Category: Ν.Θεσσαλονίκης

  • Σταυρός

    Παλαιό Όνομα : Σκάλα Σταυρού
    Δήμος :Βόλβης

     

    [tab name=’Abbot’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Berard’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Boissonas’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Chirol’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Clarke’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Cousinery’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Frazer’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Holland’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Isambert’]
  • Όταν κάποιος εξέλθει από το Νεοχώρι, επανέρχεται στις εκβολές του Στρυμόνα, η οδός κατεβαίνει προς Νότον και μετά από μιάμιση ώρα φτάνει στην πόλη Κουτσούκ Κρούσοβα. Από εκεί δε παρεκτείνεται κατά μήκος της παραλίας του κόλπου και σε μία ώρα φτάνει στη Βράστα. Απέναντι από τα αριστερά φαίνεται η πόλη του Σταυρού, που δείχνει πιθανώς την πόλη των αρχαίων Σταγείρων, αποικία των Ανδρίων και πατρίδα του Αριστοτέλη. (Isambert,τόμ.Ι, σ.26)

    • [/tab]
    [tab name=’Leake’]

    • Το χωριό Σταυρός βρίσκεται σε ένα ύψωμα στους πρόποδες δασώδων βουνών, όμοια με εκείνα που περικλείουν την πεδιάδα της Ολυμπιάδας. Ο Σταυρός αποτελείται από περίπου πενήντα σπίτια, κατοικημένα από καλλιεργητές αγρών καλαμποκιού, οι οποίοι βρίσκονται στην πεδιάδα στην κορυφή του κόλπου ή από κτηνοτρόφους εξαίρετων βοοειδών, από τα οποία υπάρχουν αναρίθμητα κοπάδια σε κάθε τμήμα της χερσονήσου της Χαλκιδικής.(Leake, τομ.ΙΙΙ, σ. 167)
    • Υπάρχουν στην περιοχή ορισμένα ίχνη αρχαίων τειχών αποτελούμενα από πολύ τραχιά και ακανόνιστα τμήματα στην ανατολική πλευρά πάνω από τον χείμαρρο. Αυτά τα κατάλοιπα, η θέση και το όνομα Σταυρός, το οποίο, καθώς ο τονισμός στη λέξη Στάγειρος είναι στην πρώτη συλλαβή, είναι μια φυσική έκθλιψη αυτού του ονόματος, φαίνεται ως καθοριστικό ότι ο Σταυρός είναι ο χώρος των Σταγείρων. Ο Ηρόδοτος στην περιγραφή της πορείας του στρατού του Ξέρξη από την εκβολή του Στρυμώνα στην Άκανθο, δηλώνει ότι αφού πέρασε την Άργιλο και άφησε τον κόλπο του Ποσιδείου στα αριστερά, διάβηκε την πεδιάδα η οποία ονομάζεται “Συλεός πεδίον” και αφού πέρασε τα Στάγειρα έφθασε στην Άκανθο.Όλα τα παραπάνω ταιριάζουν απόλυτα με την παραπάνω υπόθεση, καθώς η πεδιάδα που βρίσκεται ανάμεσα σε αυτό και τη θάλασσα είναι αρκετά μεγάλη ώστε να προσπεράσει ο στρατός την πόλη από τα δεξιά. Γίνεται φανερό ότι τα Στάγειρα δεν ήταν μακριά από την Άκανθο από το γεγονός ότι και οι δύο ήταν αποικίες των Ανδρίων και όταν η Άκανθος παραδόθηκε στον Βρασίδα το όγδοο έτος του Πελοποννησιακού πολέμου, τα Στάγειρα αμέσως ακολούθησαν το παράδειγμά της. (Leake, τομ.ΙΙΙ, σ. 167-169)
    • Από το Σταυρό στα Ορφανά η απόσταση είναι πέντε ώρες και σαράντα λεπτά. Μισή ώρα μετά το Σταυρό, αφήνοντας ένα χάνι στην πεδιάδα, ένα τέταρτο του μιλίου στα αριστερά, διαβαίνουμε μια ξύλινη γέφυρα.(Leake, τομ.ΙΙΙ, σ. 169)

      • [/tab]
      [tab name=’Mantegazza’]
      Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
      [/tab]
      [tab name=’Pouqueville’]
      Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
      [/tab]
      [tab name=’Tozer’]
      Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
      [/tab]
      [tab name=’Urquhart’]
      Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
      [/tab]
      [tab name=’Walker’]
      Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
      [/tab]
      [tab name=’Σχινάς’]

      • Η οδός που ξεκινά από τη Λιαρίγκοβη κινείται για μια ώρα βορείως προς το Ίσβορο και βγάζει στην περιοχή Τσαΐρια Μπλάβτσα από όπου βαίνοντας ανηφορικά και διασχίζοντας ένα δάσος από δρύες φτάνει σε μια πεδιάδα.Από εκεί έρχεται στο χωριό Βαρβάρα που έχει πετρώδες έδαφος και κατοικείται από 200 οικογένειες γεωργών με 120 σπίτια, μια εκκλησία, 3 χάνια και 5 παντοπωλεία.Από εδώ δρόμος πετρώδης και δύσβατος που περνά μέσα από δάσος δρυών και αφού διαβεί ένα μικρό ρέμα μετά από μιάμιση ώρα πορεία, κινείται για λίγο ομαλά και μετά κατηφορικά, έπειτα περνά άλλο ένα μεγάλο ρέμα και σε μισή ώρα φτάνει στο χωριό Μόδι που αποτελεί οθωμανικό τσιφλίκι με 40 χριστιανικές οικογένειες, εκκλησία, χάνι και παντοπωλείο.Από το σημείο αυτό η οδός συνεχίζοντας ομαλά επί μιάμιση ώρα διέρχεται από ένα στενό πέρασμα που καλείται Ρεντίνα μπογάζι που έχει εκατέρωθεν κοντοκλάδια και στο μέσον πλατάνια και σκλήθρα.Μέσα από τη στενωπό περνά ο ποταμός του χωριού Μόδι,ο οποίος εκβάλλει στη θάλασσα μισή ώρα βορείως της σκάλας του Σταυρού.Η οδός διαβαίνει σε τρία σημεία την παραπάνω ρεματιά και παρέρχεται από το στρατιωτικό σταθμό που βρίσκεται στο μέσο και στα αριστερά της.Μετά από πορεία ¾ της ώρας ακολουθεί τη δεξιά όχθη του ποταμού και μέσα από την κοιλάδα φέρει σε μια θέση από όπου η οδός κατευθύνεται είτε στην αριστερά ευρισκόμενη σκαλά Σταυρού όπου φορτώνεται ξυλεία και κάρβουνο και στο χωριό Σταυρός που έχει 40 χριστιανικές οικογένειες, παντοπωλεία, μικρό χάνι 15 ζώων και βρύσες.Από το Σταυρό ένας κατηφορικός δρόμος σε βραχώδες έδαφος που διέρχεται από μια εκκλησία και δάσος με πρίνους, παλιουριές και άλλους θάμνους οδηγεί στην παραλία όπου υπάρχουν τρία μικρά παντοπωλεία και αποθήκες ξυλείας και ανθράκων. (Σχινάς, τ. ΙΙ, σ. 524-526)
      • Το χωριό Σταυρός έχει 40 χριστιανικές οικογένειες, παντοπωλεία, μικρό χάνι 15 ζώων και βρύσες. (Σχινάς, τ. ΙΙ, σ. 525-526)
      • Στην ανατολική παραλία της Χαλκιδικής βρίσκονται οι όρμοι Σταυρού, Λιμπσάσδας, Βίνας, Μαρμάρι, Στρατώνι και Κλεισούρι, το οποίο καταλήγει στο λιμάνι της Ιερισσού, όπου καταλήγουν επίσης και ο λιμένας της Κομίτσας και ο όρμος Στυλιάρα που βρίσκεται κοντά στο ακρωτήριο Πλατύ.(Σχινάς, τ. ΙΙ, σ. 494)

      [/tab]
      [end_tabset]

  • Καλαμαριά

    Παλαιό Όνομα : Καλαμαριά
    Δήμος : Καλαμαριάς
    [tab name=’Abbot’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Berard’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Boissonas’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Chirol’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Clarke’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Cousinery’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Frazer’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Holland’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Isambert’]

    • Όταν εξερχόμαστε από την πύλη της Θεσσαλονίκης που αποκαλείται Καλαμαριά εισερχόμαστε στη μεγάλη Χερσόνησο της Χαλκιδικής. Η ευθεία οδός που οδηγεί στον Άθω τέμνει την Χερσόνησο από μία γραμμή που ξεκινά από τα δυτικά και τελειώνει στα ανατολικά και διέρχεται από μία κυματοειδή πεδιάδα που είναι συνάμα άγονη και αμμώδης. (Isambert, σ.51)

    [/tab]
    [tab name=’Leake’]

    • Το βορειότερο τμήμα της περιοχής, το οποίο συνορεύει με το Θερμαϊκό κόλπο, ονομάζεται Καλαμαριά. Με εξαίρεση ορισμένα τούρκικα τσιφλίκια και αγιορείτικα μετόχια, η υπόλοιπη γη ανήκει στα χωριά. Αιγοπρόβατα και βοοειδή διαχειμάζουν στην περιοχή ενώ παράγονται μαλλί, μέλι και κερί. Επίσης τα χωριά και κυρίως ο Πολύγυρος και οι Ερμυλίες όπου και υπάρχουν 400 ή 500 αργαλειοί μεταξιού, επιδίδονται και στην παραγωγή μεταξοσκωλήκων. (Leake, τομ.ΙΙΙ, σ. 163)

    [/tab]
    [tab name=’Mantegazza’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Pouqueville’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Tozer’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Urquhart’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Walker’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Σχινάς’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [end_tabset]

  • Ζαγκλιβέρι Λαγκαδά

    Παλαιό Όνομα : Ζαγγλιβέρι
    Δήμος : Λαγκαδά
    [tab name=’Abbot’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Berard’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Boissonas’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Chirol’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Clarke’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Cousinery’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Frazer’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Holland’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Isambert’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Leake’]

    • Βρίσκεται στα βόρεια της Γαλάτιστας στα βουνά, με κατεύθυνση την κοιλάδα του Κλισαλί και τα Βεσίκια. (Leake, τομ.ΙΙΙ, σ. 162)

    [/tab]
    [tab name=’Mantegazza’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Pouqueville’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Tozer’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Urquhart’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Walker’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Σχινάς’]

