Author: sightseers

  • Αξιωματούχοι Θεσσαλονίκης

  • Ο πασάς της Θεσσαλονίκης είχε δικαιοδοσία που εκτεινόταν από τη Βέροια ή Καραβεριά μέχρι την Καβάλα. Υπήρχε, επίσης, ένας μουλάς και ο γενιτσάρ-αγάς που φρόντιζε για τις υποθέσεις του σώματος των γενιτσάρων.Από την πόλη δεν έλειπε και ένας μουφτής ,ο οποίος συνέτασσε και υπέγραφε τους φετφάδες.(Cousinery,τομ.Ι,σ.48)
  • Η διοίκηση της Θεσσαλονίκης βρίσκεται στα χέρια ενός πασά με τρεις αλογοουρές, από την εξουσία του οποίου εξαιρείται η πολιτική δικαιοσύνη, η απονομή της οποίας ήταν στα χέρια του μουλλά.
    (Clarke, σ. 367)

  • Μνημεία Θεσσαλονίκης

  • «Αψίδα του θριάμβου Αυγούστου και Αντωνίου». Στην πρόσοψη της αψίδας είχαν ανεγερθεί μικρά υποστυλώματα που χρησίμευαν για στάθμευση των φρουρών της πόλης και των υπαλλήλων του τελωνείου, οι οποίοι είχαν τοποθετήσει στο αρχαίο τείχος μαξιλάρια για να ακουμπούν. Τους ενδιέφερε περισσότερο το λευκό του ασβέστη παρά η ομορφιά της τέχνης και κάθε φορά που ανακαίνιζαν το χώρο έβαφαν το μάρμαρο σε λευκό χρώμα. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με τη μεγάλη σειρά των μαξιλαριών ανάγκαζε όποιον ήθελε να εκτιμήσει την αξία των γλυπτών να πλησιάσει πάρα πολύ κοντά. Σε κάθε πλευρά του μνημείου εικονιζόταν ένας Ρωμαίος ύπατος ντυμένος με την τήβεννο. Τα πρόσωπα των μορφών έχουν εντελώς καταστραφεί εξ’αιτίας των χτυπημάτων που έχουν δεχθεί με σκοπό την καταστροφή τους. Οι μορφές- στο ύψος του ενός ποδιού -στέκουν όρθιες η καθεμιά μπροστά από ένα άλογο τα χαλινάρια των οποίων κρατούν δυο παιδιά. Οι διαστάσεις του μνημείου είναι επιβλητικές και μεγαλοπρεπείς. Μια κορνίζα ένωνε δυο κίονες και σχημάτιζε ένα τόξο το οποίο στο ανώτερο σημείο είναι στολισμένο με γιρλάντες. Ο επισκέπτης δύσκολα μπορούσε να εκτιμήσει τη μεγαλοπρέπεια και την κομψότητα του εξ’αιτίας των παλιών σπιτιών που ακουμπούσαν στις πλευρές του και της ανύψωσης του εδάφους που έκρυβε το ένα τρίτο του μνημείου. Διασώζεται μια επιγραφή πολύ καλά διατηρημένη κάτω από το θόλο.(Cousinery,τομ.Ι,σ. 26)
    Ο Οκτάβιος και ο Αντώνιος ως νικητές στη μάχη των Φιλίππων(42 π.Χ.) πραγματοποίησαν την παρέλαση της νίκης στη Θεσσαλονίκη. Σε ανάμνηση αυτής της νίκης ανεγέρθηκε η αψίδα. (Cousinery,τομ.Ι,σ. 28)
    • Η Αψίδα του θριάμβου του Αντωνίου και του Αυγούστου, Cousinery M.E.M., Voyage dans la Macedoine, Παρίσι 1831.
    Η Αψίδα του θριάμβου του Αντωνίου και του Αυγούστου, Cousinery M.E.M., Voyage dans la Macedoine, Παρίσι 1831.
  • «Via triumphalis –Η Οδός του θριάμβου». Ο ίδιος ο περιηγητής ονόμασε έτσι την οδό στην οποία βρισκόταν μια αψίδα μεγάλων διαστάσεων με τρία τόξα. Η διακόσμηση είναι καλής ποιότητας, αλλά το κάτω μέρος των αναγλύφων δεν είναι δείγμα εκλεπτυσμένου στυλ. Το κεντρικό τόξο, το οποίο διασώζεται, καταλαμβάνει όλο το πλάτος του δρόμου. Τα δυο πλαϊνά τόξα είναι κατεστραμμένα. Σώζονται μόνο κάποια ίχνη στο εσωτερικό ενός γειτονικού σπιτιού. Ο θόλος είναι από τούβλα, αλλά μοιάζει να έχει επενδυθεί με μάρμαρο. Το ύψος είναι σαράντα πόδια πάνω από το πραγματικό επίπεδο του εδάφους, δηλαδή περίπου εξήντα πόδια πάνω από το επίπεδο του εδάφους όπως αυτό ήταν τα αρχαία χρόνια. Το φάρδος είναι τριάντα πόδια. Η κοντινή απόσταση από την «πύλη της Χαλκιδικής» υποδηλώνει ότι ο θριαμβευτής έφθασε από περιοχές στα ανατολικά της Θράκης. (Cousinery, τομ.Ι, σ. 29-30)

