Category: Πρόσωπα-Leake

  • Ιωάννης Τσιμισκής

    • Tο μοναστήρι της Λαύρας, αρχικά το ησυχαστήριο του Αθανασίου, ενός ερημίτη από τον Άθω, ονομαζόταν “η μονή των μελανών” ίσως επειδή οι μοναχοί ήταν ντυμένοι στα μαύρα, μέχρι που επεκτάθηκε από τον αυτοκράτορα Νικηφόρο Φωκά και τον Ιωάννη Τσιμισκή, και εμπλουτίστηκε από τη γενναιοδωρία πολλών μεταγενέστερων ευεργετών που προέρχονταν από χαμηλότερες τάξεις. (Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ.128)

  • Νικηφόρος Φωκάς

    • Tο μοναστήρι της Λαύρας, αρχικά το ησυχαστήριο του Αθανασίου, ενός ερημίτη από το Άθως, ονομαζόταν “η μονή των μελανών” ίσως επειδή οι μοναχοί ήταν ντυμένοι στα μαύρα, μέχρι που επεκτάθηκε από τον αυτοκράτορα Νικηφόρο Φωκά και τον Ιωάννη Τσιμισκή, και εμπλουτίστηκε από τη γενναιοδωρία πολλών μεταγενέστερων ευεργετών που προέρχονταν από χαμηλότερες τάξεις. (Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ.128)

  • Μοναχός Αθανάσιος

    • Tο μοναστήρι της Λαύρας, αρχικά το ησυχαστήριο του Αθανασίου, ενός ερημίτη από το Άθως, ονομαζόταν “η μονή των μελανών” ίσως επειδή οι μοναχοί ήταν ντυμένοι στα μαύρα, μέχρι που επεκτάθηκε από τον αυτοκράτορα Νικηφόρο Φωκά και τον Ιωάννη Τσιμισκή. (βλ. περισσότερα  Μοναστήρι, Μεγίστη Λαύρα) ( Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ.128)

  • Αμμιανός

    • Η Αρέθουσα περιγράφεται από τον Αμμιανό ως μια κοιλάδα και σταθμός πολύ κοντά στον Bromiscus (Bromiscus cui proxima Arethusa convalis et statio est in qua visitur Euripidis sepulchrum.- Ammian. 1. 27, c. 4. – Plutarch. in Lycurg. – Addaei Epig. in Antholog. vol. ii. p. 226, Jacobs. – Stephan. in Βορμίσκος, whence Όρμος seems to have been the Etymon.). (Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ. 170-171)

  • Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης

    • Ο Πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης, ο οποίος είχε καθαιρεθεί οκτώ χρόνια πριν, και ο οποίος ζει στην μονή Ιβήρων από τότε, έχει ανακληθεί στην πρωτεύουσα, στην αλλαγή του Τουρκικού υπουργικού συμβουλίου για να επανακτήσει τον πατριαρχικό θρόνο.(Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ.126)
    • Η Μονή Σταυρονικήτα ιδρύθηκε από κάποιον Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης που ονομαζόταν Ιερεμίας. (Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ. 130)

  • Αρσένιος

    • Η Μονή Φιλοθέου, αν και είναι ένα από τα μικρότερα οικήματα της χερσονήσου, είναι μεταξύ των αρχαιοτέρων. Ιδρύθηκε από κάποιον Φιλόθεο, σε συνεργασία με δύο άλλους Έλληνες αγίους που ονομάζονται Αρσένιος και Διονύσιος. (Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ.125)

  • Αριστοτέλης

    • Σχετικά με το γεγονός της αποκατάστασης των Σταγείρων εξαιτίας της επιρροής του Αριστοτέλη (Plutarch. in Alexand.-Diogen.Laert. 1.5, #4 – Theophr. Hist. Plant. c.102. – AElian. Var. Hist. 1.3, c.17.), έχουμε απόδειξη ότι είχε πέσει σε παρακμή πριν από τα χρόνια του Αλεξάνδρου. (Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ. 169)
    • O Αριστοτέλης, ο οποίος γνώριζε καλά τη Μακεδονία, αναφέρει τη Χαλκίδα ή Χαλκιδική της Θράκης, ως όνομα περιοχής και όχι πόλης (εν τή Χαλκίδι επί Θράκης – Aristot. de Mirab. auscult. εν τή Χαλκιδική επί Θράκης, de Hist. Anim. l. 3, c. 12. Κατά τον ίδιο τρόπο οι Χαλκιδείς επί Θράκης είναι οι άνθρωποι του κοινού της Χαλκιδικής). (Leake, τόμ. III, σ. 456)
    • Απέναντι από τα αριστερά φαίνεται η κώμη του Σταυρού, που δείχνει πιθανώς την πόλη των αρχαίων Σταγείρων, αποικία των Ανδρίων και πατρίδα του Αριστοτέλη. (Isambert, σ.26)