    • Οδός από Ζαγκλιβέρι προς Πολύγυρο: Διέρχεται από δάσος μεγάλων δρυών στο βουνό Πτούνι (που υψώνεται αριστερά της οδού και πέρα από αυτό υψώνεται το όρος Χολομώντας) μέσα από το οποίο περνάει ομαλά για ένα τέταρτο της ώρας μέσω κοντόκλαδων δρυών. Διασταυρώνεται με την οδό Θεσσαλονίκης-Λιαρίγκοβης και κατέρχεται ομαλά, περνώντας μέσα από κοντόκλαδα δέντρα. Κατευθύνεται σε γαιώδες έδαφος και φτάνει στο ρεύμα Βατόνια που πηγάζει από το όρος Χολομώντα. Το ρεύμα Βατόνια ξεκινά από το χωριό Λούκοβι. Διέρχεται πρώτα μεταξύ των χωριών Βάβδου και Πολυγύρου και έπειτα μεταξύ των χωριών Μαριανά, Μυριόφτου και Αγιομάμα, όπου υπάρχουν πλάτανοι, δρύες και άλλα. (Σχινάς, τ. ΙΙ, σ. 505-506)
    • Κοντά στο Ζαγκλιβέρι βρίσκεται το χωριό Ντάγκελι που έχει 100 οθωμανικές οικογένειες, τέμενος και φρέατα. Εδώ διαχωρίζονται οι δρόμοι, αυτός που κατευθύνεται προς βορρά οδηγεί στο χωριό Γκιόλ-μπασι, ο δεύτερος οδηγεί στο Γκριμποζάκι, πρωτεύουσα των χωριών της περιφέρειας Παζαριάς και ο τρίτος, αφού περάσει από τα χωριά Ντερέμπασι και Λουζίκι, οδηγεί στο Ίσβορον, Ρεβενίκια και Λιαρίγκοβη. (Σχινάς, τ. ΙΙ, σ. 502)

    [/tab]
    [end_tabset]

  • Προφήτης Λαγκαδά

    Παλαιό Όνομα : Κλείσαλι
    Δήμος : Λαγκαδά

     

    [tab name=’Abbot’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Berard’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Boissonas’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Chirol’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Clarke’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Cousinery’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Frazer’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Holland’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Isambert’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Leake’]

    • Υπάρχουν δύο δρόμοι προς Θεσσαλονίκη. Ο πιο άμεσος διασχίζει την οροσειρά των βουνών στα νοτιοδυτικά της πεδιάδας, μέσω ενός χωριού που ονομάζεται Λαχανά (Lakhana), και από εκεί κατευθύνεται προς την κοιλάδα του Λαγκαδά. Ο άλλος, πιο ανατολικός, συνεχίζει στην ίδια κορυφογραμμή των βουνών και ενώνεται με τη μεγάλη διαδρομή από την Κωνσταντινούπολη στο Klisali, στα ανατολικά του Λαγκαδά.(Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ.207- 208)
    • Το Κλίσαλι αποτέλεσε μια στάση στην κύρια πορεία μας προς την Κωνσταντινούπολη . Στο Κλίσαλι αλλάξαμε τα άλογα μας που μας είχαν παραχθεί από την περιοχή των Σερρών και στις 7.50, ώρα Τουρκίας ακολουθήσαμε τους πρόποδες των λόφων, αφήνοντας στα δεξιά μερικά μικρά τουρκικά χωριά. Στις 8.30 φτάσαμε στην ανατολική ακτή της λίμνης του Αγίου Βασιλείου η οποία εκτείνεται για ενάμιση μίλι στα αριστερά . Σε μικρή απόσταση από την ακτή στέκεται ένα μικρό τουρκικό χωριό με το όνομα Doanji Oglu. Οι δασώδεις πλαγιές του όρους του Χορτιάτη υψώνονται απότομα από την δυτική ακτή της λίμνης και πέρα από το δυτική απόληξη της δημιουργείται μια ψευδαίσθηση νοτιοδυτικής κατεύθυνσης της λίμνης . Στις 9.10 είμαστε απέναντι από την κορυφή. Έχοντας κατέβει ελώδεις εκτάσεις, προς το βορειοδυτικό άκρο της λίμνης, φτάσαμε απέναντι από την απόληξη της λίμνης στις 10.5, και μετά εισήλθαμε σε μια κοιλάδα στην οποία υπήρχαν πολλές διασκορπισμένες κωμοπόλεις και τσιφλίκια, γνωστά με το συλλογικό όνομα Λαγκαδά Οι Τούρκοι που κατοίκησαν αυτή την περιοχή έχουν την φήμη των άγριων και αφιλόξενων κατοίκων.(Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ.232)
    • Αυτό το πρωινό μέσω μιας ευχάριστης περιοχής κατάφυτης με καλαμπόκια διάσπαρτα μεταξύ ελαιώνων, μεμονωμένων δέντρων και αναρίθμητων χωριών κατοικημένων εξολοκλήρου από Τούρκους, πολλούς από τους οποίους συναντήσαμε στο δρόμο τους για το παζάρι στο Σοχό με τα μάλλινα υφάσματα και το καλαμπόκι τους , φτάσαμε στο Κλίσαλι έπειτα από μια διαδρομή τριών ωρών και τριάντα λεπτών. Το Κλίσαλι είναι ένα άθλιο τουρκικό χωριό που βρίσκεται στη τελευταία πλαγιά του βουνού, η οποία καταλήγει σε μια πεδιάδα που βρίσκεται μεταξύ των λιμνών της Μπεσίκης (Μικρής Βόλβης) και του Αγίου Βασιλείου ή Λαγκαδά. (Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ. 231)
    • Στην Μυγδονία συμπεριλαμβάνονταν οι πεδιάδες γύρω από τη Θεσσαλονίκη, μαζί με τις κοιλάδες του Klisali και των Βεσικίων (Besikia), οι οποίες εκτείνονταν δυτικά προς τον Αξιό (Herodot. l. 7, c. 123) και περιελάμβαναν τη λίμνη Βόλβη προς τα ανατολικά (Thucyd. l. 1, c. 58). (Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ. 448)

    [/tab]
    [tab name=’Mantegazza’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Pouqueville’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Tozer’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Urquhart’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Walker’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Σχινάς’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [end_tabset]

  • Μεγάλη Βόλβη

    Παλαιό Όνομα : Τρανά Μπεσίκια
    Δήμος : Λαγκαδά

     

    [tab name=’Abbot’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Berard’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Boissonas’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Chirol’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Clarke’]

    • Μπορεί να χαρακτηριστεί περισσότερο σαν χωριό παρά πόλη. Βρίσκεται πάνω στην όχθη της λίμνης, δίνοντας μια όμορφη προοπτική στη θέα της ευρύτερης περιοχής. (Clarke,σ. 385)
    • Βρίσκεται σε απόσταση μιάμισης ώρας από τη λίμνη Βόλβη. (Clarke,σ. 387)

    [/tab]
    [tab name=’Cousinery’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Frazer’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Holland’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Isambert’]

    • Υπάρχει ένα στενό στο μέσο μεγάλων βράχων, στα αριστερά των οποίων φαίνονται τα ερείπια κάποιας μονής, που οδηγεί στη βόρεια παραλία της λίμνης Βόλβης, στις όχθες της οποίας βρίσκονται διαδοχικά οι κώμες Κουτσούκ-Μπεσίκ και Μπουγιούκ-Μπεσίκ, που από τους Έλληνες καλούνταν Μπεσίκια. (Isambert,σ. 26)

    [/tab]
    [tab name=’Leake’]

    • Φιλοξενήθηκα στο Σοχό, στο σπίτι του Έλληνα προεστού Χαρίσου , ο οποίος είχε δώσει στο όνομά του ως πρόθεμα τον τουρκικό τίτλο -Χατζής- επειδή είχε επισκεφτεί την Ιερουσαλήμ .Η πλευρά του βουνού που υψώνεται από το χωριό καλύπτεται από αμπελώνες, κάτω από τους οποίους υπάρχει μια γόνιμη περιοχή που είναι ο κάμπος της Μπεσίκης.
      Διαμέσου μιας ευχάριστης περιοχής κατάφυτης με καλαμπόκια διάσπαρτα μεταξύ ελαιώνων, μεμονωμένων δέντρων και αναρίθμητων χωριών κατοικημένων εξ ολοκλήρου από Τούρκους, πολλούς από τους οποίους συναντήσαμε στο δρόμο τους για το παζάρι στο Σοχό με τα μάλλινα υφάσματα και το καλαμπόκι τους , φτάσαμε στο Κλισαλί έπειτα από μια διαδρομή τριών ωρών και τριάντα λεπτών. Το Κλισαλί είναι ένα άθλιο τουρκικό χωριό που βρίσκεται στην τελευταία πλαγιά του βουνού, η οποία καταλήγει σε μια πεδιάδα που βρίσκεται μεταξύ των λιμνών της Μπεσίκης και του Αγίου Βασιλείου ή Λαγκαδά. Η πόλη της Μπεσίκης βρίσκεται στη βόρεια πλευρά της λίμνης, απέναντι από το Παζαρούδι. Πρόκειται μάλλον για περιοχή της πόλης Βόλβη. Ο κάμπος με τις δύο του λίμνες περικλείεται από την κορυφογραμμή του Σοχού και αυτή του Χορτιάτη και είναι κλειστός στο ανατολικό του άκρο από τη συνάντηση των δύο οροσειρών, που χωρίζονται μόνο από το πέρασμα του Αυλώνα ή της Αρέθουσας. Ένα ρέμα κυλάει έξω από τη λίμνη της Μπεσίκης δια μέσου του περάσματος της Αρέθουσας στο Στρυμωνικό κόλπο. (Leake, τομ. ΙΙΙ, σ. 231-232)
    • Στη Μυγδονία συμπεριλαμβάνονταν οι πεδιάδες γύρω από τη Θεσσαλονίκη, μαζί με τις κοιλάδες του Κλισαλί και των Βεσικίων, οι οποίες εκτείνονταν δυτικά προς τον Αξιό και περιελάμβαναν τη λίμνη Βόλβη προς τα ανατολικά. (Leake, τομ.ΙΙΙ, σ. 448)
    • Στη λίστα των ελληνικών Επισκοπών όπως κανονίστηκε από τον Αυτοκράτορα Λέοντα Γ’ τον Σοφό, η Λητή, συνδεδεμένη με τη Ρεντίνα, ήταν επισκοπή υπό τη δικαιοδοσία του Μητροπολίτη της Θεσσαλονίκης ενώ ο επίσκοπος της περιοχής είχε τον τίτλο του επισκόπου Λητής και Ρεντίνης. Η Ρεντίνα που βρισκόταν κοντά ή στο πέρασμα της Μπεσίκιας, δείχνει ότι η Λητή δεν ήταν πολύ μακριά από εκεί, γεγονός που συμφωνεί με τα δεδομένα που προκύπτουν από τους αρχαίους ως προς τη θέση της Λητής και την θέση της λίμνης Μπεσίκια στη Μυγδονία.Η Λητή είναι σύμφωνα με τον Πτολεμαίο δίπλα στην Απολλωνία της Μυγδονίας. Από την άλλη, μοιάζει δύσκολο να βρεθεί ένα μέρος για τη Λητή στην κοιλάδα της Μυγδονίας, αν έχει δίκιο ο Στέφανος που κάνει λόγο για την ύπαρξη της πόλης Βόλβης, οπότε σε αυτήν την περίπτωση η κοιλάδα μοιάζει να περιλαμβάνει τη Βόλβη, την Απολλωνία και την Άνθεμο. Πιθανώς το Μαύροβο είναι η τοποθεσία της Λητής ή του Σωχού αν τοποθετήσουμε την Όσσα στον Λαχανά. (Leake, τομ. ΙΙΙ, σ. 461-462)