    Στο κέντρο της Οδού του θριάμβου υπάρχουν ακόμη όρθιες πέντε κολόνες κορινθιακού ρυθμού από άσπρο μάρμαρο με κυανές φλέβες. Στο ανώτερο σημείο του μνημείου -όπου βλέπουμε να υπάρχει εσωτερικός και εξωτερικός διάκοσμος-υψώνονται κίονες με ύψος οκτώ έως εννέα πόδια από λευκό μάρμαρο. Αναπαριστούν διάφορες μορφές, όπως τον Γανυμήδη με τον αετό του Δία και τη Λήδα.(Cousinery, τομ.Ι, σ .32-33)

  • «Ιππόδρομος». Μια από τις παλιές συνοικίες της πόλης. Έγινε γνωστή εξ’ αιτίας της σφαγής χιλιάδων αμάχων από το Μέγα Θεοδόσιο. Το γεγονός αυτό επισκίασε τη δόξα του αυτοκράτορα σε σημείο που ο άγιος Αμβρόσιος, επίσκοπος Μεδιολάνων, του απαγόρευσε την είσοδο στο μητροπολιτικό ναό της πόλης. (Cousinery,τομ.Ι,σ.34)
  • «Ροτόντα» Βγαίνοντας από τον Ιππόδρομο στα δεξιά της αψίδας του Κωνσταντίνου απαντάται ένας αρχαίος ναός, σε σχήμα ροτόντας, που χρησιμοποιείται πλέον ως τζαμί. Ο ναός παρουσιάζει μια ιδιαιτερότητα: έχει μια πύλη νότια και μια δυτικά οι οποίες ,ωστόσο, είναι απολύτως όμοιες. Ο ναός περιβάλλεται από αυλή στο κέντρο της οποίας έχει κτιστεί ένα σιντριβάνι, όπου οι Τούρκοι τελούν τον καθαρμό τους πριν την προσευχή. Στον ίδιο χώρο υπάρχει ένας ογκόλιθος στον οποίο πιστεύεται πως ανέβηκε ο απόστολος Παύλος για να κηρύξει.(Cousinery, τομ.Ι, σ.34)
    • Ροτόντα, Cousinery M.E.M., Voyage dans la Macedoine, Παρίσι 1831.
    Ροτόντα, Cousinery M.E.M., Voyage dans la Macedoine, Παρίσι 1831.
  • «Τζαμί Eski-Cuma» Ένα αρκετά παλιό τζαμί της Θεσσαλονίκης είναι το τζαμί Eski-Cuma (παλαιά Παρασκευή).Οι Φράγκοι το είχαν αφιερώσει στην Αφροδίτη, οι Έλληνες όταν ασπάστηκαν το Χριστιανισμό το αφιέρωσαν σε κάποιον άγιο, ενώ οι Τούρκοι το μετέτρεψαν σε τζαμί αλλάζοντας εντελώς τη φόρμα του. (Cousinery, τομ.Ι, σ.42)
