Category: Ν.Χαλκιδικής

  • Χερσόνησος της Παλλήνης ή Κασσάνδρα

    Παλαιό Όνομα :Γλώσσα
    Δήμος :

     

    [tab name=’Abbot’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Berard’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Boissonas’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Chirol’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Clarke’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Cousinery’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Frazer’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Holland’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Isambert’]

    • Από εκεί διερχόμαστε και την καλλιεργημένη και κατάμεστη από δένδρα πεδιάδα της Πραυλίκας, στην οποία βρίσκονται πολλά μετόχια Μονών.Στα νότια είναι κάποια ερείπια τα οποία λέγεται πως είναι τα ερείπια της αρχαίας Σάνης, που ήταν αποικία των Ανδρίων, η οποία σύμφωνα με τον Λήκ είναι η Ουρανούπολη, που θεμελιώθηκε από τον Αλέξαρχο, τον αδελφό του Κασσάνδρου, βασιλιά της Μακεδονίας. (Isambert, σ. 53-54)
    • Από εκείνο το σημείο η ανάβαση που οδηγεί εν τέλει στην κορυφή του Άθω, που στέφεται από τον Ιερό Ναό της Μεταμορφώσεως είναι εξόχως δυσχερής καθώς η εν λόγω οδός δεν είναι προσβάσιμη για τα υποζύγια.Στην κορυφή ο θεατής έχει θέα μεγαλοπρεπή και ευχάριστη.Προς βορράν και εξής περιλαμβάνει τα ψηλά βουνά της Σαμοθράκης, τα παράλια της Θράκης τα κατακερματιζόμενα στα καταγάλανα νερά των κόλπων της Κοντέσσας και της Καβάλας, στα δυτικά τα ακρωτήρια του Λόγγου και της Κασσάνδρας, τις υπερήφανες ψηλές χιονισμένες κορυφές του Ολύμπου και στα νότια τα παράλια της Θεσσαλίας και τα ψηλά όρη της Όσσας και του Πηλίου. (Isambert,σ. 59)
    • Στα νότια της δυτικής πλευράς υπάρχουν κάποια ερείπια που βρίσκονται νότια της κώμης της Νέας Κασσάνδρας και δίπλα στο ακρωτήριο Κασσάνδρα ή Κάβο Ποσείδι και δείχνουν τη θέση της Μένδης, μιας αποικίας των Ερετριέων, μιας πόλης που έγινε το μήλο της έριδος μεταξύ Σπαρτιατών και Αθηναίων.
      (Isambert,σ. 63)
    • Το ακρωτήριο Ποσείδι ήταν το αρχαίο Ποσειδώνιο.Μεταξύ αυτού του ακρωτηρίου και του ακρωτηρίου του Παλιουρίου επί της νότιας πλευράς της χερσονήσου πρέπει να αναζητήσουμε τα ερείπια της αρχαίας Σκιώνης, που ήταν γνωστή για τη στάση της κατά της ηγεμονίας των Αθηνών και της σκληρής τιμωρίας που αυτή είχε επιβάλει. Τέλος, αξίζει να σημειωθεί πως η εκδρομή σ΄αυτά τα μέρη απαιτεί για την ανάβαση και την κατάβαση περίπου 15 με 18 ώρες.
      (Isambert,σ. 63)
    • Από εκείνο το σημείο η ανάβαση που οδηγεί εν τέλει στην κορυφή του Άθω, που στέφεται από τον Ιερό Ναό της Μεταμορφώσεως είναι εξόχως δυσχερής καθώς η εν λόγω οδός δεν είναι προσβάσιμη για τα υποζύγια.Στην κορυφή ο θεατής έχει θέα μεγαλοπρεπή και ευχάριστη.Προς βορράν και εξής περιλαμβάνει τα ψηλά βουνά της Σαμοθράκης, τα παράλια της Θράκης τα κατακερματιζόμενα στα καταγάλανα νερά των κόλπων της Κοντέσσας και της Καβάλας, στα δυτικά τα ακρωτήρια του Λόγγου και της Κασσάνδρας, τις υπερήφανες ψηλές χιονισμένες κορυφές του Ολύμπου και στα νότια τα παράλια της Θεσσαλίας και τα ψηλά όρη της Όσσας και του Πηλίου. (Isambert,σ. 59)
    • Ακολουθώντας αυτή την οδό μετά από μιάμιση ώρα φτάνουμε από τα δυτικά στη Δέρνα και μετά από δύο ώρες στην Ορμύλια, μία κώμη που ο Λήκ υποθέτει πως είναι η αρχαία Σερμύλη, γι’ αυτό και ο κόλπος της ονομάζεται Σερμυλικός (σήμερα κόλπος της Κασσάνδρας) μεταξύ των χερσονήσων Σιθωνίας και Παλλήνης (Κασσάνδρας), όπου υπάρχουν κάποια ερείπια στις εκβολές ενός μικρού ποταμού. (Isambert,σ. 61)

    [/tab]
    [tab name=’Leake’]

