Category: Θέματα-Leake

  • Θεοδόσιος Α’ (346 – 395 μ.χ.)

    • Ο χώρος ανάμεσα στην θάλασσα και σε τμήμα του κυρίως δρόμου, όπου βρίσκονται ”οι Μαγεμένοι” και η αψίδα του Κωνσταντίνου, λέγεται ότι καταλαμβανόταν από τον ιππόδρομο, με την υποσημείωση ότι ήταν το σκηνικό μιας ασύδοτης σφαγής των κατοίκων της Θεσσαλονίκης με διαταγή του Θεοδοσίου.(Leake, τομ. ΙΙΙ, σ.246)
    • Επίσης είναι γνωστή [η Θεσσαλονίκη] από τις σφαγές που διέταξε να διαπραχθούν σ΄ αυτήν ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος. (Isambert, σ.47)
    • Αυτό το μέρος, εξακολουθεί να ονομάζεται Ιπποδρόμιο, γνώρισε επίσης μια από αυτές τις πράξεις βαρβαρότητας που φάνηκε να προαναγγέλουν τη μελλοντική τύχη αυτών των εδαφών. Ήταν εδώ που πολλές χιλιάδες Θεσσαλονικείς, σε ένα απροσδόκητα εορταστικό κλίμα, σφαγιάστηκαν ανελέητα από τους λεγεωνάριους του Χριστιανού αυτοκράτορα Θεοδόσιου το 390. ( Abbott, σ. 12-17)
    • Μια από τις παλιές συνοικίες της πόλης. Έγινε γνωστή εξ’ αιτίας της σφαγής χιλιάδων αμάχων από το Μέγα Θεοδόσιο. Το γεγονός αυτό επισκίασε τη δόξα του αυτοκράτορα σε σημείο που ο άγιος Αμβρόσιος, επίσκοπος Μεδιολάνων, του απαγόρευσε την είσοδο στο μητροπολιτικό ναό της πόλης. (Cousinery,τομ.Ι,σ.34)

  • Χάσια

    • Αποτελείται από δεκαπέντε ελευθεροχώρια, τα οποία σχηματίζουν μια ομοσπονδία όμοια με εκείνη των ορυχείων. Κάθε χωριό έχει μια αριστοκρατική διοίκηση με ένα συμβούλιο ή επιτροπή για την κατανομή των φόρων και για άλλα γενικά ζητήματα. Το συμβούλιο συγκαλέιται στον Πολύγυρο, την έδρα του Τούρκου Αγά, ο οποίος συλλέγει τις προσόδους για την Πύλη. (Leake, τομ.ΙΙΙ, σ. 162-163)
    • Τα Χάσια περιλαμβάνουν όλα τα ΄΄ήμερα βουνά΄΄, δηλαδή τα καλλιεργήσιμα υψώματα τα οποία βρίσκονται στα νότια προς τον Τορωναϊκό και Θερμαϊκό κόλπο. Το βορειότερο τμήμα της περιοχής, το οποίο συνορεύει με το Θερμαϊκό κόλπο, ονομάζεται Καλαμαριά. Με εξαίρεση ορισμένα τούρκικα τσιφλίκια και αγιορείτικα μετόχια, η υπόλοιπη γη ανήκει στα χωριά. Αιγοπρόβατα και βοοειδή διαχειμάζουν στην περιοχή ενώ παράγονται μαλλί, μέλι και κερί. Επίσης τα χωριά- κυρίως ο Πολύγυρος και οι Ερμυλίες όπου και υπάρχουν 400 ή 500 αργαλειοί μεταξιού-εκτρέφουν μεταξοσκώληκες. (Leake, τομ.ΙΙΙ, σ. 163)

  • Λιμάνι Αρσανάς

    Παλαιό Όνομα :Λιμάνι Αρσανάς
    Δήμος :

     

