Author: sightseers
-
- Το Βατοπέδι έχει σπουδαία φυσικά προνόμια σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη τοποθεσία στην βορειότερη ακτή της χερσονήσου, ίσως επειδή καταλαμβάνει την πλευρά όπου βρίσκεται μία από της πόλεις της Ακτής, (Acte), αλλά οι μόνες αρχαιότητες που μπορεί κάποιος να βρει εκεί είναι οι δύο επιτύμβιες επιγραφές στην εκκλησία. Η μία από αυτές είναι αφιερωμένη στην μνήμη της Ηρούς, της κόρης του Παγκρατίδη , και συζύγου του Αστυκρέοντα, γιου του Φιλίππου, του οποίου το όνομα ως Αστυκρέον προστέθηκε αργότερα. Η άλλη επιγραφή είναι στην αποθήκη της μονής , που τώρα είναι γεμάτη από λάδι. Ο Γερμανός, γιος του Ηρακλή, όταν ήταν ακόμη στη ζωή, κατασκεύασε τον τάφο της συζύγου του Διονυσίας, κόρης του Διονύσου, και για τον εαυτό του, και δήλωσε ότι αν κάποιος τολμούσε να τον ανοίξει, ή να τοποθετήσει κάποιο άλλο σώμα , θα έπρεπε να πληρώσει πρόστιμο στο δημόσιο ταμείο της τάξεως των 2000 δηναρίων, και το ίδιο ποσό στην πόλη: χρονολογείται στο έτος 351, στο δεύτερο από το μήνα Πανήμου.(Leak, τόμ. ΙΙΙ, σ. 139-140)
-
- Μεταξύ των τροφίμων του Βατοπεδίου είναι ένας γέρος Χιώτης, ο οποίος ήταν για χρόνια στην υπηρεσία των Ρώσων σε διάφορα μέρη της Ευρώπης, και τώρα απολαμβάνει την συνταξιοδότησή του ως καπετάνιος: σκόπευε να περάσει τον τελευταίο καιρό της ζωής του στο Όρος, αλλά απογοητεύτηκε από τους συντρόφους που βρήκε εκεί, και ήταν έτοιμος να επιστρέψει στην Θηρεσούπολη(Teresopol), όπου η κόρη του παντρεύτηκε ένα Ρώσο άποικο. Ήταν στο Χέρσωνα(Kherson) όταν η Αικατερίνη, ανήσυχη για την ευημερία της νεοϊδρυθήσας πόλης του Χέρσωνα, έστειλε εκεί τον Κερκυραίο Ευγένιο Βούλγαρη και τον Θεοτόκη , με την πριγκίπισσα Γκίκα, μαζί με όλο τα άτομα που διέθεταν τα απαραίτητα προσόντα για να βελτιώσουν τους συμπατριώτες τους, πολλοί από τους οποίους είχαν πειστεί να εγκατασταθούν εκεί για τα προνόμια για τα οποία θα τους παραχωρούσε η αυτοκράτειρα. Ο κυβερνήτης ωστόσο, ήταν Ρώσος και ως τέτοιος, μισούσε τους Έλληνες. Σε μια νέα αποικία, σε μια τέτοια απόσταση από την πρωτεύουσα, αυτό ήταν αναπόφευκτο. Ένας σημαντικός αριθμός από τους φτωχότερους αποίκους αφανίστηκε τον χειμώνα του 1870, και το 1784 η πανούκλα έφτασε μέχρι το Χέρσωνα, από την οποία ο Χιώτης έχασε πέντε παιδιά σε τέσσερις μέρες. (Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ. 139)
-
- Μεταξύ των τωρινών τροφίμων του Βατοπεδίου είναι ένας γέρος Χιώτης, ο οποίος ήταν για χρόνια στην υπηρεσία των Ρώσων σε διάφορα μέρη της Ευρώπης, και τώρα απολαμβάνει την συνταξιοδότησή του ως καπετάνιος: σκόπευε να περάσει τον τελευταίο καιρό της ζωής του στο Όρος, αλλά απογοητευμένος από τους συντρόφους που βρήκε εδώ, είναι έτοιμος να επιστρέψει στην Θηρεσούπολη(Teresopol), όπου έχει κόρη παντρεμένη με ένα Ρώσο συνταγματάρχη. Ήταν στη Χερσώνα όταν η Αικατερίνη, ανήσυχη για την ευημερία της νεοϊδρυθείσας πόλης της Χερσώνας, έστειλε εκεί τον Κερκυραίο Ευγένιο Βούλγαρη και τον Θεοτόκη, με