    • Η θέα από την πλευρά της Σάνης συμπεριλαμβάνει μόνο ένα μικρό τμήμα της νοτιότερης πλευράς της Ακτής, ένα ακρωτήρι κοντά στη Ζωγράφου, κρύβοντας όλα τα άλλα απομακρυσμένα μέρη. Το νησί της Μουλιανής, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση μόλις ενός ή δύο μιλίων, παρεμποδίζει την ευρεία θέα προς όλη την ανατολική ακτή της Σιθωνίας, εκτός από το λιμάνι της Βουρβουρούς, πριν από το οποίο υπάρχουν μερικά νησιά που γίνονται ορατά σε μια ευθεία γραμμή με το βορειότερο άκρο της Μουλιανής, στα δεξιά του οποίου φαίνεται η ακτή στην κορυφή του Σιγγιτικού κόλπου. Στη Βουρβουρού βρίσκεται ο ισθμός της χερσονήσου της Σιθωνίας, περισσότερο εκτεταμένος σε σχέση με της Ακτής ή της Παλλήνης, που είναι όχι λιγότερο από τρία μίλια σε ευθεία γραμμή.
      (Leake, τομ. ΙΙΙ, σ. 146)
    • Το λάθος του Στράβωνος και του Πτολεμαίου ίσως να προέρχεται από την εδαφική περιοχή της Ακάνθου, η οποία εκτείνεται σε μια αξιόλογη απόσταση κατά μήκος της ακτής του Σιγγιτικού όπως και του Στρυμωνικού κόλπου, από το σχηματισμό του οποίου η Ιερισσός δεν είναι δύο μίλια απόσταση. Θα μπορούσε ακόμη να φανεί από τον Λίβιο, ότι η Άκανθος είχε ένα λιμάνι σ’ αυτό τον κόλπο, καθώς στην περιγραφή του για την πορεία του στόλου του Αττάλου και των Ρωμαίων στο Μακεδονικό πόλεμο,το 200 π.Χ, μετά την αποτυχία τους στην Κασσανδρεία,όταν κατέπλευσαν στην Άκανθο, αναφέρει μόνο ότι αυτοί κατέπλευσαν γύρω από το ακρωτήρι του Κανίστρου και αυτό της Τορώνης, υποδηλώνοντας με αυτό το τρόπο ότι αυτοί δεν παρέκαμψαν το ακρωτήρι του Άθω.
      ( Leake, τομ. ΙΙΙ, σ. 148)
    • Από την Ιερισσό ένας δρόμος, ο οποίος τη συνδέει σύντομα με το νότιο άκρο του Πρόβλακα ή την πλευρά της Σάνης, οδηγεί παραπλεύρως των άκρων του Σιγγιτικού και του Τορωναίου κόλπου στον Πίνακα, στην πλευρά της Ποτίδαιας, η οποία αργότερα ονομάστηκε Κασσανδρεία.Ο ισθμός πάνω στον οποίο βρίσκεται η πόλη αυτή ονομάζεται η Πόρτα της Κασσάνδρας, καθώς αποτελεί την είσοδο της χερσονήσου της Παλλήνης, που είναι γνωστή με το όνομα Κασσάνδρα. Ο δρόμος από την Ιερισσό στην Πόρτα περνάει από τον Άγιο Νικόλαο, ένα χωριό όχι μακρυά από το βορειοδυτικό άκρο του Σiγγιτικού Κόλπου, από εκεί στις Ερμυλίες ή Ορμύλια, σε μια τοποθεσία λίγα μίλια από τη βορειοανατολική γωνία του Τορωναίου Κόλπου και από το Μολυβόπυργο του Αγίου Μάμα, τοποθετημένα και τα δύο στην ίδια ακτή, το τελευταίο δύο ώρες από την Πόρτα. (Leake,τομ.ΙΙΙ,σ. 152-153)
    • Στη χερσόνησο της Παλλήνης υπήρχαν οχτώ πόλεις κατά τη διάρκεια της Περσικής εισβολής με την ακόλουθη διάταξη, παραλιακά από την Όλυνθο προς το Θερμαϊκό κόλπο: Ποτίδαια, Άφυτος, Νεάπολη,Αιγαί,Θύραμβος, Σκιώνη,Μένδη, Σάνη. Όπως προκύπτει και από άλλους συγγραφείς, και κυρίως από το Στράβωνα, οι κυριότερες πόλεις εκτός από την Ποτίδαια ήταν η Άφυτος,η Mένδη, η Σκιώνη και η Σάνη. Όλες αυτές εκτός από τη Σάνη, διέθεταν επάρκεια πλούτου ,ώστε να κόβουν τα δικά τους νομίσματα, μερικά δείγματα από τα οποία διασώζονται ακόμα. (Leake, τομ.ΙΙΙ,σ. 155)
    • Ένωση χωριών υπό τη διοίκηση ενός Τούρκου βοεβόδα, ο οποίος διαμένει στη Βάλτα. Πρόκειται για δώδεκα χωριά από τα οποία ξεχωρίζουν η Άφυτος, η Βάλτα, η Φούρκα, η Καλανδρία και η Αγία Παρασκευή.(Leake, τομ.ΙΙΙ, σ. 163 – 164)
    • Ο Ηρόδοτος στην περιγραφή της πορείας του στρατού του Ξέρξη από την εκβολή του Στρυμώνα στην Άκανθο, δηλώνει, ότι αφού πέρασε την Άργιλο και άφησε τον κόλπο του Ποσιδείου στα αριστερά, διάβηκε την πεδιάδα η οποία ονομάζεται Συλεύς, και μετά αφού πέρασε τα Στάγειρα έφθασε στην Άκανθο. (Leake, τομ.ΙΙΙ, σ.168)
    • Απεικονίζοντας το μεγάλο αριθμό των πόλεων οι οποίες την εποχή του Ηροδότου κατέχονταν από την Παλλήνη και την Κρουσίδα, άξιο λόγου είναι ότι αυτό το μέρος τώρα θεωρείται το πιο εύφορο και το πιο καλλιεργήσιμο τμήμα της Μακεδονίας και τα πλεονεκτήματα του λιμανιού της Επανομής προστίθενται σε αυτή την πλούσια περιοχή και ως εκ τούτου θα μπορούσαμε εξίσου να θεωρήσουμε ότι αυτή η περιοχή είχε διατηρήσει την «υπεροχή» της και στα αρχαία αλλά και στα νεότερα χρόνια.(Leake, τομ.ΙΙΙ, σ. 453)
    • Ο Λίβιος αναφέρεται σε μια Αντιγόνεια του Κρούσιου ανάμεσα στην Αινεία και στην Παλλήνη. Ήταν πιθανώς, μια από τις πόλεις της ακτής αυτής, που αναφέρει ο Ηρόδοτος, που ανοικοδομήθηκε υπό ενός εκ των Αντιγονιδών. Ο Πτολεμαίος την ονομάζει Ψάφαρα, πιθανώς με σκοπό να την διαχωρίσει με αυτόν τον τρόπο από μια άλλη μακεδονική Αντιγόνεια στο δρόμο από τα Στενά του Αξιού προς τους Στόβιους. Καθώς οι Σέτται και ο Μόρυλλος τοποθετούνται από τον Πτολεμαίο μαζί με την Αντιγόνεια-Ψάφαρα στην Παραλία και τα ονόματά τους δεν αναφέρονται στον περίπλου του στόλου του Ξέρξη, ήταν πιθανότατα τοποθεσίες στον Κόλπο της Θεσσαλονίκης, ανάμεσα στην πόλη και το ακρωτήριο Αίνειο ή Καραμπουρνού. Ο Πτολεμαίος δεν παρατήρησε ούτε αυτό το ακρωτήριο ούτε την πόλη Αινεία.(Leake, τομ. ΙΙΙ, σσ. 460-461)
    • Το νοτιοδυτικό ακρωτήριο της Παλλήνης, που από το Λίβιο ονομαζόταν Ποσείδιον και από το Θουκυδίδη Ποσειδώνιον, προφανώς από ένα ναό του Ποσειδώνα ο οποίος βρισκόταν ακριβώς εκεί, ακόμα διατηρεί την παλαιότερη ονομασία του, που κοινώς προφέρεται Ποσείδι. Η Μένδη εμφανίζεται από τις ακόλουθες περιστάσεις να είναι τοποθετημένη κοντά σ’ αυτό το ακρωτήρι στη νοτιοδυτική πλευρά. Όταν ο Άτταλος και οι Ρωμαίοι , το 200 π.Χ, εξέπλευσαν από την Σκιάθο εναντίον της Κασσανδρείας, αυτοί προσέγγισαν πρώτα τη Μένδη και μετά παρέκαμψαν το ακρωτήριο πριν φτάσουν στην Κασσανδρεία. Έχοντας αποτύχει εκεί, κυρίως εξαιτίας των συνθηκών του καιρού, επέστρεψαν από το Ακρωτήριο του Κανίστρου και από αυτό της Τορώνης στο λιμάνι της Ακάνθου στο Σιγγιτικό κόλπο. Σύμφωνα με αυτά τα δεδομένα φαίνεται ότι μερικά αρχαιοελληνικά κατάλοιπα τα οποία έχουν βρεθεί στην ακτή, κοντά στο Ακρωτήρι Ποσείδι στα ανατολικά, όπως επίσης και στα υψώματα πάνω από σε αυτό, είναι αυτά της Μένδης. Η τοποθεσία αυτή της Μένδης σε σχέση με αυτή του Ποσειδίου μπορεί να προσδιοριστεί επιπλέον σύμφωνα και με στοιχεία από τη διεξαγωγή των εννέα χρόνων του Πελοποννησιακού πολέμου, όταν οι Αθηναίοι προχωρώντας από τη Ποτίδαια εναντίον της Μένδης και της Σκιώνης, έπλευσαν στο Ποσειδώνιο και αφού είχαν αποκτήσει τη Μένδη ,προχώρησαν εναντίον της Σκιώνης, όπου η περιοχή γειτόνευε με αυτή της Μένδης. Η διάταξη των ονομάτων στον Ηρόδοτο συνεπώς, η οποία τείνει να τοποθετήσει τη Σκιώνη μεταξύ των Ακρωτηρίων Παλιούρι και Ποσείδι, συμφωνούν απόλυτα με την αφήγηση του Θουκυδίδη. Και τα κατάλοιπα της Σάνης, σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, φαίνεται να είναι μεταξύ του Ακρωτηρίου του Ποσειδίου και της δυτικής πλευράς του ισθμού της Πόρτας. Ο Μελάςσυμφωνεί με το συμπέρασμα για τη Σκιώνη, εφόσον, όπως δήλωνε, αυτή καταλάμβανε μαζί με τη Μένδη την πιο εκτεταμένη τοποθεσία της χερσονήσου, αλλά ήταν αντίθετος σε σχέση με τη θέση της Σάνης, την οποία και τοποθετούσε κοντά στο Κάνιστρο.(Leake,τομ.ΙΙΙ,σ. 157)
    • Από την αντίθετη πλευρά του κόλπου είναι ορατή η Θεσσαλονίκη, το ακρωτήριο Καραμπουρνού, το όρος Χορτιάτη και μια σειρά από βουνά, που φαίνεται να σχηματίζουν μία οροσειρά από την δεύτερη κορυφή ως το ακρωτήριο της Παλλήνης. (Leake, τομ. ΙΙΙ, σ. 407)
    • Οι πόλεις της Κρουσίδος ήταν η Λίπαξος, η Κώμβρεια, η Λίσσαι, η Γίγωνος, η Κάμσα, η Σμίλα και η Αινεία. Από αυτές, η Γίγωνος και η Αινεία αναφέρονται από τους τελευταίους συγγραφείς: από την Αινεία, σώζονται νομίσματα τα οποία σχετίζονται με την υποτιθέμενη ίδρυση της πόλης από τον Αινεία μετά τον Τρωϊκό πόλεμο. Η θέση και των δύο, της Γίγωνος και της Αινείας, πιθανότατα βρισκόταν κοντά σε δύο ακρωτήρια και από εκεί δεν υπήρχε κανένα άλλο αξιόλογο ακρωτήριο, εκτός από το Μικρό Καραμπουρνού και το Μεγάλο Καραμπουρνού και το ακρωτήριο της Επανομής. Το πρώτο από αυτά βρισκόταν πολύ κοντά στη Θεσσαλονίκη. Από τα δύο άλλα, το Μεγάλο Καραμπουρνού που βρισκόταν σε απόσταση 10 μίλια μακριά σε άμεση απόσταση από τη Θεσσαλονίκη, φαίνεται να ταυτίζεται επαρκώς από αυτή τη συνθήκη με το Ακτρωτήριο Αίνειο, όπως πληροφορούμαστε από το Λίβιο, ότι η πόλη Αινεία βρισκόταν 15 ρωμαϊκά χιλιόμετρα από τη Θεσσαλονίκη. Προσθέτει επίσης, ότι ήταν απέναντι από την Πύδνα, το οποίο, εάν αληθεύει, θα μπορούσε να υπαινιχθεί ένα λάθος στην απόσταση που μόλις δηλώθηκε καθώς οι δύο ορισμοί είναι αντιφατικοί και μας οδηγούν στη τοποθεσία Αινεία και στο Ακρωτήριο Αίνειο της Επανομής, το οποίο είναι σχεδόν απέναντι από την πλευρά της Πύδνας. Είναι προφανές, επίσης, από τη σειρά των ονομάτων στον Ηρόδοτο, ότι η Γίγωνος ήταν το νοτιότερο από τα δύο ακρωτήρια, και από ένα άλλο γεγονός που σημειώνεται στην ιστορία, ότι αυτή η τοποθεσία βρισκόταν κοντά σε εκείνη της Επανομής. Μαθαίνουμε από το Θουκυδίδη ότι τη χρονιά πριν την έναρξη του Πελοποννησιακού Πολέμου, μια Αθηναϊκή δύναμη η οποία είχε επιστρατευθεί για να κινηθεί εναντίον του Περδίκα βάδισε μέσα σε τρεις μέρες από την Βέροια στη Γίγωνο, από όπου και προχώρησε εναντίον της Ποτίδαιας. Η Γίγωνος, επομένως, δεν ήταν παρά μιας συνηθισμένης ημέρας διαδρομή από την Ποτίδαια, κάτι που δύσκολα θα μπορούσε να λεχθεί για το Καραμπουρνού, ενώ αν τοποθετήσουμε τη Γίγωνο στην Επανομή, έχουμε τέσσερις μέρες πορεία από 20 μίλια την ημέρα, τη δεύτερη για Θεσσαλονίκη και τη τρίτη για Επανομή. Ο Στέφανος επίσης, υποστηρίζει ότι η νοτιότερη τοποθεσία της Γιγώνου εκτιμάται ότι περιορίζεται στο έδαφος της Παλλήνης, πράγμα το οποίο ήταν πιθανότατα πραγματικότητα στα νεότερα χρόνια, όταν οι ενδιάμεσες τοποθεσίες αναφέρονται από τον Ηρόδοτο να έχουν πέσει σε παρακμή, η παραθαλάσσια περιοχή ήταν χωρισμένη μεταξύ της Αινείας, της Γιγώνου και της Κασσάνδρειας. Ωστόσο, θέλοντας να ξεκαθαρίσω τα λόγια του Λίβιου “απέναντι από την Πύδνα”, η Αινεία βρίσκεται στο νοτιότερο παρά στο ανατολικότερο άκρο του Ακρωτηρίου Καραμπουρνού. (Leake, τομ. III, σσ. 451-452)
    • Ο Κισσός ήταν βουνό το οποίο σε μια σύγκριση του Ξενοφώντα και του Λυκόφρονα φαίνεται να ταυτίζεται με το Χορτιάτη, που το αναφέρουν να είναι μεταξύ των βουνών τα οποία παρείχαν θηράματα. Ο τελευταίος το περιγράφει σαν μια ψηλή κορυφή όχι μακριά από το Ραίκυλο, το οποίο εμφανίζεται από το Λυκόφρονα να είναι το όνομα του ακρωτηρίου όπου ο Αινείας ίδρυσε την πόλη του. Δεν μπορώ να κατανοήσω μάλιστα, αν ποτέ οι Φράγκοι έμποροι ή πρόξενοι, όπου τα εξοχικά σπίτια των περισσότερων εξ αυτών βρίσκονταν στο βουνό Χορτιάτη ή κοντά σε αυτό, ή αν τα χωριά κοντά σε αυτό ,αναστατώθηκαν από τους φοβερούς κατοίκους του βουνού Κισσός που απαριθμούνται από τον Ξενοφώντα, όπως λιοντάρι, πάρδαλις, πάνθηρας και αρκούδα. Αλλά ο Χορτιάτης είναι το μοναδικό ψηλό βουνό σε μια μέτρια απόσταση από την πλευρά της Αινείας από την οποία μπορούμε να συμπεράνουμε ότι ήταν τα λημέρια αυτών των ζώων. Το ότι η πόλη Κισσσός δεν ήταν μακριά από τη Θεσσαλονίκη, γίνεται προφανές από το ότι είχε συνεισφέρει μαζί με την Αινεία και τη Χαλάστρα στο να κατοικηθεί η Θεσσαλονίκη. (Leake, τομ. ΙΙΙ, σ. 454)
    • Ο Λίβιος αναφέρεται σε μια Αντιγόνεια του Κρούσιου ανάμεσα στην Αινεία και στην Παλλήνη. Ήταν πιθανώς, μια από τις πόλεις της ακτής αυτής, που αναφέρει ο Ηρόδοτος, που ανακαινίστηκε υπό ενός εκ των Αντιγονιδών. Ο Πτολεμαίος την ονομάζει Ψάφαρα, πιθανώς με σκοπό να την διαχωρίσει με αυτόν τον τρόπο από μια άλλη μακεδονική Αντιγόνεια στο δρόμο από τα Στενά του Αξιού προς τους Στόβους. Καθώς ο Μόρυλλος τοποθετείται από τον Πτολεμαίο μαζί με την Αντιγόνεια-Ψάφαρα στην Παραλία και τα ονόματά τους δεν βρίσκονται στον περίπλου του στόλου του Ξέρξη, ήταν μάλλον τοποθεσίες στον Κόλπο της Θεσσαλονίκης, ανάμεσα στην πόλη και το ακρωτήριο Αίνειο ή Καραμπουρνού. Ο Πτολεμαίος δεν παρατήρησε ούτε αυτό το ακρωτήριο ούτε την πόλη Αινεία. (Leake, τομ. ΙΙΙ, σσ. 460-461)
    • Η δεύτερη Μακεδονία περιλάμβανε όλη την περιοχή ανάμεσα στον Στρυμόνα και στον Αξιό εκτός από τη Σιντική και τη Βισαλτία και εκτεινόταν από τις πηγές των δύο ποταμιών μέχρι εκεί που έφτανε το σύνορο του βασιλείου της Μακεδονίας. Η ανατολική τροπή του Στρυμόνα κάτω από τις Σέρρες αποδεικνύει αμέσως γιατί η Σιντική και η Βισαλτία είχαν εξαιρεθεί από τις περιοχές ανάμεσα στο Στρυμόνα και στον Αξιό και εντάσσονταν στην πρώτη Μακεδονία αντί για τη δεύτερη. Η δεύτερη περιφέρεια ήταν η πιο εύφορη και πιο γνωστή από τις τέσσερις, και κανένα τμήμα της Μακεδονίας δεν συγκρινόταν σε ευφορία και σε άλλα πλεονεκτήματα με τη Μυγδονία, τη Χαλκιδική, και τις τρεις γειτονικές χερσονήσους όπου ο ιστορικός σημειώνει ιδιαίτερα την παραγωγική Παλλήνη και τους βολικούς όρμους της Τορόνης και του Άθω. Το όνομα Αινεία, το οποίο ο Λίβιος αποδίδει στο λιμάνι του Άθω δεν βρίσκεται σε κανέναν άλλο συγγραφέα, ούτε είναι σίγουρο σε ποιο από τα λιμάνια της Ακτής ταιριάζει. (Leake, τομ. ΙΙΙ, σσ. 483-484)