  • Μαυρομάτης

    • Η βιβλιοθήκη[της μονής Iβήρων], η οποία φυλάσσεται σε καλή κατάσταση από έναν παλιό Διδάσκαλο, αποτελείται κυρίως, όπως μπορεί κανείς να παρατηρήσει, από τους πατέρες, ή από τα βιβλία που ανήκουν  στα πατερικά και εκκλησιαστικά βιβλία, αλλά περιέχουν ακόμα και μερικούς Έλληνες και Λατίνους Κλασικούς, πρόσφατο δώρο από κάποιον Μαυρομάτη από την Άρτα, ο οποίος ήταν επίσκοπος σε αυτή τη θάλασσα και του οποίου τον ανιψιό συνάντησα εκεί πέρυσι.Κανένας δεν έχει αγγίξει  τα βιβλία των Λατίνων καθώς κανείς δεν μπορεί να τα διαβάσει. Πράγματι, ολόκληρη η βιβλιοθήκη είναι σχεδόν ανώφελη, όπως ακριβώς είναι και η άγνοια των μοναχών. (Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ. 125)

  • Τορνίκιος (Tornicius)

  • Ιβήρων, ή μοναστήρι των Γεωργιανών, ονομάστηκε καθώς ιδρύθηκε από τέσσερις ευλαβείς και πλούσιους άνδρες. Οι τρεις ήταν αδέρφια και ο τέταρτος ήταν ο Τορνίκιος, γενικός αξιωματούχος του Αυτοκράτορα Ρωμανού, ο οποίος έχοντας ανακληθεί μετά την απόσυρσή του από την χήρα του Ρωμανού, προκειμένου να υπερασπιστεί τα σύνορα της αυτοκρατορίας ενάντια στους Πέρσες, δέχτηκε από την αυτοκράτειρα, για χάρη της επιτυχημένης του επιστροφής στην Κωνσταντινούπολη, τα μέσα για να χτιστεί η παρούσα εκκλησία, η οποία είναι η μεγαλύτερη στην χερσόνησο δίπλα σε αυτή της Λαύρας. (Leake, τόμ ΙΙΙ, σ. 124)

  • Πασάς Μουσά

    • Στις 6:30, τούρκικη ώρα, ξεκίνησα το ταξίδι μου για την Κοζάνη, με την συνοδεία ενός τατάρου του Αλή Πασά, μια φρουρά από έξι Αλβανούς που την παρείχε ο Μetjobón και τάταρο του Μουσά Πασά, που με συνόδευαν από την Θεσσαλονίκη.(Leake, τομ.ΙΙΙ, σελ.295)
    • Ενώ ο Μουσά Πασάς βρισκόταν στην Αίγυπτο στάλθηκε  να αντικαταστήσει τον Μεχμέτ Αλή, ο οποίος ήταν εντεταλμένος από την Πύλη, με την πρόφαση ότι ήταν Μακεδόνας, να ανταλλάξει την κυβέρνηση της Αιγύπτου με αυτήν της Σαλονίκης. Παρόλα αυτά ο Μεχμέτ Αλή δεν ήταν τόσο εύκολο να αντικατασταθεί.Ο Μουσά Πασάς είχε στηρίξει κυρίως τις ελπίδες του για επιτυχία στο στρατιωτικό σώμα(dehlis) της φρουράς του Μεχμέτ, οι αρχηγοί του οποίου ήταν φίλοι του και βρίσκονταν πριν στην υπηρεσία του, και απέδωσε την αποτυχία του στον Καπετάνιο Πασά, τον οποίο κατηγορεί ότι είχε δωροδοκηθεί από τον Μεχμέτ Αλή να καθυστερήσει μια προέλαση στο Κάιρο, η οποία είχε συμφωνηθεί από τον Έλφι και άλλους τέσσερις μαμλούκους μπέηδες, και η οποία εγκαταλείφθηκε ως αδύνατη λόγω της ύπαρξης του Νείλου. Οι ουλαμοί του Μουσά είχαν φιλονικήσει με τον Μεχμέτ Αλή, αλλά χωρίς όφελος για καμία από τις δυο πλευρές.Η Πύλη, αφού πείστηκε για την αποτυχία του σχεδίου, διέταξε τον Μουσά να αναλάβει τη διακυβέρνηση της Θεσσαλονίκης και τον Καπετάνιο Πασά να επιστρέψει στην Κωνσταντινούπολη με το στόλο του.Ο Μουσά έφτασε με το στόλο του μέχρι την Κω. Επιβεβαιώνει ότι οι δυνάμεις του Μεχμέτ υπολογίζονται σε 4000 Αλβανούς και 5000 άλλους και ότι είναι ανεπιθύμητος λόγω των επιθέσεων του και επειδή κατέστρεψε το εμπόριο και κανένα προϊόν από την Ερυθρά θάλασσα δεν μπορεί να περάσει την έρημο, καθώς οι έμποροι φοβούνται την λεηλασία από τον Πασά του Καΐρου.(Leake, τομ.ΙΙΙ, σ.237)