Author: sightseers

  • Παραρτήματα Τραπεζών στην Μακεδονία

    • Η Banca Commerciale Italiana e Greca άνοιξε παραρτήματα στο Πειραιά, οδός Μακράς Στοάς, 39, στη Θεσσαλονίκη, οδός Μεγάλου Αλεξάνδρου και στην Καβάλα. (Boissonnas, σ. 75)
    • Η La Banque d’ Industrie, S.A. έχει ανοίξει παραρτήματα στις πόλεις του Πειραιά, της Θεσσαλονίκης, της Πάτρας και της Τριπολιτσάς. (Boissonnas, σ. 76)
  • Δεύτερη αναρρίχηση Boissonnas

    • Το 1919, στη δεύτερη αναρρίχηση μας, ούτε ο παλιός μας φίλος Κάκαλος δεν πείστηκε να έρθει μαζί μας. Αποδείχθηκε αμετάπειστος. O Baud-Bovy, ο γιος μου Henri και εγώ σκαρφαλώσαμε κατά μήκος της «ραχοκοκαλιάς» μόνοι μας και βρεθήκαμε στην κεντρική κορυφή χωρίς τους αχθοφόρους μας! Αρνήθηκαν να μας ακολουθήσουνε περαιτέρω από το Σκόλιον, στο οποίο κάποιος μπορεί να φθάσει με μουλάρι. Αναρριγώντας και τρέμοντας έμειναν εκεί, πεσμένοι στα γόνατα τους, προσευχόμενοι στην Παναγία, καθώς μας έβλεπαν να σκαρφαλώνουμε εκείνους τους περιδινούμενους πύργους. Το απόγευμα, όταν επιστρέψαμε, ήταν τόσο χαρούμενοι που μας είδαν ξανά σώους και ασφαλείς, μετά από μια τόσο ανήκουστη περιπέτεια, ώστε έπεσαν στους λαιμούς μας και μας αγκάλιασαν. Ωστόσο, αυτοί οι σκληροί κάτοικοι των λόφων ήταν έντιμοι άνθρωποι, με τον δικό τους τρόπο και με λίγη συμπάθεια προς τις συναισθηματικές εξάρσεις. (Boissonnas, σ. 59, 61)
  • Κλέφτες

    • Ο γεωλόγος Γεώργαλος έπιασε την μελωδία των Κλεφτών του Ολύμπου, οι εύζωνοι μας χόρεψαν στη μουσική της χορωδίας – μια αξέχαστη σκηνή. (Boissonnas, σ. 57)
    • Ακόμη και σήμερα οι Έλληνες που κατοικούν γύρω από τον Όλυμπο, θεωρούν αυτό το βουνό ως ένα πολύ διαφορετικό βουνό από τα άλλα. Διατείνονται πως εκεί υπάρχει κάτι το εξαίσιο. Οι κλέφτες το απέδιδαν στο ξεχωριστό του αέρα, το χιόνι και τις ψυχρές του πηγές που έχουν θαυμάσιες ιδιότητες. Στα δημοτικά τραγούδια τον ύμνησαν ως παράδεισο, στο οποίο έρχονταν για να ανακουφιστούν από τους αγώνες που γίνονταν στις πεδιάδες. Εκεί το σώμα καθίσταται πιο ρωμαλέο, οι πληγές θεραπεύονται από μόνες τους και το σώμα καθίσταται πιο εύκαμπτο. Ακόμα και οι Τούρκοι αποκαλούν τον Όλυμπο Σεμαβάτ – Εβή, που σημαίνει κατοικία των Ουρανίων.
      (Isambert,σ. 84 – 85)
    • Όταν οι υπόλοιποι ορεσίβιοι πληθυσμοί είχαν παραδοθεί στην Τουρκική δύναμη, ένας συγκεκριμένος αριθμός προτίμησε να συνεχίσει να ζει ως επικηρυγμένος στα ορεινά καταφύγιά του και να διατηρήσει την ανεξαρτησία του σε μία άγρια ζωή γεμάτη στερήσεις. Σχετικός είναι και ο τίτλος του Κλέφτη ή του ληστή, ο οποίος υποδεικνύει κάτι πολύ διαφορετικό από τους συνηθισμένους ληστές, καθώς ήταν μόνο οι κατακτητές και οι καταπιεστές των αδελφών τους που αποτελούσαν και τα αντικείμενα της οργής τους και των επιδρομών και της λεηλασίας τους• ωστόσο, είναι δυνατό να θεωρηθούν φορείς των ελευθεριών της φυλής σε ώρα ανάγκης για το Γένος.
      Όμως με το πέρασμα του χρόνου ο τίτλος απέκτησε μεγαλύτερη σημασία με τον παρακάτω τρόπο. Όσο τα δικαιώματα των Αρματολών ήταν σεβαστά από τους Τούρκους, αυτοί υπηρέτησαν το κράτος έτσι ώστε να διατηρηθεί η τάξη σε όλη τη χώρα. Όμως μόλις τους επιτέθηκαν και αναγκάστηκαν να υποστηρίξουν την άμυνα, ο χαρακτήρας τους άλλαξε και απέκτησαν εχθρική συμπεριφορά, την οποία είχαν αρχικά μόνο εναντίον των κατακτητών. (Tozer,τομ.ΙΙ,σ. 50)
  • Ελληνικός Αλπικός Σύλλογος

