Author: sightseers

  • Σερβική Εκκλησία

    • Στα Σκόπια ο Αυτοκράτορας Δουσάν την ίδια μέρα με τη στέψη του ως αυτοκράτορας, ανακήρυξε επίσημα την ανεξαρτησία της σερβικής Εκκλησίας και την ίδρυση του Πατριαρχείου Σερβίας, το οποίο είχε ως πρώτο τιτλούχο τον Άγιο Σάββα, απόγονο του ιδρυτή της δυναστείας των Νεμάνια. Με την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας του Πατριαρχείου και τη μεγάλη επισημότητα που ο Σέρβος Αυτοκράτορας ήθελε να δώσει στην τελετή της ανακήρυξης, αποφάσισε να προβεί σε μια ακόμη πολιτική πράξη. Σκόπευε να ενώσει κάτω από το στέμμα των Νεμάνια όλη σχεδόν τη βαλκανική χερσόνησο και ήθελε στην τελετή, ενώ ο Αρχιεπίσκοπος του Ιπεκίου και ο Σέρβος Πατριάρχης θα τον στεφάνωναν στο κεφάλι με την κορώνα, να έβλεπε ανάμεσα στους επίσημους προσκεκλημένους τον Βούλγαρο Πατριάρχη του Τυρνόβου, όλους τους Έλληνες δεσπότες των περιοχών που υπέταξε, τους μοναχούς του Άθω, όλες τις θρησκευτικές Αρχές της χερσονήσου που υπάγονταν στη δικαιοδοσία της Κωνσταντινούπολης αλλά και όσους δεν υπάγονταν σε αυτήν. (Mantegazza, σ. 153)
    • Στα τέλη του 1896 και στις αρχές του 1897 ο Σεβασμιότατος Αμβρόσιος, ενθρονίστηκε ως Μητροπολίτης Σκοπίων (δηλαδή του βιλαετίου του Κοσσόβου) από το Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης αλλά αναγκάστηκε να πάει με τη συνοδεία Τούρκων στρατιωτών στην εκκλησία για να τελέσει τη λειτουργία των Χριστουγέννων. Οι Σέρβοι δεν μπορούσαν να ανέχονται στη χώρα τους ως Δεσπότη έναν Έλληνα ο οποίος τελούσε τη λειτουργία σε μία γλώσσα που δεν γνώριζαν. Μετά από έκτροπα που σημειώθηκαν και με την αρωγή της Ρωσίας, η Σερβία άλλαξε τελικά την απόφαση του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως που διόρισε στα Σκόπια έναν Σέρβο Δεσπότη, ο οποίος ονομάστηκε Δεσπότης Firmillan. Αλλά οι αναταραχές συνεχίζονταν και κάθε Κυριακή η χώρα συγκλονιζόταν. Οι Τούρκοι στρατιώτες που προστάτευαν άλλοτε τον Σεβασμιότατο Αμβρόσιο ενάντια στους Σέρβους έπρεπε στο εξής να προστατεύουν τον Σεβασμιότατο Firmillan από το μένος των Ελλήνων και των Βουλγάρων που στο μεταξύ είχαν ενώσει τις δυνάμεις τους. (Mantegazza, σ. 155)
    • Μετά από τις συγκρούσεις που διήρκησαν κάποιους μήνες και τα έκτροπα που για κάποιο διάστημα αναβίωναν κάθε Κυριακή, συχνά δίνοντας το έναυσμα για διάφορες διαμάχες μεταξύ του μαχητικού Δεσπότη Firmillan και του ελληνικού κλήρου επετεύχθη τελικά μια συμφωνία, στην οποία ο Firmillan δεν μπόρεσε να αντισταθεί γιατί η Εκκλησία ήταν στη δικαιοδοσία του Ελληνικού Πατριαρχείου. Μία Κυριακή λειτουργούσε ο Έλληνας παπάς στα ελληνικά και μία Κυριακή ο Σέρβος Δεσπότης στα σέρβικα. Ωστόσο, προέκυψαν εκ νέου προβλήματα. (Mantegazza, σ. 156)

