Author: sightseers
-
- Στα αριστερά, oι γκρεμνοί του Καραμπουρνού (Κερασιά Θεσσαλονίκης) εκτείνονται για τρία ή τέσσερα μίλια σε μήκος. Το ακρωτήρι που φαίνεται από τη Θεσσαλονίκη είναι το δυτικότερο σημείο, το οποίο ο Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς, βασιζόμενος σε πρώιμους Έλληνες συγγραφείς, υποστήριζε ότι ήταν η βάση ενός ναού της Αφροδίτης, ο οποίος ιδρύθηκε από τον Αινεία. (Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ. 438)
-
- Στα αριστερά, oι γκρεμνοί του Καραμπουρνού (Κερασιά Θεσσαλονίκης) εκτείνονται για τρία ή τέσσερα μίλια σε μήκος. Το ακρωτήρι που φαίνεται από τη Θεσσαλονίκη είναι το δυτικότερο σημείο, το οποίο ο Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς, βασιζόμενος σε πρώιμους Έλληνες συγγραφείς, υποστήριζε ότι ήταν η βάση ενός ναού της Αφροδίτης, ο οποίος ιδρύθηκε από τον Αινεία. (Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ. 438)
-
- Αυτό ίσως δείχνει ότι η Αισύμη υπήρξε μία από τις αποικίες των Θασίων, και τόσο αρχαία ώστε να αναφέρεται από τον Όμηρο, είναι πιο πιθανό ότι το Δάτον είναι η ίδια τοποθεσία στην οποία η αποικία της Νεάπολης ιδρύθηκε αργότερα, αλλά η Αισύμη συνέχιζε ακόμα να υπάρχει με αυτό το όνομα τον όγδοο χρόνο του Πελοπονησιακού Πολέμου, όταν, μαζί με τη Γαληψό παραδόθηκε στο Βρασίδα.(Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ.224-225)
- Ο Όμηρος, του οποίου τα γραπτά είναι προγενέστερα της αργειακής αποικίας των Τημενιδών αναφέρεται σε δύο μόνο επαρχίες, πέρα από τις ελληνικές πόλεις της Θεσσαλίας, οι οποίες βρίσκονται ανάμεσα στις τελευταίες και την Παιονία και τη Θράκη. Πρόκειται για την Πιερία και την Ημαθία. (Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ. 445 – 446)
- Δεν είναι περίεργο το γεγονός ότι η Ημαθία, σε ύστερους χρόνους θα έπρεπε να έχει πιο εκτεταμένα σύνορα από εκείνα τα οποία κατάλαβε ο Όμηρος, ή ότι ο Πτολεμαίος θα έπρεπε να αυξήσει τα όρια της στη δεξιά όχθη του Αξιού. Ο Πολύβιος και ο Λίβιος, ο αντιγραφέας του σε αυτό το σημείο, βεβαιώνουν, σε αντίθεση με τη σημείωση του Όμηρου για την Ημαθία και την Παιονία, ότι το παλαιότερο όνομα της Ημαθίας ήταν Παιονία. Αυτό όμως μπορεί να συμβιβαστεί με την υπόθεση ότι η Ημαθία, πριν τον αποικισμό της, κατοικούνταν από τους Παίονες. Ενώ η Πιερία, η άλλη επαρχία που αναφέρεται από τον Όμηρο, γνωστή ότι βρισκόταν υπό την κατοχή των Θρακών, προτού κατακτηθεί από τους Τημενίδες. (Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ. 447)
- Το ενωμένο ρεύμα (η ένωση του Ελασσόνίτικο ποταμού με το ρυάκι που πηγάζει από τα Αμάρβεα όρη) ονομάζεται Τιταρήσιος κατά τον Όμηρο, και συναντά τον Πηνειό στην κοιλάδα της Λάρισας. (Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ.334)