    [/tab]
    [tab name=’Mantegazza’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Pouqueville’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Tozer’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Urquhart’]

    • Πριν την Ελληνική Επανάσταση η χερσόνησος της Κασσάνδρας αριθμούσε περί τις 700 οικογένειες-οι 600 περίπου είχαν μικρή ιδιοκτησία και οι 100 ήταν οικογένειες αγροτών που εργάζονταν στα μετόχια των μοναστηριών του Αγίου Όρους. Οι κάτοικοι της Κασσάνδρας είχαν στην κατοχή τους αγελάδες και άλογα και 2500 βόδια και κοπάδια προβάτων και εριφίων που έφταναν συνολικά τις 20 με 30 χιλιάδες ζώα. Οι κάτοικοι της περιοχής απολάμβαναν πολιτικά, κοινοτικά και θρησκευτικά δικαιώματα άγνωστα ως τότε σε χώρες της Δύσης.(Urquhart,τομ. ΙΙ,σ. 48-49)

    [/tab]
    [tab name=’Walker’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Σχινάς’]

    • Κασσάνδρα ονομάζεται η πιο δυτική από τις τρεις μικρές χερσονήσους στις οποίες απολήγει η μεγάλη Χαλκιδική χερσόνησος,αυτή που εκτείνεται μεταξύ του Θερμαίου και του Τορωναίου ή Σιγγιτικού κόλπου.Τη χερσόνησο διασχίζει κατά μήκος η διακλάδωση του όρους Κίσσου ή Χορτιάτη το οποίο ανατολικά του χωριού Φούρκα καλείται Λεκάνη ενώ μεταξύ αυτού και του χωριού Καλάνδρα δίνει την κορυφή Αγ.Αναστασία και καταλήγει ξεκινώντας από ανατολικά στα εξής ακρωτήρια: Αγ.Παύλου, Κλαρέτο Καράβι, Θέραμβος ή Αγ.Νικολάου, Καναστραίο ή Παλιούρι, Καλογριάς και Ποσείδι.Στη χερσόνησο αυτή που στερείται λιμανιών, βρίσκουμε μόνο όρμους ενώ υπάρχουν και στις δυο ακτές της ιδιοκτησίες και μετόχια που ανήκουν σε μονές του Αγίου Όρους.Στη χερσόνησο κατά την αρχαιότητα βρίσκονταν οκτώ πόλεις: Ποτίδαια, Σκίθαι, Άφυτις, Νεάπολις, Αιγή, Θέραμβος, Σκιώνη και Μένδη από τις οποίες η πιο αξιομνημόνευτη είναι η Ποτίδαια, η οποία βρισκόταν στο δυτικό τμήμα του πέντε σταδίων πλάτους Ισθμού της Παλλήνης(ας σημειωθεί ότι ένα στάδιο ισούται με 600 ελληνικά πόδια ή 185 μέτρα) ,ο οποίος συνένωνε την περιοχή με τη μεγάλη χερσόνησο, όπου βρίσκεται το μετόχι της μονής Βατοπεδίου.Η Ποτίδαια καταστράφηκε από τον Φίλιππο το 357 π.Χ., ξανακτίστηκε το 316 στα βορειοανατολικά της προηγούμενης θέσεώς της από τον Κάσσανδρο και ονομάστηκε Κασσάνδρεια, η οποία ,ωστόσο, καταστράφηκε τον 6ο αι. από Ούνους και Σλάβους. (Σχινάς, τ. ΙΙ, σ. 532-533)
    • Το ακρωτήριο Καρτάλια ή Άμπελος απλώνεται στη νοτιοανατολική ακτή και Δρέπανον ή Δέρρις απλώνεται στο νοτιότερο άκρο της χερσονήσου. Στη χερσόνησο Παλλήνης ή Κασσάνδρας σχηματίζονται τα ακρωτήρια του Αγίου Παύλου, του Κλαρέτου, του Καραβιού και του Αγίου Νικολάου στην ανατολική ακτή και τα ακρωτήρια του Παλιουρίου, του Καναστραίου ή Κάνιστρου στο νοτιότερο άκρο. Δυτικά από την Καλογριά, μετά από τη δυτική παραλία και απέναντι από τις εκβολές του ποταμού Πηνειού απλώνεται το Ποσίδι, Ποσίδιον ή ακρωτήριο της Κασσάνδρας. Εκεί υπάρχει λευκός περιστροφικός φάρος σε λευκό πέτρινο κτίριο, ο οποίος ανάβει κάθε λεπτό. Ο φάρος είναι τέταρτης τάξεως και τοποθετήθηκε ήδη από το 1864 ενώ βρίσκεται σε απόσταση 2/3 του μιλίου από το τελευταίο άκρο του ακρωτηρίου, σε πλάτος 39ο-57΄-30΄΄ και μήκος 23ο-22΄-0΄΄. Από την επιφάνεια της θάλασσας, φτάνει τα 22 μέτρα και είναι ορατός από απόσταση 14 μιλίων. (Σχινάς, τ. ΙΙ, σ. 493)
    • Το ακρωτήριο του Αγίου Νικολάου απλώνεται βόρεια από αυτό του Ποσειδίου ή της Κασσάνδρας. (Σχινάς, τ. ΙΙ, σ. 493)
    • Ο λιμένας Συκιάς βρίσκεται στην νοτιοανατολική άκρη της χερσονήσου Λογγού και στη νοτιοδυτική άκρη της ο λιμένας Κωφός. Βόρεια από τον λιμένα Κωφό, στη δυτική ακτή σχηματίζονται οι όρμοι Αγία Κυριακή και Τριπόταμος,επίνειο του χωριού Παρθενιόνα και Μπαλαμπάνι. Στη βόρεια παραλία του Τορωναίου ή κόλπου της Κασσάνδρας σχηματίζονται οι όρμοι Ζαργανί ή Παλαιμάνας, στις εκβολές του ποταμού Ορμυλία ενώ τα Ψακούδια και ο Μυλοβόπυργος αποτελούν το επίνειο της κωμόπολης Πολυγύρου.Στη χερσόνησο Παλλήνης ή Κασσάνδρας σχηματίζονται οι όρμοι Σολίνα, νότια του χωριού Αθέτου και Καψόχωρας, στην ανατολική ακτή, στη δυτική ακτή και προς βορρά του ακρωτηρίου του Αγίου Νικόλαου οι όρμοι Σίγρι, Μικρά Κύψανη, Κύψανη και βορειοανατολικά του ισθμού Κασσάνδρας ή Πόρτες το Γκαργκί λιμάνι ή Στα Λιοντάρια, επίνειο της Πορταριάς και του Αγιομάμα. (Σχινάς, τ. ΙΙ, σ. 495-496)