την πριγκίπισσα Γκίκα, μαζί με όλα τα άτομα που διέθεταν τα απαραίτητα προσόντα για να βελτιώσουν τους συμπατριώτες τους, πολλοί από τους οποίους είχαν πειστεί να εγκατασταθούν εκεί για τα προνόμια για τα οποία θα τους παραχωρούσε η αυτοκράτειρα. Ο κυβερνήτης ωστόσο, ήταν Ρώσος και ως τέτοιος, μισούσε τους Έλληνες. Σε μια νέα αποικία, σε μια τέτοια απόσταση από την πρωτεύουσα, αυτό ήταν μοιραίο. Ένας σημαντικός αριθμός από τους φτωχότερους αποίκους αφανίστηκε τον χειμώνα του 1780, και το 1784 εισήλθε στη Χερσώνα η πανούκλα, από την οποία ο Χιώτης έχασε πέντε παιδιά σε τέσσερις μέρες. (Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ. 139)
-
- Ο βασιλιάς αποφάσισε οπισθοχώρηση παρακινημένος εν μέρει από την φήμη ότι οι Δάρδανοι υπό τον Πλευράτο πλησίαζαν. Έκρυψε την πρόθεση αυτή από τον εχθρό του με μια πρόταση για ανακωχή για να θάψουν τους νεκρούς και ανάβοντας φωτιές στο στρατόπεδο του την νύχτα ενώ αποσυρόταν προς τα βουνά.(Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ.309)
-
- Απόγονος του μπέη της Δράμας υπήρξε ο Δράμαλη πασάς, διοικητής του Μοριά ενώ ο Τοσσούν αγάς ήταν ο θείος του Μωχάμετ Άλη της Αιγύπτου που γεννήθηκε στην Καβάλα. (Cousinery, τομ.ΙΙ, σ. 65)
- Αυτοί οι άνθρωποι (δηλ. οι Κονιάρηδες) , μολονότι είναι όλοι οπλισμένοι, είναι ειρηνικά διακείμενοι, προσκολλημένοι στην ιδιοκτησία γης, και σπάνια αναζητούν την τύχη τους στο δικαστήριο ή υπακούουν στις εκκλήσεις της Πύλης για εξωτερικούς πολέμους. Γι’ αυτό είναι σπάνιο να μάθεις ότι κάποιος από αυτούς κατέλαβε υψηλή θέση, μολονότι ο Μωχάμετ Άλη, ο νυν Πασάς της Αιγύπτου, ο οποίος ανήκε σε μια αγροτική οικογένεια της περιοχής της Καβάλας, αποτελεί μια λαμπρή εξαίρεση. Ο θείος του, που ήταν κυβερνήτης αυτής της πόλης, έπεσε θύμα των δολοπλοκιών των εχθρών του, και ο Μωχάμετ Άλη, στερηθείς της υποστήριξής του, αναγκάστηκε να αναζητήσει την τύχη του στην Αίγυπτο, επικεφαλής μιας μικρής ομάδος οπαδών του.(Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ. 174 – 175)
- Ο Μωχάμετ Αλή της Αιγύπτου παρομοιαζόταν με τον Ναπολέοντα. Θα μπορούσε να είχε εξαφανίσει τους Έλληνες ως έθνος στο ξεκίνημα του 18ου αιώνα αν δεν τον είχαν σταματήσει οι Ευρωπαϊκές Δυνάμεις. Έβλεπε την Αίγυπτο και τη λεκάνη του Νείλου ως μια περιοχή όπου θα μπορούσε να γίνει αυτοκράτορας.Η εισβολή του στη Συρία ξάφνιασε και τρόμαξε το σουλτάνο Μαχμούτ.Η Ρωσσία επιδίωκε τον αφανισμό του Μωχάμετ Αλή.Όταν, όμως επενέβησαν στα τεκταινόμενα η Γαλλία και η Αγγλία επέβαλαν τους όρους τους και ο Μωχάμετ Αλή έγινε κυβερνήτης της Συρίας.Ο Μωχάμετ Αλή ήταν συνωμότης αλλά ο Σουλτάνος προσπαθώντας να τον καταστρέψει, κατέστρεψε τον εαυτό του.Ο Μωχάμετ Αλή είχε τρομοκρατήσει την Ευρώπη και έτσι οι Δυνάμεις επενέβησαν ξανά.Παραιτήθηκε από τις αξιώσεις του στη Συρία αλλά ο Σουλτάνος του έδωσε το Πασαλίκι της Αιγύπτου ενώ οι απόγονοί του είχαν κληρονομικό δικαίωμα στο αξίωμα αυτό .(Frazer,σ. 170-171)
-