  • «Ευρωπαϊκό βαγόνι»

    • «Ε Ένα τρένο της Τουρκίας μας κάνει ιδιαίτερη εντύπωση ειδικά όταν κάνει στάση και όλοι οι ταξιδευτές βγάζουν από τα παράθυρα το κεφάλι καλυμμένο με το φέσι. Το δικό μου ήταν το μοναδικό καπέλο σε όλο το τρένο. Δεν υπήρχαν άλλοι Ευρωπαίοι στο «Ευρωπαϊκό βαγόνι». Ονομάστηκε έτσι το βαγόνι που ερχόταν απευθείας από το Πετς στη Θεσσαλονίκη, στο οποίο δεν επιβιβάζονταν ποτέ Τούρκοι ταξιδευτές. Στην επόμενη στάση συναντήσαμε ένα πλήθος ζητιάνων, που περίμεναν το πέρασμα του τρένου για να ζητήσουν ελεημοσύνη. (Mantegazza, σ. 151)

  • Ρεσάτ Μπέη

    • Ο Βαλής των Σκοπίων, Ρεσάτ Μπέη, ήταν ένας άνθρωπος ανίκανος ο οποίος άφηνε τα πράγματα στην τύχη τους και επειδή δεν του άρεσε να χαλάει την ησυχία του άφηνε ατιμώρητες όλες τις πράξεις βίας και καταπίεσης, χωρίς τίποτα να τον απασχολεί. Εναντίον του σχηματίστηκαν πολύ βαριές κατηγορίες. Και για να απαλλαγεί, διορίστηκε να κυβερνήσει ένα άλλο βιλαέτι, στην Ανατολία. Ένα βιλαέτι όμως, που είναι μεταξύ των πιο πλούσιων ή εκείνων που αποφέρουν περισσότερο κέρδος στο Βαλή, ήταν για εκείνον ένα απρόσμενο δώρο, παρά μια τιμωρία. (Mantegazza, σ. 171)

  • Δεσπότης Firmillan

    • Firmillan, Δεσπότης: Μετά από τις συγκρούσεις που διήρκησαν κάποιους μήνες και τα έκτροπα που για κάποιο διάστημα αναβίωναν κάθε Κυριακή, συχνά δίνοντας το έναυσμα για διάφορες διαμάχες μεταξύ του μαχητικού Δεσπότη Firmillan και του ελληνικού κλήρου επετεύχθη τελικά μια συμφωνία, στην οποία ο Firmillan δεν μπόρεσε να αντισταθεί γιατί η Εκκλησία ήταν στη δικαιοδοσία του Ελληνικού Πατριαρχείου. Μία Κυριακή λειτουργούσε ο Έλληνας παπάς στα ελληνικά και μία Κυριακή ο Σέρβος Δεσπότης στα σέρβικα. Ωστόσο, προέκυψαν εκ νέου προβλήματα. (Mantegazza, σ. 156)

  • Αμβρόσιος Μητροπολίτης

    • Αμβρόσιος Μητροπολίτης: Στα τέλη του 1896 και στις αρχές του 1897 ο Σεβασμιότατος Αμβρόσιος, ενθρονίστηκε ως Μητροπολίτης Σκοπίων (δηλαδή του βιλαετίου του Κοσσόβου) από το Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης αλλά αναγκάστηκε να πάει με τη συνοδεία Τούρκων στρατιωτών στην εκκλησία για να τελέσει τη λειτουργία των Χριστουγέννων. Οι Σέρβοι δεν μπορούσαν να ανέχονται στη χώρα τους ως Δεσπότη έναν Έλληνα ο οποίος τελούσε τη λειτουργία σε μία γλώσσα που δεν γνώριζαν. Μετά από έκτροπα που σημειώθηκαν και με την αρωγή της Ρωσίας, η Σερβία άλλαξε τελικά την απόφαση του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως που διόρισε στα Σκόπια έναν Σέρβο Δεσπότη, ο οποίος ονομάστηκε Δεσπότης Firmillan. Αλλά οι αναταραχές συνεχίζονταν και κάθε Κυριακή η χώρα συγκλονιζόταν. Οι Τούρκοι στρατιώτες που προστάτευαν άλλοτε τον Σεβασμιότατο Αμβρόσιο ενάντια στους Σέρβους έπρεπε στο εξής να προστατεύουν τον Σεβασμιότατο Firmillan από το μένος των Ελλήνων και των Βουλγάρων που στο μεταξύ είχαν ενώσει τις δυνάμεις τους. (Mantegazza, σ. 155)