      • [/tab]
      [tab name=’Mantegazza’]
      Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
      [/tab]
      [tab name=’Pouqueville’]
      Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
      [/tab]
      [tab name=’Tozer’]
      Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
      [/tab]
      [tab name=’Urquhart’]
      Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
      [/tab]
      [tab name=’Walker’]
      Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
      [/tab]
      [tab name=’Σχινάς’]
      Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
      [/tab]
      [end_tabset]

  • Μονή Αγίας Αναστασίας

    Παλαιό Όνομα : Μονή Αγίας Αναστασίας Φαρμακολύτριας
    Δήμος : Βασιλικών

     

    [tab name=’Abbot’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Berard’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Boissonas’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Chirol’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Clarke’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Cousinery’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Frazer’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Holland’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Isambert’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Leake’]

    • Το μοναστήρι βρίσκεται στο δρόμο από τη Γαλάτιστα προς τα Βασιλικά, κοντά στα τελευταία και δεξιά του δρόμου.(Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ.162)

    [/tab]
    [tab name=’Mantegazza’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Pouqueville’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Tozer’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Urquhart’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Walker’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Σχινάς’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [end_tabset]

  • Βασιλικά

    Παλαιό Όνομα :Βασιλικά
    Δήμος : Θέρμης

     

    [tab name=’Abbot’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Berard’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Boissonas’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Chirol’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Clarke’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Cousinery’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Frazer’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Holland’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Isambert’]

    • Μετά από μία τετράωρη πορεία φτάνουμε στο μικρό χωριουδάκι των Βασιλικών που αποτελείται από μόλις 10 με 12 σπίτια. Το συγκεκριμένο χωριουδάκι είναι περικυκλωμένο από αμπελώνες και συκεώνες. Ακόμη είναι κατάρρυτο από άφθονα νερά που κατέρχονται από τα βουνά που βρίσκονται παραδίπλα. (Isambert,σ.51)

    [/tab]
    [tab name=’Leake’]

    • Το χωριό βρισκόταν στο δρόμο προς Θεσσαλονίκη και σε απόσταση 18 ωρών από αυτήν και τεσσάρων ωρών από το Ίσβορο. Αποτελούνταν από 400 σπίτια. (Leake, τομ.ΙΙΙ, σ. 161-162)

    [/tab]
    [tab name=’Mantegazza’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Pouqueville’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Tozer’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Urquhart’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Walker’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Σχινάς’]

    • Η κωμόπολη των Βασιλικών διαρρέεται από το ομώνυμο ποτάμι- από τους αρχαίους ονομαζόταν Ανθεμούντας-που πηγάζει από τον Χορτιάτη και ρέει από ανατολικά προς δυτικά διαπερνώντας την εύφορη πεδιάδα της Καλαμαριάς και Γαλάτιστας, διατηρεί το νερό του και το καλοκαίρι και χύνεται στον Θερμαίο κόλπο, βόρεια του Καραμπουρνού.Στα Βασιλικά κατοικούν 400 οικογένειες, υπάρχουν 3 εκκλησίες, 30 μαγαζιά, 5 χάνια που χωρούν 250 ζώα και έχουν και κάποια δωμάτια.Στην περιοχή παράγονται δημητριακά τα οποία εξάγονται, καθώς και σουσάμι και βαμβάκι.Από τα Βασιλικά ξεκινά αμαξιτός δρόμος ο οποίος μέσω της Βάβδου οδηγεί στον Πολύγυρο.Άλλος δρόμος(αμαξιτός μόνο επ’ολίγον) που διέρχεται άδενδρου εδάφους οδηγεί στη μονή της Αγ.Αναστασίας, η οποία κείται εν μέσω δάσους όπου κατοικούν 20 μοναχοί ενώ γύρω από τη μονή υπάρχουν ελαιόδενδρα, αγραπιδιές και αμπέλια. (Σχινάς, τ. ΙΙ, σ. 513-514)

    [/tab]
    [end_tabset]

  • Μονή Ιβήρων

    Παλαιό Όνομα :Μονή Ιβήρων

     

    [tab name=’Abbot’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Berard’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Boissonas’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Chirol’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Clarke’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Cousinery’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Frazer’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Holland’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Isambert’]

    • Οι Μονές της Μεγίστης Λαύρας, των Ιβήρων, και του Φιλοθέου εξάγουν 500.000 γρόσια ξύλα. Τέλος, οι καλόγεροι εισπράττουν πολλά χρήματα και από την πώληση διαφόρων γλυπτών και άλλων αγιογραφικών εργόχειρων.(Isambert,τόμ.Ι,σ. 55)
    • Δύο ώρες μετά τη Μονή των Καρυών συναντούμε την Ιερά Μονή των Ιβήρων [Ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου]. Σύμφωνα με την παράδοση χτίστηκε περί την 10η εκατονταετηρίδα. Στα τείχη αυτής της Μονής βρίσκονται εντοιχεισμένες γλυφές από τα λείψανα της αρχαίας Ολοφύξου. Νοτιοανατολικά της Μονής Ιβήρων βρίσκεται η Μονή Κουτλουμουσίου. (Isambert,σ.58)

      • [/tab]
      [tab name=’Leake’]

      • Οι Επιστάτες ή Άρχοντες κατοικούν στις Καρυές. Αυτοί είναι καλόγεροι εξουσιοδοτημένοι από τα είκοσι μοναστήρια να διευθετούν τις αστικές υποθέσεις του Όρους. Οι Επιστάτες είναι τέσσερις τον αριθμό και αλλάζουν κάθε χρόνο. Κάθε μοναστήρι στέλνει τον δικό του εκπρόσωπο όταν είναι η σειρά του,αλλά με τέτοιο τρόπο, ώστε ένας από τους τέσσερις να προέρχεται πάντα από ένα από τα πέντε μεγαλύτερα μοναστήρια που είναι της Λαύρας, του Βατοπεδίου, των Ιβήρων, της μονής Χιλανδαρίου και της μονής Διονυσίου. (Leake,τομ.ΙΙΙ,σ.122-123)
      • Από τις Καρυές σε δυο ώρες φτάνουμε στη μονή Ιβήρων Βρίσκεται κοντά στη βόρεια ακτή της χερσονήσου, σε μια καμπή της ακτής, στη μέση της διαδρομής μεταξύ των δύο άλλων σημαντικών μοναστηριών αυτής της πλευράς, Λαύρας και Βατοπεδίου. Μονή Ιβήρων ή μοναστήρι των Γεωργιανών(των Ιβήρων), ονομάστηκε καθώς ιδρύθηκε από τέσσερις ευλαβείς και πλούσιους άνδρες αυτής της εθνικότητας , από τους οποίους οι τρεις ήταν αδέρφια και ο τέταρτος ήταν ο Τορνίκιος, στρατηγός του αυτοκράτορα Ρωμανού, ο οποίος έχοντας ανακληθεί από τη χήρα του Ρωμανού, αφού προηγουμένως είχε υπερασπιστεί τα σύνορα της αυτοκρατορίας ενάντια στους Πέρσες, δέχτηκε από την αυτοκράτειρα,χάριν της επιστροφής του στην Κωνσταντινούπολη ως νικητής, τα μέσα για να χτιστεί η παρούσα εκκλησία, η οποία είναι η μεγαλύτερη στην χερσόνησο μετά από αυτή της Λαύρας. Κανένα άλλο μοναστήρι στο Όρος δεν είναι τόσο πλούσιο σε κειμήλια. Υπάρχουν τριακόσιοι μοναχοί που ανήκουν στη μονή, αλλά το ένα τρίτο από αυτούς λείπει είτε σε φιλανθρωπικές αποστολές ή κατοικεί στα μετόχια ή στα κελιά του μοναστηριού. Η βιβλιοθήκη, η οποία διατηρείται σε καλή κατάσταση από έναν παλιό Διδάσκαλο, αποτελείται κυρίως, όπως μπορεί κανείς να διαπιστώσει, από πατερικά και εκκλησιαστικά βιβλία, αλλά περιέχει ακόμα και μερικούς Έλληνες και Λατίνους κλασικούς,δωρεά κάποιου ονόματι Μαυρομάτη από την Άρτα,ο οποίος κατείχε την επισκοπική έδρα στην περιοχή. Κανένας δεν έχει αγγίξει τα βιβλία των Λατίνων, καθώς κανείς δεν μπορεί να τα διαβάσει. Πράγματι, ολόκληρη η βιβλιοθήκη είναι σχεδόν ανώφελη, όσο μεγάλη είναι και η άγνοια των μοναχών.Η μονή έχει τη φήμη πως είναι η πιο οργανωμένη του Όρους. Όπως όλα τα μοναστήρια , ή τουλάχιστον τα μεγαλύτερα, η μονή Ιβήρων έχει νοσοκομείο για τους αρρώστους, πατητήρια για κρασί και λάδι ενώ μεταξύ των καλογέρων υπάρχουν μερικοί ράφτες και υποδηματοποιοί, που φτιάχνουν όλα τα ρούχα των τροφίμων. Αποτελεί δε συχνά τον τόπο που επιλέγουν να αποσυρθούν πολλοί Έλληνες. Ο Πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης, ο οποίος είχε καθαιρεθεί οκτώ χρόνια πριν και ο οποίος ζούσε έκτοτε εδώ, έχει ανακληθεί στην πρωτεύουσα, με την αλλαγή του Τουρκικού υπουργικού συμβουλίου για να ανακτήσει τον πατριαρχικό θρόνο.(Leake,τομ.ΙΙΙ,σ.124-126)
      • Σε ένα πράσινο λιβάδι κοντά στη θάλασσα, μεταξύ Ιβήρων και Φιλοθέου, βρίσκεται το ερειπωμένο μονίδιο ή υποδεέστερο μοναστήρι του Μυλοποτάμου και ένας πύργος που ανήκει στη Λαύρα. (Leake, τομ.ΙΙΙ,σ.126)
      • Από τη μονή των Ιβήρων ως το Βατοπέδι είναι τρεις ώρες δρόμος: αρχικά συναντάς μια προεξοχή του όρους, πάνω στην οποία στα δεξιά βρίσκεται η μονή Σταυρονικήτα και στο κατέβασμα η Μονή Παντοκράτορα, η οποία βρίσκεται στη μέση της διαδρομής για το Βατοπέδι. (Leake,τομ.ΙΙΙ,σ.130)
      • Το πρώτο μετόχι στον ισθμό είναι αυτό της μονής Ιβήρων, ένα τέταρτο της ώρας πριν από αυτό του Βατοπεδίου. Αυτά τα αγροκτήματα και τα μονίδια βρίσκονται στην ακτή του όρμου της Ιερισσού, τα πρώτα στα ανατολικά στη στενή πλευρά του ισθμού, τα δεύτερα μερικές εκατοντάδες γυάρδες από εκεί προς τα δυτικά. Το νεότερο όνομα αυτής της περιοχής είναι Πρόβλακα.Προφανώς πρόκειται για το ρωμαϊκό τύπο της λέξης “προαύλαξ”,που έχει σχέση με το κανάλι μπροστά από την χερσόνησο του Άθω, το οποίο διέσχιζε τον ισθμό και είχε δημιουργηθεί από τον Ξέρξη. (Leake,τομ.ΙΙΙ,σ.143)