    [tab name=’Abbot’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Berard’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Boissonas’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Chirol’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Clarke’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Cousinery’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Frazer’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Holland’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Isambert’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Leake’]

    • Λιμάνι ή χώρος αποβίβασης της Μονής Ξηροποτάμου, το οποίο εξυπηρετούσε το θαλάσσιο εμπόριο και την άμυνα της περιοχής. (Leake, τομ. ΙΙΙ, σ. 118)
    • Η μονή Κουτλουμουσίου, όπως και τα άλλα μοναστήρια, έχει λιμάνι το οποίο βρίσκεται κάτω από τις Καρυές και όχι μακριά από τη βορειοδυτική πλευρά του Αρσανά των Ιβήρων. (Leake, τομ. ΙΙΙ, σ. 124)
    • Μισή ώρα από το Χιλανδάρι βρίσκεται η μονή Σιμένου, πιο σωστά Εσφιγμένου, τοποθετημένη κοντά στη θάλασσα, στο στόμιο ενός χειμάρρου που εκβάλλει σε μία μικρή στενή κοιλάδα, από την οποία πήρε το όνομά της η περιοχή. Το μοναστήρι ιδρύθηκε από τον Θεοδόσιο τον νεότερο και την αδερφή του Πουλχερία. Περίπου ένα μίλι ανατολικά συναντάμε έναν ασφαλή μικρό και στενό κολπίσκο ενώ στο λόφο ο οποίος χωρίζει την κοιλάδα της Σιμένου από αυτή του Χιλανδαρίου είναι ένας πύργος που βρίσκεται στην άκρη ενός απότομου βράχου πάνω από τη θάλασσα: μερικά τμήματα των τειχών του λέγεται ότι ακολουθούν την αρχαιοελληνική αρχιτεκτονική. Αναφέρεται επίσης ότι υπήρχαν στο παρελθόν πολλά αρχαιοελληνικά ερείπια στον Αρσανά του Χιλανδαρίου, που βρίσκεται ένα μίλι κάτω από το μοναστήρι. Έτσι, πολλοί από τους παλαιότερους μοναχούς συμφωνούν ότι εδώ υπήρχε μία από τις αρχαιότερες πόλεις της Ακτής. (Leake, τομ. ΙΙΙ, σ.140-141)

      • [/tab]
      [tab name=’Mantegazza’]
      Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
      [/tab]
      [tab name=’Pouqueville’]
      Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
      [/tab]
      [tab name=’Tozer’]
      Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
      [/tab]
      [tab name=’Urquhart’]
      Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
      [/tab]
      [tab name=’Walker’]
      Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
      [/tab]
      [tab name=’Σχινάς’]
      Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
      [/tab]
      [end_tabset]

  • Παυταλιώτες

    • Το σύγχρονο Κιουστεντίλ ή Τζουστεντίλ, ταυτίζεται με την Παυταλία της Τράπεζας και η τοποθεσία Κιουστεντίλ στις όχθες του Στρυμόνα είναι σε απόλυτη συμφωνία με την φιγούρα ενός ποτάμιου θεού, που συνοδεύεται από τον θρύλο Στρύμων, και σε κάποια από τα αυτόνομα νομίσματα της Παυταλίας καθώς και με τα γράμματα ΕΝΠΑΙΩ που σε άλλα νομίσματα φανερώνουν ότι οι Παυταλιώτες θεωρούσαν εαυτούς Παιονείς όπως όλοι οι κάτοικοι στις όχθες αυτού του ποταμού. Σε άλλο νόμισμα της Παυταλίας οι παραγωγές της περιοχής, χρυσός, ασήμι, κρασί και καλαμπόκι, κάτι που συμφωνεί με το Κιουστεντίλ. Όταν ήταν βασιλιάς ο Αδριανός οι κάτοικοι της Παυταλίας και της Σερδίκας πρόσθεσαν τη λέξη Ουλπία στο όνομα της πόλης τους προφανώς λόγω κάποιων προνομίων που λάμβαναν από τον αυτοκράτορα.(Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ. 475-6)