- Η συνεισφορά στην Πύλη και στον πασά της Θεσσαλονίκης ήταν περίπου 150 κέρματα, από τα οποία καθοριζόταν άθροισμα 7500 πιαστρών(νόμισμα) για mırı, 9000 για ταχρίρ, και 2200 για χαράτσι. Πέρυσι 7000 είχαν δοθεί για το Χατί Σερίφ του Σουλτάνου στον Πασά της Θεσσαλονίκης περιορίζοντας τον από κάθε άλλη απαίτηση για χρηματική συνεισφορά. ( Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ.136)
- Κατά το 1821 οι κάτοικοι της Κασσάνδρας κηρύχθηκαν υπέρ του ελληνικού απελευθερωτικού Αγώνα, και ο Πασσάς της Θεσσαλονίκης διέταξε γενική σφαγή και την καταστροφή των πόλεών τους. Πρέπει να σημειωθεί πως μετά από αυτά τα θλιβερά γεγονότα πέρασε καιρός, ώσπου να ξανακατοικηθεί η εύφορη αυτή γη.(Isambert, σ.63)
-
- Ο γιατρός Γιώργος Σακελάριος κατάγεται από την Κοζάνη. Μετέφρασε ένα μέρος του ταξιδιού του Ανάχαρση και κάποια άλλα έργα, τα οποία ανέλαβε προς όφελος των συμπατριωτών του. Η άνετη κατοικία, στην οποία βρήκα την οικογένεια του, αποδεικνύει την θυσία που κάνει, ή καλύτερα αναγκάστηκε να κάνει, διαμένοντας στο Βεράτιο ως θεραπευτής του Ιμπραήμ Πασά. (Leake, τομ.ΙΙΙ, σ. 301)
-
- Η Κοζάνη είναι ο τόπος του γιατρού Γιώργου Σακελλάριου, μεταφραστή ενός μέρους του ταξιδιού του Ανάχαρση, καθώς και κάποιων άλλων εργασιών, τις οποίες ανέλαβε προς όφελος των συμπατριωτών του. Η άνετη κατοικία στην οποία βρήκα την οικογένεια του, αποδεικνύει την θυσία που κάνει, ή καλύτερα που αναγκάστηκε να κάνει, διαμένοντας στο Βεράτιο ως θεραπευτής του Ιμπραήμ Πασά.(Leake, τομ.ΙΙΙ, σ.301)
- Εκτός από αυτά τα εξωτερικά τείχη της Καβάλας δεν υπάρχουν κτίρια, και αυτό το γεγονός της παρέχει τερπνή θέα από τη θάλασσα. Η ακρόπολη και τα οχυρώματα δεν φέρουν κανένα ίχνος από τα αρχαία τους θεμέλια. Είναι βυζαντινά κτίσματα τα μετασκεύασαν σε ένα βαθμό οι Τούρκοι. Υδραγωγείο που στηριζόταν σε διπλή σειρά αψίδων διοχετεύει το νερό από τα παρακείμενα βουνά. Αυτό όπως επίσης και ένα τζαμί και έναν ξενώνα κατασκευάστηκαν από κάποιον Τούρκο άρχοντα που ονομαζόταν Ιμπραΐμ Πασάς, στα χρόνια του Σουλεϊμάν του μεγαλοπρεπούς. Επίσης ο Μεχμέτ Άλη ανήγειρε εκεί σχολείο και τζαμί. (Isambert, σ.19)
-
- Στην αρχή της σκάλας του σπιτιού του Επισκόπου Κοζάνης βρίσκεται μία επιτύμβια στήλη, η οποία κατασκευάστηκε προς τιμήν κάποιας Κλεοπάτρας, από τον σύζυγο της Κρίσπο (Crispus) μαζί με την κόρη του Κρισπείνα.(Leake, τομ.ΙΙΙ, σ. 299 – 300)
- Ο πληθυντικός αριθμός ‘ήρωες’ φαίνεται ότι προστέθηκε μετά το θάνατο του Κρίσπου και της Κρισπείνας, και όταν ενταφιάστηκαν στον ίδιο τάφο με την Κλεοπάτρα.(Leake, τομ.ΙΙΙ, σ.300)
-
- Στην αρχή της σκάλας του σπιτιού του Επισκόπου Κοζάνης βρίσκεται μία επιτύμβια στήλη, η οποία κατασκευάστηκε προς τιμήν κάποιας Κλεοπάτρας, από τον σύζυγο της Κρίσπο (Crispus) μαζί με την κόρη του Κρισπείνα.(Leake, τομ.ΙΙΙ, σ. 299 – 300)
- Ο πληθυντικός αριθμός ‘ήρωες’ φαίνεται ότι προστέθηκε μετά το θάνατο του Κρίσπου και της Κρισπείνας, και όταν ενταφιάστηκαν στον ίδιο τάφο με την Κλεοπάτρα.(Leake, τομ.ΙΙΙ, σ.300)