Category: Πρόσωπα-Pouqueville

  • Πωλμιέ ντε Γκρεντεμενίλ

  • Ο Πωλμιέ ντε Γκρεντεμενίλ αναφέρει την παλιά ονομασία της Αχρίδος ως Λύχνιδυς. (Pouqueville, τόμ. ΙΙΙ, σ.50)

  • Βέσελινγκ

    Ο Βέσελινγκ αναφέρει την παλιά ονομασία της Αχρίδος, ως Λύχνιδυς. (Pouqueville, τόμ. ΙΙΙ, σ.50)

  • Αυγουστίνος

    Ο αυτοκράτορας Αυγουστίνος έκτισε το μοναστήρι του Αγίου Ναούμ και, σύμφωνα με πληροφορίες από κάποιο χρυσόβουλο, το προίκισε με αμπέλια, με καλλιεργήσιμα χωράφια και με μύλους. (Pouqueville, τόμ. ΙΙΙ, σ.48)

  • Κόιντος Φάβιος Μάξιμος

    • Ο Κόιντος Φάβιος Μάξιμος εγκατέστησε στην Κανδαβία τους Ρωμαίους, από τους οποίους ισχυρίζονται ότι προέρχονται οι Βλάχοι έποικοι της μεσημβρινής πλαγιάς του όρους Σβώκη. (Pouqueville, τόμ. ΙΙΙ, σ.45)
    • Ο Περσέας αναγκάστηκε να υποχωρήσει στην Πύδνα καθώς το απόσπασμά του ανατράπηκε στο πέρασμα της Πέτρας από τον Πόπλιο Σκιπίωνα Νασίκα, ο οποίος είχε σταλεί συνοδευόμενος από τον μεγαλύτερο γιο του ύπατου, Κόιντο Φάβιο Μάξιμο.(Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ. 430)

  • Πίνδαρος

  • Σύμφωνα με τον Πίνδαρο, οι κάτοικοι της χώρας των Υπερβορείων, οι οποίοι κατοικούσαν βορείως της Ελλάδος, διήγαν βίο δέκα αιώνων, απαλλαγμένοι από γεράματα και αναπηρίες και παραδομένοι απόλυτα στις τέρψεις και τις απολαύσεις. (Pouqueville, τόμ. ΙΙΙ, σσ. 19-20)

  • Αντωνίνος

    • Πηγή πληροφοριών για την παλαιότερη ονομασία του Κέλετρου, δηλαδή της Καστοριάς, αποτελεί το οδοιπορικόν του Αντωνίνου. Στο οδοιπορικό η πόλη ονομάζεται “κάστρα”, ονομασία από την οποία οι Έλληνες κατέληξαν στο “Καστοριά”, ενώ οι Αλβανοί εμπνεύστηκαν την ονομασία “Κάστρον”. (Pouqueville, τόμ. ΙΙΙ, σ. 5)
    • Πολύ αργότερα η ίδια πόλη ( Η Καβάλα) υπήρξε η πρώτη πόλη της ευρωπαϊκής ηπείρου, στην οποία επιβιβάστηκαν οι Απόστολοι Παύλος και Σίλας, για αυτό και κατἀ τους βυζαντινούς χρόνους ονομάστηκε Χριστόπολη. Το όνομα Καβάλα το έλαβε κατά τον μέσο αιώνα. Η ταυτότητα της Νεάπολης, Χριστόπολης και Καβάλας είναι αναμφισβήτητη διά της συμφωνίας των αποστάσεων, όπως δείχνουν τα οδοιπορικά του Αππιανού, της Ιερουσαλήμ και του Αντωνίνου μετά την πραγματική απόσταση που βρίσκεται 13 χιλιόμετρα μεταξύ αυτής και των Φιλίππων.(Isambert,σ.17)
    • Η θέση της Τραϊανούπολης, η οποία ήταν σπουδαία πόλη επί Ρωμαίων και Βυζαντινών και ήκμαζε ως την 16η εκατονταετηρίδα. Αυτό ωστόσο αμφισβητείται από τους αρχαιολόγους. Οι επιτόπιες έρευνες όμως του Viquesnel και του Dumont, κατέδειξαν ότι βρισκόταν μεταξύ των προειρημένων κωμών. Αυτή η θέση αναποκρίνεται στις απαιτήσεις του οδοιπορικού του Αντωνίνου, ο οποίος είχε σημειώσει την απόσταση μεταξύ Αδριανούπολης και Τραϊανούπολης 85 μίλια (περίπου 125 χιλιόμετρα). Αυτή είναι περίπου και η απόσταση της Αδριανούπολης. (Isambert, σ.11 -12)