    • Τη Δευτέρα το απόγευμα, 12 Σεπτεμβρίου 1927, περίπου 25 τουρίστες- δώδεκα εκ των οποίων ήταν νεαρά κορίτσια- μπήκαν στον πειρασμό να ανέβουν στο υψηλότερο σημείο του όρους Όλυμπος. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που ένα καραβάνι τουριστών πέτυχαν σε αυτό το εγχείρημα, όπως φάνηκε στην πράξη (σημ: Ένας απολογισμός αυτής της αποστολής δημοσιεύθηκε σε συνεχόμενα φύλλα της Φιγκαρό, από τις 4 μέχρι τις 27 Οκτωβρίου 1927, με τον τίτλο: Πάνω στον Όλυμπο αναζητώντας τους Θεούς, από τον George Bourdon). Στην κορυφή, τα ελληνικά μέλη της ομάδας συγκεντρώθηκαν. Ζήτησαν από τον αρχηγό να εγκαινιάσει, σ’ αυτήν την υψηλότερη κορυφή της Ελλάδας, επισήμως και καταφανώς, τον Ελληνικό Αλπικό Σύλλογο, ο οποίος είχε δημιουργηθεί στην Αθήνα λίγες ημέρες πριν. Όπως μπορεί να εικάσει ο αναγνώστης ήμουν έτοιμος- στην πραγματικότητα μάλλον ανυπόμονος- να πραγματοποιήσω αυτήν την ενδιαφέρουσα τελετή και την έκανα στο όνομα των Αλπικών συλλόγων, των εθνών που είχαν αντιπροσώπους μεταξύ μας. Αυτοί οι αντιπρόσωποι ήταν: για τον Γαλλικό Αλπικό Σύλλογο, ο Δρ. Etienne May από τα νοσοκομεία του Παρισιού και ο κος H. Ioannides, διευθυντής στην Εθνική Εταιρεία Ναυσιπλοΐας στο Παρίσι, για τον Ελβετικό Αλπικό Σύλλογο ο κος Daniel Baud-Bovy και εγώ, και οι δυο από τη Γενεύη. Μετά ζήτησα και από έναν Άγγλο φίλο, τον κ. W.-J. Ellison, μέλος επίσης του τμήματος του Ελβετικού Αλπικού Συλλόγου με έδρα τη Γενεύη, να αντιπροσωπεύσει στο μέτρο του δυνατού, ως μέλος του Αλπικού Συλλόγου, τον στρατηγό C.G. Bruce A.C., ο οποίος ήταν επικεφαλής στην αποστολή προς το όρος Έβερεστ. Πολύ περισσότερο αρμόδιος από μένα για να παίξει τον ρόλο του δημοσίου ρήτορα γι’ αυτήν την αρχική τελετή, εμποδίστηκε να συμμετάσχει στην παρέα από περιστάσεις τις οποίες δεν μπορούσε να ελέγξει προς μεγάλη λύπη και απογοήτευση μας. Ο πλοίαρχος Δεμέστιχας, που έδειξε θάρρος καθώς ήταν ο πρώτος που έφθασε σε αυτήν την κορυφή της Ελλάδας, ύψωσε τα Ελληνικά χρώματα. Συγκεντρωνόμενοι γύρω από τον σωρό από πέτρες, ο καθένας από εμάς κουνώντας τη σημαία της χώρας του, φωνάξαμε ζωηρά και δεύτερη και τρίτη φορά. (Boissonas, σ.52 -54)
    • Θα ήθελα να θυμηθώ αυτόν τον καθαγιασμό του Ελληνικού Αλπικού Συλλόγου επειδή σηματοδοτεί την έλευση της ορειβασίας στην Ελλάδα. Μέχρι τότε αρέσκονταν σε αυτήν λίγοι μόνο ερασιτέχνες, που απέκτησαν μια αγάπη γι’αυτήν κατά τα ταξίδια τους στην Ελβετία και συνέχισαν να ασχολούνται μετά την επιστροφή στο σπίτι τους. (Boissonas, σ. 58)
    Δεύτερη αποστολή Boissonas, Γιάννης Κυρίτσης, Ο Όλυμπος του Boissonnas, Η πρώτη ανάβαση στην κατοικία των Θεών οι πρώτες φωτογραφίες του μυθικού βουνού, Θεσσαλονίκη 2002, σ.135." title="Δεύτερη αποστολή Boissonas, Γιάννης Κυρίτσης, Ο Όλυμπος του Boissonnas, Η πρώτη ανάβαση στην κατοικία των Θεών οι πρώτες φωτογραφίες του μυθικού βουνού, Θεσσαλονίκη 2002, σ.135.
    Δεύτερη αποστολή Boissonas, Γιάννης Κυρίτσης, Ο Όλυμπος του Boissonnas, Η πρώτη ανάβαση στην κατοικία των Θεών οι πρώτες φωτογραφίες του μυθικού βουνού, Θεσσαλονίκη 2002, σ.135." title="Δεύτερη αποστολή Boissonas, Γιάννης Κυρίτσης, Ο Όλυμπος του Boissonnas, Η πρώτη ανάβαση στην κατοικία των Θεών οι πρώτες φωτογραφίες του μυθικού βουνού, Θεσσαλονίκη 2002, σ.135.
  • Επίσκεψη ομάδας τουριστών στον Όλυμπο για πρώτη φορά