  • «Τέμενος Αγίου Δημητρίου» Πλούσιος και μεγάλος ναός, χωρισμένος σε τρία μέρη εκ των οποίων το κεντρικό οριοθετείται από δεκαέξι κίονες από χαλκό. Πάνω από τους κίονες υψώνεται μια μεγάλη γαλαρία. Σε όλο το μήκος των δυο πλαϊνών μερών υπάρχουν κίονες από το ίδιο μάρμαρο όπως αυτές του ισογείου. Είναι δεκαέξι σε κάθε πλευρά. Άλλες τέσσερις κολόνες από κόκκινο γρανίτη Αιγύπτου βρίσκονται κοντά στο ιερό. Η οροφή είναι από ξύλο δρυός- χωρίς ωστόσο να φέρει κανενός είδους διακόσμηση. Στον τοίχο της γαλαρίας είναι τοποθετημένα μετάλλια από ακριβό μάρμαρο(πορφύρα και σερπαντίνα).Τα περισσότερα από αυτά έχουν καταστραφεί από τους ιερείς, οι οποίοι κατοικώντας στο ιερό έβρισκαν ευκαιρία στη διάρκεια της νύχτας να κόβουν κομμάτια του διακόσμου και να τα πωλούν στους Ευρωπαίους. Στο κέντρο του ναού βρίσκουμε σε πλαίσιο πλούσια διακοσμημένο μια επιγραφή αφιερωμένη στον Luc Spandoni, ευεργέτη του ναού. (Cousinery,τομ.Ι,σ.42-43)
  • «Τέμενος Αγίας Σοφίας» Στην πρόσοψη του ναού υπάρχει οκτάστυλη στοά με τέσσερις κίονες από χαλκό και τέσσερις από λευκό μάρμαρο. Αξιόλογο είναι το εσωτερικό του τρούλου όπου απεικονίζονται σε χρυσό φόντο οι δώδεκα Απόστολοι. Το μωσαϊκό έχει καταστραφεί και μέρη του έχουν πουληθεί σε Ευρωπαίους. (Cousinery,τομ.Ι,σ.44)
  • «Ναός αγίου Μηνά» Κοντά στη φράγκικη συνοικία προς το τελωνείο υπάρχει η εκκλησία του αγίου Μηνά, η οποία είχε καταρρεύσει ήδη εξήντα χρόνια πριν το ταξίδι του περιηγητή. Το πιο σημαντικό στοιχείο του ναού είναι ένας ογκόλιθος από χαλκό από όπου κήρυττε ο ιερέας. (Cousinery,τομ.Ι,σ.44)
  • «Επταπύργιο» Το Επταπύργιο έχει διπλό περίβολο. Στον μεγαλύτερο υπάρχει ένα μουσουλμανικό τέμενος και η κατοικία της φρουράς. Στον εσωτερικό- μικρότερο περίβολο υπάρχουν οι επτά πύργοι και η κατοικία του στρατιωτικού διοικητή. Η οχύρωση αποτελείται από μικρά κανόνια στραμμένα προς την πεδιάδα. (Cousinery,τομ.Ι,σ.44)

  • Ρίχτερ Έντουαρντ (Richter Edward)

    • Ωστόσο, αυτοί οι σκληροί κάτοικοι των λόφων ήταν έντιμοι άνθρωποι, με τον δικό τους τρόπο και με λίγη συμπάθεια προς τις συναισθηματικές εξάρσεις. Ένας από αυτούς ανήκε στη συμμορία των καθαρμάτων που, το 1911, σκότωσαν την τουρκική χωροφυλακή, που συνόδευε τον μηχανικό Richter για τον οποίο είχαν στήσει παγίδα στο Κοκκινόπουλο. (Boissonnas, σ. 61)

