Category: Θέματα-Cousinery

  • Θεοδόσιος Α’ (346 – 395 μ.χ.)

    • Ο χώρος ανάμεσα στην θάλασσα και σε τμήμα του κυρίως δρόμου, όπου βρίσκονται ”οι Μαγεμένοι” και η αψίδα του Κωνσταντίνου, λέγεται ότι καταλαμβανόταν από τον ιππόδρομο, με την υποσημείωση ότι ήταν το σκηνικό μιας ασύδοτης σφαγής των κατοίκων της Θεσσαλονίκης με διαταγή του Θεοδοσίου.(Leake, τομ. ΙΙΙ, σ.246)
    • Επίσης είναι γνωστή [η Θεσσαλονίκη] από τις σφαγές που διέταξε να διαπραχθούν σ΄ αυτήν ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος. (Isambert, σ.47)
    • Αυτό το μέρος, εξακολουθεί να ονομάζεται Ιπποδρόμιο, γνώρισε επίσης μια από αυτές τις πράξεις βαρβαρότητας που φάνηκε να προαναγγέλουν τη μελλοντική τύχη αυτών των εδαφών. Ήταν εδώ που πολλές χιλιάδες Θεσσαλονικείς, σε ένα απροσδόκητα εορταστικό κλίμα, σφαγιάστηκαν ανελέητα από τους λεγεωνάριους του Χριστιανού αυτοκράτορα Θεοδόσιου το 390. ( Abbott, σ. 12-17)
    • Μια από τις παλιές συνοικίες της πόλης. Έγινε γνωστή εξ’ αιτίας της σφαγής χιλιάδων αμάχων από το Μέγα Θεοδόσιο. Το γεγονός αυτό επισκίασε τη δόξα του αυτοκράτορα σε σημείο που ο άγιος Αμβρόσιος, επίσκοπος Μεδιολάνων, του απαγόρευσε την είσοδο στο μητροπολιτικό ναό της πόλης. (Cousinery,τομ.Ι,σ.34)

  • Πιερείς

    • Οι Δοβέρες μάλλον μοιράζονταν το όρος Παγγαίο με τους Παίονες και τους Πιερείς, και κατοικούσαν πιθανώς στη βόρεια πλευρά του, όπου κατά την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία υπήρχε σταθμός, ή μέρος που άλλαζαν άλογα, το οποίο ονομαζόταν Δομερός, μεταξύ της Αμφιπόλεως και των Φιλίππων. (Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ. 212)
    • Όταν οι βασιλείς είχαν γίνει κυρίαρχοι της Βισαλτίας και των άλλων επαρχιών, η ασημένια νομισματοκοπία ακόμη έμοιαζε αρκετά με τα αυτοδύναμα χρήματα, παρόλο που ήταν ενεπίγραφο μόνο το όνομα του μονάρχη.Την εποχή που κόπηκαν τα βισαλτικά νομίσματα, τα ορυχεία του Παγγαίου βρίσκονταν κυρίως στα χέρια των Θασίων, οι οποίοι είχαν και οι ίδιοι αργυρωρυχεία και για αυτό το λόγο και η ομορφιά και η αφθονία των νομισμάτων της Θάσου.Οι άλλοι που,σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, δούλευαν στα ορυχεία του Παγγαίου, ήταν οι Πιερείς και οι Οδομάντες και κυρίως οι Σάτρες που ήταν στα σύνορα του βουνού. (Leake, τόμ. ΙΙΙ, σελ. 213)
    • Οι Μαιδοί εξαφανίστηκαν, πιθανόν, κατά τη διάρκεια των δύο αιώνων που μεσολαβούν ανάμεσα στη βασιλεία του Περδίκκα και του Φιλίππου ή μετακινήθηκαν στο όρος Σκόμιο (Scomius), όπως έκαναν οι Πιερείς στο όρος Παγγαίο και οι Βοττιαίοι στη χερσόνησο της Χαλκιδικής. (Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ. 448)
    • Οι Πιέριοι κατοικούσαν στους πρόποδες του Παγγαίου κοντά στις πηγές του Στρυμόνα, απ’ όπου ξεκινά ο Πιερικός κόλπος. (Cousinery, τομ. ΙΙ, σ. 27)