  • Άγιος Σάββας

    • Άγιος Σάββας: Στα Σκόπια ο Αυτοκράτορας Δουσάν την ίδια μέρα με τη στέψη του ως αυτοκράτορας, ανακήρυξε επίσημα την ανεξαρτησία της σερβικής Εκκλησίας και την ίδρυση του Πατριαρχείου Σερβίας, το οποίο είχε ως πρώτο τιτλούχο τον Άγιο Σάββα, απόγονο του ιδρυτή της δυναστείας των Νεμάνια. (Mantegazza, σ. 153)

  • Επαναστατικό Κομιτάτο

    • Επαναστατικό Κομιτάτο: Όλη η Μακεδονία διαιρέθηκε σε διοικητικές περιφέρειες οι οποίες ήταν υποδιηρεμένες σε χωριά. Στο καθένα από αυτά τα χωριά το Επαναστατικό Κομιτάτο εκπροσωπήθηκε από πέντε, έξι μέχρι και δέκα άτομα που ονομάζονταν «οι πιστοί». Αυτοί ζούσαν ήσυχα ανάμεσα στον πληθυσμό, προσποιούμενοι τους νομοταγείς υπηκόους ή είχαν μία άλλη απασχόληση, τους περιέβαλλαν με βαθύ σεβασμό και ζούσαν με απόλυτη πειθαρχία. (Mantegazza, σ. 133)

  • Τρόπος μετακίνησης στη Βουλγαρία

    • Τρόπος μετακίνησης στη Βουλγαρία: Αλλά όποιος θέλει να επισκεφτεί τη Βουλγαρία, πρέπει να καταφύγει στο παλαιό σύστημα να νοικιάσει, δηλαδή μία άμαξα με τέσσερα άλογα -όχι ζεύγη, αλλά το ένα μπροστά από το άλλο,τα οποία παρόλο που ήταν πολύ αδύναμα μπορούσαν να διανύσουν πάνω από ογδόντα χιλιόμετρα την ημέρα. Κάποια στιγμή ένα από τα άλογα της δικής μας άμαξας πέθανε στο δρόμο, μα αυτό δεν υπήρξε πρόβλημα και δεν απασχόλησε πολύ τον αμαξά. Επέστρεψε με τα άλλα τρία. Με το σύστημα αυτό το οποίο δεν ήταν πολύ ακριβό, είχε μία άμαξα με τέσσερα άλογα που κόστιζε εικοσιπέντε με τριάντα λίρες την ημέρα.(Mantegazza,σ. 128)

  • Σιδηροδρομική γραμμή Νίσσα-Σόφια-Φιλιππούπολη

    • Σιδηροδρομική γραμμή Νίσσα-Σόφια-Φιλιππούπολη: Η σιδηροδρομική γραμμή πήγαινε από τη Νίσσα στη Σόφια και στη Φιλιππούπολη, όπως και το Orient Express που πήγαινε στην Κωνσταντινούπολη. Περνούσε από σταθμούς του Τύρνοβο, του Ρουτσούκ, του Κουστεντίλ. (Mantegazza, σ. 128)

  • Μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη

    Παλαιό Όνομα :Μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη

     

    [tab name=’Abbot’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Berard’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Boissonas’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Chirol’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Clarke’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Cousinery’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Frazer’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Holland’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Isambert’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Leake’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Mantegazza’]