  • Γεώργαλος

    • Ο γεωλόγος Γεώργαλος έπιασε την μελωδία των Κλεφτών του Ολύμπου, οι ευζώνοι μας χόρεψαν στη μουσική της χορωδίας – μια αξέχαστη σκηνή. (Boissonnas, σ. 57)

  • Δεμέστιχας Ιωάννης

    • Ο πλοίαρχος Δεμέστιχας που έδειξε θάρρος, καθώς ήταν ο πρώτος που έφθασε σε αυτήν την κορυφή της Ελλάδας, ύψωσε τα Ελληνικά χρώματα. Συγκεντρωμένοι γύρω από τον σωρό από πέτρες, ο καθένας από εμάς κουνώντας τη σημαία της χώρας του, φωνάξαμε ζωηρά και δεύτερη και τρίτη φορά.(Boissonnas, σ. 54)

  • Κάκκαλος Χρήστος

    • (13.07.1882,Λιτόχωρο, Πιερίας-12.04.1976)
    • Ο Κάκαλος, ο οδηγός μας, μου έδωσε την εξήγηση σε αυτό το μυστήριο: « Γίνεται κατ’ αυτόν τον τρόπο, είπε, εξαιτίας του πάχους του χιονιού, το οποίο υπάρχει μέχρι τα τέλη Ιουνίου. Κόβουμε αυτά τα δέντρα του δάσους το χειμώνα, γεμάτα με κρούστα πάγου. Τα ξαπλώνουμε κατά μήκος και γλιστράνε στις υπώρειες των βουνών, έτοιμα για κόψιμο». (Boissonnas, σ. 46)
    • Το 1913 ο Κάκαλος, ο κυνηγός αντιλόπης, συμφώνησε να μας οδηγήσει μέσα στα μπερδεμένα ρήγματα με τα οποία είναι χαραγμένο το όρος Όλυμπος (σημ: Δες την αναφορά του M. Baud – Bovy για την πρώτη αναρρίχηση στην ψηλότερη κορυφή του συμπλέγματος του Ολύμπου, στο Grece immortelle, εκδόσεις Boissonnas, Γενεύη). Αλλά δε θα κουβαλούσε τίποτα, ούτε μια Κόντακ (φωτογραφική μηχανή). Όσο για τους αχθοφόρους μας, ούτε ένας δεν πείσθηκε να σκαρφαλώσει μαζί μας στις απότομες πλευρές του Ολύμπου. Το 1919, στη δεύτερη αναρρίχηση μας, ούτε ο παλιός μας φίλος Κάκαλος δεν πείστηκε να έρθει μαζί μας. Αποδείχθηκε αμετάπειστος. (Boissonnas, σ. 58 -59)
    • Ο κυνηγός αντιλόπης μας, ο Κάκαλος, μετατράπηκε στο σημαντικότερο άνδρα της πολίχνης. Θα δει τον εαυτό του στημένο, ως μπρούτζινο άγαλμα, στη μέση της δημόσιας πλατείας. Το 1913 μας είχε πει: «Θα ανεβείτε στον Μύτικα; Ποτέ! Κανένας δεν θα μπορούσε. Μόνο ο αετός τον στοιχειώνει!». Τώρα όμως δημιουργεί την επαγγελματική του κάρτα. Χρήστος Κάκαλος, οδηγός στον Όλυμπο. Αυτό από μόνο τα λέει όλα! Παρίσι, Φεβρουάριος 1928. (Boissonnas, σ. 67)
    Χρήστος Κάκαλος και κυνηγοί, Γιάννης Κυρίτσης, Ο Όλυμπος του Boissonnas, Η πρώτη ανάβαση στην κατοικία των Θεών οι πρώτες φωτογραφίες του μυθικού βουνού, Θεσσαλονίκη 2002, σ.89.
    Χρήστος Κάκαλος και κυνηγοί, Γιάννης Κυρίτσης, Ο Όλυμπος του Boissonnas, Η πρώτη ανάβαση στην κατοικία των Θεών οι πρώτες φωτογραφίες του μυθικού βουνού, Θεσσαλονίκη 2002, σ.89.
    Χρήστος Κάκαλος, Γιάννης Κυρίτσης, Ο Όλυμπος του Boissonnas, Η πρώτη ανάβαση στην κατοικία των Θεών οι πρώτες φωτογραφίες του μυθικού βουνού, Θεσσαλονίκη 2002, σ.91.
    Χρήστος Κάκαλος, Γιάννης Κυρίτσης, Ο Όλυμπος του Boissonnas, Η πρώτη ανάβαση στην κατοικία των Θεών οι πρώτες φωτογραφίες του μυθικού βουνού, Θεσσαλονίκη 2002, σ.91.
    Χρήστος Κάκαλος και κυνηγός, Γιάννης Κυρίτσης, Ο Όλυμπος του Boissonnas, Η πρώτη ανάβαση στην κατοικία των Θεών οι πρώτες φωτογραφίες του μυθικού βουνού, Θεσσαλονίκη 2002, σ.93.
    Χρήστος Κάκαλος και κυνηγός, Γιάννης Κυρίτσης, Ο Όλυμπος του Boissonnas, Η πρώτη ανάβαση στην κατοικία των Θεών οι πρώτες φωτογραφίες του μυθικού βουνού, Θεσσαλονίκη 2002, σ.93.