      [/tab]
      [tab name=’Mantegazza’]
      Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
      [/tab]
      [tab name=’Pouqueville’]
      Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
      [/tab]
      [tab name=’Tozer’]
      Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
      [/tab]
      [tab name=’Urquhart’]
      Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
      [/tab]
      [tab name=’Walker’]
      Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
      [/tab]
      [tab name=’Σχινάς’]

      • Από τη μονή Ιβήρων ομαλή οδός μέσω τρίτοξης λίθινης γέφυρας και μέσα από δάσος οδηγεί στη θέση Μυλοπόταμο –ιδιοκτησία της μονής Λαύρας- όπου υπάρχει οίκημα μέσα σε οχυρό περίβολο με ελιές και αμπέλια Από εκεί ο δρόμος συνεχίζει παραλιακά και μέσα από καστανιές, έλατα, λεπτοκαρυές και αμπέλια οδηγεί στη σκάλα της μονής Φιλοθέου όπου υπάρχει πύργος και νεώλκειο(αρσανάς).Από εδώ ανηφορικός δρόμος μέσα από κοντόκλαδα οδηγεί σε τρία τέταρτα στη μονή Φιλοθέου. (Σχινάς, τ. ΙΙ, σ. 646)
      • Από τη μονή Εσφιγμένου ανηφορικός και καλός δρόμος βαίνει μετά από μια ώρα σε ένα ύψωμα από όπου γίνεται ορατή η μονή Βατοπεδίου. Κατερχόμενος από εκεί ο δρόμος και μέσα από κοντόκλαδα φέρει σε μισή ώρα σε μεγάλο ρέμα όπου υπάρχουν πλάτανοι. Από εδώ η οδός ακολουθεί την παραλία και μέσα από δάσος και αγρούς βαίνει σε ρέμα στη μονή Βατοπεδίου.Από εδώ οδός δύσβατη για φορτηγά κατευθύνεται στις Καρυές όπου φτάνει σε δυο ώρες.Από τις Καρυές μέσα από καστανιές και δρύες με ανηφόρες και κατηφόρες φέρει στη μονή Παντοκράτορος. (Σχινάς, τ. ΙΙ, σ. 686-689)
      • Μονή Ιβήρων: Ιδιόρρυθμος και παράλιος με 180 μοναχούς από την ελεύθερη και δούλη Ελλάδα-κυρίως από την Κεφαλλονιά.Υπάρχουν και μερικοί Σλάβοι. Σκήτη Τιμ.Προδρόμου: Ιδιόρρυθμος.Βρίσκεται μέσα σε δάσος και αποτελείται από 30 κελιά όπου διαμένουν Έλληνες μοναχοί, απέχει ένα τέταρτο από τη μονή από την οποία χωρίζεται από ρεματιά που έρχεται από τις Καρεές και χύνεται δυτικά της μονής Ιβήρων όπου υπάρχει τρίτοξη λίθινη γέφυρα και άλλη μία όμοια που βοηθά τη συγκοινωνία της μονής Ιβήρων με τη Φιλοθέου, Καρακάλου, Λαύρας και το Μυλοπόταμο. (Σχινάς, τ. ΙΙ, σ. 586-587)
      • Η μονή Ιβήρων πλαισιώνεται από άφθονα νερά και βρίσκεται μέσα σε κήπους .Ιδρύθηκε μετά τη μονή Λαύρας από τον Ιωάννη Τορνίκιο που υπήρξε επιφανής Ίβηρ, τον υιό του Ευθύμιο και τον ανιψιό του Γεώργιο.Το καθολικό της μονής όπου υπάρχουν 12 παρεκκλήσια -και ισάριθμα εκτός της μονής- εορτάζει την ημέρα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και οικοδομήθηκε το 1030 από τον Βαρασβατζέ.Στη μονή αυτή γύρω στο 900 ο Βασίλειος Β ’ο Βουλγαροκτόνος δώρησε κάποιες μονές και το 1669 ο τσάρος μετόχι στη Μόσχα.Καταστράφηκε από πυρκαγιά και το 1865 ξανακτίστηκε με ίδια οικονομικά μέσα και με τη συνδρομή δυο από τους μοναχούς της.Η βιβλιοθήκη της μονής που κείται στον πρώτο και δεύτερο όροφο του πύργου του εστιατορίου απέναντι από το καθολικό περιλαμβάνει 1386 χειρόγραφα και μεγάλο αριθμό χρυσόβουλων σε περγαμηνές κυλινδρικά τυλιγμένες.Το βλέμμα του επισκέπτη το ελκύει Ευαγγέλιο γραμμένο στα σλαβικά που ανήκει στον Πέτρο Α’.Είναι δεμένο και καλύπτεται με χρυσές διακοσμήσεις και πολύτιμους λίθους με ύψος 0,70μ, πλάτος 0,50μ και πάχος 0,15μ.’Εξω από τον περίβολο της μονής υπάρχει νοσοκομείο και μικρό οίκημα για λεπρούς και φρενοβλαβείς. (Σχινάς, τ. ΙΙ, σ. 642-645)
      • Από τη μονή Ιβήρων εξαρτάται η ιδρυθείσα το 1779 σκήτη Τιμ.Προδρόμου που απέχει από τη μονή ένα τέταρτο και αποτελείται από 30 κελιά μέσα σε δάσος. (Σχινάς, τ. ΙΙ, σ. 646)

      [/tab]
      [end_tabset]

  • Θεσσαλονίκη

    Παλαιό Όνομα :Σελανίκ
    Δήμος :Θεσσαλονίκης

     

    [tab name=’Abbot’]

