαίας χρησίμευε στους Αθηναίους ως κἐντρο κατά των εκστρατειών τους στη Μακεδονία.
(Isambert,σ.68)
- Η Λάρισα στη διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου υπήρξε σύμμαχος των Αθηναίων.
(Isambert,σ.95)
-
- Εδώ [Σέρρες] συναντώ ξανά κάποιον Δρ. P. των ιωαννίνων, ο οποίος αφού υπηρέτησε για κάποιο διάστημα ως χειρούργος στο γαλλικό στρατό της Ιταλίας υπό το Βοναπάρτη, μετα βίας ξέφυγε το θάνατο, μετά την επιστροφή του, από τον Αλή στην Πρέβεζα. Ακολούθησε το Βελή Πασά στην πολιορκία του Σουλίου και υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας του ηρωϊσμού μιας γυναίκας με το όνομα Χάιδω και οκτώ Σουλιωτών, οι οποίοι εισήλθαν μεταμφιεσμένοι στο κέντρο του Αλβανικού στρατοπέδου κατα τη διάρκεια της νύχτας και όταν ανακαλύφθηκαν το επόμενο πρωϊνό, υποχώρησαν με τόση γενναιότητα και με τέτοιο τρόπο ωστε σκότωσαν ή τραυμάτισαν είκοσι Αλβανούς κατα την υποχώρηση χωρίς να τραυματιστούν.(Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ. 204)
-
- Ο Λίβιος φαίνεται να χρησιμοποιεί τη λέξη Μακεδονία με την ίδια έννοια με την οποία ο Στράβωνας μας πληροφορεί ότι αυτή κάποιες φορές χρησιμοποιούνταν, κυρίως, σαν να εκτείνεται μέχρι το κανάλι της Κέρκυρας,με την δικαιολογία ότι όλοι οι κάτοικοι συνήθιζαν να φορούν τις ίδιες χλαμύδες,να χρησιμοποιούν κοινή διάλεκτο και να έχουν τα ίδια κουρέματα. Αλλά αυτός ήταν προφανώς ένας λανθασμένος χαρακτηρισμός. Όταν η Μακεδονία διαιρέθηκε σε τέσσερις περιφέρειες κατά την ρωμαϊκή κατάκτηση, οι Ατιντάνες και οι Τυμφαίοι ήταν οι πιο δυτικές φυλές που αποδόθηκαν σε αυτήν.(Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ.326)
-
- Προκύπτει ότι η Δασσαρέτιδα δεν ήταν μικρότερη από 60 μίλια σε μήκος, όσο και σε πλάτος, μια έκταση την οποία ως ένα βαθμό περιμένουμε από τον Πολύβιο, ο οποίος σε αντίθεση με τις πόλεις της λίμνης της Λυχνίδου, παρουσιάζει τους Φιβάτες, τους Πισσαντίνους, τους Καλίκαινους και τους Πιρουστές σαν φυλές της Δασσαρέτιδας.Η τοποθεσία μερικών από αυτές τις φυλές μπορεί να υποτεθεί από την μαρτυρία του ίδιου συγγραφέα όπως διασώζεται στο λατινικό κείμενο του Τίτου Λίβιου.(Leake,τόμ.ΙΙΙ,σ.326)
- Καθώς το Γερρούνιο(ή Γερτούνιο) και η Αντιπάτρια βρίσκονταν στη Φοιβατίδα, και η Οργεσσός ήταν πόλη των Πισσαντίνων, μοιάζει πιθανό, αν θεωρηθεί ότι η Αντιπάτρια βρισκόταν στο Μπεράτι, ότι οι Φιβάτες κατοικούσαν κυρίως στην κοιλάδα του Ουζουμίου, και οι Πισσαντίνοι στην κοιλάδα του Ντεβόλ και ότι καθώς το Γερτούνιο δέχθηκε επίθεση από τον Απούστιο πριν την Αντιπάτρια, αυτό βρισκόταν χαμηλότερα στο Ουζούμι από ότι στο Μπεράτι, πιθανώς, στη συμβολή των δύο ποταμών. (Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ.327)