  • Υπατος Κόϊντος Μάρκιος Φίλιππος (Q. Marcius Philippus)

    • Αυτά τα δάση είναι εκείνα της Καλλιπεύκης τα οποία έχουν μείνει ανεξερεύνητα από τις μέρες εκείνες που οι ελέφαντες του ύπατου Μάρκιου Φιλίππου χάραξαν τον δρόμο τους μέσα από αυτά κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του ενάντια στον Περσέα, το βασιλιά της Μακεδονίας. (Boissonnas, σ. 45)
    • Αν ο Πλαταμώνας ήταν η Ηράκλεια, το κατώτατο σημείο αυτού του φαραγγιού θα αντιστοιχούσε στο δερβένι ή το δάσος της Καλλιπεύκης, διαμέσου του οποίου οι Ρωμαίοι εισέβαλαν στην παραθαλάσσια πεδιάδα στα βόρεια της Ηράκλειας, μετά την επικίνδυνη κατάβασή τους από τον κοντινό Λάπαθο, με αρχηγό τον ύπατο Μάρκιο, ο οποίος ανάμεσα στις άλλες δυσκολίες, έπρεπε να αντιμετωπίσει και την ηλικία του και την παχυσαρκία(Romanus imperator major sexaginta et praegravis corpore.- Liv. l. 44, c.4). Η μεταφορά ελεφάντων από αυτό το σημείο ήταν εξαιρετικά δύσκολο έργο. Ο ιστορικός (Λίβιος) παραθέτει ότι κατασκευάστηκε μια σειρά από γέφυρες ή πλατφόρμες. Μόλις ένας ελέφαντας πατούσε σε μια από αυτές, υποχωρούσαν τα στηρίγματα. (Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ. 405 – 406)
    • Μέσα από αυτή την περιοχή (τα φαράγγια του Ελασσονίτικου και του Ξεριά)ο ύπατος Κόϊντος Μάρκιος Φίλιππος διέσχισε το πέρασμα των Τεμπών και εισέβαλε από την Περραιβία στην μακεδονική ακτή στο τρίτο έτος του τελευταίου μακεδονικού πολέμου. (Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ.348)
    • Μετά από την ανάπαυση μιας ημέρας, ο ύπατος οδήγησε τις δυνάμεις του ενάντια στον Ιππία, με αποτέλεσμα και οι δύο εκείνη την ημέρα και την ακόλουθη να ξεκινήσουν ένα συνεχή αγώνα, αλλά μόνο μεταξύ των ελαφριών στρατευμάτων. Η φύση του εδάφους δεν επέτρεπε άλλη σοβαρή σύγκρουση. Η φήμη και η δύναμη της Ρώμης ήταν αυτή τη στιγμή σε μεγαλύτερο κίνδυνο. Αλλά ο ύπατος έχοντας πλήρη συνείδηση της επικίνδυνης κατάστασης, έκρινε ότι