  • Αμφαξιοί

    • Μαρτυρίες από νομίσματα που συμπίπτουν με τον Πολύβιο και τον Στράβωνα δείχνουν ότι οι μεγάλες παραθαλλάσιες πεδιάδες μετά τη ρωμαϊκή κατάκτηση χωρίστηκαν ανάμεσα στους Βοττιαίους και τους Αμφαξιούς. Το κυρίως μέρος των τελευταίων, όπως μαθαίνουμε από τον Πτολεμαίο, ήταν η Θεσσαλονίκη, ενώ των πρώτων πιθανόν ήταν η Άλορος. (Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ.486)

  • Κέλτες

    • ΗΗ Βυλαζόρα αναφέρεται ξανά στην ιστορία αυτού του περιπετειώδους έτους (168 π.Χ.) όταν ο Περσέας, όχι πολύ πριν από την μάχη της Πύδνας (146 π.Χ.), προσπάθησε να αποκτήσει μισθοφορικό στρατό 20.000 Kελτών οι οποίοι σε αναμονή της στρατολόγησής τους από αυτόν είχαν αναπτυχθεί σε ίσους αριθμούς ιππέων και πεζών μέχρι την Ντεσουντάμπα και τη Μεδίκα. Ο Περσέας με την προοπτική να τους παρασύρει στη Μακεδονία, μετακινήθηκε με το μισό στράτευμά του από τον ποταμό Ενιπέα της Πιερίας στην Αλμάνα του Αξιού, η οποία απείχε 75 μίλια από την Ντεσουντάμπα. Αφού ζήτησε να υπάρχουν εφόδια σε ετοιμότητα για την πορεία των Κελτών, έστειλε αγγελιοφόρο στην Ντεσουντάμπα, απαιτώντας ο στρατός των Κελτών να προχωρήσει στη Βυλάζορα, και προσκάλεσε τους αρχηγούς τους να τον επισκεφτούν στην Αλμάνα, όπου τους έδωσε να καταλάβουν μέσω του αγγελιοφόρου ότι τους είχε ετοιμάσει πλούσια δώρα ελπίζοντας να εξασφαλίσει τις υπηρεσίες των Κελτών. Αλλά δεν ήταν λαός εύκολος να τον ξεγελάσει κανείς: αρνούνταν να μετακινηθούν πέρα από τη Ντεσουντάμπα πριν παραλάβουν το καθορισμένο δώρο των δέκα κομματιών χρυσού για κάθε ιππέα, πέντε για κάθε πεζό και 1000 για κάθε αρχηγό. (Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ.471)

  • Παρστρυμόνιοι

    • Είμαι διατεθειμένος να συνταυτίσω τον Στρούμιτζα με το αρχαίο Αστραίο, στο οποίο ο Φίλιππος έστειλε τον γιο του Δημήτριο, όταν του έδωσε οδηγίες για τον θάνατό του, στον Δίδα, κυβερνήτη της Παιονίας, παρόλο που ο Δίδας δεν εκτέλεσε εκεί τις εντολές του αλλά στην Ηράκλεια (Σιντική) αφού προσκάλεσε τον Δημήτριο σε γιορτή κατά τη διάρκεια της οποίας δόθηκε δηλητήριο στον πρίγκιπα. Ο Δίδας, σε ανταλλαγή των υπηρεσιών του, ευνοήθηκε από τον Περσέα όταν ανήλθε στον θρόνο. Και από τότε, βρίσκουμε τον Δίδα στις αρχές του περσικού πολέμου να διατάζει ένα σώμα 3000 ανδρών, αποτελούμενο από Παίονες, Παροραίους, Παρστρυμόνιους και Αγριάνες. Τότε εξαφανίστηκε η μοναρχία των Παιόνων και η περιοχή της, με εξαίρεση ένα κομμάτι που κατοικούνταν από τους Δάρδανους, το οποίο ενώθηκε με το βασίλειο της Μακεδονίας. (Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ.466)