    [/tab]
    [end_tabset]

  • Ασκητήριο Αγίου Ηλία

    Παλαιό Όνομα :
    Δήμος :
    [tab name=’Abbot’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Berard’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Boissonas’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Chirol’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Clarke’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Cousinery’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Frazer’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Holland’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Isambert’]

    • Από το μεγάλο φυσικό αμφιθέατρο κατευθύνεται προς τη στενή δίοδο, η οποία φέρει στο τμήμα του Αγίου Ηλία και στην κορυφή του. Κάθε χρόνο οι μοναχοί του Αγίου Διονυσίου, πηγαίνουν προς τον ομώνυμο φτωχό ναΐσκο, που βρίσκεται πάνω σ’ αυτό το βουνό, με σκοπό να τελέσουν σ’ αυτό το σημείο την Θεία Λειτουργία, όπως και οι ιερείς του Δίου ανέβαιναν για να τελέσουν θυσία στο βωμό του θεού Δία, ο οποίος ενδεχομένως να βρισκόταν κάτω από το ίδιο σημείο. Η ίδια αυτή παράδοση, όπως μαρτυρούν τόσο οι αρχαίοι, όσο και οι νέοι κάτοικοι απέδιδαν σπουδαία σημασία σ’ αυτή την κορυφή, με την αξιοσημείωτη θεά τόσο από τη μεριά της ξηράς, όσο και από τη μεριά της θάλασσας.
      (Isambert, σ.82 – 83)

    [/tab]
    [tab name=’Leake’]

    • Το μοναστήρι του Παντοκράτορα χτίστηκε τον 13ο αιώνα από δύο αδέρφια, ένας από τους οποίους ήταν ο Αλέξιος, ο ανώτατος αξιωματικός του Μιχαήλ Παλαιολόγου, ο οποίος ανέκτησε την Κωνσταντινούπολη από τους Φράγκους. Πάνω στη βουνοκορφή βρίσκεται ο Άγιος Ηλίας, ένα μεγάλο ασκητήριο, το οποίο καταλαμβάνεται εξ’ολοκλήρου από Ρώσους. (Leake, τομ. ΙΙΙ, σ. 130-131)

    [/tab]
    [tab name=’Mantegazza’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Pouqueville’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Tozer’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Urquhart’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Walker’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Σχινάς’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [end_tabset]

  • Όρος Χολομώντας

    Παλαιό Όνομα :Υψίζωνος
    [tab name=’Abbot’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Berard’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Boissonas’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Chirol’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Clarke’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Cousinery’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Frazer’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Holland’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Isambert’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Leake’]

    • Η ονομασία της κεντρικής κορυφής όπου απολήγουν οι κορυφογραμμές οι οποίες εκτείνονται προς τα δυτικά του Ίσβορο είναι Χολομώντας. Το όνομα Σολομών ή Χολομών, πιθανώς είναι αρχαίο. Από αυτό το σημείο τα νερά ρέουν προς τα νότια στους κόλπους του Αγίου Όρους και της Κασσάνδρας, προς τα δυτικά στον κόλπο της Θεσσαλονίκης και προς τα βόρεια στη λίμνη των Βεσικίων. (Leake, τομ.ΙΙΙ, σ. 162)
    • Στους πρόποδές του βρίσκεται ο Πολύγυρος. (Leake, τομ.ΙΙΙ, σ. 163)
    • Στις 6.25 τουρκική ώρα, ξεκινήσαμε να ανεβαίνουμε το βουνό, το οποίο υψωνόταν από τη Νιγρίτα, μέσω μιας περιοχής με καλαμπόκι, και έπειτα από μία ώρα μπήκαμε σε ένα δάσος, το οποίο αποτελούνταν κυρίως από μικρές βελανιδιές οι οποίες κάλυπταν όλη την έκταση των λόφων, και στις 9.35 φτάσαμε στο Σοχό, που ονομαζόταν από τους Τούρκους Σούκχα. Ήταν ένα μεγάλο χωριό που κατοικείτο κυρίως από Έλληνες. Βρισκόταν σε μια υψηλή τοποθεσία στο νότιο τμήμα του βουνού, κάτω απο μία απο τις βουνοκορφές του. Διέθετε μια ευρεία θέα προς την κοιλάδα που υπήρχε μεταξύ των βουνών όπου βρισκόταν ο Σοχός, και στη παράλληλη περιοχή που εκτείνεται από το βουνό Χορτιάτζι, πάνω απο τη Θεσσαλονίκη στο βουνό Νίζβορο. Πάνω από το μέσο της τελευταίας κορυφογραμμής εμφανίζεται η οξυκόρυφος που ονομάζεται Σολομώντας, και η οποία εμπίπτει στο Σιγγιτικό και στο Τορωναίο Κόλπο, και η προέκτασή του στη χερσόνησο της Σιθωνίας, η οποία διαχωρίζει τους δύο αυτούς κόλπους. Τρεις λίμνες φαίνονται απο τον Σοχό, εκείνη του Λαγκαζά προς το βουνό, εκείνη της Μπεσίκης στην ίδια μεγάλη κοιλάδα, προς τα ανατολικά, και σχεδόν στην ίδια απόσταση όπως η τελευταία λίμνη, προς τη νοτιοανατολική κατεύθυνση απο το Σοχό, αυτή της λίμνης Μαυροβο. Η τελευταία, η οποία βρίσκεται σε μια κοιλάδα που περιβάλλεται από βουνά είναι η μικρότερη από τις τρείς λίμνες και τείνει να ξηραίνεται κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Μερικά διάσπαρτα υπολείμματα των Ελληνιστικών χρόνων στα βουνά γύρω απο το Σοχό, δείχνουν ότι η τοποθεσία αυτή ήταν μία από τις πόλεις της Βισαλτίας, πιθανότατα η Όσσα, για παράδειγμα της Θεσσαλικής Όσσας επαληθεύοντας την πεποίθηση ότι η λέξη αναφέρεται στη μεγαλοπρέπεια της τοποθεσίας, και τα νομίσματα της Μακεδονικής Όσσας αποδεικνύουν ότι η πόλη αυτή υπήρξε ιδιαίτερα σημαντική. Λέγεται, ωστόσο, ότι υπήρχε ακόμη μία αρχαία τοποθεσία στο Λακχανά, στη βόρεια κατεύθυνση του δρόμου από τις Σέρρες στη Θεσσαλονίκη, η οποία βρίσκεται ομοίως στο λόφο της ίδιας κορυφογραμμής των βουνών και μπορεί να έχει κάποια αξίωση να θεωρείται η περιοχή της Όσσας. (Leake, τόμ. ΙΙΙ, σελ. 229-231).