  • Βοημούνδος

    Ο Βοημούνδος έφτασε στην Καστοριά αφού διέσχισε τη Σερβία, για να περάσει εκεί τα Χριστούγεννα. Ο ιστορικός του μας πληροφορεί ότι μετέβη από την Καστοριά στην Πελαγονία, όπου υπήρχε ένα κάστρο κατοικημένο από τους αιρετικούς, και αφού το κατέλαβε το κατέστρεψε και έκαψε τους κατοίκους. Από εκεί προχώρησε έως τον Βαρδάρη και πολέμησε εναντίον των τουρκικών και βοσνιακών στρατιωτικών ταγμάτων που βρίσκονταν στην υπηρεσία των Ελλήνων αυτοκρατόρων. (Pouqueville, τόμ. ΙΙΙ, σ. 6)

  • Ακροπολίτης Γεώργιος

    Ο Γεώργιος Ακροπολίτης αναφέρει το Κέλετρον μόνο με το όνομα Καστοριά. (Pouqueville, τόμ. ΙΙΙ, σσ.5-6)

    Ο Γεώργιος Ακροπολίτης στο χρονικό του αναφέρει ότι ο Αρχιεπίσκοπος Αχρίδας απολάμβανε το δικαίωμα να ενδύει με πορφύρα τους Καίσαρες του Βυζαντίου και να τους στεφανώνει με το αυτοκρατορικό διάδημα. (Pouqueville, τόμ. ΙΙΙ, σ.52)

    Ο Γεώργιος Ακροπολίτης, αναφερόμενος στην αποστασία του Δεσπότη Μιχαήλ, σημειώνει ότι αυτός εκδιώχθηκε μαζί με τους δικούς του μέχρι τα Πυρηναία, τα οποία χωρίζουν τη νέα Ήπειρο από την παλαιά. (Pouqueville, τόμ. ΙΙΙ, σ.62)

  • Προκόπιος

    • Ο Προκόπιος, ένας ιστορικός περιορισμένης αξιοπιστίας και αγεωγράφητος, μάλλον μιλά για το Κέλετρον, όταν αναφέρει ότι ο αυτοκράτωρ Ιουστινιανός ανοικοδόμησε πάνω στη χερσόνησο της Καστοριάς μια πόλη της Θεσσαλίας με το όνομα Διοκλητιανούπολη, την οποία ονόμασε Ιουστινιανούπολη. (Pouqueville, τόμ. ΙΙΙ, σ. 5)
    • Ο Προκόπιος, ο οποίος δεν αναφέρει τους πολέμους των βασιλέων της Μακεδονίας και των Ρωμαίων, στους οποίους γίνεται ιδιαίτερος λόγος για το φρούριο της Αχρίδας, δεν σημειώνει σε ποια εποχή εκχριστιανίστηκε αυτό, ένα γεγονός το οποίο τοποθετείται κατά προσέγγιση στον τέταρτο αιώνα μετά Χριστό. (Pouqueville, τόμ. ΙΙΙ, σ.50)
    • Ο Προκόπιος εντάσσει το φρούριο της Αχρίδας στο Θέμα της Νέας Ηπείρου, η έκταση της οποίας περιλαμβάνει τη Μακεδονική Ιλλυρία μέχρι τη Λίσσα. (Pouqueville, τόμ. ΙΙΙ, σ.51)
    • Ο Προκόπιος αναφέρει ότι ο Ιουστινιανός μπόρεσε ν’ αναδείξει την πατρίδα του χάρη στους ιεράρχες του. (Pouqueville, τόμ. ΙΙΙ, σ.52)
    • Αυτός ο τίτλος στην περίπτωση της Παυταλίας με μια πρώτη ματιά φαίνεται να δικαιολογεί την υπόθεση ότι ήταν το ίδιο μέρος με την Ουλπιάνα, η οποία, σύμφωνα με τον Προκόπιο, ανακατασκευάστηκε από τον Ιουστινιανό, υπό την ονομασία Ιουστινιάνα Δευτέρα, και το σύγχρονο όνομα Κιουστεντίλ, επιβεβαιώνει την υπόθεση αυτή για την ομοιότητα με την Ιουστινιάνα. Αλλά υπάρχει μια ανυπέρβλητη αντικειμενικότητα σε αυτή την υπόθεση. (Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ. 476)

  • Αρχιεπίσκοπος Νεόφυτος

  • Ο Νεόφυτος διετέλεσε Αρχιεπίσκοπος Καστοριάς. Φιλοξένησε τον Pouqueville κατά την περιήγησή του στην περιοχή. (Pouqueville, τόμ. ΙΙΙ, σ. 1)

  • Σύμφωνα με τον αρχιεπίσκοπο Νεόφυτο από το έτος 1768 ο αρχιεπισκοπικός θρόνος της Καστοριάς σταμάτησε να υπάγεται στον αυτοκέφαλο Έξαρχο Λυχνιδού ή Αχρίδας, ο οποίος τώρα πλέον δεν αποτελεί παρά έναν τίτλο in partibus (στις χώρες των απίστων) της πατριαρχικής αυλής Κωνσταντινουπόλεως. Με αφορμή αυτή την αλλαγή τού απονεμήθηκε ο τίτλος του Έξαρχου της Βουλγαρίας. (Pouqueville, τόμ. ΙΙΙ, σ. 9)