    • Το Μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη στη Ρίλα είναι το πιο μεγαλοπρεπές και το πιο φημισμένο από τα αναρίθμητα μοναστήρια που συναντά κανείς σε ολόκληρη τη Βουλγαρία. Πάνε χρόνια από την πρώτη φορά που ο σιδηρόδρομος έφτασε μέχρι τη Νίσσα. Από τη Νίσσα μέχρι τη Σόφια χρειάζονταν δύο μέρες με το τρένο και τέσσερις μέρες από τη Σόφια στο Τύρνοβο, την ιερή πόλη, την ιστορική πρωτεύουσα των βουλγαρικών χωρών. (Mantegazza, σ. 127)
    • Όποιος θέλει να επισκεφτεί τη Βουλγαρία, πρέπει να καταφύγει στο παλαιό σύστημα να νοικιάσει, δηλαδή μία άμαξα με τέσσερα άλογα -όχι ζεύγη, αλλά το ένα μπροστά από το άλλο,τα οποία παρόλο που ήταν πολύ αδύναμα μπορούσαν να διανύσουν πάνω από ογδόντα χιλιόμετρα την ημέρα. Κάποια στιγμή ένα από τα άλογα της δικής μας άμαξας πέθανε στο δρόμο, μα αυτό δεν υπήρξε πρόβλημα και δεν απασχόλησε πολύ τον αμαξά. Επέστρεψε με τα άλλα τρία. Με το σύστημα αυτό το οποίο δεν ήταν πολύ ακριβό, είχε μία άμαξα με τέσσερα άλογα που κόστιζε εικοσιπέντε με τριάντα λίρες την ημέρα. Μπορούσε κανείς να πάει εκδρομή στο γνωστό μοναστήρι της Ρίλα όπου, την άνοιξη κατέφταναν κάθε μέρα για προσκύνημα εκατοντάδες άνθρωποι και όλοι από το Πριγκιπάτο. Έφταναν με την οικογένεια, με τα παιδιά τα παλιότερα χρόνια, ξεκουράζονταν από το ταξίδι τις νύχτες έξω, σε καταυλισμούς πρωτόγονους. Στο μοναστήρι οι προσκυνητές φιλοξενούνταν από πιστούς. Αλλά μια φορά ο αριθμός τους ήταν πολύ μεγάλος ώστε να χωρέσουν όλοι. (Mantegazza, σ. 128)
    • Στα πρώτα χρόνια μετά τον πόλεμο και την απελευθέρωση της Βουλγαρίας οι προσκυνητές που κατέκλυζαν το μοναστήρι έφταναν μέχρι τις επτά με οχτώ χιλιάδες με κάμποσες εκατοντάδες άλογα.Τα αναγκαία για τον καθημερινό επισιτισμό τα έπαιρναν κυρίως από τα χωριά που βρίσκονταν στα περίχωρα που μοναστηριού. Το ανθρώπινο κύμα συνωστιζόταν στο μοναστήρι που ήταν αφιερωμένο στον Άγιο Ιωάννη όπου διατηρούνταν τα λείψανα του Αγίου. Τον Μάρτιο πάντα καλυπτόταν από χιόνι και σύννεφα όπως όλες εκείνες οι περιοχές που περιτριγυρίζονταν από βουνά. Εκείνοι οι φτωχοί πρόσφυγες, έπρεπε να διασχίσουν εκείνα τα βουνά ώσπου να φτάσουν στο μοναστήρι γνωρίζοντας ότι έτσι θα ήταν ικανοποιημένοι και προστατευμένοι, ενώ επιλέγοντας άλλους δρόμους, δε θα κατάφερναν να αποφύγουν τα αντίποινα των Τούρκων στρατιωτών. Το Μοναστήρι στη Ρίλα βρίσκεται στα νότια σύνορα της Βουλγαρίας κοντά στη Μακεδονία. Οι Μακεδόνες της γύρω περιοχής που έχουν επαφές πιο συχνές με τους Βούλγαρους του Πριγκιπάτου, είναι εκείνοι που και αυτήν τη φορά, όπως αποκαλύφθηκε τον προηγούμενο χρόνο, έδωσαν το σήμα της ανταρσίας. Έτσι, οι Τούρκοι είχαν απέναντι τους τη μεγάλη οργή των