    [/tab]
    [tab name=’Mantegazza’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Pouqueville’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Tozer’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Urquhart’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Walker’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Σχινάς’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [end_tabset]

  • Βάβδος

    Παλαιό Όνομα : Βάβδος
    Δήμος : Πολυγύρου

     

    [tab name=’Abbot’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Berard’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Boissonas’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Chirol’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Clarke’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Cousinery’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Frazer’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Holland’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Isambert’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Leake’]

    • Νότια της Γαλάτιστας και σε απόσταση δύο ωρών από αυτή, στο δρόμο προς Πολύγυρο. Αποτελείται από 300 σπίτια.(Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ.162)

    [/tab]
    [tab name=’Mantegazza’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Pouqueville’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Tozer’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Urquhart’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Walker’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Σχινάς’]

    • Από τα Βασιλικά ο δρόμος περνά από ένα μικρό ρέμα που έρχεται από τη Γαλάτιστα και συναντά το αντίστοιχο των Βασιλικών, το αφήνει στα δεξιά του στην έξοδο του χωριού και περνά μέσα από αγρούς, διέρχεται μετά από ένα τέταρτο από τη θέση Γκορτσές ή στους Κομμένους, προσπερνά το βουνό Βούζαρι και μετά από μια ώρα το μετόχι και μύλο της Αγ.Αναστασίας.Στα αριστερά αφήνουμε την άγουσα προς Γαλάτιστα η οποία κείται πλησίον της μυλοαύλακος του άνω μύλου που περνά τα Βασιλικά και συνεχίζει ανηφορικά περνώντας μέσα από κοντοπρίνους και μετά από ένα τέταρτο φτάνει σε αγρούς στην πεδιάδα της Γαλάτιστας όπου συναντά ένα χείμαρρο.Σε απόσταση πέντε λεπτών κοντά σε δεντροστοιχία και ρεματιά υπάρχει μικρό εκκλησάκι της Αγ.Παρασκευής όπου οι διαβάτες ξεκουράζονται.Από εκεί ο δρόμος οδηγεί προς την ξερή βρύση που καλείται Ξερο-τσεσμέ μέσω αγρών και αμπελώνων.Από εκεί περνά οδός που οδηγεί από τη Γαλάτιστα προς τη συνοικία Αβανλίδες που κείται μαζί με άλλες οθωμανικές συνοικίες στο δρόμο από Θεσσαλονίκη προς Πόρτες.Από τη βρύση ο δρόμος συνεχίζει ανηφορικά πάνω σε βραχώδεις πλαγιές όρους που καλύπτεται από κουμαριές, πρίνους και άλλα δένδρα και προσπερνά τα εγκαταλειμμένα μεταλλεία και φθάνει σε οροπέδιο και μετά από μισή ώρα πορεία σε λιβάδι φτάνει στη Βάβδο, χωριό που κείται σε μια πλαγιά κάτω από βουνοκορφή και έχει περίπου 220 οικογένειες,10 παντοπωλεία, 2 χάνια με δωμάτια και βρύσες.Οι κάτοικοι ασχολούνται με τη μελισσοκομία και την κτηνοτροφία με 12.000 αιγοπρόβατα, αγελάδες και βοοειδή και παραγωγή εκλεκτών κερασιών.Από το χωριό αυτό αρχίζει η περιοχή που λέγεται Χάσικα. (Σχινάς, τ. ΙΙ, σ. 556-558)
    • Από τη Βάβδο ο δρόμος κινείται κατηφορικά, περνά από το δενδρόφυτο βουνό του χωριού και φτάνει μετά από ένα τέταρτο σε βρύση που έχει πάντοτε νερό.Εκεί κοντά υπάρχει το εκκλησάκι του Αγίου Αθανασίου και μετά από δυο ώρες ο δρόμος κατεβαίνει από τη Βάβδο προς τον Χολομώντα στο ρέμα Βατόνια που έχει πάντα νερό-όπου και υδρόμυλος, ο οποίος καλείται του Γέρου-Στάμου στα δεξιά του δρόμου. Έπειτα ο δρόμος ανηφορίζει σε σπήλαιο καλούμενο Δρακότρυπα και φτάνει σε άλλο ρέμα που συναντάται με το ρέμα Βατόνια κάτω από το μύλο του Γέρο-Στάμου.Συνεχίζει ανηφορικά μέσα από πρίνους και κούμαρα και μετά από μια ώρα φτάνει στη θέση Ισώματα και πάλι μέσα από πρίνους και αγρούς έρχεται στη θέση Αγράδες.Από εκεί μέσα από πρίνους, κούμαρα και άλλα φτάνει σε μια ώρα στα Ισώματα όπου υπάρχουν κήποι και μουριές.Διαβαίνει μια ρεματιά, συναντά το προηγούμενο ρέμα και κατέρχεται από το εκκλησάκι Παναγίας που καλείται Λάκκος Παναγίας, διέρχεται από τη θέση Στρεματούδια(από όπου φαίνεται και ο Πολύγυρος).Από εκεί ο δρόμος κατηφορίζει προς ένα ρέμα που καλείται Λάκκος Αγ.Γεωργίου που έχει πάντα νερό και λίγο αργότερα εισέρχεται στον Πολύγυρο. (Σχινάς, τ. ΙΙ, σ. 558-559)
    • Η Βάβδος είναι χωριό που κείται σε μια πλαγιά κάτω από βουνοκορφή και έχει περίπου 220 οικογένειες,10 παντοπωλεία, 2 χάνια με δωμάτια και βρύσες.Οι κάτοικοι ασχολούνται με τη μελισσοκομία και την κτηνοτροφία με 12.000 αιγοπρόβατα, αγελάδες και βοοειδή και παραγωγή εκλεκτών κερασιών.Από το χωριό αυτό αρχίζει η περιοχή που λέγεται Χάσικα. (Σχινάς, τ. ΙΙ, σ. 557-558)

    [/tab]
    [end_tabset]

  • Πολύγυρος

    Παλαιό Όνομα : Πολύαρος
    Δήμος : Πολυγύρου

     

    [tab name=’Abbot’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Berard’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Boissonas’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Chirol’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Clarke’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Cousinery’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Frazer’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Holland’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Isambert’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Leake’]

    • Ο Πολύγυρος αποτελούσε την έδρα του Τούρκου αγά οποίος συνέλεγε τους φόρους για την Πύλη. Περιελάμβανε 600 οικογένειες και βρισκόταν σε απόσταση τριών ωρών από την ακτή του Κόλπου της Κασσάνδρας στους πρόποδες του όρους Χολομώντα. Στον Πολύγυρο και τις Ερμυλίες υπάρχουν 400 ή 500 αργαλειοί μεταξιού, καθώς οι κάτοικοι επιδίδονται και στην εκτροφή μεταξοσκώληκα. (Leake, τομ.ΙΙΙ, σ. 163)
    • Η Σπάρτωλος φαίνεται- από τις εμπορικές συναλλαγές που αναφέρονται από τον Θουκυδίδη-ότι δεν βρισκόταν τόσο μακριά από την Όλυνθο όσο η Απολλωνία, όπως επιβεβαιώνεται από τον Ισσαίο, που την περιγράφει ως Σπάρτωλο από τα Ολύσια ή ως περιφέρεια της Ολύνθου. Σαν συνέπεια των καταγγελιών των Απολλώνιων της Χαλκιδικής και των Ακανθίων, οι Λακεδαιμόνιοι απέστειλαν στράτευμα εναντίον της Ολύνθου, το οποίο αφού έχασε δύο από τους διοικητές του, τα κατάφερε στην τέταρτη εκστρατεία, το 379 π.Χ. και υπέταξε την πόλη. Όταν η Όλυνθος έγινε τμήμα της Χαλκιδικής, δεν έκανε καμία εντύπωση που η παραθαλάσσια θέση της, προκάλεσε την έκλειψη της αρχαίας πρωτεύουσας. Ήταν μετά τον Πελοποννησιακό Πόλεμο όταν έγινε μια από τις μεγαλύτερες πόλεις στην Ελλάδα, που έκανε επιτυχή πόλεμο με την Μακεδονία, πήρε την Πέλλα από τον Αμύντα και ήταν τόσο μεγάλης σημασίας για το στράτευμα που ηγείτο, ώστε όταν υπέκυψε στον Φίλιππο ακολουθήθηκε από τριάντα δύο ακόμα πόλεις. (Leake, τομ. ΙΙΙ, σ. 459-460)
    • Το όνομα της παλαιάς πρωτεύουσας της Χαλκίδας κατά πάσα πιθανότητα ήταν Απολλωνία, σε συνάρτηση με τη λατρεία του Απόλλωνα , η οποία καταγράφεται στα νομίσματα. Ότι υπήρχε Απολλωνία της Χαλκιδικής διαφορετική από την Απολλωνία της Μυγδονίας φαίνεται ξεκάθαρα από τον Αθήναιο και τον Ξενοφώντα. Ένας συγγραφέας, ο οποίος αναφέρεται από τον Αθήναιο παρατηρεί ότι δυο ποταμοί έρρεαν από την Απολλωνία στη λίμνη Βόλβη, κοντά στην Όλυνθο. Από τον Ξενοφώντα πληροφορούμαστε ότι η Απολλωνία απείχε μόλις δέκα με δώδεκα μίλια από την Όλυνθο. Είναι φανερό ότι η Απολλωνία, η οποία αναφέρεται από τους δύο συγγραφείς, βρισκόταν στη νότια πλευρά της οροσειράς η οποία διασχίζει τη χερσόνησο της Χαλκιδικής από τα ανατολικά προς τα δυτικά. (Leake, τομ. ΙΙΙ, σ. 457)
    • Η απόσταση της Απολλωνίας από την Όλυνθο δηλώνεται από τον Ξενοφώντα καθώς και η περίπτωση του να μην βρίσκεται προς την Άκανθο, όπως η αφήγησή του αποδεικνύει, και τοποθετεί την πόλη κοντά ή μέσα στον Πολύγυρο ο οποίος όπως και η παλιά Απολλωνία, είναι η πρωτεύουσα της Χαλκιδικής. Η Σπάρτωλος φαίνεται από τις εμπορικές συναλλαγές που αναφέρονται από τον Θουκυδίδη, ότι δεν βρισκόταν τόσο μακριά από την Όλυνθο όσο η Απολλωνία, όπως επιβεβαιώνεται από τον Ισσαίο, που την περιγράφει ως Σπάρτωλο από τα Ολύσια, ή ως περιφέρεια της Ολύνθου. Σαν συνέπεια των καταγγελιών των Απολλώνιων της Χαλκιδικής και των Ακανθίων οι Λακεδαιμόνιοι απέστειλαν στράτευμα εναντίον της Ολύνθου, το οποίο αφού έχασε δύο από τους διοικητές του, τα κατάφερε στην τέταρτη εκστρατεία, το 379 π.Χ., και υπέταξε την πόλη. Όταν η Όλυνθος έγινε τμήμα της Χαλκιδικής, δεν έκανε καμία εντύπωση που η παραθαλάσσια θέση της, προκάλεσε την έκλειψη της αρχαίας πρωτεύουσας. Ήταν μετά τον Πελοπονησιακό Πόλεμο όταν έγινε μια από τις μεγαλύτερες πόλεις στην Ελλάδα, που έκανε επιτυχή πόλεμο με την Μακεδονία, πήρε την Πέλλα από τον Αμύντα, και ήταν τόσο μεγάλης σημασίας για το στράτευμα που ηγείτο, ώστε όταν υπέκυψε στον Φίλιππο ακολουθήθηκε από τριάντα δύο ακόμα πόλεις. (Leake, τομ. ΙΙΙ, σ. 459)