  • Αγριάνες ή Αγρίοι

    • Ο συγγραφέας Αντίγονος Καρύστιος κάνει λόγο για ένα ποτάμι με το όνομα Πόντος που βρίσκεται κοντά στη χώρα των Αγριάνων. (Cousinery, τομ.Ι, σ. 208)
    • Ήταν πολύ φυσικό ότι ο Μεγάβυζος θα έπρεπε να καταστείλει τους Σιροπαίονες που κατείχαν το πιο γόνιμο και εκτεθειμένο μέρος της πεδιάδας του Στρυμώνα, ενώ οι Οδομάντες, που ήταν ασφαλείς σε μία υψηλότερη θέση, και ακόμα περισσότερο οι Αγριανοί, που κατοικούσαν στις πηγές του Στρυμώνα, ήταν σε θέση να τον αποφύγουν ή να του αντισταθούν. Το ίδιο ίσχυε και για τους Δοβέρους και τους άλλους Παίονες του όρους Παγγαίου και τους αμφίβιους κατοίκους της λίμνης Πρασιάς (L. 5, c. 16). (Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ. 210)
    • Οι κυριότερες φυλές στα ανατολικά ήταν οι Οδομάντες, οι Αστραίοι, οι Αγριάνες των οποίων τμήματα της χώρας ήταν γνωστά ως Παρστρυμονία και Παρορεία.Η Παρστρυμονία περιείχε τις κοιλάδες του Άνω Στρυμόνα και τον ποταμό Στρούμιτσα ενώ η Παρορεία τα γειτονικά βουνά. (Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ.306)
    • Η προέλαση του Αλεξάνδρου στην προσέγγιση του Πηλίου και η συνακόλουθη πορεία προς το Πελίναιο στην Θεσσαλία, ίσως δώσει περαιτέρω δείγματα της σχετικής χρονογραφίας.Επέστρεφε από μια εκστρατεία ενάντια στους Γέτες, οι οποίοι κατοικούσαν πάνω από τον Δούναβη, και είχε φτάσει στην χώρα των Αγριάνων και των Παιόνων, όταν έλαβε πληροφορίες ότι ο Κλείτος και ο Γλαυκίας, οι οποίοι μοιράστηκαν όλη την παραθαλάσσια Ιλλυρία, είχε εκδηλωθεί εναντίον του και είχε επικρατήσει επί των Αυταριατών.(Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ.323)
    • Από μια σύγκριση μεταξύ Αππιανού και Στράβωνα, καθώς και από ένα περιστατικό στη ζωή του Μ. Αλέξανδρου, στο οποίο πριν αναφέρθηκα, είναι εμφανές ότι οι Αυταριάτες συνόρευαν στα ανατολικά με τους Αγριάνες και τους Μπεσσούς, στα νότια με τους Μαιδούς και τους Δάρδανες και στις άλλες κατευθύνσεις με τους Αρδιαίους και τους Σκορδίσκους. Πάνω απ’όλα είναι σύμφωνο με την ιστορία, και τη γενική τοπογραφία των περιοχών, στα βόρεια της Μακεδονίας, να συμπεράνουμε ότι η Παιονία περιλάμβανε όλες τις κεντρικές και πιο γόνιμες περιοχές της πιο εκτενούς Παιονίας, και ότι είναι τοποθετημένη πάνω από τα στενά του Αξιού και καταλαμβάνει τις περιοχές κοντά στον ποταμό με εξαίρεση τις πηγές του Εριγώνα που συνενώνονται με την Άνω Μακεδονία. (Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ.464)
    • Είμαι διατεθειμένος να συνταυτίσω τον Στρούμιτζα με το αρχαίο Αστραίο, στο οποίο ο Φίλιππος έστειλε τον γιο του Δημήτριο, όταν του έδωσε οδηγίες για τον θάνατό του, στον Δίδα, κυβερνήτη της Παιονίας, παρόλο που ο Δίδας δεν εκτέλεσε εκεί τις εντολές του αλλά στην Ηράκλεια (Σιντική) αφού προσκάλεσε τον Δημήτριο σε γιορτή κατά τη διάρκεια της οποίας δόθηκε δηλητήριο στον πρίγκιπα. Ο Δίδας, σε ανταλλαγή των υπηρεσιών του, ευνοήθηκε από τον Περσέα όταν ανήλθε στον θρόνο. Και από τότε, βρίσκουμε τον Δίδα στις αρχές του περσικού πολέμου να διατάζει ένα σώμα 3000 ανδρών, αποτελούμενο από Παίονες, Παροραίους, Παρστρυμόνιους και Αγριάνες. (Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ.466)

  • Επισκοπή Κασσάνδρας

  • Στη δικαιοδοσία της επισκοπής Κασσάνδρας υπάγονταν οι εκκλησίες του χωριού Αγίου Μάμα. (Cousinery, τομ. ΙΙ, σ. 161)