- Και οι δύο χαράδρες όπως και οι μικρότεροι σε μεγέθος χείμαρροι, αποτελούνται από λευκό αργιλώδες χώμα που ρέει σε αυλάκια από τα νερά όπως συμβαίνει στην Ζάκυνθο και σε πολλά μέρη της Αχαΐας, η μοναδικότητα του οποίου, όπως παρατηρεί ο Στράβωνας, έκανε τον Όμηρο να βρει το επίθετο που προσέδωσε στην Ολοσσώνα. (Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ.345)
- Ο Πλεύρος, αρχαίος θεός των Πελασγών, έγινε ο Ολύμπιος Ζεύς, υμνήθηκε δε από τον Όμηρο και λαξεύτηκε από τον Φειδία.(Isambert, σ.84)
- Λίγο μετά τα Τέμπη βρίσκεται ένα ρυάκι, το οποίο πηγάζει από έναν λοφάκο στα αριστερά. Παράπλευρα συναντάται μια τεχνητή διώρυγα που στα δεξιά της ορίζεται από κάποιους τύμβους. Μεταξύ της οδού και του Πηνειού αρχαία ερείπια δείχνουν την θέση της Γυρτώνος, η οποία μνημονεύεται και από τον Όμηρο. (Isambert, σ.95)
-
- Καθώς οι αρχαίοι συγγραφείς υποδεικνύουν μόνο μια λίμνη σε αυτήν την τοποθεσία με το όνομα Βόλβη,είναι πιθανό να διαχωρίζεται σε άνω και κάτω Βόλβη.Και οι δύο διαθέτουν μια πλούσια ποικιλία ψαριών,μεταξύ των οποίων υπάρχει το λαβράκι ή η πέρκα, όπως συνηθίζεται στα ύδατα της Ελλάδας.Ο γαστρονομικός ποιητής(Αρχέστρατος) που συχνά αναφέρεται από τον Αθήναιο,θαύμαζε την πέρκα αυτής της λίμνης καθώς και αυτές της Αμβρακίας και της Καλυδωνίας.(Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ. 232)
-
- Στη συνέχεια ονομάστηκε Ημαθία, όπως μαθαίνουμε από τον Στέφανο, και ο Λίβιος την αναφέρει με αυτό το όνομα, που μαζί με την Αμφίπολη και με τις άλλες πόλεις της θρακικής ακτής, έκλεισαν τις πύλες της στους ρωμαίους υπό τον ύπατο Χοστίλιο στον Περσικό Πόλεμο το 170 π.Χ.(Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ.224-225)
-
- Ενώ ο Σκιπίωνας, βρισκόμενος στην πρώτη εκστρατεία του, πήρε μια χαρά που αφορούσε στο ότι υπήρχε έντονη δράση στο βουνό, όπου ο ίδιος σκότωσε ένα Θράκα, και ότι ο Μίλος, ο Μακεδόνας αρχηγός, τράπηκε σε φυγή. (Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ. 431 )
-
- Ο Περσέας αναγκάστηκε να υποχωρήσει στην Πύδνα καθώς το απόσπασμά του ανατράπηκε στο πέρασμα της Πέτρας από τον Πόπλιο Σκιπίωνα Νασίκα, ο οποίος είχε σταλεί συνοδευόμενος από τον μεγαλύτερο γιο του ύπατου, Κόιντο Φάβιο Μάξιμο. Καθώς η μυστικότητα ήταν απαραίτητη για την επιτυχία του σχεδίου, ο Σκιπίωνας, ενώθηκε με 5000 επίλεκτους άνδρες από το στρατόπεδο που ήταν μπροστά στον Ενιπέα στην Ηράκλεια, με τον υποτιθέμενο σκοπό να ξεκινήσει μια θαλάσσια εκστρατεία εναντίον της μακεδονικής ακτής: αλλά εκεί, αντί να την ξεκινήσει, έθεσε τον εαυτό του υπό την καθοδήγηση δύο Περραιβών, οι οποίοι πραγματοποίησαν παρακαμπτήρια πορεία στο Πύθιο κατά την τέταρτη περίπολο της τρίτης ημέρας. Η διαδρομή που ακολούθησαν ήταν πιθανώς μέσα από τα Τέμπη, τη Φάλαννα, την Ελασσόνα και τη Δολίχη ως το Πύθιο. Επρόκειτο για μια απόσταση πάνω από εξήντα μίλια, για τη διάνυση της οποίας απαιτούνταν ο χρόνος που ο Λίβιος υποστήριξε αναφερόμενος στην αδιαμφισβήτητη αυθεντία του Πολύβιου.