    [/tab]
    [tab name=’Mantegazza’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Pouqueville’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Tozer’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Urquhart’]

    • Ο Πολύγυρος είναι ένα από τα χωριά που συμμετείχε στο συνεταιρισμό των χωριών που διαχειρίζονταν τα μεταλλεία χρυσού και αργύρου στη Χαλκιδική. (Urquhart,τομ. ΙΙ,σ. 65)

    [/tab]
    [tab name=’Walker’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Σχινάς’]

    • Η κωμόπολη αυτή βρίσκεται σε ψηλή θέση στους πρόποδες των πλαγιών του όρους Χολομώντα. Απέχει μία ώρα περίπου από τη θάλασσα και ανταποκρίνεται προς τη θέση της αρχαίας πόλης της Απολλωνίας, η οποία προς διάκριση των ομωνύμων πόλεων σε αυτή τη χερσόνησο, ονομάστηκε Χαλκιδική. Διαιρείται από τον ποταμό που διαχέεται σε αυτήν και την πέρα συνοικία, την οποία απαρτίζουν λίγες μεν αλλά καλές εξοχικές κατοικίες. Αυτές επικοινωνούν με μία λίθινη γέφυρα. Πιο πάνω από αυτές βρίσκεται ο νερόμυλος του Σιμινάρη, δίπλα στον κήπο Τσάμη, ο οποίος διαρρέεται από τη μία και την άλλη αφενός από ένα μικρό ρυάκι και αφετέρου από τον προαναφερθέντα ποταμό,ο οποίος πηγάζει από τις κοντινές πλαγιές και δέχεται και μέσα στην πόλη και στα ακριανά σημεία της πόλης- όπου βρίσκεται και το κεραμοποιείο -και τα νερά των πηγαδιών και των βρυσών, όπου έχει κατασκευαστεί και ένα δημόσιο πλυντήριο. Ο ποταμός αυτός καθώς κατεβαίνει αρδεύει τους κήπους που βρίσκονται κάτω από την πόλη και τις μουριές της πόλης, οι οποίες εδώ καλλιεργούνται σε μεγάλη έκταση, λόγω της μεταξοσκωληκοτροφίας. Ο αριθμός των σπιτιών που την απαρτίζουν ανέρχεται τώρα σε 393, στα οποία διαμένουν ισάριθμες οικογένειες. Ελαττώθηκε ο αριθμός των κατοίκων λόγω της επανάστασης του 1821 ως και το 1854 στην εποχή του Τσάμη-Καρατάσσου. Όλοι οι προύχοντες από 25 ως 40 ετών κατακρεουργήθηκαν έξω από την πόλη από τους Τούρκους στη θέση γνωστή ως «Μνηματάκια». Είναι απέναντι από το νεκροταφείο σε θέση ευάερη και πολύ ευχάριστη, όπου κάθε φορά που γίνεται κάποια κηδεία τελείται δέηση ως μνημόσυνο της αιωνίας τιμής που οφείλεται στους εθνομάρτυρες.Είναι πρωτεύουσα όλου του διαμερίσματος και ιδιαίτερα του τμήματος «Χάσικα». Σε αυτή διαμένουν όλες οι διοικητικές αρχές και ο καϊμακάμης. Είναι επιπλέον και έδρα του αρχιεπισκόπου Κασσανδρείας. Στο μέσο της κωμόπολης βρίσκεται ο ένας και μοναδικός ναός του Αγίου Νικολάου που έχει σπάνιες εικόνες αγιογραφικής τέχνης. Από το ναό ξεκινάει λιθόστρωτος δρόμος, που χρησιμεύει και ως αγορά,καθώς σε όλη αυτή την έκταση υπάρχουν 25 μαγαζιά (εμπορικά και παντοπωλεία). (Σχινάς, τ. ΙΙ, σ. 507-508)
    • Στο λιθόστρωτο αυτό δρόμο υπάρχουν επιπλέον 10 χάνια μεγάλης χωρητικότητας και περιφέρειας, καθώς και ανάλογος αριθμός πεταλωτηρίων και τρεις δημόσιοι κλίβανοι μόνον- διότι σε κάθε οικία υπάρχει ξεχωριστός κλίβανος. Στην πόλη διατηρούνται αρκετά και καλά σχολεία, ελληνικά και δημοτικά, νηπιαγωγεία και παρθεναγωγεία, στα οποία μαθητεύουν περίπου 300 παιδιά. Οι κάτοικοι αυτής της πόλης είναι Χριστιανοί. Οι Έλληνες είναι εργατικοί και περιορισμένοι αλλά φιλόξενοι. Ασχολούνται με τη γεωργία, τη μελισσοτροφία, την αμπελουργία και τη μεταξοσκωληκοτροφία, έχοντας, όπως ειπώθηκε προηγουμένως, μουριές και ελαιώνες. Αρκούνται στους πόρους αυτούς και δεν επιχειρούν να ασχοληθούν επιπλέον με το εμπόριο, μολονότι πολλοί από τους κατοίκους είναι αρκετά εύποροι και επιχειρηματίες. Τα της κοινότητας είναι στην αρμοδιότητα του δημογέροντα και του «ιχτιάρ μιζλισίου», από τους οποίους εκλέγονται οι έφοροι της Εκκλησίας και των σχολείων. Οι περισσότεροι πόροι προέρχονται από τις πωλήσεις της αιγοπροβατονομής που υπάρχει στις πλαγιές (σε μια από τις οποίες βρίσκεται και μικρός ναός του προφήτη Ηλία).Γύρω από την πόλη υπάρχουν πολλές πλαγιές. Από εκεί προέρχεται και το όνομα «Πολύγυρος».Επίσης, η πόλη καλείται και Πολύγερος, διότι όταν ήρθαν κάτοικοι από την Όλυνθο για να μετοικήσουν στον Πολύγυρο και τους ρωτούσαν όσοι έμειναν πίσω πως είναι ο νέος τόπος και το κλίμα, αυτοί απαντούσαν ότι είναι «πολύ γερός».Ο Δήμαρχος και το δημοτικό συμβούλιο εκλέγεται από τους κατοίκους που πληρώνουν τους περισσότερους φόρους σε μυστική ψηφοφορία και αναγνωρίζεται από τη διοικητική αρχή. (Σχινάς, τ. ΙΙ, σ. 508)
    • Η θέση της κωμοπόλεως είναι γραφική και ευχάριστη με θέα τον Όλυμπο και καθρεφτίζεται στα νερά του Θερμαίου και Τορωναίου κόλπου. (Σχινάς, τ. ΙΙ, σ. 508)
    • Οι γυναίκες του Πολυγύρου είναι γενικά ευτραφείς και ευκίνητες ενώ ασχολούνται με την κατασκευή μάλλινων υφασμάτων και την υφαντουργία.Κατασκευάζουν τα πάντα –εκτός από υποδήματα- και όσα χρειάζονται για την προίκα,σκεύη και έπιπλα,που τα ονομάζουν «συμπερίλογον» και είναι άριστοι βοηθοί και σύντροφοι των ανδρών. (Σχινάς, τ. ΙΙ, σ. 509)
    • Εκτός από τους υδρόμυλους που βρίσκονται στην κωμόπολη και άλλους επτά στα περίχωρα, υπάρχει και ένας ανεμόμυλος που δε χρησιμοποιείται συχνά και αρκετοί ελαιόμυλοι και πέντε τακτικά ελαιοτριβεία. (Σχινάς, τ. ΙΙ, σ. 509)
    • Περνώντας η προαναφερθείσα οδός το άνω ρεύμα και ανερχόμενη ομαλά από δάση με δρύες, πρίνους και άλλα, περνάει σε άλλο ρεύμα. Περνώντας μία μικρή πηγή, η οδός γίνεται δύσβατη και φτάνει στο χωριό Καγιατζήκι,το οποίο βρίσκεται σε ύψωμα και έχει 33 οικογένειες χριστιανικές, εκκλησία και βρύσες. Από εδώ η οδός γίνεται κατηφορική και πολύ απότομη. Περνώντας από δάση με δρύες φτάνει σε ρεύμα. Από τη διάβαση αυτή, συνεχίζει για ένα τέταρτο της ώρας και μετατρέπεται ξαφνικά σε απότομη οδό. Μετά από ένα τέταρτο της ώρας διέρχεται σε δεύτερο ρεύμα που ονομάζεται Καβρόλακος και έχει νερό. Μετά από αυτό συνεχίζεται ανηφορικά για μισή ώρα, περνώντας από αραιό δάσος με δρύες και φτάνει σε ύψωμα από το οποίο γίνεται ορατή η κωμόπολη Πολύγυρος. Από το ύψωμα και από τα πλαϊνά του λόφου διέρχεται από δάσος με πρίνους και φτάνει μετά από μισή ώρα στην κωμόπολη Πολυγύρου. (Σχινάς, τ. ΙΙ, σ. 506)
    • Από το Γκαργκί λιμάνι ή στα Λιοντάρια ξεκινούν δυο δρόμοι. Η δεξιά άγουσα είναι αμαξιτός δρόμος, γίνεται για λίγο ανηφορική και οδηγεί μετά από μιάμιση ώρα στον Αγιομάμα.Προσπερνά την υφάλμυρη κοιλάδα που βρίσκεται στα δεξιά της κοντά σε μετόχι της μονής Βατοπαιδίου,η δε αριστερή άγουσα -επίσης αμαξιτός δρόμος-γίνεται λίγο ανηφορική και περνά μέσα από κοιλάδα.Προσπερνά το νεόφυτο ελαιώνα που ανήκει στο Χριστάκη Εφέντη και λίγες αγριαπιδιές και μετά από μια ανηφόρα κατηφορίζει και μπαίνει στο χωριό Πορταριά. Από εδώ αμαξιτή οδός κατέρχεται στον Αγιομάμα προς Πολύγυρο. Από την Πορταριά αμαξιτή οδός γίνεται ανηφορική για μισή ώρα περνά μέσα από αγρούς και φτάνει σε ένα ύψωμα.Από εδώ θεάται το χωριό Μαριανά και ξεκινά ημιονική οδός που σε ένα τέταρτο φτάνει στο χωριό Βρωμόσυρτα με 100 οθωμανικές-κυρίως- οικογένειες, υδρόμυλο και ρέοντα ύδατα και περνά στο χωριό Καρκάρα που έχει 200 οθωμανικές οικογένειες και φρέατα.(Σχινάς, τ. ΙΙ, σ. 566-567)