  • Αίγυπτος

    • Απόγονος του μπέη της Δράμας υπήρξε ο Δράμαλη πασάς, διοικητής του Μοριά ενώ ο Τοσσούν αγάς ήταν ο θείος του Μωχάμετ  Άλη της Αιγύπτου που γεννήθηκε στην Καβάλα. (Cousinery, τομ.ΙΙ, σ. 65)
  • Στην Αίγυπτο μετέφερε ο Πτολεμαίος το νεκρό σώμα του Αλέξανδρου.(Leake,τομ.ΙΙΙ,σελ.263)
  • Ενώ ο Μουσά Πασάς βρισκόταν στην Αίγυπτο στάλθηκε να αντικαταστήσει τον Μεχμέτ Αλύ, ο οποίος ήταν ενταταλμένος από την Πύλη, με την πρόφαση ότι ήταν Μακεδόνας, να ανταλλάξει την κυβέρνηση της Αιγύπτου με αυτήν της Σαλονίκης.Παρόλα αυτά ο Μεχμέτ Αλύ δεν ήταν τόσο εύκολο να αντικατασταθεί.Ο Μουσά Πασάς είχε στηρίξει κυρίως τις ελπίδες του για επιτυχία στο στρατιωτικό σώμα(dehlis) της φρουράς του Μεχμέτ, οι αρχηγοί του οποίου ήταν φίλοι του και πριν στην υπηρεσία του και απέδωσε την αποτυχία του στον Καπετάνιο Πασά, τον οποίο κατηγορεί ότι είχε δωροδοκηθεί από τον Μεχμέτ Αλύ να καθυστερήσει μια προέλαση στο Κάιρο, η οποία είχε συμφωνηθεί από τον Έλφι και άλλους τέσσερις μαμλούκους μπέηδες, και η οποία εγκαταλείφθηκε ως αδύνατη λόγω της ύπαρξης του Νείλου. Οι ουλαμοί του Μουσά είχαν φιλονικήσει με του Μεχμέτ Αλή, αλλά με κανένα όφελος σε καμιά από τις δυο πλευρές. (Leake, τομ.ΙΙΙ, σελ.237)

  • Αυστρία

    • Ο M.Lion (Μ. Λυόν) από τη Μασσαλία ήταν από τους τελευταίους εμπορικούς  εκπροσώπους της Γαλλίας στην Καβάλα που διαδέχτηκε τους προκατόχους του χωρίς διακοπές και απρόοπτα. Λόγω της φιλίας του με τον mussellim (μουσελίμης) της περιοχής, Τοσσούν αγά, κατόρθωσε να παρουσιάσει σημαντικό έργο στον τομέα του. Λίγο αργότερα, η  Τουρκία μπήκε σε πόλεμο με τη Ρωσία και την Αυστρία. (Cousinery, τομ.ΙΙ, σ. 63)
    • Η Αυστρία στα Βαλκάνια: Η Αυστρία είχε σκοπό να χωρίσει τα δύο παρακλάδια της σερβικής φυλής, σε Μαυροβούνιο και Βασίλειο του Οβρένοβιτς και να διατηρήσει ανοιχτό μέσω του σαντζακιού του Νόβι-Παζάρ, το δρόμο για τη Θεσσαλονίκη. (Mantegazza, σ. 22)