θα ήταν περισσότερο επικίνδυνο να υποχωρήσει από το να προχωρήσει, και ο Περσέας ευτυχώς, μην κάνοντας καμία προσπάθεια να υποστηρίξει ή να ανακουφίσει τα κουρασμένα στρατεύματα του Ιππία. Ο ύπατος άφησε τον Ποπύλιο, με μια ικανοποιητική δύναμη, να τους παρατηρήσει, και άρχισε μια κάθοδο στην παραθαλάσσια πεδιάδα. Εκεί μετά από 4 ημέρες εργασιών, έστησε το στρατόπεδό του ανάμεσα στο Λιμπέθριο και την Ηράκλεια. Από τη μία, τα δυσπρόσιτα μονοπάτια που βρίσκονταν στα χέρια των ανώτερων δυνάμεων και από την άλλη η έλλειψη μέσων για να εξασφαλίσει ικανοποιητικές προμήθειες για το στρατό του έκαναν τη θέση του κι εδώ, λίγο καλύτερη από απελπιστική. Μόλις ο αντίπαλος του ενημερώθηκε για την προσέγγιση του υπάτου, αποχώρησε από την θέση του στο Δίον, διέταξε τις φρουρές να αποσυρθούν από τη Φίλα και από τις θέσεις πιο πάνω από τα Τέμπη και οπισθοχώρησε στην Πύδνα.(Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ.419)
    • Ο ύπατος έχοντας αποσπάσει τον Σπούριο Λουκρήτιο Τρικιπτίνο από τις θέσεις των εχθρών στο οπίσθιο τμήμα του, και για να ανοίξει επικοινωνία με τη Λάρισα, προχώρησε προσεκτικά προς το Δίον,το οποίο ο Περσέας για ανεξήγητο λόγο είχε εγκαταλείψει, δεδομένου ότι θα ήταν εύκολο γι αυτόν, παρατηρεί ο Λίβιος, να ενισχύσει το χώρο ανάμεσα στην πόλη και το βουνό με ένα προπύργιο και ένα χαντάκι, ή ακόμη και με τείχη και πύργους, για τα οποία το γειτονικό βουνό θα μπορούσε να προμηθεύσει άφθονα υλικά όπως ξύλο και πέτρα.
      Αφού σταμάτησε μία ημέρα στο Δίον, ο ύπατος προχώρησε στο ποτάμι Mitys. Επέστρεψε στο Δίον, όπου έλαβε την πληροφορία ότι ο Λουκρήτιος είχε στη διάθεση του τη Φίλα και τα Τέμπη, και είχε βρει πληθώρα προμηθειών στα μέρη αυτά και στα γειτονικά οχυρά.
      Στη συνέχεια, ο Μάρκιος αποσύρθηκε από το Δίον στη Φίλα, για λόγους ενίσχυσης του εν λόγω τόπου, καθώς και για τον ανεφοδιασμό των στρατιωτών του με καλαμπόκι.(Leake, τομ.ΙΙΙ, σ. 419-420)