    [/tab]
    [end_tabset]

  • Βράσταμα

    Παλαιό Όνομα : Βραστά
    Δήμος : Πολυγύρου

     

    [tab name=’Abbot’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Berard’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Boissonas’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Chirol’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Clarke’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Cousinery’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Frazer’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Holland’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Isambert’]

    • Όταν κάποιος εξέλθει από το Νεοχώρι, επανέρχεται στις εκβολές του Στρυμόνα, η οδός κατεβαίνει προς Νότον και μετά από μιάμιση ώρα φτάνει στην κώμη Κουτσούκ Κρούσοβα. Από εκεί δε παρεκτείνεται κατά μήκος της παραλίας του κόλπου και σε μία ώρα φτάνει στα Βράστα. Απέναντι από τα αριστερά φαίνεται η κώμη του Σταυρού, που δείχνει πιθανώς την πόλη των αρχαίων Σταγείρων, αποικία των Ανδρίων και πατρίδα του Αριστοτέλη. (Isambert, σ.26)

    [/tab]
    [tab name=’Leake’]

    • Ανήκει, όπως επίσης και η πεδιάδα κοντά στην Αυλώνα της Αρέθουσας, στα Βραστά, ένα μεγάλο χωριό με μεικτό πληθυσμό Ελλήνων και Τούρκων, η οποία βρίσκεται στο βουνό, όχι μακριά από την Αυλώνα , αλλά δεν φαίνεται από τον δρόμο μας. Το βουνό περιλαμβανόταν στην αρχαία Βισαλτία, η οποία, σύμφωνα με τον Στέφανο, περιείχε μια πόλη με το ίδιο όνομα. Η Άργιλος, μία ακόμη πόλη της Βισαλτίας, κατείχε μια θέση όχι μακρυά απο τη θάλασσα, ανάμεσα στον Βρωμίσκο και τις εκβολές του Στρυμόνα.(Leake, τομ.ΙΙΙ, σ. 171)

    [/tab]
    [tab name=’Mantegazza’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Pouqueville’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Tozer’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Urquhart’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Walker’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Σχινάς’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [end_tabset]

  • Γαλάτιστα

    Παλαιό Όνομα : Ανθεμούς
    Δήμος : Πολυγύρου

     

    [tab name=’Abbot’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Berard’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Boissonas’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Chirol’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Clarke’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Cousinery’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Frazer’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Holland’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Isambert’]

    • Όσο απομακρυνόμαστε από τη θάλασσα τα κατοικημένα μέρη αραιώνουν, και η πεδιάδα φαίνεται ακαλλιέργητη. Καλύπτεται δε από μυρτιές μέχρι τη Γαλάτιστα, μία ελληνική κωμόπολη που είναι χτισμένη στις όχθες του όρους Δυσώρου, εντός κάποιου γιγαντιαίου λεκανοπεδίου. Τα σπίτια αυτού του συνοικισμού είναι διεσπαρμένα πάνω σε έναν βράχο, στην πάνω πλευρά του οποίου βρίσκεται ένας πύργος. Το τοπίο αυτό δίνει την εντύπωση πως επρόκειτο περί μιάς μικρής πόλης. Αξιοσημείωτο δε είναι και το γεγονός πως αποτελεί και έδρα Επισκοπής. (Isambert, σ.51- 52)

    [/tab]
    [tab name=’Leake’]

    • Σε απόσταση οκτώ ωρών από τη Λιαριγκόβα. Αποτελούνταν από 500 σπίτια. Βρίσκεται κοντά στις εκβολές ενός ποταμού ο οποίος διαχωρίζει τα ορεινά της Χαλκιδικής σε δύο παράλληλες κορυφογραμμές και εκβάλει στον κόλπο της Θεσσαλονίκης. O δρόμος από τη Γαλάτιστα ακολουθεί το ποτάμι σχεδόν μέχρι την εκβολή του. (Leake, τομ.ΙΙΙ, σ. 162)
    • Από μια περίεργη διαστρέβλωση της αρχαίας γεωγραφίας η Θεσσαλονίκη και η Βέροια είναι εκκλησιαστικές επαρχίες ή διοικητικές περιφέρειες της Θεσσαλίας. Έτσι, ο επίσκοπος της Θεσσαλονίκης ονομαζόταν Υπέρτιμος και Έξαρχος πάσης Θετταλίας. Επίσης διεκδικούσε τα προνόμια του επιθέτου Παναγιώτατος στη δική του περιφέρεια αλλά και οπουδήποτε αλλού είχε τον τίτλο, όπως και οι άλλοι μητροπολίτες, του Πανιερώτατου. Οι επισκοπές της δικαιοδοσίας του είναι το Κίτρο, η Καμπανία, η Πέτρα, ο Πλαταμώνας μαζί με το Λυκόστομο, τα Σέρβια, το Αρδαμέρι, όπου ο τόπος διαμονής του επισκόπου είναι η Γαλάτιστα και η Ιερισσός, η οποία συμπεριλαμβάνεται στο Άγιο Όρος. (Leake, τομ. ΙΙΙ, σ. 250-251)
    • Κατά συνέπεια η Αλμωπία βρισκόταν στα βόρεια. Η περιοχή σήμερα ονομάζεται Μογλενά, και συνορεύει άμεσα, στα βορειοανατολικά, με την αρχαία πρωτεύουσα της Μακεδονίας. Αυτό συνάδει με την αναφορά που κάνει ο Θουκυδίδης, ότι οι επόμενες κατακτήσεις που πραγματοποίησαν οι βασιλιάδες ήταν ο Ανθεμούντας, η Κρηστωνία και Βισαλτία. (Leake, τομ.ΙΙΙ, σ. 445)
    • Εντούτοις, είναι σαφές ότι οι Μαίδες δεν κατείχαν μεγάλη έκταση γης στα νότια της πορείας του Σιτάλκη. Ο λόγος είναι ότι το έδαφος, το οποίο περικλείεται στα βόρεια από αυτή τη γραμμή, στα νότια από την κορυφογραμμή του βουνού Χορτιάτη , στα ανατολικά από την πεδιάδα του Στρυμόνα και στα δυτικά από αυτή του Αξιού ισούται περίπου με ένα τετράγωνο το οποίο έχει πλευρά σαράντα γεωγραφικών μιλίων. Σε αυτό το χώρο πρέπει να τοποθετήσουμε τη Μυγδονία, την Κρηστωνία, τον Ανθεμούντα και τη Βισαλτία. (Leake, τομ.ΙΙΙ, σ. 448)

    [/tab]
    [tab name=’Mantegazza’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Pouqueville’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Tozer’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Urquhart’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Walker’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Σχινάς’]

    • Στη συνέχεια ένας ανηφορικός δρόμος οδηγεί στην κωμόπολη Γαλάτιστα όπου ζουν 400 χριστιανικές οικογένειες σε πολύ καλά λιθόκτιστα σπίτια ενώ υπάρχουν 5 εκκλησίες, 60 μαγαζιά και 3 χάνια.Από τα υπόγεια υδραγωγεία και τις γέφυρες που σώζονται εικάζεται ότι παλαιότερα η Θεσσαλονίκη υδρευόταν από εδώ.Οι περισσότεροι από τους κατοίκους είναι αγωγιάτες ή καρβουνιάρηδες που πωλούν το κάρβουνο στη Θεσσαλονίκη ενώ παράγουν μετάξι και καλλιεργούν χωράφια.Κάθε οικογένεια έχει σχεδόν δυο φορτηγά. (Σχινάς, τ. ΙΙ, σ. 515)

    [/tab]
    [end_tabset]

  • Σιδηροκαύσια

    Παλαιό Όνομα : Σιδηροκαύσια

     

    [tab name=’Abbot’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Berard’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Boissonas’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Chirol’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Clarke’]

    • Περιοχή στην οποία υπάρχουν μεταλλεία χρυσού και ασημιού και ονομαζόταν από τους αρχαίους «Χρυσίτες». Ο Belon ήταν εκείνος που δημοσίευσε μελέτες σχετικά με αυτά τα ορυχεία, που ήταν κάποτε οι σημαντικότερες πηγές της Μακεδονικής δύναμης. Απέχουν δύο μέρες ταξίδι από τη Θεσσαλονίκη. Η τουρκική κυβέρνηση έκανε καθαρό κέρδος από τα μεταλλεία 30.000 χρυσών δουκάτων ετησίως. (Clarke,σσ. 411-412)
    • Ο Leunclavius αναφέρει ότι το αρχικό όνομα των Σιδηροκαυσίων, στην κατάκτηση της Μακεδονίας από τους Μακεδόνες, ήταν «Σίδρους», αποκαλείται δε «Σύρους» από τους Τούρκους. (Clarke,σ. 413)

    [/tab]
    [tab name=’Cousinery’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Frazer’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Holland’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Isambert’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Leake’]