Ο Πλούταρχος, κατά συνέπεια, φαίνεται ότι δεν γνώριζε τα εν λόγω μέρη και τις αποστάσεις ή αδιαφορούσε πλήρως για την ακρίβεια, όταν υποστήριζε πως ο Σκιπίωνας έφθασε στο Πύθιο την ίδια νύκτα που ξεκίνησε από την Ηράκλεια. (Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ. 430)
- Ο Πολύβιος, όπως και ο Λίβιος, παρουσίαζε το στρατιωτικό απόσπασμα του Σκιπίωνα σε 5000 άνδρες. Ο Πλούταρχος, σε αντίθεση, βασιζόμενος σε ένα γράμμα του Σκιπίωνα προς κάποιον βασιλιά, βεβαιώνει ότι ήταν πάνω από 8000 άνδρες. Ο Πολύβιος, ένας παλιός στρατιώτης, ήταν ικανοποιημένος με το ρητό ότι ο εχθρός αιφνιδιάστηκε στον ύπνο του, και οδηγήθηκαν πριν από τους Ρωμαίους: ενώ ο Σκιπίωνας, βρισκόμενος στην πρώτη εκστρατεία του, πήρε μια χαρά που αφορούσε στο ότι υπήρχε έντονη δράση στο βουνό, όπου ο ίδιος σκότωσε ένα Θράκα, και ότι ο Μίλος, ο Μακεδόνας αρχηγός, τράπηκε σε φυγή. (Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ. 431 )
- Όντως από αυτό το στενό (της Πέτρας) ο Ρωμαίος Ύπατος κύκλωσε τους Μακεδόνες, αναγκάζοντας τον βασιλιά Περσέα να εγκαταλείψει τις θέσεις του στον Ενιπέα ποταμό πριν το Δίον και να υποχωρήσει προς την Πύδνα. Ενώ ο Ύπατος προσποιήθηκε προσβολή κατά των ισχυρών θέσεων που διέθεταν οι Μακεδόνες στον Ενιπέα, ένα σώμα ισχυρών λογάδων ανδρών που καθοδηγούνταν από δύο νέους και τολμηρούς αρχηγούς, τον Σκιπίωνα Νασίκα και τον Φάβιο Μαξίμο, που εισήλθαν στην Περραιβία μέσα από την κοιλάδα των Τεμπών, και αφαίρεσε έτσι το Πύθιο από τα χέρια των Μακεδόνων, που έκλεινε την δυτική είσοδο στο στενό της Πέτρας. (Isambert, σ.74)
-
- Ο Σκύμνος περιγράφει (τη Βέργη) να κείτεται στο στόμιο του Στρυμόνα.(Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ.229)
-
- Στις 6.7 φτάσαμε στο Κάτω Άγιος Ιωάννης (Kutjuk or Little Ayan): ο Άνω Άγιος Ιωάννης (Buyuk or Great Ayan) είναι ένα μίλι στα αριστερά. Αυτά τα δύο χωριά είναι στη ιδιοκρησία του Σαλί Μπέη (Saly Bey). (Leake, τόμ. ΙΙΙ, σ. 426)
-
- Ο Μάρκος Αντώνιος μόλις έφτασε στην Αμφίπολη αμέσως στρατοπέδευσε στην πεδιάδα σε απόσταση οκτώ σταδίων από τον εχθρό, όπου οχύρωσε το στρατόπεδό του με χαρακώματα και άνοιξε πηγάδια τα οποία, σε αυτή την ελώδη πεδιάδα, προσέφεραν πληθώρα νερού.H θέση του ήταν στα δεξιά,απέναντι από αυτήν του Κάσσιου. Ο Οκταβιανός Καίσαρας βρέθηκε απέναντι στον Βρούτο στα αριστερά. Σε κάθε πλευρά υπήρχαν δεκαεννιά λεγεώνες.Εκείνες του Αντωνίου ήταν περισσότερο άρτιες, αλλά στο ιππικό ήταν κατώτερος κατά 7.000.Το σχέδιό του ήταν να αναχαιτίσει την επικοινωνία του εχθρού με τη Νεάπολη και τη Θάσο, με μια κίνηση στα νώτα του Κάσσιου.(Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ. 218)