- Στο ίδιο κεφάλαιο του Πολυβίου ο ιστορικός συνεχίζει να αφηγείται ότι ο Φίλιππος, αφού ανέκτησε τις τρεις πόλεις της Φοιβατίδας που προαναφέρθηκαν ήδη, προχώρησε για να καταλάβει άλλα μέρη της Δασσαρέτιδας, δηλαδή, το Κρεόνιο και τη Γερυώνη(όχι το ίδιο μέρος με το Γέρτο) και τέσσερις πόλεις στη λίμνη Λυχνίτιδα, την Ενγχελαρία,τον Κέρακα, το Σάτιο, και το Βόϊο, και μετά την Μπαντία των Καλίκαινων και την Οργεσσό των Πισσαντίνων. Το ότι οι τέσσερις πόλεις στη λίμνη βρίσκονταν στη δυτική της ακτή, μπορεί να συναχθεί από τα Οδοιπορικά, και κυρίως από το Συνοπτικό Οδοιπορικό, το οποίο προφανώς ακολουθούσε την ανατολική πλευρά της λίμνης από τη γέφυρα του Δρίλον στη Λύχνιδο, και το οποίο δεν κάνει αναφορά σε κανένα από τα μέρη που αναφέρει ο Πολύβιος.(Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ.328)
- Οι Πιρουστές μοιάζει να βρίσκονταν στο βόρειο σύνορο της Δασσαρέτιδας, καθώς προσχώρησαν στους Ταυλάντιους και σε κάποιους ακόμη πιο βόρειους Ιλλυριούς, για να βοηθήσουν τους Ρωμαίους στην καθυπόταξη του Γέντιου.Προφανώς κατείχαν κάποια ενδιάμεση έκταση γης μεταξύ των Πισσαντίνων, στο κατώτερο τμήμα του Ντεβόλ, και το νότιο άκρο της Λυχνίτιδος λίμνης. Έτσι φαίνεται να παραμένει μόνο η κοιλάδα της Κορυτσάς στα αριστερά του Εορδαϊκού για να τοποθετηθούν οι Καλίκαινοι. (Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ.329)
-
- Προκύπτει ότι η Δασσαρέτιδα δεν ήταν μικρότερη από 60 μίλια σε μήκος, όσο και σε πλάτος, μια έκταση την οποία ως ένα βαθμό περιμένουμε από τον Πολύβιο, ο οποίος σε αντίθεση με τις πόλεις της λίμνης της Λυχνίδου, παρουσιάζει τους Φιβάτες, τους Πισσαντίνους, τους Καλίκαινους και τους Πιρουστές σαν φυλές της Δασσαρέτιδας.Η τοποθεσία μερικών από αυτές τις φυλές μπορεί να υποτεθεί από την μαρτυρία του ίδιου συγγραφέα όπως διασώζεται στο λατινικό κείμενο του Τίτου Λίβιου.(Leake,τόμ.ΙΙΙ,σ.326)
- Καθώς το Γερρούνιο(ή Γερτούνιο) και η Αντιπάτρια βρίσκονταν στη Φοιβατίδα, και η Οργεσσός ήταν πόλη των Πισσαντίνων, μοιάζει πιθανό, αν θεωρηθεί ότι η Αντιπάτρια βρισκόταν στο Μπεράτι, ότι οι Φιβάτες κατοικούσαν κυρίως στην κοιλάδα του Ουζουμίου, και οι Πισσαντίνοι στην κοιλάδα του Ντεβόλ και ότι καθώς το Γερτούνιο δέχθηκε επίθεση από τον Απούστιο πριν την Αντιπάτρια, αυτό βρισκόταν χαμηλότερα στο Ουζούμι από ότι στο Μπεράτι, πιθανώς, στη συμβολή των δύο ποταμών. (Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ.327)
-
- Εάν το Μπεράτι είναι η τοποθεσία Αντιπάτρια, καθώς έχω δείξει κάποιους λόγους για να το υποστηρίζω , συνεπάγεται ότι οι Δασσαρέτες κατείχαν όλη την ορεινή περιοχή μεταξύ Κορυτσάς και Μπερατίου, πέρα από το οποίο τα σύνορα των Δασσαρετών συναντούσαν εκείνα των Ταυλάντιων,των Μπιλλιώνων και των Χαόνων της Ηπείρου.Στα βόρεια συνορεύαν με τους Εορδέτους και τους Πενέστες και μερικώς με τους Ταυλάντιους, ενώ στα ανατολικά η κορυφή του κεντρικού υψώματος με φυσικό τρόπο διαμόρφωνε την οροθετική γραμμή μεταξύ τους και μεταξύ των Πελαγόνων, των Βρυγών και των Ορεστών ή με άλλες λέξεις, μεταξύ της Ιλλυρίας και της Μακεδονίας.(Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ.325-6)