      Τη Δευτέρα το απόγευμα, 12 Σεπτεμβρίου 1927, περίπου 25 τουρίστες- δώδεκα εκ των οποίων ήταν νεαρά κορίτσια- μπήκαν στον πειρασμό να ανέβουν στο υψηλότερο σημείο του όρους Όλυμπος. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που ένα καραβάνι τουριστών πέτυχαν σε αυτό το εγχείρημα, όπως φάνηκε στην πράξη. (σημ: Ένας απολογισμός αυτής της αποστολής δημοσιεύθηκε σε συνεχόμενα φύλλα της Φιγκαρό, από τις 4 μέχρι τις 27 Οκτωβρίου 1927, με τον τίτλο: Πάνω στον Όλυμπο αναζητώντας τους Θεούς, από τον George Bourdon). (Boissonnas, σ. 52)

    Δεύτερη αποστολή Boissonas, Γιάννης Κυρίτσης, Ο Όλυμπος του Boissonnas, Η πρώτη ανάβαση στην κατοικία των Θεών οι πρώτες φωτογραφίες του μυθικού βουνού, Θεσσαλονίκη 2002, σ.135." title="Δεύτερη αποστολή Boissonas, Γιάννης Κυρίτσης, Ο Όλυμπος του Boissonnas, Η πρώτη ανάβαση στην κατοικία των Θεών οι πρώτες φωτογραφίες του μυθικού βουνού, Θεσσαλονίκη 2002, σ.135.
    Δεύτερη αποστολή Boissonas, Γιάννης Κυρίτσης, Ο Όλυμπος του Boissonnas, Η πρώτη ανάβαση στην κατοικία των Θεών οι πρώτες φωτογραφίες του μυθικού βουνού, Θεσσαλονίκη 2002, σ.135." title="Δεύτερη αποστολή Boissonas, Γιάννης Κυρίτσης, Ο Όλυμπος του Boissonnas, Η πρώτη ανάβαση στην κατοικία των Θεών οι πρώτες φωτογραφίες του μυθικού βουνού, Θεσσαλονίκη 2002, σ.135.
  • Πρόταση δημιουργίας Εθνικού Πάρκου στον Όλυμπο

    • Τα σύνορα αυτού του Πάρκου, ξεκινώντας από τα κυπαρίσσια του Μπαμπά, θα δένουν στη κοιλάδα των Τεμπών, το βυζαντινό οχυρό του Πλαταμώνα και θα εκτείνονται κατά μήκος της θάλασσας μέχρι τη Σκάλα του Αγίου Θεοδώρου. Μετά θα περιτρέχουν την ακτή της Σκοτίνας, γύρω από το δάσος της Καλλιπεύκης και θα περικλείουν ολόκληρο τον Όλυμπο. Σε ό,τι αφορά τους πλούσιους που αρέσκονται να περάσουν λίγες ημέρες στην Αθήνα, η Ριβιέρα του όρους Όλυμπος σύντομα θα είναι γι’αυτούς μια στάση στο δρόμο τους για την Εγγύς ή Άπω Ανατολή. Εν ολίγοις, όπως οι Δελφοί ήταν ο ομφαλός του αρχαίου κόσμου, το Εθνικό Πάρκο του Ολύμπου θα γίνει το κέντρο του διεθνούς Τουρισμού. (Boissonnas, σ. 50 -52)
  • Πρόταση αξιοποίησης Ολύμπου