  • Ρωσία

    • Ο M.Lion (Μ. Λυόν) από τη Μασσαλία ήταν από τους τελευταίους εμπορικούς  εκπροσώπους της Γαλλίας στην Καβάλα που διαδέχτηκε τους προκατόχους του χωρίς διακοπές και απρόοπτα. Λόγω της φιλίας του με τον mussellim (μουσελίμης) της περιοχής, Τοσσούν αγά, κατόρθωσε να παρουσιάσει σημαντικό έργο στον τομέα του. Λίγο αργότερα, η  Τουρκία μπήκε σε πόλεμο με τη Ρωσία και την Αυστρία. (Cousinery, τομ.ΙΙ, σ. 63)
    • Ρωσία: Η Ρωσία υπήρξε η μόνη δύναμη που ήθελε να βοηθήσει τους Μακεδόνες τουλάχιστον ηθικά, στηρίζοντας τη στάση και τις απαιτήσεις τους στην Κωνσταντινούπολη. Δεν αποδέχτηκαν την προσάρτηση που έγινε χωρίς τη συγκατάθεσή τους. Ήταν αντίθετοι στο σημείο που επηρεάζονταν οι σχέσεις μεταξύ τσάρου και Πρίγκηπα του Battemberg και ως εκ τούτου οι σχέσεις μεταξύ Ρωσίας και Πριγκιπάτου. Ο Πρίγκηπας Φερδινάνδος ακολούθησε τα βήματα του προκατόχου του. Αυτός είχε πάντα την προσοχή στραμμένη στη Μακεδονία και τα συναισθήματά του ήταν κοινά με τις επιδιώξεις των Βούλγαρων εθνικιστών. Μα ήταν η συνεχιζόμενη εχθρότητα της Ρωσίας, που ανάγκασε τη Βουλγαρία να ριχτεί στην «αγκαλιά» της Τριπλής Συμμαχίας. Η Βουλγαρία ήταν ιδιαίτερα επιφυλακτική. Η πολιτική του Σταμπουλώφ, ήταν ενάντια στην επαναστατική πολιτική. Λαχταρούσε αντίθετα, περισσότερο τη συμμαχία με τις Κεντρικές Δυνάμεις και τη συνεννόηση με την Υψηλή Πύλη. Και ήταν πεπεισμένος, ότι ο μακεδονικός πληθυσμός είχε περισσότερα να κερδίσει από μία συμφωνία με την Κωνσταντινούπολη παρά από μία επαναστατική πολιτική.Η διοίκηση πεπεισμένη για την ορθότητα των πεποιθήσεων του Σταμπουλώφ πολέμησε χωρίς οίκτο αλλά και χωρίς μέτρο τους επαναστάτες Μακεδόνες οι οποίοι όπως είναι γνωστό διέπρατταν δολοφονίες κάτω από τις εντολές των Μακεδονικών Κομιτάτων, οι οποίες όξυναν τα πνεύματα και δίχαζαν το λαό. Από το θάνατο του Σταμπουλώφ και μετά, με την κυβέρνηση Στοΐλωφ, η μακεδονική προπαγάνδα σημείωσε μία τεράστια πρόοδο ενθαρρυμένη και ενισχυμένη ηθικά και υλικά από την Κυβέρνηση. (Mantegazza,σ. 26-27)
    • Στο Τύρνοβο συγκλήθηκε η Σομπράνιε στην οποία εξελέγη ηγεμόνας της Βουλγαρίας ο Πρίγκηπας Βλαδίμηρος της Δανίας. Η Ρωσία ήταν αντίθετη με την εκλογή του. Όλος ο πολιτικός κόσμος της Σόφιας, το διπλωματικό σώμα και οι απεσταλμένοι που ήταν στη Βουλγαρία για να παρακολουθήσουν από κοντά τα γεγονότα, θεώρησαν πως από τη μία στιγμή στην άλλη μπορούσε να προκληθεί ένας ευρωπαϊκός πόλεμος, με εστία το Τύρνοβο. (Mantegazza,σ. 128)

  • Τουρκία

    • Ο M.Lion (Μ. Λυόν) από τη Μασσαλία ήταν από τους τελευταίους εμπορικούς  εκπροσώπους της Γαλλίας στην Καβάλα που διαδέχτηκε τους προκατόχους του χωρίς διακοπές και απρόοπτα. Λόγω της φιλίας του με τον mussellim (μουσελίμης) της περιοχής, Τοσσούν αγά, κατόρθωσε να παρουσιάσει σημαντικό έργο στον τομέα του. Λίγο αργότερα, η  Τουρκία μπήκε σε πόλεμο με τη Ρωσία και την Αυστρία. (Cousinery, τομ.ΙΙ, σ. 63)
    • Καπνός καλλιεργείται κυρίως στις γειτονικές εκτάσεις των Γιαννιτσών ο οποίος είναι πολύ φημισμένος σε όλη την Τουρκία για το άρωμα του. Οι Τούρκοι προμηθεύονται με καφέ, καπνό και ένα ποτό, το οποίο ελάχιστα μπορεί να συγκριθεί με τα κρασιά της σύγχρονης Ελλάδας, απο αυτήν την περιοχή.(Leake,τομ.ΙΙΙ, σ.267)
    • Στις πόλεις της Τουρκίας τα μαγαζιά δεν έχουν παράθυρα.Ή μάλλον έχουν αλλά χωρίς τζάμια.Στο κέντρο κάθεται ο μαγαζάτορας που κατασκευάζει χάλκινα σκεύη μέσα στα οποία μαγειρεύουν το φαγητό τους ή ακονίζει στιλέττα με τα οποία λύνουν τις διαφορές τους.Οι γυναίκες ντυμένες στα μαύρα περιφέρονται με μάτια κατεβασμένα.Αν ένας άνδρας είναι τόσο απερίσκεπτος, ώστε να κοιτάξει κάποια γυναίκα τότε ένας ξαφνικός και γρήγορος θάνατος τον περιμένει από τον σύντροφο της. Αν ανταποδώσει και αυτή το βλέμμα,τότε θα θανατωθούν και οι δυο. (Frazer,σ. 250)