- Προκειμένου να διευκολύνει αυτό το εγχείρημα, ξόδεψε δέκα ημέρες στην κατασκευή μιας υπερυψωμένης οδού κατά μήκος του έλους που διαχώριζε το στρατόπεδό του από αυτό του Κάσσιου. Προχώρησε με τέτοια προσοχή ώστε το έργο έφτανε προς το τέλος όταν ο Κάσσιος σκέφτηκε ότι θα μπορούσε να αναγείρει αμυντικά οχυρώματα για να εμποδίσει την πρόοδο του εχθρού όταν θα έπρεπε να είχε διασχίσει το βάλτο. Αυτή η προσπάθεια του Αντωνίου πάνω στα έργα του Κάσσιου προκάλεσε μια ακόμη μάχη, στην οποία οι ουλαμοί του Βρούτου ηττήθηκαν από εκείνους του Καίσαρα όταν ήρθαν αντιμέτωποι, και εισέβαλαν στο στρατόπεδο του ενώ ο Αντώνιος εξανάγκασε τον Κάσσιο να μεταφερθεί κοντά στο έλος, άλλαξε την πορεία των λεγεώνων του και κατέλαβε το στρατόπεδό του.Ο Κάσσιος αποσύρθηκε στον λόφο των Φιλίππων, όπου είχε θέα της μάχης και εκεί έδωσε τέλος στη ζωή του.Η απώλεια των στρατιωτών του Κάσσιου έφτασε τους 8000, ενώ του Καίσαρα και του Αντωνίου ήταν διπλάσια. (Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ. 219)
- O Αντώνιος ήταν αγχωμένος για τον ανεφοδιασμό και αγωνιούσε γιατί είχε μείνει εντελώς ανυπεράσπιστος στη θαλάσσια υπεροχή των εχθρών του , η οποία αυξήθηκε με την απώλεια μιας νηοπομπής του Καίσαρα στο Ιόνιο πέλαγος υπό τον Δομίτιο Καλβίνο. Έτσι οδηγούσε τον στρατό του κάθε μέρα με την ελπίδα να προκληθεί μια δεύτερη και πιο αποφασιστική μάχη.Ο Βρούτος όμως, πολύ προσεκτικός δεν ήθελε να του δώσει αυτό το πλεονέκτημα, ακολούθησε το σχέδιο της διακοπής των εφοδίων του εχθρού, και με αυτό το σχέδιο κατέλαβε με τέσσερις λεγεώνες ένα ύψωμα το οποίο αποτελούσε τμήμα της θέσης του Κάσσιου, αλλά το οποίο είχε εγκαταλείψει ο Βρούτος.(Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ. 219-220)
- Βόρεια της Πράβιστα υπάρχει μια λίμνη ή μια πλημμυρισμένη περιοχή που βρίσκεται ανάμεσα στα στρατόπεδα του Κάσσιου και του Αντωνίου.Εδώ,την εποχή που έγινε η μάχη(φθινόπωρο του 42π.Χ.) υπήρχε ένα έλος, όπως περιγράφει ο Αππιανός.Η θέση του Αντωνίου φαίνεται να είναι κοντά στην Πράβιστα και να εκτείνεται προς την Καβάλα. (Leake, τόμ.ΙΙΙ, σ. 222)
- Η πόλη (Φίλιπποι), η οποία είχε μόνο στρατηγική αξία, αναπτύχθηκε ελάχιστα ως την ώρα που ο Αύγουστος και ο Αντώνιος κατατρόπωσαν εδώ τους λεγεωνάριους του Βρούτου και του Κασσίου. Ο Αύγουστος την εποίκισε και την κατέστησε μια ανθηρή πόλη. (Isambert, σ.20)