-
- Εάν το Μπεράτι είναι η τοποθεσία Αντιπάτρια, όπως έχω δείξει λόγους να το πιστεύω, συνεπάγεται ότι οι Δασσαρέτες κατείχαν όλη την ορεινή περιοχή μεταξύ Κορυτσάς και Μπερατίου, πέρα από το οποίο τα σύνορα των Δασσαρετών συναντούσαν εκείνα των Ταυλάντιων,των Μπιλλιώνων και των Χαόνων της Ηπείρου.(Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ.325)
-
- Εάν το Μπεράτι είναι η τοποθεσία Αντιπάτρια, όπως έχω δείξει λόγους να το πιστεύω, συνεπάγεται ότι οι Δασσαρέτες κατείχαν όλη την ορεινή περιοχή μεταξύ Κορυτσάς και Μπερατίου, πέρα από το οποίο τα σύνορα των Δασσαρετών συναντούσαν εκείνα των Ταυλάντιων,των Μπιλλιώνων και των Χαόνων της Ηπείρου.(Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ.325)
-
- Μετά από κάποιες επιχειρήσεις, οι οποίες δεν περιγράφονται επακριβώς, αιφνιδίασε το ιλλυρικό στρατόπεδο κατά τη διάρκεια της νύχτας, όταν ο Γλαυκίας τράπηκε σε φυγή, καταδιωκόμενος από τον Αλέξανδρο μέχρι τα βουνά των Ταυλαντίων, καθώς ο Κλείτος αποσύρθηκε στο Πηλιο, από όπου, αφού έκαψε την πόλη, προχώρησε για να συμπαραταχθεί με τον Γλαυκία στην Ταυλαντία.Αμέσως μετά από αυτό το γεγονός, ο Αλέξανδρος έλαβε ειδοποίηση για την εξέγερση των Θηβών, όταν, ενώ διέσχιζε την Εορδαία και την Ελίμεια, και τα βουνά των Τυμφαίων και των Παραβαίων, έφτασε σε επτά ημέρες στο Πελίναιο στην Θεσσαλία.(Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ.324)
-
- Μετά από κάποιες επιχειρήσεις, οι οποίες δεν περιγράφονται επακριβώς, αιφνιδίασε το ιλλυρικό στρατόπεδο κατά τη διάρκεια της νύχτας, όταν ο Γλαυκίας τράπηκε σε φυγή, καταδιωκόμενος από τον Αλέξανδρο μέχρι τα βουνά των Ταυλαντίων, καθώς ο Κλείτος αποσύρθηκε στο Πηλιο, από όπου, αφού έκαψε την πόλη, προχώρησε για να συμπαραταχθεί με τον Γλαυκία στην Ταυλαντία.Αμέσως μετά από αυτό το γεγονός, ο Αλέξανδρος έλαβε ειδοποίηση για την εξέγερση των Θηβών, όταν, ενώ διέσχιζε την Εορδαία και την Ελίμεια, και τα βουνά των Τυμφαίων και των Παραβαίων, έφτασε σε επτά ημέρες στο Πελίναιο στην Θεσσαλία.(Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ. 324)
- Ο Λίβιος φαίνεται να χρησιμοποιεί τη λέξη Μακεδονία με την ίδια έννοια με την οποία ο Στράβωνας μας πληροφορεί ότι αυτή κάποιες φορές χρησιμοποιούνταν, κυρίως, σαν να εκτείνεται μέχρι το κανάλι της Κέρκυρας,με την δικαιολογία ότι όλοι οι κάτοικοι συνήθιζαν να φορούν τις ίδιες χλαμύδες,να χρησιμοποιούν κοινή διάλεκτο και να έχουν τα ίδια κουρέματα. Αλλά αυτός ήταν προφανώς ένας λανθασμένος χαρακτηρισμός. Όταν η Μακεδονία διαιρέθηκε σε τέσσερις περιφέρειες κατά την ρωμαϊκή κατάκτηση, οι Ατιντάνες και οι Τυμφαίοι ήταν οι πιο δυτικές φυλές που αποδόθηκαν σε αυτήν.(Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ.326)