    • Λίγες πόλεις στην Οθωμανική Αυτοκρατορία παρουσιάζουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον από την Θεσσαλονίκη- ενδιαφέρουσα τόσο για τους μαθητές όσο και για τους στρατηγούς, για τους πολυάσχολους εμπόρους αλλά και τους τουρίστες. Το εξαιρετικό της λιμάνι την καθιστούσε πάντοτε ως ένα εμπορικό κέντρο σπουδαίας σημασίας και δραστηριότητας στον Λεβάντη, ενώ η γεωγραφική της θέση έχει πολύ συχνά οδηγήσει σε συζητήσεις ως προς το αν δεν θα μπορούσε να γίνει ένας τόπος προσέλκυσης μεταξύ Αγγλίας και Ινδίας. Αυτά τα φυσικά της πλεονεκτήματα έχουν εκθέσει την Θεσσαλονίκη στην αρπακτικότητα όλων των φυλών οι οποίες κατά καιρούς φιλοδοξούν να την κατακτήσουν. Ιδρύθηκε από κάποιον άμεσο διάδοχο του Αλεξάνδρου, και στη συνέχεια πέρασε στη δικαιοδοσία των Ρωμαίων και των Βυζαντινών: υπέστη μερικές επιτυχημένες πολιορκίες από τους Σλάβους, κατακτήθηκε από τους Φράγκους, ανακαταλήφθηκε από τους Έλληνες και τελικά υπέκυψε στους Τούρκους. (Abbott, σ.12-21)
    • Η ιστορία της πόλης και των περιπετειών της διαφαίνεται ακόμη και από τα μνημεία που κληροδοτήθηκαν σε αυτή από κάθε διαδοχική εποχή. Κάθε κατακτητής στο πέρασμά του άφησε πίσω του χαραγμένη την υπογραφή του σε μάρμαρο ή πέτρα. (Abbott, σ.12-21)
    • Ένα τεράστιο κυκλικό κτίριο, τώρα τζαμί του Μωχάμετ, χρονολογείται από τα προ-Χριστιανικά χρόνια. Αρχικά ανεγέρθηκε για την λατρεία παγανιστικών θεοτήτων, ενώ στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε ως εκκλησία, αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο, και μετά την κατάκτηση από τους Οθωμανούς, μετατράπηκε σε τόπος προσκυνήματος του Αλλάχ. Μέχρι πριν από λίγο καιρό μια πλούσια-λαξευτή πέτρα στο εσωτερικό του ναού επισήμανε στον ταξιδιώτη “Άμβωνας του Αγίου Παύλου”, και η λαϊκή παράδοση υποστήριξε ότι ήταν από αυτή την πέτρα που ο Απόστολος των Εθνών κήρυξε το ευαγγέλιο στους Θεσσαλονικείς. Ο “άμβωνας” κοσμεί από τότε τα δωμάτια του Δυτικού μουσείου. (Abbott, σ.12-21)
    • Μια θριαμβευτική, αν και δυστυχώς ακρωτηριασμένη και λερωμένη αψίδα, στον ανατολικό άκρο του κύριου δρόμου, αποτελεί λείψανο του Ρωμαϊκου πολιτισμού, μολονότι οι αρχαιολόγοι δεν μπορούν να συμφωνήσουν ως προς τον αυτοκράτορα προς την τιμή του οποίου κατασκευάστηκε. Μια λωρίδα του κύριου αυτού δρόμου οδηγεί σε ένα ανοιχτό χώρο, τώρα περικλείεται από τις ασήμαντες κατοικίες των φτωχών, αλλά κάποτε από το λαμπρό θέατρο των αρματοδρομιών. Αυτό το μέρος, εξακολουθεί να ονομάζεται Ιπποδρόμιο, γνώρισε επίσης μια από αυτές τις πράξεις βαρβαρότητας που φάνηκε να προαναγγέλλουν τη μελλοντική τύχη αυτών των εδαφών. Ήταν εδώ όπου πολλές χιλιάδες Θεσσαλονικείς, σε ένα απροσδόκητα εορταστικό κλίμα, σφαγιάστηκαν ανηλεώς από τους λεγεωνάριους του αυτοκράτορα Θεοδοσίου, το ευλογημένο έτος 390. Ίχνη από την Φραγκική κατοχή μπορούν να βρεθούν στα τείχη και τις οχυρώσεις που ακόμη στέφουν την πόλη από τις τρεις πλευρές. (Abbott, σ.12-21)
    • Όσον αφορά τους Τούρκους, δεν έχουν ακόμη κάποιο μνημείο. Οι Τούρκοι αν και έχουν δανειστεί πολλά και καταστρέψει περισσότερα, δεν έχουν κατασκευάσει τίποτα- ούτε καν φυλακή. Σχεδόν όλα τα τζαμιά, όπου υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός, ήταν κάποτε χριστιανικές εκκλησίες και ακόμα και σήμερα φέρουν τα ονόματα των παλαιών πολιούχων τους. Το “Επταπύργιο” και ο “Λευκός ή Ματωμένος Πύργος” , οι δύο κύριες φυλακές της επαρχίας, ήταν επίσης Βυζαντινά φρούρια. Οικοδομήματα κατασκευασμένα με πρωτοβουλία των Τούρκων είναι μετρημένα στα δάχτυλα του ενός χεριού: το Κονάκι, ή διοικητήριο, ένας στρατώνας, ένα στρατιωτικό νοσοκομείο, και ένα σιντριβάνι συνθέτουν τη λίστα της Οθωμανικής συνεισφοράς στην αρχιτεκτονική της πόλης. Όλα αυτά τα κτίρια είναι αρκετά μοντέρνα και δεν έχουν κανένα τουρκικό χαρακτηριστικό και δείχνουν την παραμέληση και την πρόωρη φθορά.(Abbott, σ.12-21)
    • Για τις Βυζαντινές εκκλησίες της Θεσσαλονίκης, οι οποίες έχουν ιδιοποιηθεί από τους Τούρκους, υπάρχουν λεπτομερείς περιγραφές στα έργα πολλών “σοφών”, Άγγλων και ξένων, που σε διαφορετικές στιγμές επισκέφτηκαν την πόλη. Το τζαμί του Αγίου Δημητρίου, του παλιού πολιούχου της Θεσσαλονίκης είναι κυρίως ενδιαφέρον στους αμαθής καθώς παρουσιάζει ένα περίεργο παράδειγμα συμβιβασμού ανάμεσα στον Σταυρό και το μισοφέγγαρο. Ένας σκοτεινός διάδρομος οδηγεί από το σώμα του ναού σε ένα μπουντρούμι με υγρασία όπου βρίσκεται θαμμένος ο Άγιος. Μια μικρή λάμπα λαδιού που κρεμιέται από το θόλο, ρίχνει ένα μελαγχολικό φως που τρεμοπαίζει πάνω από τον τάφο ο οποίος είναι καλυμμένος με παχύ στρώμα από σταλάγματα των αμέτρητων κεριών που έχουν κολλήσει πάνω του από ευσεβή χέρια στο πέρασμα των αιώνων. Η ίδια λάμπα φωτίζει μία μικρή εικόνα του αγίου η οποία αναπαύεται ενάντια σε ένα άδειο μπουκάλι κρασιού. Ο ιμάμης που οδηγεί τον ξένο σε αυτό το πένθιμο ιερό εξηγεί ότι η λάμπα πάντοτε καίει, και πως, αν κατά τύχη επιτραπεί να σβήσει, η ύπαρξή του ακολουθείται από τρομερές συνέπειες προς τον ίδιο. Ο ευλογημένος άγιος λέει ο ιμάμης με ένα ύφος ακίνητης επίδειξης το οποίο δείχνει πόσο συχνά πρέπει να έχει πει την ιστορία, είναι δυνατό να δυσανασχετήσει με τόσο μεγάλη αδιαφορία. Ω πόσες φορές έχει δείξει την οργή του στους προκατόχους μου και σε εμένα τον ίδιο στον ύπνο μας. Οι χριστιανοί της κατώτερης τάξης σταθερά πιστεύουν στην ειλικρίνεια του ιμάμη, γιατί δεν κολακεύει ο μύθος τη θρησκευτική τους εκτίμηση. Δεν αποδεικνύει την δύναμη του αγαπημένου τους πολιούχου. Πάνω από όλα ο παλιός Άγιος Δημήτριος δεν τιμωρεί μέχρι ενός ορίου τα λάθη των Χριστιανών στο σώμα του Ισλάμ. Ο ευγνώμων Ιμάμης τους αφήνει να πάρουν από το ιερό μια χούφτα χώμα, το οποίο υποτίθεται ότι είναι προικισμένο με θαυματουργές ικανότητες για την θεραπεία ασθενειών. (Abbott, σ.12-21)
