Category: Θέματα-Urquhart
-
- Το πλοία mystico είναι μια μακριά, χαμηλή και στενή βάρκα με τρια η τέσσερα κατάρτια με λατινικού τύπου ιστία που φέρει στην πλώρη κανόνι και δύναται να έχει από 20 ως 90 κουπιά. Αυτός ο τύπος βάρκας ομοιάζει με τον ομηρικό και αθηναϊκό τύπο αντίστοιχου σκάφους. (Urquhart,τομ. ΙΙ,σ. 120-121)
-
- Υπάρχουν 3 είδη αρότρου: το πρώτο είναι το Ελληνικό άροτρο, το άροτρο του Τριπτόλεμου, το οποίο διατηρεί τον αρχικό χαρακτήρα του εργαλείου-μία διακλάδωση με μία διπλή διχάλα- η διχάλα δένεται στα κέρατα του βουβαλιού, και ξύνει το έδαφος με το ανεστραμμένο δίκρανο. Με αυτό το άροτρο ποτέ δεν χρησιμοποιούνται περισσότερα από ένα ζευγάρια βουβάλια, αν και οι χωρικοί σε εύκολες καταστάσεις κρατούν τρία βοοειδή μαζί σε ένα ζυγό• και πολλά περισσότερα καθώς πολλοί από τους δημοτικούς δασμούς διανέμονται αναλόγως με τον αριθμό των ζυγών.
Το δεύτερο άροτρο είναι το Βουλγαρικό, το οποίο έχει ένα υνί ομοιότητας με τα άροτρα βαθιού εδάφους, τα οποία φτάνουν βαθιά στο έδαφος, και το ανακατεύουν• αλλά το φτερό απλώνεται προς τα έξω- μερικές φορές 18 ίντσες, και η γωνία του ινίου είναι τόσο αμβλεία, όπου μεγάλες προσπάθειες απαιτούνται για το τραβήξουν στο έδαφος. Ένα μεγάλο άροτρο τέτοιας περιγραφής, σε βαθύ έδαφος, χρειάζεται μερικές φορές 7 ζευγάρια βουβαλιών και ζυγών, με 3 ή 4 άνδρες. Οποτεδήποτε επομένως υπάρχουν 4 ή περισσότερα βουβάλια σε ένα ζυγό, το άροτρο που χρησιμοποιείται με κάποια ποικιλία είναι το βουλγαρικό άροτρο, το οποίο θα ήταν άριστο αν το υνί ακουμπούσε πιο κοντά στο στέλεχος: με αυτή τη μικρή μετατροπή, τριπλή δουλειά θα γινόταν από το ίδιο βοοειδές.
Το τρίτο άροτρο είναι ένα είδος γυρισμένης σκαπάνης, και τραβιέται από δύο άξονες με ένα βόδι.(Urquhart, τόμ. ΙΙ, σ. 48)
-
- Το βούτυρο και το τυρί είναι, σχεδόν σε όλη την Ανατολή, άθλιο, ως αποτέλεσμα της χρήσης του γάλατος από τα πρόβατα και τα κατσίκια, το οποίο είναι απαραίτητο να ζεσταθεί ή να βράσει για να δημιουργήσει τη κρέμα• και μερικές φορές καθιστούν το γάλα ξινό για να προκύψει το βούτυρο, και είναι γενικά από το γάλα τόσο εκμεταλλεύσιμο με το οποίο αυτοί φτιάχνουν το γάλα τους.(Urquhart, τόμ. ΙΙ, σ. 40-41)
-
- Η μοναστική κυριαρχία του Άθως διεκδίκησε την προσοχή οποιουδήποτε εκδήλωσε ενδιαφέρον σε όλους τους δυνατούς συνδυασμούς που σχετίζονται με την Ελληνική πίστη και όνομα• και οι πολιτικοί θεσμοί των ανθηρών κοινοτήτων ονομάτισαν τα Mademo Choria, είχαν υπολογιστεί για να στερεώσουν τη προσοχή κάθε ατόμου στη πολιτεία και οφέλη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ή, όντως για την επιστήμη της κυβέρνησης. Οι ακμάζουσες κοινότητες των Mademo Choria είδαν τις υπερβολικές προσδοκίες τους να καταστρέφονται, μαζί με την πραγματική τους ευημερία• οι μέχρι σήμερα ειρηνικοί δήμοι τους έγιναν σωροί από στάχτη.(Urquhart, τόμ. ΙΙ, σ. 34-35)
-
- Αναφέρεται σε γράμμα από ένα καπετάνιο, ότι ένα ελληνικό πλοίο από τη Μυτιλήνη, το οποίο ερχόταν στη Θεσσαλονίκη και είχε δύο Άγγλους ως επιβάτες, είχε κυριευτεί από ένα ελληνικό πειρατικό πλοίο, στον κόλπο της Θεσσαλονίκης και πως ο ένας από τους Άγγλους είχε σκοτωθεί ενώ ο άλλος κρατούνταν για λύτρα. (Urquhart, τόμ. ΙΙ, σ. 33)
- Μία τάξη πειρατών ήταν οι καταδρομείς των ναυτικών νησιών οι οποίοι τη τελευταία περίοδο, ασχολούνται με αυτού του είδους τις επιχειρήσεις. Ίσως να έχουν ως ελαφρυντικό για την επιθετικότητά τους το γεγονός ότι συχνά ήταν απογοητευμένοι από τα νόμιμα λάφυρα των λάθος εγγράφων, από την παρεμβολή των Ευρωπαίων πολεμιστών, και ήταν εξοργισμένοι από τη απροκάλυπτη, αν και ανομολόγητη εχθρότητα της Ευρωπαϊκής δύναμης. Πιεσμένοι από το σκληρό χέρι της ανάγκης, και τους ενθάρρυνε η ατιμωρησία από τα αδικήματα των άλλων.
Αυτοί οι καταδρομείς πρώτα προσπάθησαν να διατηρήσουν το μπλόκο των Τουρκικών λιμανιών• μετά στράφηκαν στο λαθρεμπόριο του πολέμου. Σύντομα υιοθέτησαν την Αγγλική απληστία του ναυτικού διεθνούς δικαίου, και αναζήτησαν όλους τους ουδέτερους για Τουρκική ιδιοκτησία. Ετοιμόλογοι αρχικά στις κατασχέσεις τους, και αυστηρά νόμιμοι στις εκτοπίσεις, βρήκαν καλά λάφυρα για να ξεφύγουν από τα χέρια τους• οι δικαστές, σωστοί ή λάθος είναι ύποπτοι για συμπαιγνία.
Το τρίτο είδος πειρατείας είναι αποτέλεσμα των προηγούμενων δύο και αντιπροσωπεύει τους Βουκανιέρους (Bucaniers) του δυτικού ημισφαιρίου. Αυτά τα πληρώματα αποτελούνται από τους πιο τολμηρούς και διεφθαρμένους μεταξύ των Ελλήνων, με κακούργους από όλα τα έθνη. Μόλυναν τη κεντρική ομάδα του Αρχιπελάγους με σκούνες, ή προχώρησαν με μεγαλύτερα πλοία σε περισσότερο εκτεταμένες επιχειρήσεις από το απόρθητο φρούριό τους στη Γραμπούσα (Grabusa). (Urquhart, τόμ. ΙΙ, σ. 121)