  • Θάσιοι

    • Οι κάτοικοι της Θάσου(σύμμαχοι των Αθηνών) είχαν εισδύσει στην περιοχή κοντά στα μεταλλεία του Δάτου πριν από τις εκστρατείες του Κίμωνα στην περιοχή. Οι νησιώτες αυτοί όντας ικανοποιημένοι από τις παραθαλάσσιες κτήσεις τους στη Θράκη και από την κατοχή των μεταλλείων δεν επιθυμούσαν να εγκατασταθούν στο εσωτερικό αυτών των περιοχών ανάμεσα σε λαούς πολεμοχαρείς ,οι οποίοι ωστόσο τους βοήθησαν στο να έχουν μια σημαντική οικονομική και εμπορική παρουσία στην περιοχή. Οι αιματηροί πόλεμοι της Αθήνας με τα φύλα που κατοικούσαν στο Παγγαίο με σκοπό να κατακτήσουν τις Εννέα Οδούς, τον Δραβίσκο και το Δάτο μας οδηγούν στο συμπέρασμα πως οι Θάσιοι δεν αναμείχθηκαν φυλετικά με τους κατοίκους περιοχών εσωτερικά του Παγγαίου. (Cousinery,τομ.ΙΙ,σσ. 99-100)
    • Ο Διόδωρος ο Σικελιώτης και ο Ευστάθιος είναι οι μόνοι που ασχολήθηκαν με τα γεγονότα που οδήγησαν τους Θασίους στην κατάληψη των μεταλλείων του Δάτου. Ο Διόδωρος δίνει και την ακριβή χρονολογία των γεγονότων καθώς τα τοποθετεί στην πρώτη χρονιά της εκατοστής πέμπτης Ολυμπιάδας που συμπίπτει με το πρώτο έτος της βασιλείας του Φιλίππου. Μέχρι τότε οι Σάτρες διατηρούσαν την ανεξαρτησία τους, κατείχαν τα μεταλλεία του Δάτου και μπορούσαν να κόβουν το δικό τους νόμισμα. (Cousinery,τομ.ΙΙ,σ. 101)

  • Νομίσματα του Τραΐλιουμ (Trailium) – Περιοχή Βισαλτίας

    • Νόμισμα νο 1 Στην πρόσθια όψη εικονίζεται τσαμπί με σταφύλια ενώ στην αντίθετη όψη έχουμε τη λέξη «ΤΡΑΙ» σε δυο γραμμές μέσα σε ένα σταυρό. Το νόμισμα είναι αργυρό. (Cousinery, τομ. ΙΙ, σ. 197)
    • Νόμισμα νο 2 Στην πρόσθια όψη εικονίζονται στάχυα ενώ στην αντίθετη όψη έχουμε σχήμα όμοιο με το  προηγούμενο. Το νόμισμα είναι αργυρό. (Cousinery, τομ. ΙΙ, σ. 197)
    • Νόμισμα νο 3 Στην πρόσθια όψη έχουμε την κεφαλή του Ερμή που φέρει τον πέτασο  ενώ στην αντίθετη όψη έχουμε την  επιγραφή «ΤΡΑΙ» μέσα σε ένα πλαίσιο τετράγωνο διηρημένο από ένα σταυρό. Το νόμισμα είναι χάλκινο. (Cousinery, τομ. ΙΙ, σ. 197)
    • Νόμισμα νο 4 Στην πρόσθια όψη εικονίζεται η ίδια κεφαλή  όπως και στο προηγούμενο νόμισμα ενώ στην αντίθετη όψη υπάρχει η επιγραφή «ΤΡΑΙΛΙΟΝ»,  ένα ρόδο  και πίσω στο πλαίσιο βλέπουμε ένα τσαμπί σταφύλια. Το νόμισμα είναι χάλκινο. (Cousinery, τομ. ΙΙ, σ. 197)
    • Νόμισμα νο 5 Νόμισμα όμοιο με το προηγούμενο με τη διαφορά ότι φέρει μια ημισέληνο. Το νόμισμα είναι χάλκινο. (Cousinery, τομ. ΙΙ, σ. 197)