    • Μία έξοχη θέα της πόλης και του λιμανιού μπορεί να πάρει κάποιος από την κορυφή του λόφου στον οποίο βρίσκεται η ακρόπολη, περιοχή που τώρα έχει καταληφθεί από τσιγγάνους. Μια ελληνική εκκλησία γνωστή ως Τσαούς Μοναστίρ, ή Το Μοναστήρι του Καπετάνιου, καταλαμβάνει μια εξέχουσα θέση στον λόφο. Μέσω του περιβόλου αυτής της εκκλησίας περνάνε τα κανάλια που προμηθεύουν την πόλη με νερό από το Όρος Χορτιάτης. Στην ίδια αυλή βρίσκεται και ο τάφος όπου αναπαύεται ο Τσαούς, από τον οποίο πήρε το όνομά του το μοναστήρι. Η ιστορία λέει ότι, όταν οι Τούρκοι πολιόρκησαν την Θεσσαλονίκη βίωσαν μεγάλη δυσκολία στο να πλησιάσουν τη πόλη και πως τελικά κατάφεραν να το πετύχουν λόγω της προδοσίας των τροφίμων του μοναστηριού, οι οποίοι βοήθησαν τον εχθρό να κόψει την τροφοδοσία του νερού. Δεν ξέρω αν υπάρχει βάση για αυτή την παλιά παράδοση. Ίσως πρόκειται μόνο για ένα παράδειγμα άρρωστου αισθήματος που τρέφουν οι άνθρωποι ενάντια στους μοναχούς και τα μοναστικά ιδρύματα γενικότερα. Μια φορά κατά τη διάρκεια μίας συζήτησης σχετικά με τους μοναχούς του Όρους Άθως, ένας χωρικός με εξέπληξε περιγράφοντάς τους σε μια φράση, νευρώδης περισσότερο παρά ευγενική, ως άνδρες, περισσότερο ταιριαστοί για το σκοινί και το παλούκι– μια έντονη καταγγελία της αγιότητας. Στην ίδια αυλή στέκεται η επιτύμβια στήλη στην οποία αναπαύεται ο Τσαούς (Tchaoush), από τον οποίο παίρνει το όνομά του το μοναστήρι. Ποιος ήταν αυτός ο ήρωας, ή τι έκανε για να κερδίσει την κακιά του φήμη, είναι ερωτήσεις στις οποίες, ο Έλληνας παπάς με τη μακριά γενειάδα, τώρα ο μοναδικός ένοικος του μοναστηριού, δεν θα μπορούσε να δώσει καμία απάντηση. Ούτε ήμουν εγώ αρκετά περίεργος να μάθω. Αφήνοντας τον οικοδεσπότη μου να πάει στον εσπερινό του, εγώ περπάτησα προς το στενό πέτρινο περβάζι έξω από την πύλη και κοίταξα γύρω με αδράνεια. Η πόλη απλώνεται κάτω από τα πόδια μου. Κόκκινες και καφέ σκεπές, μπρούντζινοι τρούλοι, κάτασπροι μιναρέδες απλώνονται σε μια ευχάριστη σύγχυση πάνω στην πλαγιά.(Abbott, σ.12-21)
    • Το λιμάνι λάμπει πέρα σαν ένας τεράστιος καθρέφτης που αντανακλά τις ακτίνες του απογευματινού ήλιου. Το Καραμπουρνού, ένα μεγάλο βραχώδες ακρωτήρι, με πλευρές σημαδεμένες και χτυπημένες από τα ρεύματα αμνημόνευτων χειμώνων, βρίσκεται στα αριστερά, ενώ το Όρος Όλυμπος στα δεξιά. Υπάρχουν αρκετές αρτηρίες που οδηγούν από την προβλήτα στην καρδιά της πόλης. Η πιο ενδιαφέρουσα από όλες είναι εκείνη που περνά μέσα από το παζάρι, διασχίζει τον κύριο δρόμο σε ορθή γωνία και συνεχίζει με μια ελαφρά ανύψωση μέχρι το Κονάκι. Το πρώτο κομμάτι αυτού του δρόμου στεγάζει του Εβραίους εμπόρους. Καθώς προσχωρούσα κατά μήκος των επιδεικτικά στολισμένων μαγαζιών τους, δεχόμουν δελεαστικές προσκλήσεις να σταματήσω και να δω την πραμάτεια τους. Αλλά γενναία αντιστάθηκα στον πειρασμό, και τελικά βυθίστηκα στο ηλιοβασίλεμα του κύριου δρόμου.(Abbott, σ.12-21)
    • Στην Θεσσαλονίκη υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός Ισραηλιτών. Σύμφωνα με τις επίσημες στατιστικές ο αριθμός τους εκτιμάται σε εβδομήντα χιλιάδες. Αλλά οι επίσημες στατιστικές στην Τουρκία, εξαιρετικές ως έργα της φαντασίας, δεν κάνουν καμία προσπάθεια για ρεαλιστική απόδοση της πραγματικότητας. Κάποτε ένας κυβερνητικός υπάλληλος αφελώς μου εξήγησε ότι από αυτή την απογραφή, η οποία πραγματοποιείται με σκοπό την συλλογή των φόρων, όπως είναι λογικό δεν μπορεί να αναμένεται από τους ανθρώπους να νοιάζονται ιδιαίτερα να δώσουν τα ονόματά τους! Και συνέχισε λέγοντας ότι είναι η συνήθεια των ανθρώπων, όταν ο απογραφέας τριγυρνάει, να ενημερώνουν για την άφιξή του ο ένας τον άλλο κάνοντας σινιάλα, χρησιμοποιώντας σκουπόξυλα, σεντόνια έτσι ώστε οι ραγιάδες έχουν αρκετό χρόνο στη διάθεσή τους για να διώξουν τα παιδιά τους, ειδικά τα αγόρια, έξω από το σπίτι. (Abbott, σ.12-21)
    • Πρόσθεσε, επίσης, ότι όσον αφορά τους Εβραίους της Θεσσαλονίκης ο αριθμός ενενήντα χιλιάδες πρέπει να είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα, ενώ με ένα ειρωνικό χαμόγελο με ρώτησε για ποιο λόγο εμμένω τόσο πολύ στους αριθμούς, αν είναι λίγοι περισσότεροι ή λιγότεροι, αφού σε μερικά χρόνια θα είμαστε όλοι ένα και ότι ο Αλλάχ είναι μοναδικός αθάνατος. Γνωρίζουμε από την Καινή Διαθήκη ότι μια σημαντική Εβραϊκή αποικία υπήρχε στην Θεσσαλονίκη στο ξεκίνημα της Χριστιανικής εποχής. Ο Μπέντζαμιν από την Τουντέλα, ο παλιός περιηγητής του 12ου αιώνα, αναφέρει, επίσης, εκεί την ύπαρξη Εβραϊκής κοινότητας. Στην πλειονότητα τους είναι απόγονοι των Εβραίων που είχαν απελαθεί από την Ισπανία από τον Φερδινάνδο και την Ισαβέλλα, και εξακολουθούν να μιλούν μια ισπανική διάλεκτο, αρκετά κατεστραμμένη από προσθήκες τουρκικών και άλλων ξένων στοιχείων. Αυτοί οι Εβραίοι ανήκουν στην Σεφαρδίτικη σέχτα. Το ρεύμα των μεταναστών τη σύγχρονη εποχή ήταν περαιτέρω διογκωμένο από την εισροή προσφύγων, από τους Ασκενάζι[Εβραίους], από τη Ρωσία, τη Ρουμανία, και από αλλού, για την Τουρκία η οποία είναι ένα ανοιχτό καταφύγιο για τους πρόσφυγες κάθε χρώματος που διώκονται. Εφόσον αυτοί ανέχονται και δέχονται να ισχύει και γι’ αυτούς η τακτική της φοροείσπραξης, τότε έχουν την άδεια να ζήσουν εκεί. Πόσο καλά αυτό το καθεστώς συμφωνεί με το Εβραϊκό σύνταγμα αποδεικνύεται από το γεγονός ότι οι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης έχουν αναπτυχθεί, και συνεχίζουν να αναπτύσσονται, σε αριθμό και πλούτη, παρά την απογοήτευση των προαιώνιων αντιπάλων τους, των Ελλήνων. Αν θεωρήσουμε τους Εβραίους ως τους διαμεσολαβητές του εμπορίου της Θεσσαλονίκης, τότε οι Έλληνες αποτελούν τους κύριους εκπροσώπους της πνευματικής κουλτούρας της. Σε πλήθος και σε πλούτο αυτοί ήταν ανυπολόγιστα κατώτεροι από τους Εβραίους, αλλά οποιαδήποτε υστέρησή τους αντισταθμίζονταν από τις λογοτεχνικές τους προτιμήσεις και από την επιθυμία τους για πρόοδο.(Abbott, σ.12-21)
    • Διατηρούσαν μερικά εξαιρετικά ιδρύματα για την εκπαίδευση των νέων, η ετήσια συμμετοχή έφτανε του 2000 μαθητές και των δύο φύλων, εκτός από έναν αριθμό αγοριών και των κοριτσιών που συχνά φοιτούσαν σε Γαλλικά και Ιταλικά σχολεία για την εκμάθηση ξένων γλωσσών. Υπάρχουν ακόμα πολλά φιλανθρωπικά ιδρύματα, τα οποία, όπως και τα σχολεία οφείλουν την ύπαρξή τους στην γενναιοδωρία των γηγενών Ελλήνων, οι οποίοι έκαναν τις περιουσίες τους στο εξωτερικό, και, πεθαίνοντας τα κληροδότησαν στην γενέτειρά τους. (Abbott, σ.12-21)
    • Εκτός από τους Εβραίους και τους Έλληνες, στη Θεσσαλονίκη υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός Τούρκων, και ένας μικρός αριθμός Σέρβων, Ρουμάνων, Βουλγάρων όπως και μια αποικία Φράγκων, στην οποία η πανταχού παρόντες Τεύτονες έχουν πρόσφατα κάνει την παρουσία τους ιδιαίτερα αισθητή. Εκτός από τους Έλληνες και οι Βούλγαροι έχουν κάποια σχολεία, αλλά, παρόλο που εκτός από τη διδασκαλία, προσφέρουν και τα ισχυρά θέλγητρα της δωρεάν σίτισης και στέγαση, δεν μπορούν να επαίρονται για επιτυχία στο τομέα αυτό. Τα ιδρύματά τους, καλά διαφημισμένα καθώς είναι, επιζητούν το κύρος της αρχαιότητας και τα υψηλά πρότυπα απόδοσης τα οποία οι Έλληνες ανταγωνιστές τους έχουν επιτύχει, τα κίνητρά τους, όμως, φαίνεται να είναι περισσότερο πολιτικά παρά εκπαιδευτικά. Οι Ρουμάνοι και οι Σέρβοι, επίσης, προσπαθούν να προωθήσουν τα πολιτικά τους συμφέροντα μέσω της εκπαίδευσης, αλλά τα αποτελέσματα μέχρι σήμερα είναι λιγότερο ενθαρρυντικά ακόμη και από αυτά που έχουν αποκτήσει η Βούλγαροι. Συνολικά, θα μπορούσε ίσως να ειπωθεί ότι η Θεσσαλονίκη εξακολουθεί να είναι αυτό που ήταν για περισσότερο από είκοσι αιώνες- κέντρο Ελληνικής επίδρασης και πολιτισμού.(Abbott, σ.12-21)