    • Σε ό,τι αφορά τη διασφάλιση του βουνού Όλυμπος η ομορφιά του τοπίου δε θα τεθεί σε κίνδυνο. Ας επιτραπούν οι σκάλες ή το αναβατόριο, αφού πρέπει να υπάρχουν. Ειδάλλως ο Όλυμπος θα συνεχίσει να χαραμίζει τη γλυκύτητα του ή θα γίνει μια ευκαιρία για σκάνδαλο ανάμεσα στους δίκαιους. Τοποθέτησε αυτήν τη σκάλα, την κινούμενη σκάλα ή πλατφόρμα ή ο,τιδήποτε άλλο, εκτός θέας. Κρύψε το στη μια πλευρά των Ιερών Αιθουσών: ας πούμε στη νότια πλευρά, η οποία είναι και λιγότερο εκτεθειμένη στη θέαση. Ανάμεσα στα πεύκα και τους διάσπαρτους βράχους το εναέριο καλώδιο δε θα φαίνεται. Ο κάθε αποφασισμένος και ασυμβίβαστος αναρριχητής μπορεί ακόμη να σκαρφαλώσει από το Λιτόχωρο μέσω του Αγίου Διονυσίου και την Καλύβα. Δε θα αντιληφθεί καμία παραμόρφωση. Σε ό,τι αφορά τα ξενοδοχεία, μια αυστηρή και πεφωτισμένη Δημόσια διοίκηση θα επιβλέπει και θα διατηρεί, στην απαράμιλλη μεγαλοπρέπεια του το σπίτι των Θεών. Θα φυλάσσει τις Μούσες του Ορφέα και θα κρατάει εκτός κάθε άλλο τύπο αρχιτεκτονικής από τον τοπικό Ελληνικό. Θα είναι δουλειά της Επιτροπής δημοσίας τέχνης, την οποία προτείνω να εξασκεί τον αυστηρότερο έλεγχο και επίβλεψη επί των κατασκευαστών, χτιστών και όλων των αλιευόντων σε ταραγμένα νερά, όπως το θέτουν οι Γάλλοι. Σε καμία περίπτωση το όρος Όλυμπος δεν πρέπει να γίνει καρικατούρα του εαυτού του. (Boissonas, σ. 48-49)
  • Πρόσφατα, τον Σεπτέμβριο του 1927, καθ’ οδόν προς το βουνό Όλυμπος, παρακολουθήσαμε ένα μεγάλο βοσκοτόπι κατάσπαρτο με κορμούς τεράστιων δέντρων. Αυτά είχαν όλα κοπεί σε ύψος 3 ή 4 μέτρων από το έδαφος. Τι παράξενη εικόνα! Τι χάσιμο, σκεφτήκαμε, ενώ βλέπαμε αυτές τις σειρές από ασπρισμένους σκελετούς, με ποιο τρόπο είχε γίνει αυτή η καταστροφή; Ο Κάκαλος, ο οδηγός μας, μου έδωσε την εξήγηση σε αυτό το μυστήριο: « Γίνεται κατ’ αυτόν τον τρόπο, είπε, εξαιτίας του πάχους του χιονιού, το οποίο υπάρχει μέχρι τα τέλη Ιουνίου. Κόβουμε αυτά τα δέντρα του δάσους το χειμώνα, γεμάτα με κρούστα πάγου. Τα ξαπλώνουμε κατά μήκος και γλιστράνε στις υπώρειες των βουνών, έτοιμα για κόψιμο». (Boissonnas, σ. 46)
  • Απαγωγή του Edward Richter στον Όλυμπο

    • Το τελευταίο περιστατικό ενός ληστρικού δράματος σε εκείνη την ανίερη περιοχή συνέβη το 1911. Ο Γερμανός μηχανικός Edward Richter, από τις 27 Μαίου μέχρι τις 22 Αυγούστου, συρόταν από σπηλιά σε σπηλιά από ένα σώμα Κλεφτών. (Boissonnas, σ. 42 -43)
    • Ωστόσο, αυτοί οι σκληροί κάτοικοι των λόφων ήταν έντιμοι άνθρωποι, με τον δικό τους τρόπο και με λίγη συμπάθεια προς τις συναισθηματικές εξάρσεις. Ένας από αυτούς ανήκε στη συμμορία των καθαρμάτων που, το 1911, σκότωσαν την τουρκική χωροφυλακή, που συνόδευε τον μηχανικό Richter για τον οποίο είχαν στήσει παγίδα στο Κοκκινόπουλο. (Boissonnas, σ. 61)
  • Σιδηροδρομική γραμμή Αθήνας – Θεσσαλονίκης

    • Το 1908 η σιδηροδρομική γραμμή Αθήνας –Θεσσαλονίκης βρισκόταν ακόμη στη διαδικασία κατασκευής. (Boissonnas, σ. 40 -41)