επαναστατών. Οι Μακεδόνες δίπλα στα σύνορα δραπέτευσαν προς το Πριγκιπάτο αφήνοντας πίσω τις περιουσίες τους. Έφταναν ρακένδυτοι, ξυπόλυτοι, κακοντυμένοι και δίχως να έχουν να καλύψουν τα σώματα τους στα τέλη του Δεκέμβρη, μέσα στο φοβερό χειμώνα, ζητώντας ελεημοσύνη. Κατέφθαναν όλοι στο μοναστήρι στη Ρίλα από όπου αργότερα, σιγά-σιγά διοχετεύονταν και εγκαθίσταντο στα γειτονικά κράτη, στις πεδινές περιοχές, όπου το κλίμα ήταν λιγότερο βαρύ. Ένας σημαντικός αριθμός όμως παρέμεινε για κάποιο διάστημα στο μοναστήρι. (Mantegazza, σ. 128-129)
    • Στα πρώτα χρόνια μετά τον πόλεμο και την απελευθέρωση της Βουλγαρίας οι προσκυνητές που κατέκλυζαν το μοναστήρι έφταναν μέχρι τις επτά με οχτώ χιλιάδες με κάμποσες εκατοντάδες άλογα.Τα αναγκαία για τον καθημερινό επισιτισμό τα έπαιρναν κυρίως από τα χωριά που βρίσκονταν στα περίχωρα που μοναστηριού. Το ανθρώπινο κύμα συνωστιζόταν στο μοναστήρι που ήταν αφιερωμένο στον Άγιο Ιωάννη όπου διατηρούνταν τα λείψανα του Αγίου. Τον Μάρτιο πάντα καλυπτόταν από χιόνι και σύννεφα όπως όλες εκείνες οι περιοχές που περιτριγυρίζονταν από βουνά. Εκείνοι οι φτωχοί πρόσφυγες, έπρεπε να διασχίσουν εκείνα τα βουνά ώσπου να φτάσουν στο μοναστήρι γνωρίζοντας ότι έτσι θα ήταν ικανοποιημένοι και προστατευμένοι, ενώ επιλέγοντας άλλους δρόμους, δε θα κατάφερναν να αποφύγουν τα αντίποινα των Τούρκων στρατιωτών. Το Μοναστήρι στη Ρίλα βρίσκεται στα νότια σύνορα της Βουλγαρίας κοντά στη Μακεδονία. Οι Μακεδόνες της γύρω περιοχής που έχουν επαφές πιο συχνές με τους Βούλγαρους του Πριγκιπάτου, είναι εκείνοι που και αυτήν τη φορά, όπως αποκαλύφθηκε τον προηγούμενο χρόνο, έδωσαν το σήμα της ανταρσίας. Έτσι, οι Τούρκοι είχαν απέναντι τους τη μεγάλη οργή των επαναστατών. Οι Μακεδόνες δίπλα στα σύνορα δραπέτευσαν προς το Πριγκιπάτο αφήνοντας πίσω τις περιουσίες τους. Έφταναν ρακένδυτοι, ξυπόλυτοι, κακοντυμένοι και δίχως να έχουν να καλύψουν τα σώματα τους στα τέλη του Δεκέμβρη, μέσα στο φοβερό χειμώνα, ζητώντας ελεημοσύνη. Κατέφθαναν όλοι στο μοναστήρι στη Ρίλα από όπου αργότερα, σιγά-σιγά διοχετεύονταν και εγκαθίσταντο στα γειτονικά κράτη, στις πεδινές περιοχές, όπου το κλίμα ήταν λιγότερο βαρύ. Ένας σημαντικός αριθμός όμως παρέμεινε για κάποιο διάστημα στο μοναστήρι. (Mantegazza, σ. 128-129)

    [/tab]
    [tab name=’Pouqueville’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Tozer’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Urquhart’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Walker’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [tab name=’Σχινάς’]
    Δεν υπάρχει περιεχόμενο για τον συγκεκριμένο περιηγητή για να καταχωρηθεί.
    [/tab]
    [end_tabset]