    [/tab]
    [tab name=’Berard’]

    • Οι Τούρκοι που συναντούμε σήμερα στα δυτικά του Βαρδάρη, έχουν έρθει οι περισσότεροι από την Ανατολή. Οι πρώτοι ήρθαν από τη θάλασσα. Στα 1331, εβδομήντα πλοία του μπέη του Καράσι αποβίβασαν στην ακτή της Θεσσαλονίκης συμμορίες, που λεηλατούν τη Βέροια. Στα 1343 και 1352 καινούριες εφορμήσεις. Ακολουθεί η μεγάλη κατάκτηση με τις εισβολές του Μουράτ και του Βαγιαζήτ. Ύστερα από είκοσι χρόνια ολόκληρη η Μακεδονία ήταν υποταγμένη (1370).(Berard, σ. 198)

    [/tab]
    [tab name=’Boissonas’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Chirol’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Clarke’]

    • Τα σπίτια γενικά είναι κτισμένα με άψητες πλίνθους και στην πλειοψηφία τους είναι λίγο καλύτερα από τις καλύβες. Η ακρόπολη βρίσκεται στο υψηλότερο σημείο μιας ημικυκλικής ακτίνας που ξεκινά από την ακτή. Στην ακρόπολη βρίσκεται ένας πύργος με μια συστοιχία κανονιών. Τα άκρα της βλέπουν προς την θάλασσα και δεν υπάρχει τάφρος έξω από τα τείχη της. (Clarke, σ. 350)
    • Ο Κάσσανδρος άλλαξε το όνομα της πόλης από Θερμά σε Θεσσαλονίκη, προς τιμήν της γυναίκας του, κόρης του Φιλίππου Αμύντα και αδελφής του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Για του λόγου το αληθές, έχουμε την μαρτυρία του Στράβωνα. Ωστόσο, σύμφωνα με άλλη άποψη, η ονομασία της πόλης προέρχεται από μια νίκη του Φιλίππου Β΄, λίγοι όμως θα υιοθετήσουν αυτήν την ερμηνεία.
      (Clarke, σ. 350)
    • Ως αποτέλεσμα της μοιραίας μάχης της Πύδνας, η Μακεδονία χωρίστηκε σε τέσσερις περιφέρειες και η Θεσσαλονίκη έγινε η πρωτεύουσα της δεύτερης κατά σειρά. Η πόλη ήταν και η κατοικία του Κικέρωνα κατά τη διάρκεια της εξορίας του. Η πόλη λάτρευε πολλούς αυτοκράτορες αποδίδοντας τους θεϊκές τιμές αλλά η κύρια θεότητά της ήταν ο Δίας, πατέρας του Ηρακλέους. Στην ακμή της, η πόλη διέθετε ένα αμφιθέατρο για τους μονομάχους και έναν ιππόδρομο για τη διεξαγωγή των αγώνων. Οι αυτοκράτορες Βαλεριανός και Γαλλιηνός αναβάθμισαν την πόλη στο επίπεδο της «αποικιακής πόλης». Σύμφωνα με τον Μπωζούρ, στην ακρόπολη μπορεί ακόμα να βρίσκονται μερικοί κίονες από Verde antico ή Ατράκιο μάρμαρο, που προέρχεται από τα λατομεία στην άλλη πλευρά του Θερμαϊκού κόλπου. Μάλιστα, υποστηρίζεται πως οι κίονες αυτοί είναι τα απομεινάρια του ναού του Ηρακλή. Επίσης, υπάρχει και ένα θριαμβικό τόξο που ανεγέρθηκε από τον Μάρκο Αυρήλιο. Φέρει δε και μια επιγραφή προς τιμήν του Αντωνίνου και της Φαυστίνας : «ΦΑΥΣΤΕΙΝΗΣΕΒΑΣΤΗΚΑΙΛΟΥΚΙΩΚΟΜΟΔΩΗΠΟΛΙΣ»,χαμηλότερα εμφανίζονταν με μικρότερα γράμματα η εξής επιγραφή: «ΤΙΤΩΑΝΤΩΝΕΙΝΩΣΕΒΑΣΤΩΕΥΣΕΒΕΙ». (Clarke, σ. 351)
    • Οι ισπανόφωνοι Εβραίοι που κατοικούν εδώ ονομάζουν το κτίριο Incantadas, «χαραγμένες φιγούρες». Η περιοχή σημαδεύτηκε από τον λοιμό, εξαιτίας του οποίου, το τετράγωνο αυτό έχει σχεδόν εγκαταλειφθεί. Ως εκ τούτου είχαμε την άνεση να περιηγηθούμε στο κτίριο ανενόχλητοι και με ασφάλεια. Βρήκαμε μια υπέροχη κιονοστοιχία κορινθιακού ρυθμού, η οποία σχηματιζόταν από πέντε κίονες, που στήριζαν έναν θρίγκο. Η κιονοστοιχία είχε τέσσερα κενά μεταξύ των κιόνων, που χρησιμοποιούνταν ως είσοδος στον ιππόδρομο ή στην Αγορά. Η τεχνοτροπία όλου του κτιρίου υποδηλώνει μια παρακμή των Τεχνών. Ωστόσο, υπάρχουν τμήματα της γλυπτικής, τα οποία είναι πολύ κομψά, όπως παρουσιάζονται και στην πολύτιμη έκδοση του Stuart. Όλο το τμήμα της Ζωφόρου είναι κατασκευασμένο από πεντελικό μάρμαρο, το οποίο πιθανότατα αγοράστηκε από την Αθήνα. Οι κίονες είναι κατασκευασμένοι από μάρμαρο τύπου Cipolino. Αυτά τα διπλά υψηλά ανάγλυφα κατασκευαστήκαν για να υποστηρίζουν την ανωδομή των αττικού τύπου Καρυάτιδων. Ο Μπωζούρ πιστεύει ότι το κτίριο αυτό κατασκευάστηκε στην εποχή του Νέρωνα. Επίσης, θεωρεί πως τα υψηλά ανάγλυφα είναι τα κομψότερα δείγματα της ελληνικής γλυπτικής, που διασώθηκαν από την φθορά και τους βαρβάρους. Μάλιστα, τόσο οι Άγγλοι όσο και οι Γάλλοι έχουν πολλές φορές προσπαθήσει να τα μεταφέρουν αλλά όλες τους οι αιτήσεις έχουν απορριφθεί από τον πασά της πόλης. (Clarke, σσ. 352 – 355)
    • Στο νεκροταφείο έξω από τα τείχη της Θεσσαλονίκης, παρατηρούμε τους άξονες των αρχαίων κιόνων. Στη συνέχεια συναντούμε ένα ανάχωμα, στο οποίο πιθανότατα υπάρχουν ίχνη ενός οχυρού. Στο εσωτερικό του υπάρχουν τα υπολείμματα των τειχών και ενός συντριβανιού, στο οποίο το νερό χυνόταν από το βλέφαρο μιας αρχαίας σωρού.
      (Clarke, σ. 376)

    [/tab]
    [tab name=’Cousinery’]

    • Η Θεσσαλονίκη βρίσκεται μέσα στον κατάλογο των ρωμαϊκών αποικιών. Εν τούτοις άργησε να λάβει τον τίτλο της αποικίας. Αυτό έγινε επί αυτοκράτορος Τραϊανού-Δεκίου.(Cousinery, τομ.Ι, σ.16)
    • Η Θεσσαλονίκη ονομαζόταν «Θέρμαι», τα πρώτα χρόνια της ίδρυσής της, λόγω των ιαματικών πηγών που βρίσκονται στα ανατολικά και νότια της πόλης. Από εκεί προέρχεται και το όνομα του Θερμαϊκού κόλπου.(Cousinery, τομ.Ι, σ.23)
      • Θεσσαλονίκη, Cousinery M.E.M., Voyage dans la Macedoine, Παρίσι 1831.
      Θεσσαλονίκη, Cousinery M.E.M., Voyage dans la Macedoine, Παρίσι 1831.
      Αρχαία κατάλοιπα, Cousinery M. E. M., Voyage dans la Macedoine, Παρίσι 1831.
      Αρχαία κατάλοιπα, Cousinery M. E. M., Voyage dans la Macedoine, Παρίσι 1831.

    [/tab]
    [tab name=’Frazer’]

  • Στη Θεσσαλονίκη υπάρχουν τρεις «Κυριακές» μέσα σε μια εβδομάδα. Η Παρασκευή για τους μουσουλμάνους, το Σάββατο για τους Εβραίους και η Κυριακή για τους χριστιανούς.Ή μάλλον δεν υπάρχει τελικά καμιά Κυριακή ,καθώς δεν υπάρχει καμία μέρα που να σταματά συνολικά η επιχειρηματική δραστηριότητα. Οι περισσότερες δουλειές κλείνονται στα καφενεία.Αν χρειάζεσαι κάποιον για μια δουλειά ,τότε καλύτερα να τον συναντήσεις στο καφενείο που συχνάζει και όχι στο χώρο εργασίας του. Μερικά καφενεία σφύζουν από κόσμο το πρωί ,μερικά το απόγευμα και όλα το βράδυ. Οι Θεσσαλονικείς αγαπούν τη σκιά. Στη μία η ώρα το καφενείο είναι γεμάτο. Ο ήλιος γλιστρά στο πεζοδρόμιο πάνω από τα μικρά τραπέζια. Βαθμιαία, όλοι οι πελάτες μετακινούνται στα τραπέζια στην απέναντι πλευρά του δρόμου και ερημώνει εκείνη η πλευρά που την ψήνει ο ήλιος. Το να δειπνούν στο σπίτι δεν είναι συνηθισμένο. Στους Έλληνες αρέσει να κάθονται κάτω από τα δέντρα και να γευματίζουν με φαγητά από το διπλανό εστιατόριο. Είναι γοητευτικοί, χαρούμενοι και ευγενικοί. Θα μπορούσε να τους συμπαθήσει κανείς αν δεν τους είχε δει να τρώνε. Οι τρόποι τους στο τραπέζι είναι άσχημοι. Κάνουν θορύβους όταν τρώνε τη σούπα τους. Ανακατεύουν το φαγητό τους. Τρώνε με τα χέρια χωρίς να χρησιμοποιούν πιρούνι και τρυπούν τα λαχανικά με το μαχαίρι. (Frazer,σ. 189-190)
  • Οι Τούρκοι-αν και μειονότητα στη Θεσσαλονίκη- ήταν η κυρίαρχη τάξη. (Frazer,σ. 190)
  • Η προκυμαία της Θεσσαλονίκης εκτείνεται σε μάκρος και είναι άψογη.Προφανώς,έχει κατασκευαστεί από ξένους.Αποφασίστηκε πριν λίγο καιρό να επεκταθεί το μέτωπο της προκυμαίας.Το μόνο που έγινε ήταν να στείλουν κάποιον στα περίχωρα της πόλης να φορτώσει μια καρότσα με μπάζα, να τη φέρει ως την προκυμαία και να την αναποδογυρίσει μέσα στη θάλασσα.Σύμφωνα με υπολογισμούς,αν οι εργασίες συνεχίζονταν με αυτό το ρυθμό τότε θα χρειάζονταν 400 χρόνια ,ώστε να τελειώσουν.Όταν πρόκειται να επισκευαστεί ένας δρόμος,πραγματοποιείται μέρος της δουλειάς,μετά όλοι κουράζονται και για δυο περίπου χρόνια δεν σημειώνεται καμία πρόοδος.Ο Τούρκος θα διαφωνήσει αν του πει κανείς ότι είναι άσχημο το γεγονός να τραβά σε μάκρος η επισκευή ενός δρόμου.Η επισκευή ενός δρόμου απασχολεί λίγους άνδρες.Όταν ,όμως, ένας δρόμος καταστραφεί τελείως, τότε θα χρειαστούν πολλοί εργάτες.Επιπλέον ,οι ανώτεροι αξιωματούχοι προτιμούν να φτάσει ο δρόμος σε μια κατάσταση που πλέον δεν μπορεί να διορθωθεί,διότι τότε θα χρειαστούν μεγαλύτερα ποσά και έτσι οι υπεύθυνοι θα πάρουν το «δώρο» τους. (Frazer,σ. 190-191)
  • Η Θεσσαλονίκη αν και σημαντικό λιμάνι-που το εποφθαλμιούσαν και οι Αυστριακοί και οι Γερμανοί- είχε αφήσει την εμπορική δραστηριότητα της σχεδόν στην τύχη.Η ελληνική σημαία κυμάτιζε πολύ συχνά στα ατμόπλοια που έμπαιναν στο λιμάνι.Τα βρετανικά πλοία έφταναν τα τριάντα το χρόνο.Το βαμβάκι ,ο καπνός και το όπιο είναι πιο προσοδοφόρα από τα σιτηρά.Φέσια και τσιγαρόχαρτα-κατώτερης, ωστόσο, ποιότητας -αξίας 20.000 λιρών έρχονταν από την Αυστρία. (Frazer,σ. 191)
  • Ένα από τα σημαντικά προβλήματα της Μακεδονίας είναι ότι η στρατιωτική αστυνομία, η χωροφυλακή είναι αδαής, αναλφάβητη και τόσο κακοπληρωμένη ,ώστε οι χωροφύλακες να πρέπει να ζουν από τους εκβιασμούς. Επίσης, δεν πρόκειται ποτέ να βρουν ποιος διέπραξε ένα έγκλημα εάν δεν τους «συμφέρει» να ασχοληθούν με αυτό. Προκειμένου να διορθωθεί αυτή η κατάσταση ιδρύθηκε –υπό ξένη πίεση –μια Σχολή Χωροφυλακής στη Θεσσαλονίκη. Διοικητής της σχολής είναι ο ταγματάρχης Bonham,ένας πολύ ικανός αξιωματικός ο οποίος κατόρθωσε να πείσει τους Τούρκους να κάνουν όσα δε θα έκαναν ποτέ ακόμα κι αν τους διέτασσε κάποιος. Οι επίστρατοι χαρακτηρίζονταν με εύθυμο τρόπο ως τα «Μωρά του Bonham».Ο ταγματάρχης ήταν ένας υπέροχος «πατέρας» γι’αυτούς τους αγροίκους χωρικούς που έμοιαζαν με πρόβατα και τους έφεραν από τα βουνά, ώστε να υποστούν κάποια εκπαίδευση και τον περιέβαλλαν με συμπάθεια. Το γεγονός αυτό είχε και την αστεία του πλευρά. Ωστόσο,ο ταγματάρχης Bonham δεν ήταν πάντοτε τυχερός. Σπάνια είχε υπό τις διαταγές του άνδρα για περισσότερο από τέσσερις μήνες. Είναι άξιο απορίας πώς μέσα σε τέσσερις μήνες αυτοί οι άξεστοι νεαροί θα μπορέσουν να ορθώσουν το σώμα τους ,να μάθουν να περπατούν με το γερμανικό στυλ και να αποκτήσουν μια στοιχειωδώς ανθρώπινη συμπεριφορά Αλλά υπάρχει ο φόβος και η πιθανότητα πως όταν αυτοί οι άνθρωποι γυρίσουν στα χωριά τους και κυρίως όταν βρεθούν κάτω από την επιρροή των συναδέλφων τους –οι οποίοι περιφρονούν τα νεοφερμένα ευρωπαϊκά ήθη-θα κυλήσουν γρήγορα στον παλιό μαλθακό τρόπο ζωής τους. (Frazer,σ. 198-199)
  • Μια ομάδα Βουλγάρων περνώντας μπροστά από την Οθωμανική Τράπεζα της Θεσσαλονίκης έριξε βόμβες στους στρατιώτες και χωροφύλακες που είχαν προσληφθεί για να την προστατεύουν. Τρεις στρατιώτες σκοτώθηκαν. Τρεις συνομώτες σκοτώθηκαν ενώ άλλοι τρεις τραυματίστηκαν.Οι Βούλγαροι έκαψαν την τράπεζα με δυναμίτη, προσπάθησαν να καταστρέψουν το τουρκικό ταχυδρομείο, έριξαν βόμβες σε διάφορα σημεία της πόλης και διέκοψαν την παροχή αερίου.Βρέθηκε ένα υπόγειο πέρασμα που είχε σκαφτεί από ένα μαγαζί στην αντίθετη πλευρά του δρόμου ως την τράπεζα και ένα λαγούμι γεμάτο δυναμίτη συνδεδεμένο με ηλεκτρισμό μέσα από το μαγαζί.Πρέπει να χρειάστηκαν πολλοί μήνες για να κατασκευαστεί αυτό το πέρασμα.Το χώμα μεταφερόταν με μαντήλια και μικρά χαρτοκιβώτια και το πέταζαν στη θάλασσα ή κάπου αλλού αλλά οπωσδήποτε μακρυά από το σημείο.Ένα πλήρως εξοπλισμένο εργαστήριο κατασκευής βομβών ανακαλύφθηκε όπου βρέθηκαν τριάντα έξι βάζα του ενός τετάρτου της λίβρας νιτρογλυκερίνη. (Frazer,σ. 200-201)

