Author: sightseers

  • Μάλχος

  • Ο Μάλχος, που μοιάζει να έχει αντιγράψει τον Κεδρινό, αναφέρει σχετικά με τη Λυχνιδό ότι πρόκειται για μια πόλη κτισμένη πάνω σ’ ένα ύψωμα, σε οχυρωματική θέση, με άφθονες πηγές, καταμεσής σ’ ένα σιτοβολώνα. (Pouqueville, τόμ. ΙΙΙ, σ.53)

  • Μόχρος

  • Ο βασιλιάς Μόχρος ίδρυσε μια πόλη πάνω στην τοποθεσία της Σατιώνας, στην έξοδο των στενών της Μακραίνης. (Pouqueville, τόμ. ΙΙΙ, σ.53)

  • Κωδινός

  • Ο Κωδινός αναφέρει ότι ο Αρχιεπίσκοπος Αχρίδας και ο Αρχιεπίσκοπος Ποντοηρακλείας είχαν το προνόμιο να χειροτονούν τον Οικουμενικό Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως. (Pouqueville, τόμ. ΙΙΙ, σ.52)

  • Επίσκοπος Διονύσιος

  • Ο Διονύσιος, πρώτος επίσκοπος της Αχρίδας, ήταν παρών στην Σύνοδο των Σάρδεων. (Pouqueville, τόμ. ΙΙΙ, σ.50)

  • Χριστόδωρος

  • Σύμφωνα με τον Χριστόδωρο, η Αχρίδα ιδρύθηκε από τον Κάδμο. Η αυθεντικότητα, ωστόσο, των λόγων του αμφισβητείται γιατί δεν τεκμηριώνεται από καμία γνωστή παράδοση. (Pouqueville, τόμ. ΙΙΙ, σ.50)

  • Πωλμιέ ντε Γκρεντεμενίλ

  • Ο Πωλμιέ ντε Γκρεντεμενίλ αναφέρει την παλιά ονομασία της Αχρίδος ως Λύχνιδυς. (Pouqueville, τόμ. ΙΙΙ, σ.50)

  • Βέσελινγκ

    Ο Βέσελινγκ αναφέρει την παλιά ονομασία της Αχρίδος, ως Λύχνιδυς. (Pouqueville, τόμ. ΙΙΙ, σ.50)

  • Αυγουστίνος

    Ο αυτοκράτορας Αυγουστίνος έκτισε το μοναστήρι του Αγίου Ναούμ και, σύμφωνα με πληροφορίες από κάποιο χρυσόβουλο, το προίκισε με αμπέλια, με καλλιεργήσιμα χωράφια και με μύλους. (Pouqueville, τόμ. ΙΙΙ, σ.48)

  • Κόιντος Φάβιος Μάξιμος

    • Ο Κόιντος Φάβιος Μάξιμος εγκατέστησε στην Κανδαβία τους Ρωμαίους, από τους οποίους ισχυρίζονται ότι προέρχονται οι Βλάχοι έποικοι της μεσημβρινής πλαγιάς του όρους Σβώκη. (Pouqueville, τόμ. ΙΙΙ, σ.45)
    • Ο Περσέας αναγκάστηκε να υποχωρήσει στην Πύδνα καθώς το απόσπασμά του ανατράπηκε στο πέρασμα της Πέτρας από τον Πόπλιο Σκιπίωνα Νασίκα, ο οποίος είχε σταλεί συνοδευόμενος από τον μεγαλύτερο γιο του ύπατου, Κόιντο Φάβιο Μάξιμο.(Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ. 430)

  • Πίνδαρος

  • Σύμφωνα με τον Πίνδαρο, οι κάτοικοι της χώρας των Υπερβορείων, οι οποίοι κατοικούσαν βορείως της Ελλάδος, διήγαν βίο δέκα αιώνων, απαλλαγμένοι από γεράματα και αναπηρίες και παραδομένοι απόλυτα στις τέρψεις και τις απολαύσεις. (Pouqueville, τόμ. ΙΙΙ, σσ. 19-20)