    • Κατά το ανέβασμα συναντήσαμε, σε αρκετά σημεία, μεγάλους σωρούς με καμμένο ορυκτό από τα ορυχεία ασημιού, τα οποία έχουν δώσει στη γύρω περιοχή το όνομα Σιδηροκαύσια. (Leake, τομ.ΙΙΙ, σ. 159)
    • O Belon, ο οποίος είχε επισκεφθεί τα ορυχεία των Σιδηροκαυσίων κατά τα μέσα του 16ου αιώνα βεβαιώνει ότι βρήκε περίπου 500-600 φούρνους, σε διαφορετικά σημεία του βουνού, όπου εξαγόταν εκτός από ασήμι και χρυσός από πυρίτες, ότι εργάζονταν περίπου 6.000 εργάτες εκεί και ότι τα ορυχεία απέφεραν στην Πύλη, ορισμένες φορές, ένα μηνιαίο εισόδημα 30.000 χρυσών δουκάτων. Το όνομα Σιδηροκαύσια αν και αναφέρεται στο λιώσιμο σιδήρου είναι κοινό σε μέρη όπου δεν υπάρχουν υπολείμματα μεταλλουργίας. Δεν είναι πιθανό να υπήρχε οποιαδήποτε επεξεργασία σιδήρου σε αυτό το μέρος. (Leake, τομ.ΙΙΙ, σ. 161)
    • Η λίμνη Μπεσίκια – ο Ηρόδοτος περιγράφει τη λίμνη της Πρασιάς να περιβάλλεται από ορισμένα ορυχεία, τα οποία αργότερα παρήγαγαν για τον Αλέξανδρο Α’ ένα τάλαντο την ημέρα- χωρίζονταν από την Μακεδονία μόνο από το βουνό Δύσωρον. Ο D’ Anville, ο οποίος πρέπει να γνώριζε από τα ταξίδια του Μπελόν για την ύπαρξη των μεταλλείων των Σιδηροκαυσίων, πιθανόν να υπέθεσε ότι αυτά ήταν τα εν λόγω ορυχεία και επομένως ότι η γειτονική λίμνη ήταν η Βόλβη. (Leake, τομ. ΙΙΙ, σ. 211)
    • Τα νομίσματα των Χαλκιδέων της Θράκης ίσως αποτελούσαν παραγωγή των μεταλλείων των Σιδηροκαυσίων. Η κατοχή των μεταλλείων μπορεί να συνέβαλε σε μεγάλο βαθμό στην ευημερία της αποικίας. Από την ίδια πηγή ίσως να προέρχεται και το ασήμι που χρησιμοποίησαν οι Ακάνθιοι για τα εξαιρετικά νομίσματα τους. (Leake, τομ. ΙΙΙ, σ. 457)

    [/tab]
    [tab name=’Mantegazza’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Pouqueville’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Tozer’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Urquhart’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Walker’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Σχινάς’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [end_tabset]

  • Χερσόνησος Σιθωνίας

    Παλαιό Όνομα : Σιθωνία

     

    [tab name=’Abbot’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Berard’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Boissonas’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Chirol’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Clarke’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Cousinery’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Frazer’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Holland’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Isambert’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Leake’]

    • Τα χωριά που ανήκουν στη διοίκηση των Ορυχείων είναι, κατά κύριο λόγο, τοποθετημένα στα υψίπεδα της χερσονήσου της Χαλκιδικής και στις δύο πλευρές της κεντρικής κορυφογραμμής και στο τμήμα της εξοχής προς τα νοτιοδυτικά του Ίσβορο, κοντά στον ισθμό της Σιθωνίας.(Leake, τομ. III, σ. 161)
    • Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι, όταν η Χαλκιδική ήταν υπόδουλη στη Ρώμη για τρεις με τέσσερις αιώνες η τοπογραφία της χώρας θα έπρεπε να διαφέρει από αυτήν που διατήρησε την εποχή της ελευθερίας της. Ο Πτολεμαίος έχει διαχωρίσει όλη την χερσόνησο σε δύο μέρη, στη Χαλκιδική και στην Παραλία. Έτσι διαβάζω τη λέξη που σε όλα τα εκτυπωμένα αντίγραφα των έργων του είναι η Παραξία. Η Παραλία περιλάμβανε όλη την παραθαλάσσια περιοχή ανάμεσα στον Κόλπο της Θεσσαλονίκης και τη Δέριδα, το ακρωτήριο της Σιθωνίας. Για αυτό το λόγο η δυτική ακτή της Σιθωνίας είχε περιληφθεί τότε στην Παραλία και η ανατολική στην Χαλκιδική, μαζί με την Άκανθο, όλη την χερσόνησο της Ακτής, και όλη την παραθαλάσσια περιοχή που περιλαμβάνεται στον Στρυμονικό Κόλπο, τόσο βόρεια μέχρι τον Βρωμίσκο, με εξαίρεση τα Στάγειρα. (Leake, τομ. ΙΙΙ, σ. 460)

    [/tab]
    [tab name=’Mantegazza’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Pouqueville’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Tozer’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Urquhart’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Walker’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Σχινάς’]

    • Η προσέγγιση είναι εφικτή μόνο τους εαρινούς μήνες.Η αποβάθρα κείται μεταξύ των Σπαλαθρονήσων που βρίσκονται στη δυτική παραλία της χερσονήσου Σιθωνίας ή Λογγού και του νησιού Ντέλφι ή Γκέλφα που βρίσκεται βορειότερα.Η ακτή είναι αμμώδης και πέρα από αυτή υπάρχουν αγροί και το μετόχι της μονής Εσφιγμένου με εκκλησία και φρέατα.(Σχινάς, τ. ΙΙ, σ. 581-582)

    [/tab]
    [end_tabset]

  • Μεγάλη Παναγιά

    Παλαιό Όνομα : Αραβενίκεια
    Δήμος : Παναγίας

     

    [tab name=’Abbot’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Berard’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Boissonas’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Chirol’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Clarke’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Cousinery’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Frazer’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Holland’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Isambert’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Leake’]

    • Νοτιοδυτικά του Ίσβορο και σε απόσταση τεσσάρων ωρών βρίσκεται το χωριό Ρεβενίκο αποτελούμενο από 200 σπίτια.(Leake, τομ.ΙΙΙ, σ.161)

    [/tab]
    [tab name=’Mantegazza’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Pouqueville’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Tozer’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Urquhart’]

    • Πεδιάδα που βρίσκεται σε απόσταση πέντε ωρών προς τα βόρεια από το Τορωναϊκό κόλπο. Η μικρή υψίπεδη πεδιάδα φαίνεται ότι ήταν λίμνη, τόσο τέλειο ύψος στην επιφάνειά της, αν και οι λόφοι γύρω της είναι υπερβολικά σπασμένοι και τραχείς. Η πεδιάδα καλύπτεται με όλα τα δέντρα που κοσμούν τους κήπους και τους δεντρόκηπους, τα βουνά και τα δάση.(Urquhart, τόμ. ΙΙ, σ. 83)

    [/tab]
    [tab name=’Walker’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Σχινάς’]

    • Το χωριό Ρεβενίκια βρίσκεται στις υπώρειες του βουνού και κατοικείται από 168 χριστιανικές οικογένειες γεωργών και μελισσοκόμων ενώ υπάρχει μια εκκλησία και μία ακόμη με δωμάτια καλογριών, 7 παντοπωλεία, 2 χάνια και βρύσες.Εκεί εκτρέφονται αμνοερίφια και χοίροι. (Σχινάς, τ. ΙΙ, σ. 522-523)
    • Από τον Αγ.Δημήτριο οδός ανηφορική προσπερνά το μετόχι Πυργαδίκια και εισέρχεται στη θέση Αγ.Ιωάννης Πρόδρομος όπου κατοικούν πέντε οικογένειες από το χωριό Βραστά και καλλιεργούν κτήματα. Στη συνέχεια ο δρόμος μέσα από πρίνους, δρύες, πλατάνους και αγρούς μετά από τρία τέταρτα αφού διαβεί ποταμό που περιστοιχίζεται από πλατάνια και αγρούς διασχίζει για ένα τέταρτο έδαφος άδενδρο και δύσβατο και καταλήγει σε πεδιάδα.Από εκεί μέσα από δάσος καρυδιάς και υδρόμυλους φτάνει στο χωριό Ρεβενίκια όπου υπάρχουν 168 σπίτια, εκκλησία, σχολείο, 5 παντοπωλεία και 3 καφενεία.Οι κάτοικοι φιλοξενούν ξένους στα σπίτια τους όπως και στην Ιερισσό.Ανατολικά του χωριού σε απόσταση ενός τετάρτου από αυτό κείται εκκλησάκι στο όνομα της Παναγίας με θαυματουργή εικόνα στην οποία προσπίπτουν κάθε χρόνο πολλοί προσκυνητές.Την εκκλησία αυτή όπου διαμένουν δυο καλόγριες από τη Ρωσσία με διάφορα τεχνάσματα και πολλά χρήματα προσπάθησαν να την αγοράσουν οι Ρώσσοι αλλά όλοι οι κάτοικοι ξεσηκώθηκαν και εμπόδισαν την εγκατάσταση Ρώσσων στην περιοχή τους.Από τα Ρεβενίκια ανηφορικός δρόμος που προσπερνά πηγή με λιγοστό νερό καταλήγει στη θέση Χοντρό δέντρο αφού διέλθει από θαμνώδη έκταση και από δάσος δρυών.Από εκεί η οδός κινείται κατηφορικά προς το ρέμα Πλακαριά ενώ στο σημείο αυτό ο δρόμος διακλαδώνεται και οδηγεί στο Παληοχώρι. Συνεχίζει ομαλά μέσα από αγρούς και λειβάδια, περνά από τη θέση Μπιάβτσα και τον ποταμό Παληοχωρίτικο Λάκκο(Ορμυλίας) όπου υπάρχουν ερείπια γέφυρας.Περνώντας δε την πηγή Μέγα μπιάδι που έχει άφθονο νερό φτάνει στη Λιαρίγκοβη. (Σχινάς, τ. ΙΙ, σ. 572-574)

    [/tab]
    [end_tabset]