    • [/tab]
    [tab name=’Holland’]

    [/tab]
    [tab name=’Isambert’]

    [/tab]
    [tab name=’Leake’]

    [/tab]
    [tab name=’Mantegazza’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Pouqueville’]

    [/tab]
    [tab name=’Tozer’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Urquhart’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Walker’]

    [/tab]
    [tab name=’Σχινάς’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [end_tabset]

  • Εκκλησία Αγίου Δημητρίου

    Παλαιό Όνομα : Εκκλησία Αγίου Δημητρίου
    Δήμος :Θεσσαλονίκης

     

    [tab name=’Abbot’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Berard’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Boissonas’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Chirol’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Clarke’]

    • Το τζαμί αυτό ήταν κάποτε η Μητρόπολη της πόλης. Το σχήμα του είναι σταυροειδές. Ο Pococke το θεωρεί το πιο όμορφο τζαμί της πόλης. Σε κάθε πλευρά υπάρχει μια διπλή κιονοστοιχία, που αποτελείται από κίονες φτιαγμένους από Verde Antico και κιονόκρανα ιωνικού ρυθμού, ενώ όλο το εσωτερικό του ναού είναι ντυμένο με μάρμαρο, μεγάλο μέρος του οποίου υπάρχει ακόμα. Το τζαμί έχει μήκος 70 γυάρδες και πλάτος 40.
      (Clarke, σ . 357)

    [/tab]
    [tab name=’Cousinery’]

    • «Τέμενος Αγίου Δημητρίου» Πλούσιος και μεγάλος ναός, χωρισμένος σε τρία μέρη εκ των οποίων το κεντρικό οριοθετείται από δεκαέξι κίονες από χαλκό. Πάνω από τους κίονες υψώνεται μια μεγάλη γαλαρία. Σε όλο το μήκος των δυο πλαϊνών μερών υπάρχουν κίονες από το ίδιο μάρμαρο όπως αυτές του ισογείου. Είναι δεκαέξι σε κάθε πλευρά. Άλλες τέσσερις κολόνες από κόκκινο γρανίτη Αιγύπτου βρίσκονται κοντά στο ιερό. Η οροφή είναι από ξύλο δρυός- χωρίς ωστόσο να φέρει κανενός είδους διακόσμηση. Στον τοίχο της γαλαρίας είναι τοποθετημένα μετάλλια από ακριβό μάρμαρο(πορφύρα και σερπαντίνα).Τα περισσότερα από αυτά έχουν καταστραφεί από τους ιερείς, οι οποίοι κατοικώντας στο ιερό έβρισκαν ευκαιρία στη διάρκεια της νύχτας να κόβουν κομμάτια του διακόσμου και να τα πωλούν στους Ευρωπαίους. Στο κέντρο του ναού βρίσκουμε σε πλαίσιο πλούσια διακοσμημένο μια επιγραφή αφιερωμένη στον Luc Spandoni, ευεργέτη του ναού. (Cousinery,τομ.Ι,σ.42-43)

    [/tab]
    [tab name=’Frazer’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Holland’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Isambert’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Leake’]

    • Ο Άγιος Δημήτριος είναι μια μεγάλη εκκλησία με τριπλό κλίτος που στηρίζεται σε διπλή σειρά κιόνων διαφορετικών ειδών ποικιλόχρωμων μαρμάρων που μοιάζει πολύ με παλιό λατινικό ναό όπως αυτούς στην Ιταλία, στη Σικελία και στoυς Αγίους Τόπους.Πιθανότατα έχει κατασκευαστεί από τους Λατίνους με την κατοχή της Θεσσαλονίκης τον 13ο αιώνα.Στο εσωτερικό του ναού ένα νεκρικό μάρμαρο παρεμβάλλεται στον τοίχο, το οποίο προσομοιάζει με πολλά παρόμοια μνημεία της Χριστιανοσύνης, σε συνήθη μορφή και αντιπροσωπεύει το τέρμα μιας σωρού περιβλημένης με αέτωμα.Είναι στολισμένος με λουλούδια και μέσα στον ναό υπάρχει επιγραφή με εικοσιδύο ελληνικούς ιαμβικούς στίχους προς τιμή ενός Λουκά Σπαντουνή, ο οποίος περιγράφεται ως απόγονος του Βυζαντίου και των Ελλήνων και ο οποίος απεβίωσε το έτος 6989 ή 1481, όπου θα φαίνεται ότι οι Τούρκοι δεν στέρησαν από τους Έλληνες την εκκλησία του Αγ.Δημητρίου αμέσως μετά την κατάκτηση.Καθώς οι στίχοι στο μνημείο αυτό είναι πιο αξιόπιστοι για την ενημέρωση για την εποχή και δημοσιεύτηκαν μόνο από τον Παύλο Λουκά, ο οποίος, μαζί με άλλες ανακρίβειες, παρέλειψε δυο σειρές, επισυνάπτω ένα αντίγραφό τους.Ο σύγχρονος ποιητής, για να κάνει την ελληνική του προσπάθεια πιο ολοκληρωμένη, μιμήθηκε το αρχαίο χαρακτηριστικό και απέφυγε τη διαίρεση των λέξεων. Η λέξη οία δείχνει ότι είναι μια γυναίκα που πενθεί για το χαμό του Σπαντουνή.(Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ. 242-3)

      • Ανάμεσα στις εκκλησιαστικές αρχαιότητες, στις οποίες υπερέχει η Θεσσαλονίκη από οποιοδήποτε μέρος στην Ελλάδα, οι εκκλησίες που μόλις αναφέρθηκαν(Αγ.Σοφία, Αγ.Δημήτριος) έχουν από τους παλαιότερους άμβωνες που σώζονται. Είναι απλά τετράγωνα από ποικιλόχρωμα μάρμαρα, με μικρές αναβαθμίδες ανάμεσά τους.Ένα από αυτά τα βήματα, όπως αποκαλούνται ακόμη από τους Έλληνες, είναι στο μουσουλμανικό ναό της Παλαιάς Μητρόπολης ενώ το άλλο βρίσκεται στην αυλή της εκκλησίας του Αγίου Μηνά, η οποία ακόμη είναι κατειλλημένη από την Ελληνική εκκλησία. Ανάμεσα στα ερείπια των παγανιστικών χρόνων, μπορούν να μνημονευθούν ίσως κάποια μικρά τμήματα των τοίχων, για τα οποία έχουμε κάθε λόγο να πιστεύουμε, ακολουθώντας τη γραμμή και τους τρόπους θεμελίωσης του οικοδομήματος του Κάσσανδρου και όντας στη γενική κατασκευή πιο ψηλό και πιο συμπαγές από τα οθωμανικά κτίσματα, ότι αποτελείται στο μεγαλύτερο τμήμα του από αλεπάλληλες επιδιορθώσεις μακεδονικής δουλειάς πριν τη ρωμαϊκή κατάκτηση.(Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ. 243-4)

        [/tab]
        [tab name=’Mantegazza’]
        Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
        [/tab]
        [tab name=’Pouqueville’]
        Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
        [/tab]
        [tab name=’Tozer’]
        Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
        [/tab]
        [tab name=’Urquhart’]
        Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
        [/tab]
        [tab name=’Walker’]

        • Το Τζαμί του Αγίου Δημητρίου έχει τρεις πτέρυγες που χωρίζονται με διπλή σειρά από πορφυρένιους κίονες. Το οστεοφυλάκιο που βρίσκεται μέσα στον Άγιο Δημήτριο διατηρείται με προσοχή και το σέβονται τόσο οι Μουσουλμάνοι όσο και οι Χριστιανοί. (Walker,σ. 24)

        [/tab]
        [tab name=’Σχινάς’]
        Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
        [/tab]
        [end_tabset]