  • Παροραίοι

    • Είμαι διατεθειμένος να συνταυτίσω τον Στρούμιτζα με το αρχαίο Αστραίο, στο οποίο ο Φίλιππος έστειλε τον γιο του Δημήτριο, όταν του έδωσε οδηγίες για τον θάνατό του, στον Δίδα, κυβερνήτη της Παιονίας, παρόλο που ο Δίδας δεν εκτέλεσε εκεί τις εντολές του αλλά στην Ηράκλεια (Σιντική) αφού προσκάλεσε τον Δημήτριο σε γιορτή κατά τη διάρκεια της οποίας δόθηκε δηλητήριο στον πρίγκιπα. Ο Δίδας, σε ανταλλαγή των υπηρεσιών του, ευνοήθηκε από τον Περσέα όταν ανήλθε στον θρόνο. Και από τότε, βρίσκουμε τον Δίδα στις αρχές του περσικού πολέμου να διατάζει ένα σώμα 3000 ανδρών, αποτελούμενο από Παίονες, Παροραίους, Παρστρυμόνιους και Αγριάνες. Τότε εξαφανίστηκε η μοναρχία των Παιόνων και η περιοχή της, με εξαίρεση ένα κομμάτι που κατοικούνταν από τους Δάρδανους, το οποίο ενώθηκε με το βασίλειο της Μακεδονίας. (Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ.466)

  • Παναίοι

    • Από τις φυλές στο θρακικό σύνορο της Παιονίας, που υπάγονταν στην Μακεδονία, επί της βασιλείας του Φιλίππου, γιου του Αμύντα, υπάρχουν λόγοι για να πιστέψω ότι οι Οδομάντες κατείχαν ολόκληρο το όρος Όρβηλος πάνω από τα Στενά του Στρυμόνα κοντά στο σύγχρονο Δεμιρισσάρ μαζί με τη Ζίχνη, όπου εγκλείονται στο όρος Παγγαίο. Η βορειο-δυτική πλευρά τους βρίσκεται στα δεξιά του Σιτάλκη, καθώς διασχίζει το όρος Κερκίνη. Η γενική τους κατάσταση συμφωνεί με την περιγραφή του Θουκυδίδη, σύμφωνα με τον οποίο κατοικούσαν πάνω από τα βόρεια του Στρυμόνα. Προς τα βόρεια του Κάτω Στρυμόνα ο ποταμός έχει μια ανατολική πορεία που δικαιολογεί την έκφραση του ιστορικού. Παρατηρεί κανείς, ότι οι Παναίοι, τους οποίους ο Θουκυδίδης συνδυάζει με τους Οδομάντες αναφέρονται από τον Στέφανο ως φυλή των Εδονέων. (Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ.465)

  • Σκορδίσκοι

    • Από μια σύγκριση μεταξύ Αππιανού και Στράβωνα, καθώς και από ένα περιστατικό στη ζωή του Μ. Αλέξανδρου, στο οποίο πριν αναφέρθηκα, είναι εμφανές ότι οι Αυταριάτες συνόρευαν στα ανατολικά με τους Αγριάνες και τους Μπεσσούς, στα νότια με τους Μαιδούς και τους Δάρδανες και στις άλλες κατευθύνσεις με τους Αρδιαίους και τους Σκορδίσκους. (Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ.463)
    • Οι Σκορδίοι που συνορεύουν με τη χώρα των Διβραίων, πιθανόν να κατάγονται από τους Σκορδίσκους, τους προερχόμενους από τους Γαλάτες (55, Τίτος Λίβιος, βιβλ.XL, κεφ.57,58 ) (Pouqueville, τόμ. ΙΙΙ, σ.66)