  • Ακτοπλοϊκή σύνδεση Θεσσαλονίκης

    • Μια εβδομαδιαία σύνδεση γίνεται, στη γραμμή Μασσαλία – Πειραιάς – Αλεξάνδρεια – Θεσσαλονίκη – Κωνσταντινούπολη, από πολυτελή ταχυδρομικά πλοία, το Πατρίδα ΙΙ και το Άνδρος, που ξεκινάνε από τη Μασσαλία κάθε Σάββατο στις 15:00. (Boissonnas, σ. 80)

  • Βρετανικό Μνημείο για τη Μάχη στη Δοϊράνη

    • Η γραμμή από Θεσσαλονίκη στην Αλεξανδρούπολη περνάει κατά μήκος του Βρετανικού Μνημείου για τη Μάχη στη Δοϊράνη και την όμορφη κοιλάδα του Νέστου. (Boissonnas, σ. 78)

  • Ελληνικός Κρατικός Σιδηρόδρομος

    • Ο Ελληνικός Κρατικός Σιδηρόδρομος αποτελείται από πέντε γραμμές: 1. Την Πειραιάς – Αθήνα – Πλατύ με διακλαδώσεις για Χαλκίδα – Στυλίδα (355 μίλια). 2. Θεσσαλονίκη – Πλατύ – Κανάλι (184 μίλια). 3. Θεσσαλονίκη – Ιδομένη (ελληνο-σερβικά σύνορα και κυριότερα Κέντρα της Κεντρικής Ευρώπης, 56 μίλια). 4. Θεσσαλονίκη – Αλεξανδρούπολη (304 μίλια). 5. Λαγκαδάς – Σταυρός (γραμμή των 0,60 μ., 41 μίλια). Χωρίζεται σε δυο περιφέρειες. Η μια από τον Πειραιά μέχρι τη διασταύρωση στο Πλατύ, στην γραμμή Θεσσαλονίκη – Φλώρινα και η άλλη περιφέρεια αποτελείται από τις γραμμές της Μακεδονίας.Ο Ελληνικός Κρατικός Σιδηρόδρομος αποτελείται από πέντε γραμμές: 1. Την Πειραιάς – Αθήνα – Πλατύ με διακλαδώσεις για Χαλκίδα – Στυλίδα (355 μίλια). 2. Θεσσαλονίκη – Πλατύ – Κανάλι (184 μίλια). 3. Θεσσαλονίκη – Ιδομένη (ελληνο-σερβικά σύνορα και κυριότερα Κέντρα της Κεντρικής Ευρώπης, 56 μίλια). 4. Θεσσαλονίκη – Αλεξανδρούπολη (304 μίλια). 5. Λαγκαδάς – Σταυρός (γραμμή των 0,60 μ., 41 μίλια). Χωρίζεται σε δυο περιφέρειες. Η μια από τον Πειραιά μέχρι τη διασταύρωση στο Πλατύ, στην γραμμή Θεσσαλονίκη – Φλώρινα και η άλλη περιφέρεια αποτελείται από τις γραμμές της Μακεδονίας. (Boissonnas, σ. 77)
    • Το τραίνο, αφού φύγει από την Λάρισα και περάσει τον ποταμό Πηνειό, μπαίνει στην περίφημη Κοιλάδα των Τεμπών, ανάμεσα στα όρη Όλυμπος (9780 πόδια) και Όσσα. Μετά περνάει αρκετά κοντά από την παραλία, μέσα από ένα τούνελ κάτω από το κάστρο του Πλαταμώνα και φθάνει στο Πλατύ, 20 μίλια από τη Θεσσαλονίκη, στη γραμμή Θεσσαλονίκη – Φλώρινα. Από τη Θεσσαλονίκη η γραμμή μέχρι τη Γευγελή ενώνει τις ελληνικές με τις γιουγκοσλαβικές γραμμές. Η γραμμή από Θεσσαλονίκη στην Αλεξανδρούπολη περνάει κατά μήκος του Βρετανικού Μνημείου για τη Μάχη στη Δοϊράνη και την όμορφη κοιλάδα του Νέστου. (Boissonnas, σ. 78)